foto's van AGR en de meivakantie

Hier even wat foto's van de Amstel Gold Race en van de meivakantie.

Ik een avond voor de start van de Amstel Gold Race toerversie

Aukje als toeschouwer bij AGR

Kopgroep die de Gulpenerberg beklimt

Ik en Thomas Dekker

Michael Boogerd

Toerist Wendy op veels te grote klompen in Orvelte

Wendy op een hunebed

Margot en Wendy aan de bier en patat :P

Plaggenhut in Echten

AGR weekend part 4

Maandag:

Gelukkig werden we vanochtend niet gewekt door een wekker, nee we hadden heerlijk de rust om uit te slapen. Nadat we wakker waren hebben we rustig ontbeten en rustig onze spullen gepakt. Het werd zowiezo een lekker rustig dagje want we waren beiden nog wel moe van de inspanningen van het weekend. Met al onze spullen zijn we naar station gefietst en daar hebben we de trein naar huis genomen. Je kon aan ons beiden merken dat we moe waren. We zaten vrij stil naar buiten te kijken, terugdenkend aan een mooi weekend. Zaterdag het zelf fietsen en zondag de wedstrijd kijken. De wedstrijd hadden we vaker dan gepland gezien. We konden dan ook terugkijken op een mooi weekend. In Den Bosch was het nog even lastig om een trein te vinden waar onze fietsen ook in pasten. In Breda nam ik afscheid van Aukje en zelf nam ik de trein naar Etten-Leur. Vanuit Etten-Leur was het nog even de laatste kilometers naar mijn kamer fietsen. De eerstvolgende dagen heb ik lekker rustig aan gedaan en ik ben pas donderdag weer gaan trainen..

Onze volgende fietstocht gaat waarschijnlijk de Erik Dekker classis worden die op zondag 17 juni in Hoogeveen start!

AGR weekend part 3

Zondag:

Na een heerlijke nacht geslapen te hebben konden we vanochtend iets later opstaan. We besloten om niet te gaan ontbijten en zodra we klaar waren stapten we op de fiets richting de markt. Op de markt aan gekomen was het al lekker druk. We zijn even langs de bussen gewandeld en toen was het al tijd om een plekje langs het parcours te zoeken. We stonden achter wat hekken en het peloton kwam rustig fietsend voorbij. Daarna was het voor ons tijd om eerst eens wat te gaan eten. Bij een broodjeszaak kochten we een broodje en daarna stapten we op de fiets naar de Sibbergrubbe.

We moesten de berg beklimmen die we een dag eerder nog zo lekker waren afgedaald. Gelukkig hadden we aardig wat tijd en de planning was ook dat we op de Sibbergrubbe zouden blijven. We zijn een klein stukje afgedaald van de Sibbergrubbe en vonden een mooi plekje om te krijgen. Om ons heen stonden nog wat wagen van verschillende ploegen zoals Astana en T-Mobile. Een tijdje later kwam er een groep auto's en wat politie aan. Een Quick Step auto besloot om de auto tegenover ons achteruit in te parkeren. Dit was echter tegen de zin van de motoragent. Toen de bestuurder van de Quick Step uitstapte kreeg hij een hele preek van de agent en iedereen kon meegenieten. Op het moment dat de motoragent wegreed barstte er een gelach uit!. Wat even later ook wel humoristisch was, was dat één van die jongens van T-Mobile zijn T-Mobile shirt moest aantrekken. Dit shirt was echter veels te klein, maar hij bleef er in rondlopen. Inmiddels was er een kopgroep ontstaan die al een mooi aantal minuten voor lag op het peloton. Met foto's maken was het gewoon een kwestie van knippen en dan zouden we later wel zien wie er op de foto's stonden. Het was nog maar aan het begin van de wedstrijd en de renners waren zo voorbij. Wij waren van plan om op de Sibbergrubbe te blijven staan, maar echt iedereen vertrok. Aukje en ik besloten ook onze fietsen te pakken, alleen wisten we niet waar we heen konden fietsen. We kwamen achter een grote fietsgroep uit Leusden te fietsen en we besloten achter hun aan te gaan fietsen. We fietsten een mooie route met een mooie afdaling, maar ondertussen hadden we geen flauw idee waar we heen fietsten. Totdat we in Gulpen terecht kwamen. We konden in Gulpen niet al te best een weg naar boven vinden en zijn zo via een wandelpad met fiets en al naar boven gewandeld. Boven zijn we richting de klim gefietsd. Op de Gulpenerberg zagen we de wedstrijd voor de 3e keer. Het bleek dat ze hierna nog 2 keer de Gulpenerberg op moesten en we gingen naar de steile klim. We zetten onze fietsen achter wat dranghekken en zochten een mooi plekje langs de klim op. Ondertussen kwamen er velen naar boven fietsen dus we hadden mooi wat te kijken. De 4e en 5e keer zagen we de wedstrijd op dezelfde plaats langskomen. We hebben heerlijk genoten van de hele dag en het mooie weer op de berg. Ik verbrandde alleen wel mijn armen in de zon en probeerde die zoveel mogelijk in de schaduw te houden. Nadat ze voor de 5e keer langskwamen pakten we onze fietsen weer en was het plan om af te dalen en dan een kroegje zoeken waar ze een televisie zouden hebben om de finale te kijken.

