Skydive @ Mission Beach ~ Jump the Beach, The Video!

De video die gemaakt is tijdens de Skydive in Mission Beach!

Skydive @ Mission Beach ~ Jump the Beach!

Om kwart over 9 gaat de wekker, vandaag is de dag aangebroken dat ik ga skydiven. Ik heb gelukkig redelijk goed geslapen, maar voel al wel wat lichte spanning. Na even op internet gekeken te hebben begint de zoektocht naar mijn haarborstel, want die ben ik nodig om te gaan douchen. Na een heerlijke douche en mijn haar gedaan te hebben kleed ik mij aan en is het tijd voor ontbijt. Ik heb mijn zenuwen gelukkig goed onder controle en eet een bolletje met pindakaas en daarnaast nog een lekkere sinaasappel. Samen met Daniel doe ik de afwas en maken wij ons klaar zodat wij om half 12 opgehaald kunnen worden. Tijdens het wachten krijg ik nog even heel erg last van mijn darmen en ren ik snel nog even naar het toilet. Precies op tijd ben ik terug want het busje is aangekomen. Een Engelse jongen van het hostel gaat ook mee en in het busje zit al een Engels meisje. In het busje wordt ons uitgelegd dat wij eerst naar het kantoor gaan. Daar moeten wij formulieren invullen en daarna zouden wij onze instructors ontmoeten en naar het vliegveld reizen.

Eenmaal bij het kantoor aangekomen vullen wij de formulieren in en besluit ik om net als Daniel de foto's en dvd te doen in plaats van alleen de foto's! Nadat de formulieren zijn ingevuld hebben wij tijd om even wat rond te kijken en lopen wij naar het strand waar wij de skydive van wat andere mensen kunnen bekijken. Nadat iedereen gelukkig veilig geland is (je moet er niet aan denken dat er net een ongeluk gebeurd vlak voordat je zelf moet springen) gaan wij terug naar het kantoor. Ik ontmoet daar mijn instructor Andy en mijn cameravrouw Ziggy. Met Ziggy lopen wij even naar een mooi plekje om een eerste korte interview te doen voordat ik ga springen. Blijf het lastig vinden wat ik met die dingen moet zeggen ;). Voor het interview was ik al in een harnas gehezen en na het interview worden er ook wat foto's van Daniel en mij samen gemaakt. Al snel is het tijd om in de bus te stappen en rijden wij in ongeveer 25 minuten naar het kleine vliegveld waar ons vliegtuigje al klaar staat.

Ik spring uit het busje wat nog even gefilmd wordt en dan worden er nog een paar foto's van Daniel en mij en van mijn skydive instructor en mij gemaakt voordat wij echt het vliegtuig ingaan. In het vliegtuig zitten wij in twee rijen. Voor mij zit Daniel en zijn instructor en daarvoor nog de Engelse jongen uit het hostel die dus ook als eerst zou springen. In het vliegtuig zit je achteruit dus je zit met de rug naar waar je naartoe vliegt, het waaide behoorlijk in het vliegtuig aangezien er nog een raampje open stond. Langzaamaan maken wij hoogte en je hebt echt schitterend uitzicht op het land, de oceaan en de eilanden! Ook het Great Barrier Reef is goed te zien! Als we verder op hoogte komen wordt ik aan mijn instructor vastgeketend zodat ik niet zonder parachute uit het vliegtuig zal vallen. Ik voel mij echter nog opvallend ontspannen en heb er echt zin in.. er zijn natuurlijk wel zenuwen helemaal als de deur van het vliegtuig open gaat en je de Engelse jongen en daarna Daniel in de diepte ziet verdwijnen.

