Interrail part 10; Ohrid, Sveti Naum, Skopje, Treinreis naar huis

Woensdag 6 augustus 2008 Ohrid - Sveti Naum - Ohrid

Vandaag had ik geen zin om gewekt te worden door een wekker en gelukkig werd ik ook niet al te laat wakker. Na even rustig wakker te zijn geworden heb ik mijn tas voor de dag ingepakt en ben ik naar het busstation gewandeld. Bij het busstation in één van de kleine winkeltjes even snel een broodje gekocht, want de bus naar Sveti Naum stond al klaar. Ik was superblij dat ik in de bus nog wel een zitplaats had want het was echt superheet en superbenauwd. Ik kon echt nauwelijks ademen, onderweg stapten er in het centrum nog veel mensen in en de bus was dan ook propvol. Richting Sveti Naum toen wij eenmaal uit Ohrid waren stopten wij bij erg veel strandjes waar veel mensen uitstapten, maar er kwamen ook telkens weer mensen bij zodat de bus echt supervol bleef. Ik had gedacht dat de busrit niet zo heel lang zou duren en nadat wij al een uur onderweg waren, was ik bang dat ik al veels te ver was. Gelukkig was dit echter niet zo en na een dik uur in de bus kwamen we aan. De meeste mensen gingen vanuit de bus linea recta naar het strand, maar daarvoor was ik niet naar Sveti Naum gekomen en liep dus verder langs allerlei marktstalletjes naar het standbeeld van Sveti Naum. Vanaf het standbeeld moet je nog een klein stukje bergopwaarts en bereik je het klooster.
De ligging van het klooster is echt schitterend met uitzicht op het meer van Ohrid. In het kerkje was het erg druk en warm. Hier ligt Sveti Naum namelijk in begraven en het schijnt zo te zijn dat als je je oor op de tombe legt, je zijn hartslag nog steeds kan horen. Ik vond het echter te druk en te benauwd in het kerkje en ben weer naar buiten gegaan, om daar de kaarsjes die ik bij aankomst gekocht had aan te steken. Het was echter zo warm dat de kaarsen in je handen al bijna smelten en ze ook niet erg lang bleven staan na het aansteken omdat het kaarsvet zo snel slap werd van de warmte. Gelukkig had ik de kaarsen zo neergezet dat ze ergens tegen aan leunden en wel bleven branden. Aangezien het erg warm was heb ik even in de schaduw zitten mensen kijken. Net als bij de meeste andere kloosters in Zuid-Oost Europa liepen er hier ook pauwen rond, het leuke hier was echter dat er ook pauwenkuikentjes rond liepen en die waren zo schattig. Na even naar die kuikentjes gekeken te hebben heb ik nog even een ander klein kerkje bezocht. Qua kloosterdingen had ik eigenlijk alles wel gezien, maar toen ik naar het klooster toe wandelde had ik al gezien dat je voor iets meer dan anderhalve euro een boottochtje kon maken over de bronnen van het meer.
Toen ik aankwam lopen bij de bootjes hoorde ik ineens "Holland girl, you can come in this boat". Er stond wel een rij wachtenden voor mij, maar er was nog één plaatsje in de boot en de man wist dat ik uit Holland kwam, omdat ik hem avond te voor in het souvenirwinkeltje had gesproken omdat ik daar een vlagje voor mijn backpack had gekocht. Het was echt een heerlijk boottochtje, de stilte, de frisse lucht en het mooi weer, maakte het een heerlijke afwisseling van al die steden die ik bezocht had. Het water was echt heel helder en op sommige plekken zie je het zand bewegen, dit zijn de plaatsen waar het water uit de bron het meer in stroomt en via een doorgang voedt deze bron en het kleine meer dat de bron gevormd heeft het grote meer van Ohrid. De watertemperatuur is het hele jaar door tussen de 10 en 12 graden, vanaf de boot zag ik nog een kleine slang in het water zwemmen en even verderop zaten een aantal schildpaddden. Helaas gaat zo'n lekker boottochtje altijd veels te snel voorbij.
Weer met beide benen op de vaste grond had ik wel trek gekregen in wat eten. Gelukkig waren er genoeg eetstandjes en kocht ik een lekker broodje Hamburger. Tijdens het eten zat ik erg te twijfelen of ik mij nog zou omkleden om nog even te gaan zwemmen, maar ik had toch niet zo veel zin, want was erg moe en dan is het niet verstandig te gaan zwemmen als armen en benen niet willen ;) Het duurde echter nog wel even voordat de bus kwam, dus heb wel mijn handdoek uitgelegd en heb er even lekker op gelegen. Bij de bus stonden ondertussen al erg veel mensen te wachten en ik had weinig zin en geen energie om de hele terug weg te moeten staan. Gelukkig stond ik als eerste in de bus en had genoeg plek om te kunnen kiezen waar ik zou gaan zitten! Het was wederom een lange, warme en benauwde rit terug naar Ohrid. Onderweg werd er nog een motorrijder over het hoofd gezien door een automobilist, en zo kwam de motorrijder ten val. Gelukkig leek hij niet veel te mankeren want hij stond bijna meteen op en begon een potje te schreeuwen tegen de automobilist!In het centrum van Ohrid stapte ik uit de bus met het plan om nog wat sightseeing te gaan doen, maar er was ook volksdansen in het centrum. De gebouwen zouden wel blijven staan, maar volksdansen zie je niet elke dag en ben dus bij het volksdansen blijven kijken. Ik vond het volksdansen wel overeenkomen met wat ik twee jaar geleden in Hongarije ook had gezien en geleerd. Ik blijf het leuk vinden om naar dit soort dansen te kijken. Er werden ook televisie opnames gemaakt van de groep en na afloop verhuisden ze naar een veld waar de dansers als achtergrond stonden bij een interview. Aangezien dit niet meer heel boeiend was ben ik nog even de oude stad ingewandeld. Ik heb twee kerkjes van buiten gezien, want die waren al gesloten, maar de grote kerk was nog wel open. Na een klein beetje entree te hebben betaald heb ik de kerk bezocht. Ik had in deze kerk echter meer muurschilderijen en iconen verwacht zoals je in de rest van Zuid-Oost Europa ook ziet. Na de kerk heb ik nog even door de oude stad gedwaald en ben ik op zoek gegaan naar een restaurantje. Ik kwam op deze zoektocht net als de avond hiervoor langs een stel jongens die met pythons om hun nek stonden.
Ik vond een leuk Italiaans restaurantje en heb een heerlijke spaghetti bolognese gegeten. Tijdens het eten besloot ik mijzelf moed in te spreken om zo na het eten met die python om mijn nek op de foto gegaan. Tegen dat ik het eten op had besloot ik het gewoon te doen. Eerst even eten betalen en toen op naar de plaats waar die jongens met de slangen stonden. Wat wel fijn was, was dat de foto's gewoon met mijn eigen camera gemaakt konden worden. De slang werd om mijn nek gelegd, en het viel eigenlijk heel erg mee. Het was lang niet zo eng als verwacht en de foto's zijn erg mooi geworden. Na de foto nog even door de stad gewandeld en heb nog even geinternet. Het was mijn laatste avond in Ohrid en ik was best moe dus ben redelijk op tijd gaan slapen zodat ik de volgende dag nog tijd had om meer van Ohrid te zien.