Bij de stoplichten overhoorde ik 2 jongens zeggen dat rechtdoor naar Valkenburg was. Aukje en ik besloten toch richting Valkenburg te fietsen. We zijn echt kei en kei hard gaan fietsen en het ging eigenlijk steeds sneller. We reden al snel gelijk op met 3 andere mannen en het snelle fietsen gaf echt een kick. Vooral omdat we er onderweg achter kwamen dat het peloton op sommige plaatsen nog maar net voorbij was. We kwamen in Valkenburg aan en aan de voet van de Sibbergrubbe zagen we de wielrenners voor de laatste keer. Waarschijnlijk hebben we de koplopers net gemist, maar de rest van de renners hebben we wel zien langskomen. Nadat de laatste renner voorbij was besloten we de Sibbergrubbe te beklimmen en te kijken of we nog wat bussen van ploegen zouden zien. Toen we aankwamen bij de rabo bus waren ze bidons aan het uitdelen. Helaas waren wij hier net te laat voor. Wel zijn Aukje en ik op de foto geweest met Thomas Dekker en even later heb ik Michael Boogerd nog op de foto gezet. Die foto had nog veel mooier kunnen zijn als ik net een paar seconden eerder kon knippen want toen keek hij recht in de camera, nu heb ik hem alleen van de zijkant. We hebben nog een hele tijd auto's en mensen zitten kijken die vertrokken. Toen het wat rustiger was hebben we zelf de fiets gepakt en hebben we nog één keer de mooie afdaling naar Maastricht gemaakt. We gingen erg hard en omdat het op de weg naast ons zo druk was haalden we vele auto's in! In Maastricht hebben we nog even snel wat gegeten en daarna naar onze slaapplek. Na een heerlijke douche hebben we een heerlijk bankavondje gehad voordat we gingen slapen!

AGR weekend part 2

Zaterdag:

Na wat moeilijk wakker worden zijn we na een heerlijk ontbijtje klaar voor vertrek. We hebben afscheid genomen van oom en tante van Aukje want die gingen die dag op vakantie en wij zouden ze dus niet weer zien. Het lastigste was toen we eenmaal op weg waren om de juiste weg naar Valkenurg te vinden. We kwamen op een gegeven moment op het parcours van de AGR terecht en besloten er een eindje tegen in te fietsen. Alleen Aukje fietste door een gat en even later was de achterband lek. Bij een verkeersregelaar deden we een poging om de band te vervangen. Dit was helaas vrij moeilijk en het lukte niet echt. Ondertussen fietste er iemand langs die vroeg of het lukte, wij zeiden van niet en hij kwam terug om ons te helpen. Het kostte hem aardig wat moeite om de band te vervangen, maar gelukkig lukte het hem! Wij waren echt heel erg dankbaar voor zijn hulp! Zo konden wij weer verder op weg naar Valkenburg. Helaas reed Aukje een paar kilometer verderop weer lek en het was weer de achterband. We hebben een tijdje doorgefietsd want we waren al dichtbij de start. Aukje is lopend de Cauberg afgedaald en bij de start was er gelukkig een shimanostand die fietsen repareerde. We hadden nog maar 19km gereden en al 2 lekke banden, ja dat beloofde wat, want de tocht was nog niet eens begonnen. Bij de shimano stand hadden ze veel moeite om de band te vervangen. Uiteindelijk fietste Aukje met een nieuwe binnen en buitenband weer weg en waren ze met 3 man bezig geweest om die lekke band te verhelpen.

2 uur later dan gepland konden we dan eindelijk starten. Eerst hebben we een aantal foto's gemaakt en een banaan op gegeten. Het begon al vrij snel met wat klimmen en dalen en dat is best wennen voor de benen als je het niet gewent bent. Ik ben zelf ook niet echt een klimmer en vind dalen echt veel leuker, nu heb je in limburg wel een aantal leuke afdalingen, maar die zijn over het algemeen niet erg lang. De klimmetjes zijn gelukkig ook niet erg lang. De maasberg was de eerste klim waar ik mensen naar boven zag lopen. Des te leuk is het dan om zelf wel fietsend boven te komen. Het is een best lastig klimmetje want je rijdt over kinderkopjes naar boven dus als je kracht zet voel je je fiets wegslippen. We werden zeer geregeld ingehaald door fietsers die meer haast hadden dan ons. Wij hadden zoiets van maar niet te snel beginnen, want anders ben je op het einde zo kapot dat je de Cauberg niet eens op komt en het was vooral een dag van fietsen en genieten van de omgeving ;) Het was erg mooi weer en net over de helft was er een rustpauze.

We hebben lekker op een bankje gezeten, maar dat werd door een koude wind achter de rug langs wat te koud. Ik had geen zin in de krentenbollen die er lagen, maar heb wel mijn bidon gevuld en een koekje en banaan gegeten. Na een tijdje mensen gekeken te hebben, hebben we nog even in het gras gelegen om te genieten van de zon. Het werd inmiddels wel tijd om verder te fietsen. We hadden nog niet echt fatsoenlijk gegeten en toen we een bord zagen met koffie+vlaai 150M bedachten we ons geen moment en gingen we daar stoppen om nog even wat te drinken. Helaas was de vlaai al op maar ze hadden wel heerlijke bolletjes met kaas. Na het eten zijn we maar snel verder gefietsd. Het fietsen ging lekker en we kwamen steeds dichter bij Valkenburg. Echter voordat we aan de Cauberg zouden kunnen beginnen was er nog 1 obstakel genaamd de Sibbergrubbe. Tijdens de beklimming en al eerder kwamen we al allemaal mensen tegen die gefinisht waren, maar wij moesten eerst nog naar boven. Wel merkte je op het eind op onze route dat vooral de wat minder goede fietsers nog onderweg waren. Gelukkig kwamen we fietsend boven en meteen kwamen we boven in de drukke laatste kilometers. Alle afstanden kwamen tesamen en het was een drukte van jewelste. Na een afdalin kwamen we in centrum van Valkenburg uit en aan de voet van de Cauberg. De beklimming kon beginnen!!! In het begin ging het redelijk, maar al snel kwam ik op de laagste versnelling te fietsen. Veel fietsers hebben voor 3 tandwielen (triple), maar wij hadden er maar 2. Op een gegeven moment riep ik tegen Aukje dat ik eraf moest en Aukje kwam me inhalen. Maar ja de wil is groter dan de pijn in mijn benen. De benen explodeerden zo'n beetje, maar ik had geen zin om te gaan lopen voor al die mensen die aan het kijken waren. Ik bleef dus op mijn fiets zitten en kwam op een gegeven moment weer naast Aukje te fietsen. Toen het steilste voorbij was wist ik dat ik het gehaald had. Helaas konden wij niet fietsend de finish oversteken. Dit kwam omdat er een file van fietsers stond die allemaal de bike chip moesten inleveren. Eigenlijk zou de organisatie dit verder na de finish moeten afhandelen dan hadden we misschien wel fietsend over de finish kunnen komen. Maar ja er was niets aan te doen. Rond half 4 finishden wij. Na de finish en de bikechip te hebben ingeleverd hebben we de fietsen weggezet en hebben we ons in de mensenmassa gestort.