Mijn instructor sleept mij naar de open deur en de cameravrouw hangt al aan de buitenkant van het vliegtuig om mijn vrije val compleet te kunnen filmen. Mijn benen bungelen onder het vliegtuig en er is mij geleerd dezelfde houding aan te nemen als met de indoor skydive. Na even buiten het vliegtuig gebungeld te hebben begint de vrije val dan echt. Wij verlaten het vliegtuig op een hoogte van 14.000 feet dat is dus 4267m! De parachute gaat open rond de 6000 feet wat op 1828m boven de grond is.. De eerste meters nadat wij het vliegtuig hadden verlaten was het even wennen met al die krachten die aan je lijf trekken, maar daarna was het vooral genieten en zeer veel adrenaline die door je lijf gepompt wordt.. Ik werd een heel klein beetje misselijk en het geeft best wat lawaai, de wind raast langs je lijf en ik kreeg er een droge mond van. De cameravrouw is de hele tijd rond de zelfde hoogte en wij spinnen een paar keer in het rond. De 60 seconden vrije val gaan aan de ene kant heel snel, maar aan de andere kant ervaar je zoveel dingen dat het langer lijkt. Na 60 seconden wordt de parachute geopend eerst voel je een klein rukje en als de parachute opent voel je een grotere ruk aan je lijf en hang je ineens aan een stok stof te zweven door de lucht. Mijn cameravrouw heeft een nog iets verdere vrije val zodat zij eerder beneden is om mijn landing te filmen.

Tijdens het zweven door de lucht heb je schitterend uitzicht over het land, de eilanden en het Great Barrier Reef. Het is hetzelfde uitzicht als uit het vliegtuig maar toch geeft het een heel ander gevoel.. Ook het razen van de wind is voorbij en ineens ervaar je een hele stilte en vrijheid van het zweven door de lucht. Het zweven duurt zo'n 6 minuten en dan komt de landing ineens dichterbij. Tijdens het zweven oefenen wij de landing al even en zo vlak voor de landing wordt mij verteld dat ik mijn benen moet optrekken zodat mijn instructor kan landen en ik daarna veilig zonder ongelukken mijn benen weer op de aarde kan zetten. Na de landing is er toch even een moment van ongeloof, niet kunnen geloven dat je het echt gedaan hebt. Er wordt door de cameravrouw nog even om een eerste reactie gevraagd en na een high five met mijn cameravrouw en instructor zit het film gedeelte er op. Daniel was al geland en we geven elkaar even een knuffel. Ik doe mijn harnas uit en samen met Daniel wandel ik van het strand terug naar het kantoor. Daar geef ik het meisje dat haar haarelastiekje aan mij had uitgeleend haar elastiekje terug, zij bleek ook Nederlandse te zijn en had in Hoogeveen al eens eerder gesprongen. Het duurt even voordat de foto's en video klaar zijn en Daniel en ik besluiten Mission Beach nog even te gaan bekijken. Als wij een uurtje later terug komen is de DVD klaar en ligt er een certificaat klaar. Wij worden met het busje terug gebracht naar ons hostel waar wij gelukkig meteen de DVD kunnen kopieren naar een USB zodat het ook op de kleine laptops bekeken kan worden!

Ik kan iedereen aanraden om een skydive te doen en zou graag nog een keer gaan als de mogelijkheid zich weer voordoet, en wie weet mss toch ook de skydive cursus, maar er zijn ook zoveel andere leuke dingen die ik nog wil doen dus wie weet ;) Ik kan het nu in ieder geval van mijn to do lijstje afstrepen ;)

3 Days 4WD Kakadu/Litchfield explorer

Ik ben naar Darwin gegaan om Kakadu NP te bezoeken, de woensdag spendeer ik de hele dag met arts bezoeken, apotheek, etc.. Ik voel mij nog steeds niet fit en krijg van de huisarts een soort antibiotica voorgeschreven, ook vraag ik of ik op tour mag en gelukkig krijg ik hiervoor groen licht! Terug in het hostel blijkt de tour naar keuze al vol te zitten en ik had op internet gezien dat ik qua vluchten richting de oostkust niet veel langer kon wachten. Gelukkig had awesome adventures een last minute actie om de tour nog wat voller te krijgen en ik besluit na alle opties te zijn nagegaan deze tour te boeken. Van donderdag tot zaterdag ben ik dus weer onder de pannen en ik besluit ook meteen een vlucht te boeken voor zondagochtend heel vroeg om verder te reizen naar de oostkust. Op de kamer pak ik de tas voor de tour in en de rest gaat in de bagageopslag de volgende ochtend.