Donderdag 7 augustus 2008 Ohrid - Skopje

Vandaag was het wel belangrijk op tijd op te staan, ik wou namelijk nog wat van Ohrid zien voordat ik weer de bus terug naar Skopje nam. Toen ik wakker werd, zag ik nog niemand van de accomodatie dus ik gokte het er maar op dat ik mijn spullen nog even in mijn kamer kon laten liggen en liep richting het centrum van Ohrid. Onderweg kocht ik mijn ontbijt en ik had in mijn lonely planet een beetje een route uitgestippeld van wat ik wilde zien in Ohrid. Ik liep eerst weer naar de kerkjes die gisteravond al gesloten was, maar net na de stadspoort kwam ik de Spaanse jongen tegen die ik in Skopje had leren kennen. We hebben een hele tijd staan kletsen, en hij had weer wat problemen gehad met overboekte accomodatie en vond het geweldig dat ik een leuke goedkope kamer bij aankomst had gevonden. Na een hele tijd te hebben staan kletsen hebben wij mailadressen uitgewisseld en ben ik verder gegaan met mijn sightseeing. Na de twee kleine kerkjes even bezichtigd te hebben ben ik doorgelopen naar een uiteinde van de stad waar een kerkje staat dat in verschillende films gefilmd is. Het is een prachtig kerkje op een prachtige ligging en het verbaasd mij dan ook niets dat de filmwereld deze plek al ontdekt heeft. Ik heb het kerkje ook even van binnen bezocht en na er even rondgekeken te hebben ben ik door het bos de heuvel opgewandeld richting de citadel.
Bij de citadel heb ik een kaartje gekocht en over de muren gewandeld, vanwaar je een schitterend uitzicht op Ohrid en omgeving hebt. Van de citadel ben ik door de rest van de oude stad gewandeld. Bij het romeins theater waren nog 2 jongens en er werkten wat mensen op het podium. Die jongens en ik moesten ook maar even op het podium komen en we hadden heel gesprek, alleen ik verstond die jongens niet, maar één van hun wou graag met mij op de foto ;) heb toen ook mijn camera maar even gegeven, de man die op podium werkte vond het allemaal wel grappig hehe ;) Nadat ik alle belangrijke bezienswaardigheden in Ohrid gezien had ben ik weer terug gegaan naar mijn accomodatie. Ik zoch de eigenaar op en betaalde hem. Hij had liever dat ik spullen nog even liet staan en eerst busticket ging kopen, maar ik had niet echt meer wat te doen, dus heb mijn spullen gepakt en ben naar busstation gewandeld.
Bij het busstation bleek dat ik nog een aantal uur moest wachten eer er ruimte was in een bus die mij naar Skopje kon brengen. Ik installeerde mij in de schaduw op het terras en ging lekker zitten lezen, het was toch te heet om wat te ondernemen en ik was moe. Na een paar uur gewacht te hebben ben ik nog even naar het toilet gegaan en heb nog even met een Nederlandse man gepraat. In de bus had iedereen vaste plaatsen en ik zat redelijk achter in. Naast mij zat een Macedonisch meisje en al snel raakten we aan de klets. Het was erg gezellig en tijdens de pauze hebben we samen wat gegeten. We hebben gezellig over Macedonie gebabbeld, maar ook over haar zusje die zangeres is en heeft meegedaan aan het Eurovisie songfestival in 2006. Ik blijf het leuk vinden om mensen te leren kennen!
In Skopje aangekomen namen wij afscheid na eerst telefoonnummer uitgewisseld te hebben en afgesproken te hebben om morgen nog even de stad in te gaan. Ik nam vanaf het busstation een taxi naar het hostel waar mijn backpack nog stond. De receptioniste was er nog niet, maar de Sloveense meiden zaten nog op hun vaste plekje in de tuin en ik ben er gezellig bij gaan zitten. Tegen de tijd dat het bedtijd werd heb ik even gevraagd waar mijn bed was en of ze er wel aan gedacht hadden want er waren al mensen weggestuurd met de mededeling dat het hostel vol was. Gelukkig was er voor mij een bed vrij gehouden en na mijn backpack gepakt te hebben ben ik lekker gaan slapen.

