Inzell 2008 deel 3

Zaterdag 16 februari 2008

Vanochtend had ik wat meer moeite met wakker worden, Aukje en Kirsten moesten me wekken, maar goed als ik moe ben is dat vrij lastig ;) Gelukkig werd ik wel wakker toen ik er aan dacht waar ik was en wat we die dag zouden gaan doen. We zouden weer eens een world cup wedstrijd live gaan zien. Aukje was ondertussen al broodjes gaan halen en ik heb eerst mijn haar gedaan en ben me toen gaan aankleden. Lekker warm de skibroek aan en toch wel aardig wat kleren ondanks het zonnige weer. In de loop van de week was het wel wat kouder geworden en we zouden eerst nog in de schaduw van de berg staan. Ik had al vrij snel mijn tas gepakt en nadat we gegeten hadden en broodjes opgesmeerd hadden liepen we naar de ijsbaan. Hoe vaak je de route naar de ijsbaan ook loopt vervelen doet het niet in deze mooie omgeving.

Vlak voordat we bij de ijsbaan waren kwam ik er ineens achter dat ik mijn portemonnee, telefoon en camera vergeten was. Hoe stom kan je zijn, gelukkig is dan Inzell niet heel ver van de ijsbaan weg en heb ik het op een rennen richting de acco gezet. Ik had namelijk niet echt de tijd om rustig te lopen want wou niets op de ijsbaan missen. Aan me benen merkte ik wel dat ik veel gesschaatsd en gelopen had die week maar goed ik moest gewoon opschieten. Bij de acco meteen gepakt wat ik nodig had, deur weer op slot gedraaid en het weer op een rennen richting de ijsbaan gezet. Ik had ook veels te veel kleding aan om hard te lopen en al helemaal niet de juiste schoenen. Ik zweette me kapot en die bergschoenen werden met de stap zwaarder.

Bij de ijsbaan aangekomen zie ik meteen Anni Friesinger, wat een geluk want ik moest haar nog even hebben. Ik haalde snel het boek te voorschijn en Anni wou er wel een handtekening en klein tekstje inzetten. Ik was erg blij dat ik dit zo snel voor elkaar had. Daarna snel entreeticket gepakt en naar Aukje en Kirsten toegelopen die al mooi vooraan stonden. Door mijn heen en weer geren had ik het behoorlijk warm gekregen en besloot ik eerst eens wat kleren uit te doen om ze tegen de tijd dat ik het weer koud kreeg weer aan te doen. Ook duurde het door het heen en weer geren niet heel erg lang meer voordat de B groep begon.

De B groep werd deze eerste world cup dag opgesplitsd dus alle 500m voor de A groep en alle 1000m na de A groep. De dames 500m B groep was met 11 deelneemsters zo voorbij. Ingeborg Kroon won deze afstand bij de B groep. Alle Noren reden B groep 500m dus we hebben ons meteen van het allereerste begin opperbest vermaakt. Bij de Noren was Dag Erik Kleven op deze 500m de best geplaatste van de 3 Noren die meededen, hij eindigde op een 5e plaats. De 500m werd zoals verwacht gewonnen door Hiroyasu Shimizu. Ik blijf het heerlijk vinden om hem te zien schaatsen, al zal hij denk ik nooit meer zo goed worden als in zijn topjaren. Na de 500m B groep kon er ingereden worden door de A groep schaatsers. Langs de baan werd het ook steeds drukker met toeschouwers. Ik heb eerst nog lekker genietend in de zon een boek gelezen en muziek geluisterd, even in mijn eigen wereldje en even uitrusten voor de rest van de tijd. Toen de A groep begon kreeg ik 2 jochies van een jaar of 8 a 9 naast me te staan. Ze speelden ook wel maar het hele weekend bleven ze terug keren naar de plaats naast ons en zo hebben we dus 2 dagen lang wat kids naast ons hebben staan.

Ondertussen was ook de zon achter de berg vandaan gekomen en werden de zonnebrillen tevoorschijn gehaald. De temperatuur was ook een stuk aangenamer en met dit mooie weer is het een genot om naar schaatsen te kijken. In de pauze had Aukje een leuke verrassing voor Lisan gekocht en die verrassing hebben we in het weekend dat we in Inzell zaten nog even uitgebreid ;) Zelf had ze een leuk klein Noors vlagje gekocht en Kirsten en ik vonden dit ook wel erg leuk en hebben er ook allebei 1 gekocht. De 500m A groep dames werd zoals verwacht gewonnen door Jenny Wolf. Zij is gewoon veruit de beste dit seizoen en liet dat in Inzell ook weer zien. Annette Gerritsen finishde op een mooie 2e plaats en de Japanse Sayuri Yoshi werd 3e.

Na de 500m dames waren de snelle mannen aan de beurt met hun 500m. We waren voordat de races begonnen er achter gekomen dat we het bordje dat we voor Kip Carpenter hadden misten, in allereil werd er een nieuw, stukje groter bordje gefabriceerd en zo waren we helemaal klaar voor het sprintgeweld bij de mannen. Waar iedereen verwacht dat Jeremy Wotherspoon wel weer zou winnen, verraste Joji Kato vriend en vijand. Leuk om hem weer in goede doen te zien en een even iemand anders op hoogste podium. Het zou uiteindelijk ook de enige keer dit seizoen worden dat Jeremy Wotherspoon bij een world cup op de 500m startte en niet won ;)


De 1000m dames vind ik zelf wat minder interessant, het was dit weekend niet spannend wie er zou winnen omdat er gewoon maar 1 veruit de beste was. Die ene was Anni Friesinger die zo het thuispubliek op de banken kreeg. Het gat was wel ontzettend groot, gewoon een seconde sneller dan de nummer 2 Ireen Wust. Ik had ondertussen wel lol om de jochies naast me want die spraken echt iedereen die langs liep aan met szervus en dan peace haha ;) Gelukkig begonnen na de dames al snel de 1000m heren. Shani had vrijdagavond al verteld dat hij de 1000m zou gaan winnen en we waren dan ook erg benieuwd of dit zou gaan lukken. Maar goed als hij er vertrouwen in heeft hebben wij dat zeker en we hebben hem en al onze favorieten dan ook flink aangemoedigd. Als er zo weinig toeschouwers zijn is alles wel goed te horen, aan de ene kant wel eng, maar goed niet bij nadenken en aanmoedigen maar ;) (een vol thialf is dan toch anders) De Noren reden niet heel denderend en het baarde ons wel beetje zorgen, want we wouden dat iedereen gewoon zou starten in Thialf bij de world cup finale een week na Inzell. Van Lisan hadden we de hele week al Maciej updates gekregen en we hoopten voor haar ook dat haar favoriete Pool ook zou starten dus die hebben we dit weekend ook flink aangemoedigd. De 1000m werd zoals Shani al zei van te voren gewonnen door hem, een man die zich aan zijn woord houdt dus ;) Na deze overwinning van Shani was de A groep afgelopen, maar aangezien ze nog maar een half programma van de B groep hadden afgewerkt konden wij nog mooi even genieten van het schaatsen.