Ik moet al vroeg opstaan en als ik de bagage in de bagage ruimte stop blijkt reisleider Paul al te staan wachten. Ik blijk van de receptie de verkeerde informatie te hebben gekregen en de pick up time bleek dus een 20 minuten eerder. Ik pak snel mijn spullen voor de tour bij elkaar en nuttig mijn ontbijt in de truck. Annie (Engeland) werd tegelijk met mij opgehaald en samen worden wij naar het kantoor gebracht. Daar is nog Heidi (Noorwegen) en Anne en David (Engeland). Het bleek nog wachten op 1 persoon en dat was Daniel (Duitsland) en de groep is compleet. Het is maar een klein groepje, maar gelukkig wel een leuke en gezellige groep. Wij hoorden ook dat dit een tour is waar geen winst op gemaakt wordt want er moeten minstens 9 mensen mee te gaan om break even te spelen..

Vanwege de weersvoorspellingen waarbij veel regen voor Kakadu NP voorspeld wordt besluit Paul, onze reisleider, eerst naar Litchfield NP te rijden. De rit er naar toe duurt niet heel lang en onze eerste stop maken wij bij een camping waarbij ze ook een terras hebben en drinken verkopen. Hier kleed ik mij ook om zodat ik dat later als wij gaan zwemmen niet meer hoeven te doen. Onderweg naar de termite mounds zie ik Brumby's. Brumby's zijn wilde paarden die soms gevangen en getemd worden. De termite mounds zijn erg hoog en ze staan hier verspreid door het landschap. Van de termite mounds rijden wij voor een fotostop door naar Florence , even verderop hebben wij onze eerste zwemstop. Een mooi meertje onderaan de waterval waar gelukkig geen krokodillen zijn en er dus heerlijk gezwommen kan worden ;) Wij wandelen door het regenwoud weer terug naar de truck en zien onderweg naast schitterende natuur ook een aantal grote spinnen. Ik ben nog steeds niet zo dol op spinnen en ben dus blij als ik ze veilig voorbij kom ;)

Na het zwemmen hebben wij nog een fotostop bij een andere waterval voordat wij naar onze lunchplek rijden. Terwijl Paul onze lunch voorbereid bekijken wij de waterval bij de lunchplek. Hier staan ook waarschuwingsborden dat er krokodillen zitten maar helaas zien wij er geen één. Onze lunch bestaat uit hotdogs die op de BBQ zijn opgewarmd. Na de lunch rijden wij naar onze volgende zwemstop. Het is dezelfde rivier die bij de waterval uitkomt waar wij eerder gezwommen hebben dus het is veilig wat krokodillen betreft. Je heb hier verschillende stroomversnellingen die in zogenaamde "pools" uitkomen en hierin wordt dus gezwommen. Het is heerlijk weer en absoluut niet druk waardoor het echt genieten is.. waarom zou je nog naar een subtropisch zwembad gaan als je hier in de vrije natuur op een schitterende plek kan zwemmen ;) Het schijnt er met mooi weer in het weekend echter wel een stuk drukker te worden.

Na onze laatste zwemstop rijden wij terug naar de park waar wij op de heen weg gestopt zijn om ons even om te kleden en een kop warme thee te drinken. Helaas is de Arnhem Highway door overstromingen gesloten en zo moeten wij via de zuidkant Kakadu bereiken. Onderweg hebben wij echt noodweer, maar gelukkig is het droog als wij op de camping aankomen. Wij bereiden gezamenlijk het eten voor en na het eten gaan sommigen al vroeg slapen en met een klein groepje zitten wij nog even te kletsen. Daniel en ik besluiten de grote tent te nemen en kletsen nog even voordat wij gaan slapen. Als ik de volgende ochtend mijn ogen open doe heb ik vanuit mijn bed echt schitterend uitzicht op de jungle. Aangezien het erg warm is bestaan de zijkanten van de tent uit gaas dat de muggen tegenhoud en zo kan je dus mooi naar buiten kijken. Ik ben de laatste die wakker wordt en iedereen is al aan het ontbijt dus ik moet even opschieten zodat ik op tijd ben voor een nieuwe dag waarin wij Kakadu NP gaan verkennen.