Vrijdag 8 augustus 2008 Skopje - Trein

Mijn laatste dag om nog iets van dit deel van Europa te zien, vanavond zal mijn trein richting thuis vertrekken. Ik had lekker geslapen en was redelijk op tijd opgestaan. Ik heb rustig mijn spullen bij elkaar gezocht zodat ik klaar was voor vertrek. Even rustig ontbeten en het Macedonische meisje een sms gestuurd over waar wij zouden afspreken. Na nog even in de tuin te hebben gezeten ben ik de stad in gewandeld. Bij de stenen brug (stari most) heb ik even een foto gemaakt, want ja dat is toch wel een bekend kenmerk van de stad. Bij de brug raakte ik ook in gesprek met een Amerikaan en we hebben samen een tijdje langs het water gewandeld. Hij ging naar treinstation en ik ben aan de andere kant van het water een kerkje gaan bezoeken en daarna naar de ruïnes van het kasteel gewandeld. Dit ligt op een heuvel in de stad, hier heb ik rustig rondgewandeld en een tijdje gekletsd met een echtpaar met klein kind uit Oostenrijk. Eigenlijk was het te warm om nog veel te doen en heb het dan ook lekker rustig aan gedaan.
Op het centrale plein in Skopje had ik afgesproken met het Macedonische meisje. Ik was vrij vroeg en heb heerlijk op een bankje in de schaduw zitten wachten. Het was echt rustig op straat en zo vonden wij elkaar makkelijk. Zij vertelde mij dat Skopje haast een spookstad is, de meeste inwoners zitten in Ohrid en ik zag wel dat het superrustig op straat was. Samen wandelden wij naar de oude stad en hebben we gezellig pratend daar rond gewandeld. Wat wel erg grappig was, was dat ik meer bekenden tegen kwam in de stad omdat er vrij veel backpackers uit het hostel rondliepen terwijl ik er nu pas mijn eerste volledige dag was ;) Onderweg sloot een Fin zich ook bij ons aan, hij liep alleen door de stad en vroeg of hij mee mocht. We hebben nog even rondgewandeld voor wij op een terrasje even wat lekker gingen drinken.. het einde van de middag kwam in zicht en het werd tijd om afscheid te nemen. Bij de supermarkt heb ik nog even wat eten gekocht voor onderweg, want een lange terugreis zou het gaan worden. In de supermarkt nog wat Nederlanders gesproken en daarna terug naar hostel.
Bij het hostel nog even rustig klaarmaken en nog even relaxen. Om 20.06 uur zou de trein vertrekken. Vanaf het hostel reisde ik met een Oostenrijkse moeder en haar zoon met de taxi naar het station. Wij hadden taxi besteld maar die wou ons niet meenemen omdat wij tesamen te veel bagage hadden, een volgende taxi kon ons ook niet meenemen, maar een derde wou ons wel meenemen. Wij hadden al lichte stress, wat als de trein eens op tijd zou zijn zouden wij hem dan halen, want er was flink wat tijd met wachten op de taxi verloren gegaan. Wij stapten in de taxi, alleen mijn broek bleef hangen en ik scheurde er dus uit :S Bij het station dus maar even een handdoek om mij heen geslagen want kan moeilijk in de blote kont gaan rondlopen ;) Op het bord stond dat de trein al iets van 2 uur vertraging zou hebben dus ik dook de toiletten in om even een goede broek aan te trekken en mijn uitgescheurde broek weg te gooien ;)
Het wachten was aangebroken, ik had nog even de tijd om mijn teveel gepinde macedonische geld om te wisselen voor wat euro's en met het deel dat niet omgewisseld kon worden heb ik nog van allerlei lekkers gekocht. Verder beetje zitten kletsen met de Oostenrijkers en wat zitten lezen. Om iets van 22.30 kwam de trein dan eindelijk aan en ik stapte in het slaapgedeelte in om daar een bed te zoeken. Gelukkig hadden ze nog bedden vrij want het was niet mogelijk deze te reserveren. Ik deelde de slaapcoupé met een Sloveense en een Canadees. We hebben gezellig zitten kletsen totdat het wel tijd werd om te gaan slapen. Dit hebben wij wel gedaan na de grensovergang met Servië. Weer een land achter mij gelaten en een stempel in mijn paspoort.