De zon was echter inmiddels al wel weer achter een andere berg verdwenen en veel mensen verlieten dan ook de ijsbaan. De diehards die wel bleven kijken zag je allemaal wat bewegend/dansend over de tribune lopen in een poging om warm te blijven. Ja als de zon niet meer schijnt dan koelt het toch wel heel hard weer af. Aan de 1000m dames B groep deden weer weinig dames aan mee. Maar 10 dames verschenen aan de start en zo was na 5 ritten de B groep dames alweer afgelopen. De Canadese Kerry Simpson won de B groep en we konden verder met de B groep mannen. De mannen verschenen met 24 man aan de start en dat is dus heel wat meer dan de dames. Nog 12 ritten koukleumend schaatsen kijken en de dag zat er op, wat schaatsen betreft dan ;) De winnaar van de 500m Joji Kato kon op de 1000m geen potten meer breken en eindigde in de achterhoede van de B groep. Eerder die dag is trouwens wel eindelijk mijn missie die al sinds minstens 2005 stond om met Kato op de foto te gaan voltooid. Ik liep langs toen hij net broodje bratwurst aan het eten was en even aan bellen was. Ik heb even staan twijfelen en toen hij uitgebeld was heb ik moed verzameld en hem aangesproken ;) dit resulteerde in een erg mooie foto ;) Tijdens de 1000m B groep kwam Shani op ons af met zijn bos bloemen die hij ook aan ons weggaf. We hebben een hele tijd staan kletsen en wat discussies gehad om wie nou de langste van de Amerikanen was. Hij vond ook de muts van de vrouw van het stel uit de omgeving van Den Haag erg leuk en vroeg ons waar hij die kon kopen, wij wisten het niet en zeiden dat hij het maar aan haar moest vragen ;) Natuurlijk stapt hij er meteen op af en het stel was wel beetje overrompeld maar was wel lachen. Even later loopt hij weg om bijna meteen weer terug te komen omdat hij nog wat ritten wou zien met nog wat grappige uitleg naar ons toe ;) De 1000m werd uiteindelijk gewonnen door de Noor Christoffer Fagerli Rukke. Bij de prijsuitreiking vinden wij een mooi plaatsje tegenover het podium om foto's te maken en de Noorse fysio maakt een foto van ons als Noorse schaatsfans ;)

Na de prijsuitreiking wandelen we terug naar onze acco om ons klaar te maken om lekker te gaan eten. Echter toen we het ijsstadion uitliepen zagen we Joji Kato weer met een broodje bratwurst staan en na even twijfelen is Aukje nog weer terug gelopen om met hem op de foto te gaan. Nu hebben we allebei onze missie volbracht en hebben we een bijna identieke foto maar op verschillende tijdstippen gemaakt ;) We konden niet echt goed een keuze maken waar we zin in hadden, maar ik had onwijze trek in pizza, zo zijn we bij "da Enrico" uitgekomen en hebben Auk en Kirs van het buffet gegeten en ik een heerlijke pizza funghi. Na het eten zijn we nog even bij de weltcup party in het park wezen kijken. We kwamen daar het stel uit de buurt van Den Haag weer tegen en hebben even staan babbelen, aangezien het toch een beetje te koud was voor een feestje buiten zijn wij doorgelopen naar de kroeg en hebben we daar nog even lekker thee zitten drinken voor we terug gingen naar onze acco om lekker te gaan slapen ;)

Zondag 17 februari 2008

Vandaag had ik wederom moeite met wakker worden, het was dan ook nog iets eerder want de wedstrijden zouden eerder beginnen dan op de zaterdag. Aukje ging wederom broodjes halen en wij gingen ons snel klaarmaken voor de 2e world cup dag. Nadat we allemaal klaar waren en wat gegeten hadden zijn we naar de ijsbaan toe gewandeld. Bij binnenkomst waren we precies op tijd voor de start van de B groep en we gingen weer op dezelfde plek staan waar we een dag eerder ook stonden. De dames 500m waren na 5 ritten alweer afgelopen en ditmaal won Kerry Simpson, de 500m mannen werd wederom een overwinning voor Hiroyasu Shimizu. We hebben onze favorieten weer hard aangemoedigd en zo gingen we ook door naar de 1000m. Eerst een paar ritten dames en dan weer de heren ;). Bij de dames ging de overwinning weer naar Kerry Simpson. Zij was de koningin van de B groep dit weekend door 3 van de 4 afstanden in de B groep te winnen! Christoffer Fagerli Rukke was vandaag in de B groep niet zo succesvol als gisteren maar eindigde wel als beste Noor op de 9e plaats. De overwinning ging naar de Japanner Tadashi Obara.

Na de B groep gingen de schaatsers van de A groep opwarmen. Een rondje rennen langs de baan, inschaatsen op het ijs of aan het elastiek. Er was weer genoeg te zien. Ineens zagen we Lisan favoriete Pool lopen en hem hadden we nou net nog even nodig om de verrassing voor Lisan af te maken. Maciej vond de aandacht gelukkig helemaal leuk en we hebben even staan babbelen. Verder lekker naar de verschillende soorten warming up van de schaatsers gekeken. Shani kwam langs rennen met zijn nieuwe muts waar hij erg trots op was. Shani had alweer gemeld dat hij vandaag ook wou winnen en wij zouden hem flink aanmoedigen zodat dat ook zou lukken ;).

Maar goed voordat de 1000m mannen zou komen hadden we eerst nog 3 andere afstanden te beginnen met de 500m dames. We kwamen er bij de 500m dames achter dat Shannon Rempel ineens wel goed reed. Waar ze gisteren nog in de achterhoede bij de 500m reed, zat ze nu ineens dichtbij het podium. Als zij nog eens stabiel snel gaat rijden dan kan die nog een hele goede worden, ze rijdt alleen nu een beetje te grillig. Marianne Timmer reed ook een goede 500m en Annette Gerritsen legde weer beslag op de 2e plek achter Jenny Wolf. Tja er is dit seizoen geen maar op Jenny Wolf en als die gewoon blijft staan dan wint ze ook.