Onze eerste stop is de Nourlangie Rock waar wij een schitterende wandeling maken en meer te horen krijgen over de aboriginal cultuur in deze regio en alle rotstekeningen. Na de hike rijden wij terug naar het kamp voor een lunch en daarna hebben wij een boottocht over de wetlands. Deze boottocht was erg mooi, veel vogels gezien en als klap op de vuurpijl een krokodil in het water. Op de boot krijg ik echter steeds meer moeite met de hitte, ik voel mij niet lekker en het lukt mij niet om af te koelen. Na de boottour gaan wij naar het cultural centrum en daar loop ik linea recta naar een bankje onder de airconditioning. Er draait een filmpje die 10 minuten duurt en na die drie keer  gezien te hebben kan ik iedereen informeren. Verder zie ik niets van het informatie centrum.. Buiten knalt de hitte meteen mijn lijf weer in en eenmaal terug op het kamp krijg ik het steeds zwaarder.. ik voel mij raar in mijn hoofd en begin wazig te zien.. Van Heidi krijg ik hydralite en Paul zorgt dat mijn voeten in een bak met ijswater gezet worden en geeft mij verder ijsblokjes om af te koelen. Iedereen ligt ondertussen in het zwembad en Daniel houdt een oogje in het zeil bij mij om te controleren dat alles goed blijft gaan.. Als ik mij een beetje beter voel verplaatsen wij ons ook naar het zwembad.. eerst het ijs en daarna het koele water doet echt wonderen en ik blijf dan ook zo lang ik kan in het koele water van het zwembad.

Helaas kan ik niet de hele avond in het zwembad blijven maar een goede maaltijd voor het avondeten is natuurlijk ook niet verkeerd. Na het eten neem ik nog even een koude douche en zitten wij met zijn allen nog even gezellig samen voordat wij weer gingen slapen. De volgende morgen is onze laatste dag alweer aangebroken. Na het ontbijt rijden wij naar een plek waar wij nog even gaan hiken. Halverwege kan je kiezen om verder omhoog te klimmen of daar te relaxen. Ik houd wel van wat klimmen en klouteren en zo gaan wij met ons vijven naar boven en halen wij de top waar wij beloond worden met een schitterend uitzicht. Hierna lopen wij weer terug naar de beide achterblijvers en er sluiten nog 2 personen bij ons aan die na 1 nacht terug willen naar Darwin, omdat ze het helemaal niets vinden.. Als de groep compleet is wandelen wij nog naar een plek om te zwemmen.. Wij steken een poel over en dan lopen wij naar een waterval waar wij heerlijk kunnen zwemmen.. Ik had alleen mijn bikini niet meer aangetrokken, maar omdat ik toch al doorweekt was van het zweet was het wel lekker om met kleren en al het water in te duiken!

Na het zwemmen raken Daniel en ik een beetje achterop bij de groep, pas tegen het einde halen wij ze weer in.. Helaas zit de tour er dan alweer bijna op en na een lunch rijden wij terug naar Darwin. Wij moeten weer via de lange route terug want de highway was nog steeds gesloten. Eenmaal terug in Darwin nemen wij afscheid van elkaar en boeken Daniel en ik samen een kamer in de YHA.. Na een heerlijke douche gaan wij samen uiteten en daarna nog een paar uurtjes slaap pakken want ik moet om 3 uur alweer opstaan om mijn vlucht naar Cairns te halen. Het afscheid is behoorlijk emotioneel en lastig.. gelukkig kwam ik op het vliegveld nog wat bekenden tegen dus hoefde niet de hele tijd alleen te zitten.