We hebben ons t-shirt opgehaald en in plaats van de borg hebben we de gift bag van Isostar aangenomen. We besloten ook om even naar beneden naar Valkenburg te wandelen. We hebben echt een hele tijd op de stoep zitten kijken hoe andere fietsers zich een weg naar boven proberen te werken! Na het kijken zijn we nog even vlaai gaan eten. Na die vlaai zijn we weer naar boven gewandeld. Wij dachten toen we finishten al dat we één van de laatsten waren, maar nu anderhalf uur later toen we naar boven liepen waren er nog steeds mensen op weg naar de finish. Boven hebben wij onze fietsen gepakt en zijn we begonnen aan de afdaling naar Maastricht. Het is echt een heerlijke afdaling om te fietsen, goed wegdek, weinig zijstraten en weinig bochten. In Maastricht waren we al snel bij het huis van de familie van Aukje en na een douchebeurt zijn we met de bus naar de Markt gegaan om wat te gaan eten. We waren nog net op tijd voor de restaurantjes zouden sluiten en op het Vrijthof vonden we een leuk terras. Ik heb heerlijk genoten van een steak met champignonsaus :D Na het eten waren we zo moe dat we terug naar onze slaapplek zijn gegaan. Moe vielen we al snel in slaap!

Amstel Gold Race weekend part 1

Vrijdag:

Op vrijdag ben ik na het opstaan meteen mijn tas gaan inpakken, een avond eerder had ik al boodschappen gedaan en ik wist al ongeveer wat ik mee wou nemen. De tas was snel gepakt en ik moest de trein van 14.00 uur halen. Met de grote rugzak op de rug fietste ik richting station. In de trein vond ik al snel plekje om te zitten en een plaatsje voor mijn fiets. In Breda zag ik Aukje staan, maar op het moment dat ik haar wilde roepen was ze de andere kant opgelopen. Even later kwam ze wel met de fiets door de trein mijn kant op. Wat ons wel even zorgen baarde was dat Aukje het rugnummer vergeten was en we waren beetje bang dat we zo de spullen niet konden afhalen. In Den Bosch moesten we overstappen op de trein die naar Maastricht zou gaan. We kwamen op het station al in gesprek met een jongen die aan Freediven doet en op weg was naar zijn training. In Eindhoven bleek dat we in het verkeerde deel van de trein zaten en op het station zagen we allemaal mensen met racefietsen naar een bepaald deel van de trein rennen en wij zijn er achteraan gerend. De trein was daar al aardig vol, maar we vonden gelukkig wel een plek voor onze fietsen. We bleven bij de fietsen zitten en kwamen daar in gesprek met een jongen uit Maastricht die ook de Amstel Gold Race zou gaan rijden. Op deze manier met die leuke gesprekken ging de treinreis snel voorbij.

In Maastricht zijn we weer op de fiets gestapt en naar het huis van de oom en tante van Aukje gereden. Er was niemand thuis maar er lag wel een sleutel klaar. Aukjes neefje kwam ondertussen ook even langs. We zijn maar even in Maastricht gebleven en toen op de fiets weer naar station gegaan om de trein naar Valkenburg te pakken.