Na de 500m dames waren de snelste mannen van de wereld weer aan de beurt. Jeremy Wotherspoon zette zijn zaakjes weer recht en won ditmaal de 500m. Hij won in een tijd van 35.35 en Keiichiro Nagashima en Mike Ireland legden samen beslag op de tweede plaats met een tijd van 35.70. We hadden aan de boarding de Canadese en de Amerikaanse vlag hangen en dat leverde wel leuk reacties op van de Amerikaanse en Canadese schaatsers ;) Door het mooie weer besloten ook steeds meer mensen op de boarding te gaan zitten. Eerst waren het vooral kinderen, maar naast ons kwamen wat Studentes uit Groningen op de boarding zitten en toen besloten wij er ook gezellig op te gaan zitten. Je hebt toch wat beter zicht en voor de voetjes is het ook een stuk warmer ;)Bij de 1000m dames was Anni Friesinger weer veruit de snelste. Ze was gewoon anderhalve seconden sneller dan de nummer 2 Ireen Wust en op de nummer 3 Shannon Rempel lag ze gewoon 2 seconden voor. Ja Anni liet op haar thuisbaan zien dat ze in vorm is en veruit de beste is. Annette Gerritsen zorgde er met haar 4e plaats voor dat zij over 4 afstanden bij de dames dat weekend de beste was en won hiermee de zilveren schaats van Inzell.

Bij de 1000m mannen was het al snel duidelijk dat er veeel sneller dan gisteren gereden werd en het werd dan ook uitermate spannend. Zou Shani winnen of niet, maar goed voordat Shani moest rijden, reden er nog een hele lading favorieten van ons. Voor die favorieten was het trouwens ook niet onbelangrijk hoe ze reden want plaatsing voor de world cup finale hing er vanaf. Aangezien er wat mensen die in het klassement onder onze favo schaatsers stonden waren wij best wel zenuwachtig. We hebben dan ook als idioten staan aanmoedigen om te zorgen dat ze allemaal zo snel mogelijk over de finish kwamen. Maar goed de Noren over wie we het dus hebben reden niet zo heel erg goed, en wij hadden geen idee of ze de world cup finale mochten rijden. Gelukkig hoorden we later van hunzelf dat ze wel mochten starten. In de 1 na laatste rit zette Denny Morrison een hele scherpe tijd neer waar Shani nog flink zijn best op moest doen om daar onder te komen. De laatste rit ging van start en 2 en halve ronde later zouden we weten of Shani zou winnen. Wij hebben heel hard lopen aanmoedigen en hij reed naar een winnende tijd van 1.09.65. Wij waren echt helemaal blij. Na de prijsuitreiking kwam Shani meteen de bloemen brengen.

De dag was hier echter nog niet mee afgelopen want er stonden nog 100 meters op de planning. We hadden hier voor een hele mooie plaats om te kijken zo net na de start. Bij de dames was Jenny Wolf wederom de snelste. Bij de mannen hadden ze 3 heats en Dag Erik Kleven starte in de laatste. Hij had maar 1 tegenstander omdat de andere had afgezegd. Ze moesten naar de start en net voor het startschot viel maakte Dag Erik Kleven een valse start die niet teruggeschoten werd. Zo had hij net een kleine voorsprong op zijn tegenstander Vincent Labrie en won hij de heat met 1 honderdste verschil, waardoor hij voor de plaatsen op het podium mocht strijden. Uiteindelijk is Dag Erik Kleven derde geworden, maar in de finale had hij ook echt de derde tijd. Ik denk echter wel dat als hij een sterkere heat had en geen valse start hij niet op het podium was gekomen. Wij hadden er wel lol om en hebben bij de prijsuitreiking nog even foto's gemaakt.

Na de prijsuitreikingen was het world cup weekend alweer voorbij. We spraken Mikael Flygind Larsen nog even en we overlegden dat we naar het hotel zouden komen want we wouden nog een groepsfoto. Daarna besloten we weer terug te gaan naar de accomodatie, maar op de parkeerplaats riep Shani ons terug. We hebben heel lang staan babbelen en Shani had nog even wat gefixt en kwam daar verslag van uitbrengen. Ondertussen reed Kleven weg en die toeterde en zwaaide nog even ;) Toen er steeds meer mensen op Shani afkwamen ging hij er vandoor en jogde hij terug naar zijn hotel. Onderweg kwam ik erachter dat ik mijn Duitse vlagje kwijt was. Ik ben toen toch nog even terug gerend naar de ijsbaan en ondertussen heb ik nog even met wat Nederlanders gesproken. 1 van hen was vorig jaar ook gelijk met ons in Hamar. Bij de ijsbaan bleek het vlagje weg te zijn en ben ik maar weer terug gegaan naar de accomodatie. We hebben ons even opgefrist en zijn naar het hotel van de Noren gewandeld. Ze kwamen al snel 1 voor 1 naar buiten en we hebben gezellig staan kletsen. 2 Noren konden er helaas niet bij zijn, maar de groepsfoto is echt super geworden.

Na de foto zijn we naar schnitzel Willy gegaan om weer schnitzels te eten.. Na het eten zijn we gezellig gaan ijseten en daarna weer naar de acco. In de acco hadden we het erg gezellig, grappige filmpjes opnemen en we hadden daar ons eigen feestje, toch wouden we nog wel naar de kroeg, daar aangekomen was het al gezellig druk. Shani begroette ons meteen en wij zochten een vrij tafeltje op. Naast ons zaten allemaal Canadezen en aan de andere kant waren de Amerikanen aan het darten. Shani haalde even drinken voor ons en kwam even babbelen net als de andere Amerikanen. De Noren en wat andere schaatsers waren er die avond ook en we hebben een gezellige avond geweest. Er zou nog wel een actie komen van een Amerikaan die de hele kroeg op zijn kop zette, maar uiteindelijk ging het toch niet door, wel grappig was het om te zien hoe mensen anders zijn dan je ze verwacht had. Sommige wereldtoppers zijn gewoon best verlegen en weten zich geen houding te geven en sommige anderen hebben daar juist weer helemaal geen last van. We zijn die avond veel wijzer geworden en we hebben een erg leuke tijd gehad. We zijn niet al te laat terug gegaan naar de accomodatie en hebben daar nog een hele tijd zitten nakletsen voor we in slaap vielen. We waren toen al lang tot de conclusie gekomen dat er afgelopen week hele bijzondere dingen zijn gebeurd die ik hier verder niet kan melden ;) Helaas was het alweer onze laatste nacht in Inzell en zat de week er bijna op.