The Ghan ~ Alice Springs, Katherine, Darwin

Het is maandagochtend en een nieuwe reisdag is aangebroken, aan het einde van de dag ga ik met de trein van Alice Springs naar Darwin. Het is niet zomaar een trein maar "The Ghan" deze trein gaat van Adelaide via Alice Springs naar Darwin. Ik ben echter allesbehalve fit en loop die ochtend dan ook naar de receptie om te vragen of ik een late checkout mag zodat ik nog iets langer in bed kan blijven. Gelukkig is dit mogelijk en ik kruip meteen weer in bed om daar te blijven totdat ik er echt uit moet om boodschappen te doen en de treinreis die 24 uur duurt voor te bereiden. Eerst ga ik even langs het medicare office om nog wat doktersgeld terug te vragen en daarna haal ik mijn onderwaterfoto's op en koop ik eten voor de treinreis. Gelukkig heb ik alle tijd en kan ik rustig aan doen. In het hostel is het nog even wachten totdat ik naar de bus kan die mij naar het treinstation brengt.

Op het treinstation aangekomen check ik mijn bagage in en kijk ik even in het stationswinkeltje rond. Daarna maak ik buiten wat foto's van de trein en loop ik naar het gedeelte van de trein waar ik mijn stoel heb. Ik heb voor deze trein een slaapstoel geboekt, iets wat ik nog niet eerder heb gedaan. In het gras lig ik nog even lekker in het zonnetje te wachten totdat ik de trein in mag. De zitplaatsen zijn mooi ruim en naast mij zit een Australisch meisje uit Sydney. Het duurt nog even voordat wij vertrekken en ondertussen krijgen wij informatie over de reis en de stop die wij morgen maken in Katherine. In Katherine maken wij een stop van een paar uur en kan je kiezen uit verschillende excursies.

The Ghan is zoals eerder gezegd een trein route die loopt van Adelaide naar Darwin, dwars door het centrum van Australië. De trein waarin ik zit is 700m lang en je hebt verschillende klassen van de sleeperseats oftewel de slaapstoelen waar ik zit tot luxe kleine compartimenten met eigen bed en douche. The Ghan heeft zijn naam te danken aan de Afghaanse kameelrijders die voorheen het land doorkruisten met hun kamelen. Op deze manier werd het centrum van Australië voorzien van alles wat ze maar nodig hadden van de buitenwereld. De totale afstand die de trein aflegd is 2979km en je doet er 2 nachten over. In 1878 wordt met de bouw van de spoorlijn begonnen en sommige stukken zijn door overstromingen weggespoeld en weer opnieuw gebouwd. Pas sinds 2003 komt de trein in Darwin en sinds 2004 de passagierstrein.. Pas sinds kort is de route weer opengesteld aangezien door overstromingen er wat problemen waren. Ik was daar wel blij mee want het is leuker het hele stuk met de trein te doen dan een stuk met de bus.

Al snel nadat wij Àlice Springs verlaten hebben wordt het donker, hierna kan je niet lekker meer naar buiten kijken.. Ik lees wat in mijn boek, babbel met wat mensen in the trein en wandel een beetje rond.  Na mijn gekochte eten voor het diner te hebben opgegeten boek ik een boottour om de Katherine Gorge te zien. Hierna relax ik tot ik ga slapen. De sleeper seats zijn verbazingwekkend comfortabel en ik maak een goede nacht! Als de slaap stoelen in de CityNightLine ook zo goed zijn dan kan het best zijn dat ik daar in het vervolg gebruik van ga maken ;) Het is buiten alweer licht als ik wakker wordt en na een ontbijt kijk ik lekker naar buiten, het landschap is verbazingwekkend groen en ik hoor later van een meisje dat op de trein werkt dat het normaal niet zo groen is maar het is de afgelopen maanden behoorlijk nat geweest en dat maakt het landschap erg groen.

In Katherine aangekomen staan de bussen al klaar en worden wij naar onze excursies gebracht. Bij de Gorge kunnen wij even naar het toilet en dan gaan we naar de boten. Er zijn in totaal 3 boten en langzaam varen wij door de Gorge. De Gorge is belangrijk voor de aboriginals en je krijgt hier dan ook veel informatie over. De Katherine Gorge bestaat uit verschillende delen maar door het hoge water kunnen wij alleen het eerste stuk varen. Helaas zien wij geen krokodillen maar het was een leuke vaartocht. Na de boottocht wandel ik naar het bezoekerscentrum en hier krijgen we nog scones en thee, daarnaast kijk ik wat in de shop rond totdat wij met de bus terug naar de trein gebracht worden.