In Valkenburg zijn we op de fiets naar de inschrijving gegaan. Op het moment dat we onze fietsen aan het goed zetten waren, zag ik wat clubgenoten van Ballangrud. Zij bleken ook onze aanmeldspullen al te hebben gehaald. Wij hebben die toen van hun gekregen en zijn na een kort babbeltje meteen alles gaan installeren, het stuurnummer en de bikechip. Met een klein beetje hulp hadden we alles klaar en zijn we centrum van Valkenburg in gegaan om wat te gaan eten. De fietsen hebben we midden op het plein gezet en we zijn ergens gaan zitten eten met mooi uitzicht op de straat en de fietsen. We gingen spaghetti bolognese eten. Het smaakte heerlijk, maar we vonden het wel beetje weinig. Na het eten zijn we weer naar station gefietsd en daarna in Maastricht weer naar het huis van de oom en tante van Aukje. 's Avonds hebben we nog even lekker rustig gezeten en daarna lekker slapen.

Amstel Gold Race, voorbeschouwing...

Morgen vertrekken Aukje en ik met de trein naar Maastricht. We reizen af naar het mooie limburg omdat daar op zaterdag de toerversie van de Amstel Gold Race wordt gehouden. Aukje en ik hebben ons daar voor op gegeven en we gaan de 60km tocht rijden. We dachten zo dat dat voor de eerste keer ver genoeg zou zijn. Er komen trouwens nog wel heel wat kilometertjes bij aangezien wij eerst van Maastricht naar Valkenburg moeten fietsen en aan het eind moeten we ook weer terugfietsen naar Maastricht.

De laatste weken zijn Aukje en ik lekker aan het trainen geweest met afgelopen zondag een laatste test. Afgelopen zondag vertrokken Aukje en ik voor een mooie fietstocht door Nederland en België. We fietsten gewoon wat en af en toe keken we waar we ongeveer waren. Nadat we een tijd gefietsd hadden was mijn hartslag ook mooi rustig en de benen voelden goed. Het enige probleem was dat ik niet genoeg isostar meer in huis had en geen goede flesjes om water mee te nemen. Ik had met het warme weer dus maar 1 bidon. Gelukkig vond ik een tijdje nadat ik de laatste slok op had een friettent waar ze ook flesjes water verkochten. In Pette een dorp dat deels in België en deels in Nederland ligt hebben we heerlijk op terras wat gedronken en 2 pannenkoeken gegeten. Zo konden we er nog even tegenaan om op tijd thuis te komen. We waren namelijk beetje ver afgedwaald en als we niet door zouden fietsen zouden we in donker terecht komen. Vlak voor dat we terug waren in Etten-Leur hebben we bij een tankstation nog wat sportdrank gekocht. Toen we Etten-Leur binnenfietsten was het zo'n beetje donker en de laatste meters hebben we in donker afgelegd. We hadden er wel een fietstochtje van dik 110 km op zitten. We wisten toen dat het wel goed moest komen met de Amstel Gold Race!

De rest van de week stond vooral in het teken van herstellen. Helaas ben ik te laat om nieuw stuurlint te laten aanbrengen op me fiets en heb ik geen kilometerteller in limburg, maar dat komt allemaal wel.

Vandaag nog even de tas inpakken en uitzoeken hoe laat we de trein gaan nemen. Morgen vertrekken naar Maastricht, Zaterdag vroeg op om rustig aan de Amstel Gold Race te rijden, (het meeste zie ik op tegen het klimmen aangezien ik daar niet al te goed in ben ;) maar ik vind het dalen des te leuker) en zondag gaan Aukje en ik naar de profrit van de Amstel Gold Race kijken. Maandag vertrekken we dan met de trein weer richting brabant.

De weersvooruitzichten voor een weekendje fietsen zijn erg goed. Ik heb er zin in dus laat Limburgs mooiste maar komen ;)