Maandag 18 februari 2008

Alweer vroeg waren we alle 3 wakker. Ik was nog wel erg moe maar echt slapen kon ik ook niet meer. We zijn rustig op gestaan en hebben ons eten wat we nog hadden opgegeten. Aangezien het onze laatste dag was, was het ook onze laatste mogelijkheid om nog een keer op het heerlijke ijs van Inzell te staan. Het was wel erg rustig nu alle toppers op weg waren naar Heerenveen, maar we hebben nog heerlijk even geschaatsd en ik heb nog mooie verhalen van vroeger mogen aanhoren van wat oudere schaatsers die al heel lang schaatsen en ook al erg lang in Inzell komen. Ik blijf deze verhalen leuk vinden om te horen ;) Zelf schaatsen ging niet heel super meer, maar dat is dan ook niet gek na zo'n zware week. Uiteindelijk was dit de 9e keer dat ik op het ijs stond en ik heb al die keren genoten. We hebben altijd mooi weer gehad, koud en zonnig precies zoals het moet natuurlijk ;) Na zo'n week is het wel jammer te beseffen dat Inzell overdekt gaat worden, maar goed ze kunnen niet anders als ze in 2011 de WK afstanden willen hebben. Na het schaatsen hebben we rustig de schaatsen uitgetrokken en afgedroogd. We waren zelfs zo langzaam dat we opgesloten waren op de ijsbaan. De hoofdingang was gesloten totdat hij die middag weer open zou gaan. Gelukkig vonden we nog wel een andere uitgang en namen we afscheid van de ijsbaan. Voor de laatste keer deze week liepen we terug naar de accomodatie. Ik wou nog een t-shirtje kopen maar helaas was het winkeltje even gesloten. We zijn doorgelopen naar de acco die we voor de schaatstraining al betaald hadden. We zijn begonnen met inpakken en toen we daar mee klaar waren zijn we nog even dorp in geweest, ik heb een leuk t-shirtje gekocht en daarna zijn we gaan ijs eten. Bij de ijssalon stond ook nog 1 van die jochies die het hele weekend naast ons stond. Hij zei nog even vrolijk gedaan. Het ijs was weer heerlijk en we hebben het heerlijk buiten in de zon opgegeten.

Het werd toen zo langzamerhand wel tijd om de koffers op te halen en naar de bushalte te lopen. In het dorp hadden we wel aandacht met die 2 bossen bloemen. We hoefden niet erg lang te wachten op de bus. Helaas was het niet zo'n bus waar we normaal inzaten en hadden we zo heel weinig ruimte voor de koffers en de rest van de bagage. Gelukkig kregen we alles in de bus en lieten we helaas Inzell achter ons. Na een kort busritje kwamen we aan in Traunstein waar we de trein naar Munchen namen. In de trein nog gezellig zitten nakletsen en genoten van het mooie uitzicht. Bij Munchen zuid moest Kirsten de trein uit want zij ging terug vliegen en daar namen we dan ook afscheid.

Aukje en ik gingen verder naar het Hauptbahnhof van Munchen. Daar aangekomen hebben we de koffer en tas in een kluis gegooid. We waren beiden moe en hadden geen zin om nog uren met onze spullen te moeten zeulen. We zijn lekker de stad in gegaan, hebben nog even geshopt en daarna hebben we net als in 2005 de laatste uren in de Mc Donalds door gebracht. Hier kan je lekker goedkoop eten en daarna lang hangen totdat het tijd werd om terug te gaan naar de trein. Op het station de bagage weer opgehaald en naar de trein gegaan. We zaten in de trein met een Duitser en 3 Koreanen die niet bijster goed Engels spraken. We zijn snel gaan slapen aangezien we best moe waren.


Dinsdag 19 februari 2008

Toen we wakker werden waren de Duitser en 2 Koreanen al vertrokken. Ik ben door alles heen geslapen en ondertussen waren we al bijna in Nederland. Ook nu kwam de douane weer langs om paspoorten te controleren, maar nu was het een heel wat betere tijd. Toen ik de opmerking over Duitsland maakten vonden hun het ook wel raar dat dat zo midden in de nacht was, want het was toch echt een slaaptrein vonden hun. Het Koreaanse meisje moest naar Amsterdam en toen ze ons druk zag spullen pakken heb ik haar proberen duidelijk te maken dat ze nog even moest blijven zitten. Helaas bij het uitstappen in Utrecht kwam ik er toen de trein alweer verder was achter dat ze toch was uitgestapt. Ik hoop maar dat ze haar weg naar Amsterdam gevonden heeft. Wij namen de trein naar huis. Helaas hadden we niet al te beste aansluiting en moesten we nog een paar keer uitstappen. Mijn broertje had mijn auto op kort parkeren gezet in Hoogeveen, het kon qua tijd eigenlijk net niet maar ik heb het er op gewaagd. In Hoogeveen nam ik afscheid van Aukje en gelukkig had ik geen boete. Via de oude weg ben ik naar huis gereden. Onderweg zag ik dat er nog weer een boerderij was afgebrand en niet veel later stond ik weer bij me mams in de keuken. Helaas de reis zat er weer op, maar over 3 nachten zou de world cup finale al weer beginnen in Heerenveen. Mams was ziek en moest naar de huisarts. Ik ben maar meteen even meegegaan en heb een neusspray voor mijn verkoudheid gekregen. Mams was flink ziek en kreeg een antibiotica kuur en moest binnenblijven. 's Middags hebben we beiden lekker op de bank gelegen.

Inzell was in 1 woord helemaal super ik heb een week lang genoten en het was echt onvergetelijk! Als ik weer de kans krijg op zo'n tripje dan ga ik zeker weer!

Inzell 2008 deel 2

Woensdag 13 februari 2008

Om 07.00 uur was ik tot mijn eigen verbazing alweer wakker, want ik had trek. Na nog een uurtje wakker worden zijn we naar de bakker gegaan om brood te halen. Daarna meteen klaarmaken om naar de ijsbaan te gaan. Het was op de ijsbaan al stukje drukker dan maandag. We spraken ook meteen weer iemand die we maandags ook al hadden gesproken en later deze week ook nog wel een aantal keer zouden spreken op de ijsbaan. Zowiezo kwam je echt overal telkens de zelfde mensen weer tegen. Maar ja dat krijg je ook in zo'n klein dorpje ;)

We wouden op de ijsbaan de kleedkamer in, maar toen we Denny Morrison zagen zitten zijn we maar doorgelopen naar buiten, en hebben we op het bankje de schaatsen weer aangetrokken. Kip zei weer vrolijk good morning en niet veel later gingen we het ijs op. We stonden dit maal samen met DSB, Canada, Japan, Kazachstan en een Duitser op het ijs. We hebben 50 minuten heerlijk kunnen schaatsen. We gingen nog niet heel zwaar trainen want we wisten dat we die dag nog 2 keer het ijs op zouden gaan.