Eenmaal bij de trein heb ik nog even tijd voor een aantal foto's en dan gaat de reis weer verder naar Darwin. Dit laatste stuk vliegt echt voorbij en in Darwin wordt ik met de shuttle naar het centrum gebracht vanwaar ik naar de YHA wandel. Ik heb echt een mooie treinrit gemaakt en ben ondertussen best benieuwd naar het deel tussen Alice Springs en Adelaide, wie weet in de toekomst ;) Reizen met de trein blijf ik leuk vinden en ga ik vast en zeker nog wel meer doen!

3 Day Uluru Outback Safari!

Na 2 nachten in Sydney was het tijd om Australië nog wat verder te verkennen. Ik nam het vliegtuig naar Alice Springs en vanuit de lucht had ik goed zicht op mijn huisje waar ik een paar maand heb gewoond naast Ashfield park. In Alice Springs aangekomen kon ik in het hostel meteen de tour naar Uluru boeken. Het wer een 3 daagse Uluru Outback Safari met adventure tours Australia. Ik kon de volgende ochtend al vertrekken dus heb in de kamer mijn tas voor die 3 dagen ingepakt en heb de grote rugzak in de luggage storage room gezet. Nadat dit geregeld is maak ik een wandeling door Alice Springs. Ik lever mijn camera in zodat ik de onderwaterfoto's ook kan bekijken en ik doe boodschappen in de beide supermarkten zodat ik voor vertrek nog een beetje ontbijt heb en tussendoor ook wat te knabbelen. Terug in mijn kamer maak ik kennis met Sarah uit Engeland die dezelfde tour gaat doen. Wij gaan beiden vroeg slapen aangezien wij al vroeg worden opgehaald om aan deze tour te beginnen.

Om 5.15 gaat mijn wekker en is het klaar maken en wachten op de bus die ons op komt halen. Vanuit het hostel bleek er nog iemand vanuit het hostel mee te gaan. Francois uit Canada. Onze reisbegeleidster is Fleece en samen halen we de andere mensen die op deze tour meegaan op uit de verschillende hostels. Daarna rijden wij naar het kantoor waar nog even wat papierzaken ingevuld moeten worden voordat wij echt aan de tour kunnen beginnen! In het begin is iedereen nog een beetje stil, ik eet mijn ontbijt en slaap een beetje. De eerste stop is echter al snel bij een camelfarm. Hier noemen ze alles volgens mij kamelen maar de beesten die hier rondliepen waren toch echt dromedarissen. Je kon een kort ritje op zo'n beest maken maar daar had ik geen zin in, dat lijkt mij meer iets voor als ik pyramides of woestijnen ga bekijken in Egypte ofzow ;) de volgende stops waren een toiletstop en daarna een stop waar wij een voorstel rondje deden.

Tegen de lunch komen wij aan bij Kings Canyon en in het resort nuttigen wij onze lunch, daarna rijden wij door naar Kings Canyon voor een wandeling. Het zwaarste gedeelte van de wandeling is meteen in het begin. Wij moeten naar de top van de canyon en de klim er naar toe heet de heart attack climb. Je hartslag gaat er zeker een beetje van omhoog want het is een redelijk steile klim. De wandeling ging daarna over de rand van de bovenkant van de canyon. Hiervandaan heb je schitterende uitzichten, ongeveer halverwege heb je de garden of eden en hier hebben wij ook een korte pauze met koekjes! Aangezien het er best vochtig is heb je hier een hele andere vegetatie dan op andere plaatsen in de omgeving wat wel bijzonder is! Na de wandeling rijden wij terug naar het Kings Canyon resort waar wij een douche kunnen nemen en Sarah en ik besluiten eerst daar nog even te zwemmen. Na het opfrissen rijden wij naar ons eerste kamp. Aangezien er regen voorspeld wordt en het niet druk is krijgen wij een upgrade van een swag naar een tent. Een swag is namelijk een soort bivak waarmee je in de open lucht slaapt. Sarah en ik delen een tent en die avond hebben wij spaghetti als avond eten.