Na 50 minuten kwam de dweil erop. Na het dweilen gingen bijna alle toppers het ijs op en na 3 rondes geschaatsd te hebben zijn wij er weer afgegaan omdat het gewoon niet veilig was. We hebben toen heerlijk in de zon gezeten om naar de toppers te kijken. Wat wel heel bijzonder was, was dat Hiroyasu Shimizu zijn tas naast de mijne stond en hij ook telkens bij ons in de buurt liep. Ik ben al heeel lang een erg groot fan van Shimizu en zal hem denk ik ook altijd bij mijn favo schaatsers blijven behoren. Toen hij top was die 500 meters die hij reed gewoonweg kippenvel en nu stond hij ineens naast me. Ik was ooit al eens met hem op de foto geweest en nu wou ik weer. Ik heb hem dus maar even gevraagd en zo heb ik er nog een mooie foto bij van hem met mij! De Japanse meiden hadden ondertussen erg veel lol met Jasper het kindje van Emese Hunyadi dat was wel grappig om naar te kijken.

Ondertussen liep de training ten einde en zijn Aukje en ik weer terug gejogd naar de accomodatie om te lunchen. Buiten bij de accomodatie hebben we even een broodje gegeten en even met de blote benen in de zon gezeten. Erg veel tijd hadden we echter niet want we moesten al snel weer naar de ijsbaan om te schaatsen. Bij aankomst op de ijsbaan zagen we echter iets heel vreemds gebeuren. Aan de overkant van de baan trokken de Amerikanen hun kleren uit en ze gingen in boxershort twee rondes schaatsen, daarna gingen ze poseren voor een groepsfoto waar wij natuurlijk ook even naar toe renden om een foto van ze te maken. Ik vond het wel een erg stoere actie en de foto's zijn erg mooi geworden. En wie vindt het nou niet erg om naar een mooi mannenlijf te kijken ;)

Toen we terugliepen naar onze tas zien we Shani het ijs op gaan. We begroeten elkaar even, babbelen even kort en gaan dan snel zelf onze schaatsen aantrekken om voor de tweede maal die dag onze rondjes te draaien. Op het ijs vroeg Shani nog wat we gingen trainen maar we hadden toen nog niet echt een plan. Het bleef vooral bij kort werk, beetje 200m steigerungen enzo. Shani miste Kirsten wel hij had echt zoiets van waar is de "third best friend". Maar goed toen zou het niet lang meer duren voordat Kirsten in Inzell zou arriveren. Helaas zou Kirsten net te laat aankomen om Shani nog te zien schaatsen, want de Amerikanen en Shani gingen na een tijdje van het ijs.


Na Kirsten haar aankomst hebben we nog even geschaatsd voor we van het ijs gingen. Nadat we de schaatsen uit hadden zijn we gezamenlijk druk kletsend naar het hotel terug gewandeld. We hebben de spullen in het hotel gedumpt en Kirsten meteen bij de tourist info aangemeld. Aukje en ik kregen de foto die avond eerder gemaakt was. Daarna doorgelopen naar de supermarkt. In de supermarkt zagen we meteen 3 Noren namelijk Dag Erik Kleven, Christoffer Fagerli Rukke en Sverre Haugli. Kirsten rende van schrik de supermarkt weer uit en ik was ineens heel geinteresseerd in de broodjes bij de bakker, Aukje had niets in de gaten en zat zich af te vragen waarom Kirsten en ik ons ineens zo vreemd gedraagden. De Noren zeiden vrolijk "Hei" en gingen terug naar hun hotel, toen was voor ons de kust veilig om gewoon de supermarkt in te gaan. Kirsten moest vooral nog wat dingen kopen en ik ging op zoek naar een theedoek. Dat ding was echter nergens in de supermarkt te vinden dus ik besloot maar in de rij voor de kassa te gaan staan om de cassiere te vragen of ze theedoeken verkochten. Ondertussen kwamen Denny Morrison, Jan Bos en Remco Oldeheuvel ook de supermarkt binnenwandelen. Ik kon Kirsten en Aukje niet echt waarschuwen, maar die hadden Jan en Remco zelf al gespot, Denny hebben ze helemaal niet gezien. Ja in een kleine supermarkt kan het nog steeds voorkomen dat je elkaar gewoonweg niet ziet ;)

Terug in het hotel was het alweer tijd om ons klaar te maken om wederom naar de ijsbaan te wandelen. Aangezien het behoorlijk koud was hebben we in de kleedkamer onze schaatsen aangetrokken. Op de ijsbaan waren de Noren ook aan het trainen. Is wel grappig dat je zo gedurende week met zo'n beetje al je favo schaatsers tegelijk op het ijs staat. Nadat de Noren van het ijs af gingen waren Kirsten, Aukje en ik de enige 3 die nog op het ijs stonden. Zo langzamerhand werden mijn benen wel zwaar, maar goed wat wil je als je voor de 3e keer die dag op het ijs staat en voor de 6e keer in 3 dagen. Elke keer is het weer genieten van het ijs, de omgeving en gewoon de mooiste sport die je aan het doen bent ;) Na het schaatsen zijn we meteen naar Schnitzel Willy gelopen om te eten. We kwamen aan tafel bij 2 Nederlanders waarvan we er 1 al eerder op het ijs hadden gezien. We bleven deze Nederlanders ook overal tegenkomen wat heel gezellig was. Het eten was weer lekker en goedkoop bij schnitzel willy. Na het eten waren we wel erg moe en zijn we terug gegaan naar hotel om te gaan slapen.

Donderdag 14 februari 2008

Tussen 7.30 en 8.00 uur zijn we vandaag opgestaan en hebben we broodjes gehaald voor het ontbijt. Vandaag zou net als gisteren de training een uur later beginnen. Een dag eerder hebben we even met de ijsbaan overlegd of we misschien toch gewoon om 9.30 mochten beginnen met trainen in plaats van 10.30. Het was misschien dan nog wel koud (reden waarom training verlaat was) maar goed daar kan je je op kleden. Bij het lopen van de accomodatie naar de ijsbaan, kwamen we meteen Mikael al tegen. We zeiden allemaal een beetje verbaasd hoi en liepen weer verder naar de ijsbaan. Bij de ijsbaan bleek dat we zoals verwacht de enigen zouden zijn die rond schaatsten. We hebben heerlijk met zijn 3en geschaatsd tot 10.20 want toen kwam de dweil er weer op.


Wij hebben even lekker in de kleedkamer gehangen. DSB en wat Japanners kwamen ook binnen en dumpte hun spullen om een warming up te gaan doen. Kip speelde voor kompas of tomtom ofzow was wel maf om te zien hehe ;) Om 10.30 mochten we het ijs weer op. Inmiddels waren we niet meer met zijn 3en maar met meeDe ochtendtrainingen waren een uur verlaat, alleen wij waren het hier niet zo mee eens, want we konden zo veel korter schaatsen want het laatste uur was alleen voor toppers. Een dagr o.a. DSB en een paar Japanners. Om 11.30 vonden we het wel weer goed geweest met schaatsen en werd het ons te druk. Wij zijn van ijs afgegaan en zijn in de zon naar de toppers training gaan kijken. Het blijft gaaf om wereldkampioenen en wereldrecordhouders bezig te zien tijdens hun trainingen en er af en toe gewoon mee op het ijs te staan.

Na de training gingen we even rondkijken nog bij de ijsbaan en toen kwamen we ook Piet tegen. Even gezellig babbeltje maken en toen terug naar de accomodatie. Onderweg nog even bij het restaurant waar we die avond wouden eten naar binnen om een reservering te maken om die avond daar weer te gaan eten. Alle jaren dat we tot nu toe in Inzell zijn geweest hebben we weer in hetzelfde restaurant gegeten. Op het balkon zaten de Noren die we even later toen we buiten zaten bij onze eigen accomodatie nog konden horen praten ;)

Na even een speciaal iemand een smsje gestuurd te hebben zijn we weer naar de ijsbaan gewandeld voor onze middag training. Het was wederom lekker rustig op de ijsbaan en na een tijdje schaatsen kwamen de Canadezen, Francois Roberge en Vincent Labrie, op het ijs. Ik stond voor de 8e keeer sinds maandag op het ijs en ik merkte dat het schaatsen zelf niet heel erg lekker meer ging. Ondertussen waren de Noren op de tribune een warming up aan het doen.. Wat wel lachen is dat je gewoon normaal altijd langs de baan staat en je favorieten op de baan en nu is het gewoon andersom. Nadat de training is afgelopen hebben we schaatsen uitgetrokken en nog even kort bij de Noren gekeken.


Toen we moe en koud werden zijn we terug naar acco gelopen en hebben we nog even onze reservering verzet. Training ging niet lekker meer en we waren moe dus leek het ons niet handig om nog weer te gaan schaatsen die avond. Wel hadden we ondertussen al trek en wouden we niet meer wachten tot later dus de reservering even verzet. Bij de acco even lekker warme douche genomen en klaargemaakt om naar restaurant te gaan. Toen we allemaal klaar waren liepen we naar restaurant. We wisten al precies wat we wouden bestellen. We kregen een mooi tafeltje bij het raam met mooi uitzicht. Wat wel lastig was, was dat Kirsten en ik onze knieen niet onder de tafel kregen. De Nederlanders naast ons hadden ook zelfde probleem. Wij kwamen op het briljante idee om maar met bierviltjes de tafel op te hogen zodat we beetje fatsoenlijk konden zitten. De mixed grill die we besteld hebben kwam na een tijdje gezellig gezeten te hebben aan en dat was het begin van een rustige avond lekker lang tafelen. Het eten was heerlijk en we hebben ons flink vermaakt. Na het eten wouden we nog even naar de kroeg. We stonden echter al snel weer buiten want het was erg druk met een schoolklas en we waren moe. Buiten nog even met wat Duitse jongens staan praten en daarna terug naar de acco en slapen!

Vrijdag 15 februari 2008

Op vrijdag heb ik heerlijk uitgeslapen. Zo'n week actief in de buitenlucht zijn is best vermoeiend en ik hoefde er vandaag niet vroeg uit om te trainen. Tegen de tijd dat ik wakker werd hadden Aukje en Kirsten al broodjes gehaald en kon ik dus al lekker ontbijten. Het werd een dagje waarop we alles lekker op ons gemak deden. Geen gehaast en alleen maar leuke dingen doen. Na een rustige brunch zijn we eens gaan wandelen naar de ijsbaan want ja er moesten nog entreekaarten gekocht worden voor de world cup die zaterdag en zondag zou plaatsvinden.


Onderweg hadden we alweer de grootste lol en vlakbij de ijsbaan werd er ineens naar ons getoeterd door een busje we hebben maar even vrolijk terug gezwaaid en zijn doorgelopen naar de ijsbaan. Daar hebben we even entreekaarten gekocht en ik heb het boek van Anni Friesinger gekocht. Tja als schaatsverzamelaar moet je overal je collectie uitbreiden ;) Bij de ijsbaan nog even wat rondgekeken en besloten waar we ongeveer zouden gaan staan. Daarna terug gelopen en in de sneeuw heel erg veel lol gemaakt. Dit zag je ook wel aan de mensen die langsliepen want die bleven staan kijken en riepen ook nog wel eens wat. Het gespring etc in de sneeuw resulteerde wel tot hele mooie foto's!


Na ons gedol in de sneeuw zijn we nog even via de acco langs de supermarkt te gaan om nog wat drinken etc voor het weekend te kopen. Daarna was het alweer tijd voor de opening van het schaatsweekend op het plein. Er werd muziek gedraaid en de vlaggenceremonie werd hier ook gehouden. Ik kreeg een leuk duits vlagje en het werd gezellig druk. Op een gegeven moment kwamen de top 8 van de mannen op het podium want die mochten in de loting hun eigen tegenstander kiezen. Shani was er niet echt mee bezig maar meer aan het dollen met de kids die op het podium stonden, toen hij eenmaal aan de beurt was voor de 1000m vroeg hij echt zo van moet ik kiezen en moet dat NU? haha Gelukkig heeft hij een keuze gemaakt. Nadat de mannen klaar waren kwamen de vrouwen op het podium. Wij gingen ondertussen even naar Shani om een babbeltje te maken.

Toen het feeestje op het plein ten einde liep zijn wij een wandeling gaan maken want we wisten nog niet precies waar en wat we wouden eten. We kwamen terecht in een klein restaurantje waar we de enige gasten waren. Het eten was lekker alleen een beetje weinig. Na het eten hebben we nog even wat rondgewandeld om te eindigen in de kroeg waar we nog even thee gingen drinken. Daarna weer naar de acco en slapen om goed uitgerust aan de world cup dagen te beginnen.