Redelijk op tijd zijn wij gaan slapen en al vroeg staan wij weer op, vandaag gaan wij Uluru of internationaal beter bekend Ayers Rock bezoeken. Ik zal het Uluru gaan noemen aangezien dat de Aboriginal naam er voor is. Vanuit Kings Canyon is het nog wel een eindje rijden. Eerst doemt Mt. Connor op een rots formatie die op Uluru lijkt maar op prive grondgebied ligt, hier vlakbij stoppen wij nog even bij een roadhouse aangezien het de enige plek is waar je nog drank kan kopen. Drinken is iets wat ik hier echt nauwelijks doe, het is duur en kan ook zonder alcohol wel lol hebben. Na dit roadhouse rijden wij naar ons kamp in Yilara het plaatsje net naast Uluru. Hier hebben wij een lunch en daarna rijden wij naar het bezoekerscentrum van Uluru, hier leren wij meer over Uluru en de aboriginal cultuur, een grappig iets is het sorry boek. Het schijnt namelijk zo te zijn als je zand of een steen of iets dergelijks van Uluru meeneemt dat je ongeluk in je leven krijgt. In dit boek zijn allemaal breiven te lezen van mensen die een steen of zand hebben meegenomen en daarna allerlei soorten pech kregen. De mensen sturen de stenen of het zand terug met een brief om sorry te zeggen maar ook hele levensverhalen. Je kan dus maar beter voor de zekerheid geen souvenir zo meenemen ;)                              

Helaas hadden wij net even te weinig tijd in het informatiecentrum, maar goed we moeten door, op naar de rots zelf om er een wandeling omheen te maken. De gids mag niet mee en ik kom er net op tijd achter dat mijn camera nog in de bus ligt. Als groep wandelen wij al kletsend om Uluru heen. Het is best een bijzondere rots zo dat uit het niets opduikt en van dichtbij toch meer vorm heeft dan je van iets verder eraf zou denken. Het rondje om Uluru is 10.6km en wij lopen lekker rustig en hebben veel lol. Wij komen door ons langzame tempo haast te laat voor het kleine stukje dat onze gids wel mag doen, maar dan is het een voordeel dat wij als groep liepen. Het laatste stukje wordt ons nog iets over de rots en de betekenis van Uluru voor de aboriginals verteld. Daarna gaan wij meteen door naar de sunset viewing area. Het is de hele dag al bewolkt dus veel van een zonsondergang zullen wij niet zien. Sarah en ik zien en spreken ons kamergenootje Karen nog even en verder is het gewoon gezellig samen zijn, de zonsondergang kwam zoals verwacht niet. Eenmaal terug in het kamp wordt de BBQ aangestoken en hebben wij kameel en kangaroe voor het avond eten. 's avonds zitten wij gezellig samen, toch nog even het moment uitstellen dat wij in onze swags kruipen, want eng is het toch wel een beetje met de spinnen en muizen die rondrennen.. Eenmaal in onze swags begint de regen een beetje te druppelen, maar eenmaal in slaap gevallen krijg ik niets meer mee..