Inzell 2008 deel 1

Zondag 10 februari 2008

Al bij heet wakker worden zag ik buiten de zon schijnen. Nog even wat spulletjes bij elkaar pakken en nog even controleren of ik niets was vergeten en dan eindelijk op weg naar het treinstation in Hoogeveen. Eigenlijk had ik moeten weten dat er met deze mooie dag megaveel fietsers op pad waren en dat ik niet zo snel in Hoogeveen zou komen als normaal, maar goed door al deze mensen die van het mooie weer genieten miste ik net de trein. Gelukkig kon ik Aukje op tijd waarschuwen en zo zaten we heerlijk samen in het zonnetje te wachten op de volgende trein. We moesten nu in Zwolle overstappen en daar bedacht ik dat ik toch nog wel wat dingetjes nodig had dus nog even de etos ingedoken. We kwamen mooi op tijd in Utrecht aan en daar gingen we treinkaartje naar Traunstein kopen. Daarna even lekker eten bij Charlie Chiu's. Als ik op station Utrecht iets moet eten ga ik daar graag heen en het is echt jammer dat ze niet meer verspreid over Nederland zitten. Na het eten gingen we thee drinken en wachten bij "de Tijd" een restaurant ook op centraal station Utrecht. Ineens was er in het restaurant wat opschudding een stel meiden zagen een muis lopen. Het bleef echter niet bij deze ene muis er liepen gewoon heel veel muizen rond. De mensen die zaten te eten vonden het niet echt fijn. Aukje en ik vonden het wel vermakelijk en hebben erg veel lol om die muizen gehad. Onze trein vertrok van perron 12 E daar ontmoetten we ook Margot. Zij reisde alleen naar Munchen en we hadden meteen al een gezellig contact wachtend op de trein. In de trein bleek zij in een coupe met wat oudere mensen te zitten, maar in onze coupe bleken nog bedden vrij te zijn en zo is ze verhuisd naar onze coupe. We hebben zitten kletsen tot de Duitsers kwamen en toen hebben we onze bedden opgemaakt en zijn we rond een uur of 11 gaan slapen.

Maandag 11 februari 2008

Om 05.00 uur werden we midden in Duitsland gewekt door de douane. Ik was hier best verbaasd over want had het nog niet eerder op de citynightline meegemaakt. Wel tijdens mijn reizen door Oost Europa, maar goed daar gaat alles heel anders. Helaas na het bezoekje van de douane niet veel meer geslapen. Om 7.16 uur kwamen we aan in Munchen waar we afscheid namen van Margot. Aangezien we ditmaal met de intercity reisden hoefden we niet het hele station door te lopen in Munchen maar konden we gewoon het perron over steken. In Traunstein stapten we uit de trein en we konden daar meteen de bus weer in. Om 09.00 uur kwamen we aan in Inzell. We zijn meteen naar de accomodatie gegaan waar ze eerst dachten dat wij de Zweden waren, maar nee dat zijn we nog steeds niet. Onze spullen hebben we in de mooie kamer gedumpt en we hebben ons meteen klaargemaakt om naar de ijsbaan te gaan voor onze eerste training op het ijs van Inzell. Bij de accomodatie zagen we al meteen het busje van de Poolse en Wit Russissche schaatsploeg staan dus dat was wel grappig ;) Vanaf het hotel liepen we samen naar de ijsbaan, kopen een kaartje en we trokken onze schaatsen aan. Bij de ijsbaan liepen we meteen de Finse Fysio tegen het lijf en die hebben we maar even gedag gezegd. De zamboni was nog op het ijs dus we konden rustig onze schaatsen aantrekken buiten op het bankje. Ik zag ook een meisje in een IJshazen jasje lopen, ik sprak haar aan maar ze bleek geen Nederlands te kunnen. Bleek het het Roemeense meisje te zijn dat me vader vorig jaar al ontmoet had bij de European Junior Games. Op het ijs bleken we gelijk met de Roemenen, Wit Russen, Finnen, Kazachen en de Polen te staan. Zelf moesten we wel echt even wennen aan het ijs. Buiten is al anders dan binnen en het ijs is ook compleet anders maar wel erg fijn :D. Wat wel wennen is was het getik onder je wat je ook op natuurijs voelt. Langzaamaan kwam tijdens de training ook de zon achter de bergen te voorschijn en werd het tijd om onze zonnebrillen weer op te zetten. Het werd qua temperatuur in de zon ook een stuk aangenamer. We hebben ook even een rust in de eerste training genomen wat toen wel maf was, dat er aan ons gevraagd werd of we aan het einde van de week ook mee zouden doen aan de world cup, maar goed daar zijn we nog net niet goed genoeg voor. Daarna maar snel weer verder trainen en genieten op het ijs. Na de training nog met wat Nederlandse jongens en een oudere man gesproken wat erg gezellig was. Vanaf de ijsbaan zijn we weer teruggewandeld naar het hotel. Het was echt zulk heerlijk weer en ik heb dan bij het hotel ook meteen de korte broek aangetrokken zodat ik lekker in de blote benen buiten van de zon kon genieten. Het was echt heerlijk rustig buiten je hoorde de vogeltjes fluiten en af en toe in de verte een auto en voor de rest heerlijke stilte. Op een gegeven moment werd ik wel zo moe dat ik naar binnen ben gegaan en in me bed ben gekropen om eens heerlijk te gaan slapen. Op een gegeven moment werd ik gewoon wakker van de honger en we besloten toen maar naar de supermarkt te lopen om eens lekker wat eten te kopen om de week door te komen. Het grappige is dat je echt overal schaatsers tegenkomt zo stonden we samen met Jeremy Wotherspoon en een aantal andere Canadezen in de supermarkt. Na de supermarkt nog even langs de lokale tourist info en daarna weer naar het hotel om ons klaar te maken om voor de tweede maal die dag naar de ijsbaan te wandelen. Op de ijsbaan was de Inzeller schaatsclub nog aan het schaatsen en wij stonden gelijk met hun op het ijs. Het duurde niet heel lang voordat hun klaar waren en zo stonden Aukje en ik met zijn tweeen op het ijs. Gewoon de hele ijsbaan voor ons alleen, dat maak je niet vaak mee. In Breda kan je vaak niet normaal trainen want je wordt afgesneden door de drukte en je kan nooit even lekker doortrekken en in Inzell heb je dan ineens de hele baan voor je zelf echt heerlijk. 's Avonds begon het wel af te koelen. De zon scheen niet meer en doordat het donker wordt koelt het natuurlijk wel af. Maar goed op kou kan je je kleden en het blijft genieten zo alleen op de ijsbaan. Na de ijsbaan zijn we in schaatskleding meteen naar pizzeria "Da Enrico" gelopen om daar wat te gaan eten. Ik heb een groot bord spaghetti bolognese besteld. Ondertussen heb ik even met me mams gebeld want die had nog wat leuks over Shani wat er dat weekend in Berlijn was gebeurd. Het bord spaghetti was echt veeeels te groot. Ik bleef maar eten maar het bord leek maar niet leger te raken. Het was wel heerlijk om even wat te eten want na 2 keer schaatsen op 1 dag en een lange reis had ik wel flinke trek. Na het eten hebben we snel betaald en zijn we terug gegaan naar het hotel om lekker te gaan slapen. Om 22.00 uur lagen we al te slapen, terwijl we normaal niet vaak voor 0.00 uur in bed lagen.

Dinsdag 12 februari 2008

Vandaag hebben we de ochtendtraining maar even over geslagen. We waren moe van de reis en hadden nog niet veel zin om de wekker te zetten omdat we nog een hele week te gaan hadden. Na het wakker worden zijn we langs de tourist info gegaan om onze kurkarte in te leveren en daar kregen we ook de uitnodiging voor de Gasteverehrung. We waren ditmaal voor de 3e keer in Inzell en daarom mochten we naar dit feestje. Het was ook meteen al vanavond, helaas zouden we daardoor wel maar 1 ipv 2 keer kunnen schaatsen, maar dit wouden we niet missen ;) Via de bakker zijn we toen terug gegaan naar hotel. Aangezien het alweer stralend weer was hebben we de tafel naar buiten verhuisd en zijn we buiten heerlijk gaan brunchen. Daarna was het alweer klaarmaken voor het schaatsen en zijn we weer naar de ijsbaan gewandeld. Bij de ingang zagen we Denny Morrison staan die druk aan het foto's van de ijsbaan aan het maken was. De Finnen, Jeremy Wotherspoon en Matt Mclean waren al op het ijs en even later stonden wij gewoon samen met hun op het ijs. De zon scheen, het ijs gleed goed en je staat gewoon met wereldtoppers op het ijs. Echt heeel bijzonder. Jeremy reed een paar hele mooie bochten en als je zelf met de toppers op het ijs staat zie je toch weer andere dingen dan als je naast de baan staat te kijken. Op het einde van ons trainingsuur stonden we met zijn tweeen op het ijs. De DSB ploeg stond langs de kant te kijken, want die gingen het uur na ons trainen. Na de training hebben Aukje en ik even rondje uitgelopen en daarna wouden we training van de toppers kijken. Alleen de DSB ploeg en Jorien Voorhuis waren op het ijs en al snel ging onze aandacht niet echt meer naar de toppers uit maar naar de kleutertjes die op de ijshockeybaan een schaatsles hadden. Dat was zoo grappig en ook heeel erg schattig om te zien. Op een gegeven moment werd het toch wel wat frisjes. In de hal spraken we nog wat Nederlanders die heel toevallig voor mijn ouders zaten in Berlijn! Ineens duikt Jeremy Wotherspoon ook weer op en we lopen samen naar buiten. Aukje en ik besluiten terug naar het dorp te joggen aangezien we toch wel iets koud waren geworden. We hebben bij hotel Falkenstein gekeken of we die avond bij de "gasteverehrung" daar wat konden gaan eten. Dat blijkt te kunnen en zo gingen we snel terug naar hotel om even te douchen en ons klaar te maken voor de "gasteverehrung". Na 2 keer wat vergeten te hebben en onderweg weer terug gelopen te zijn komen we eindelijk aan in hotel Falkenstein voor het stamgasten feest. Binnen komen we meteen al 1 van de Finnen tegen en toen we de zaal inliepen was het enige tafeltje dat nog vrij was het tafeltje naast de Finnen. De Japanners zaten er ook nog. Een klein jongetje speelde op de accordeon en er werden allerlei verhaaltjes en grappen in het Duits verteld. De Japanners komen nog even naar voren voor een mooie groepsfoto. Daarna worden de gasten geeerd. Auk en ik werden naar voren geroepen en kregen Quaxi de mascotte van Inzell en een speldje opgespeld. Er werd een mooie foto gemaakt en daarna konden we weer verder met eten. Alle andere gasten werden 1 voor 1 naar voren geroepen en kregen een presentje als dank voor het telkens terugkeren naar Inzell! Na het stamgastenfeest zijn Auk en ik naar de Rappelkiste gegaan en hebben daar even wat bier gedronken. Na nog even gezeten te hebben zijn we terug naar hotel te gaan om weer om 22.00 uur in slaap te vallen.

Inpakcrisis --> op naar Inzell

Daar zit ik dan, het is zaterdag nacht, over 16 uur ga ik met de trein naar Utrecht om vandaaruit met de nachttrein te vertrekken naar Inzell... Mijn koffer is vol en wil eigenlijk nog meer meenemen. Ik heb gewoon niet genoeg plek en ik heb geen idee hoe ik alles moet meenemen. Het is dan ook best lastig, want ik wil mijn skibroeken en skikleding mee want ga nog minstens 1 dag skieen, en daarnaast is dat met schaatsen kijken lekker warm komend weekend. Ik ga ook nog 4 dagen schaatsen en ja dan is het wel handig om je schaatsen en schaatskleding mee te nemen. Omdat je je buiten schaatsen en skieen ook nog wat fatsoenlijk wilt tonen ben je ook nog gewone kleren nodig.

Kortweg gezegd, mijn koffer is te klein en te zwaar. Alles wat je meeneemt moet je ook meezeulen trein in, trein uit, weer trein in, daar moet alles in de slaapcoupe passen en dan in Munchen weer trein uit en weer in en dan in Traunstein er weer uit. Daar nog bus in en in Inzell er weer uit en dan naar hotel. Op de terugweg heb je weer dit zelfde liedje en moet dus weer alles meegezeuld worden. Maar goed ik weet eigenlijk niet wat ik er nog uit kan gooien en zoveel heb ik eigenlijk ook niet mee, ik hoop wel dat ik genoeg warme kleren mee heb want ja in Inzell kan het koud zijn, de vorige keer was het geloof ik -15 graden. Nu zijn de voorspellingen dat het nu niet zo koud wordt, maar ja je weet maaar nooit. De zwaarste en grootste kleren trek ik morgen maar aan dan zit dat in ieder geval niet in de koffer..

Ik heb in ieder geval er wel zin in. Ik ben nog steeds zwaar vermoeid en heb zelfs zitten twijfelen of ik wel moet gaan, maar Inzell is iets wat ik zoooo graag wil dat ik het maar gewoon doe. Ik probeer als het even kan daar wel wat rust te pakken, maar goed mij kennende ga ik door totdat ik er bij neerval. Ik heb mijn ouders wel beloofd dat ik niet meer ga snowtuben, want de vorige keer heb ik daar me rug bijna mee gebroken, het was toen flink gekneusd en dat ritje in de ambulance was niet echt wat je zegt prettig ;)

Morgen ben ik dus weg en heb ik een week geen internet. Er is wel internet in het hotel, maar ik neem me laptop maar niet mee want dat is nog meer bagage en ik hoef nu geen presentatie in elkaar te flansen...

Als ik terug kom uit Inzell zal ik wel uitgebreid verslag doen van mijn weekje Inzell en de world cup die daar natuurlijk ook nog wordt verreden!