Mijn wekker stond blijkbaar een beetje later als de rest want als ik wakker wordt is iedereen al druk in de weer met opruimen en ontbijt. Het is nog erg vroeg want wij gaan de zonsopgang bekijken. Na het ontbijt zit iedereen weer in de bus en rijden wij naar een locatie tussen Uluru en Kata Tjuta wat wij die ochtend gaan bezoeken. Hier ben je iets verder van Uluru en dat vond ik qua zonsopkomst wel jammer omdat er vandaag al een stuk minder wolken waren was de zonsopkomst erg mooi. Je ziet dan echt Uluru door de zon van kleur veranderen. Na de zonsopkomst rijden wij door naar Kata Tjuta voor een laatste grote wandeling. Ik voel mij niet heel super en weet niet zeker of ik de hele wandeling ga doen. Voordeel is dat het heen en terug is dus ik begin gewoon en zie wel waar het schip strand. Het is hier echt super mooi en ik geniet van de natuur.. eigenwijs als ik ben loop ik door tot het einde en weer terug.. waar ik normaal wat meer vooraan loop was ik nu door het niet lekker zijn wat langzamer voor mijn doen. We hebben tijdens de wandeling ook wat groepsfoto's gemaakt.. Ondertussen is het weer helemaal opgeklaard en is er een mooie blauwe lucht te zien. Ik vraag de reisleidster of wij misschien nog even tijd hebben om terug te gaan naar Uluru voor een foto.

Eenmaal terug in de bus maken wij nog een toiletstop en zien wij wilde kamelen grazen. Gelukkig hebben wij nog een beetje extra tijd en rijden wij terug naar de plek waar wij de zonsondergang met Uluru zouden zien om nog wat foto's te maken. Deze foto's zijn echt een stuk mooier als met de bewolkte lucht. Vanaf Uluru rijden wij door naar vliegveld om de eerste persoon af te zetten, daarna terug naar het kamp voor een lunch en dan weer naar vliegveld om Sarah af te zetten. Wij hebben daarna nog een lange busreis terug naar Alice Springs. Ik ben zo moe dat ik het grootste gedeelte lig te slapen en ben dan ook blij als ik terug in hostel ben. Die avond wilde ik pizza eten maar de wachttijd bij de pizzeria was te lang dus maar een broodje bij de subway.. de dagen erna lig ik vooral ziek in bed, dus van Alice Springs zie ik verder niet veel.

Bula Fiji day 10 and 11 ~ laatste dagen in Fiji

Op zondag heb ik eerst lekker uitgeslapen, ik was erg moe en niet compleet fit.. na het uitslapen hebben we een relaxte ochtend en gaan we nog even naar de kerk. Nadat de kerk is afgelopen is het tijd voor een zeer uitgebreide en heerlijke lunch met lekker veel vis. Ik eet mijn buikje vol en pak dan wat spullen om samen met een deel van de familie de bus naar Nadi te nemen. In Nadi stap ik over op een andere bus die mij naar de haven brengt. Hier heb je free wifi en heb ik de hele middag zitten studeren. Er moeten nog een aantal dingen gedaan worden voordat de studie is afgerond en ik had niet veel zin meer om te gaan sightseeing. Het is een heerlijke plek om te studeren, lekker drinken en eten en vriendelijk personeel en een schitterend uitzicht. Zo heb ik een erg productieve middag/avond. Ik neem de taxi terug naar het dorp en heb een heerlijke laatste avond met de familie.

Op maandagochtend pak ik mijn tas en maak ik een rondje door het dorp om nog enkele foto's te maken. Dan is het helaas tijd voor het afscheid. Ik heb een heerlijke tijd gehad in Fiji, wat mij erg verbaasd heeft aangezien ik niet echt een strandpersoon ben, maar heb mij geen moment verveeld en ontzettend genoten van het relaxte leven. De mensen op Fiji zijn ontzettend vriendelijk en na iedereen een knuffel te hebben gegeven loop ik naar de bus die mij naar het vliegveld brengt. Op het vliegveld loop ik eerst langs het postkantoor waar ik nog een pakketje naar huis stuur met onder andere de kava bowl, het masker en mijn reisgids.

Daarna is het tijd om in te checken, ik moet nog even wachten en spendeer mijn laatste Fiji dollars. Op het vliegveld zie ik wat bekende gezichten van mijn vlucht naar Fiji toe en iedereen heeft een fantastische tijd gehad.. In het vliegtuig slaap ik zo'n beetje de hele weg terug naar Sydney en op het vliegveld in Sydney eet ik snel even bij de McDonalds voor ik weer afreis naar Ashfield.. Mijn tijd in Fiji zit er helaas op, maar ik weet wel dat ik graag nog wat meer van dit soort tropische landen wil gaan bezoeken!