Zaterdag 9 augustus 2008 Trein van Servië naar Slovenië

Om 5.06 zouden wij normalerwijs aankomen in Belgrado en ik had besloten om meteen door te reizen naar Budapest, waar ik 7 uur overstaptijd zou hebben en dacht nog wel even de stad in te kunnen. Helaas liep het allemaal wat anders want in Belgrado had de trein al 6 uur en 3 kwartier vertraging. Voordeel was dat wij niet heel vroeg op moesten, maar de vertraging was nu wel te groot geworden om te gokken om in Budapest de trein naar München te halen. Ik geloofde niet dat de vertraging nog wat terug gehaald zou worden en denk dat het alleen maar groter zou worden. In Belgrado stapte ik dan ook uit de trein en nam ik afscheid van de Sloveense en de Canadees. Ik kon geen slaapplaats regelen voor de volgende trein uit Belgrado richting München en moest het maar in Zagreb proberen. In de wachtruimte heb ik toen maar sudoku zitten spelen en na een uurtje wachten zat ik in de trein van 13.20 richting München.
Ik had een mooi plaatsje in de trein en heb lekker naar buiten zitten kijken, beetje lezen en wat puzzelen.. de landschappen trokken aan mij voorbij en de reis ging voorspoedig. Deze trein reed mooi op tijd en om een uur of 9 's avonds waren wij in Zagreb. Hier stapte ik uit op zoek naar het slaap gedeelte van de trein. Er werd mij verteld dat alle bedden vol waren en ik zou het maar in Ljubljana moeten proberen. Wel vond ik nu zitplaatsen waarvan de stoelen verzet konden worden en kwam ik weer in de buurt van de Oostenrijkers te zitten, die ook in deze trein zaten aangezien zij de geboekte aansluiting gemist hadden. Samen hebben wij lopen uitzoeken waar zij het beste konden overstappen, want ik had de thomas cook timetable bij mij en daar kan je snel een andere route uitzoeken. In Ljubljana namen wij afscheid, maar het was daar zo druk op het station dat ik het eigenlijk niet zag zitten om uit te stappen om te kijken of er nog ergens een bed vrij was. Ik besloot maar in mijn zit gedeelte te blijven en er waren velen die zo midden in de nacht geen plek in de trein hadden. Onze coupé van 6 was gevuld met 5 mensen. Ik had gelukkig 2 stoelen die ik in bijna ligstand uitschoof en mijn backpack lag in het midden gedeelte zodat ik een soort van bed had. Zo kon ik toch nog wat slaap pakken.

Zondag 10 augustus 2008 Trein van Oostenrijk naar Meppen - Thuis

Ondanks de beroerde slaapplek heb ik het grootste deel van de nacht geslapen. Van Oostenrijk heb ik dan niet veel gezien, maar dat zal vast mooi geweest zijn zo dwars door de bergen. Net over de grens met Duitsland werd ik wakker en bleek dat wij nog maar met zijn drieën over waren in de coupé, heb er gewoon niets van gemerkt dat de meisjes die bij ons zaten waren uitgestapt. Weer kwam ik langs Traunstein en dus vlak langs Inzell en weer had ik geen tijd om uit te stappen, blijft toch raar om daar langs te komen, het dorp waar vele mooie herinneringen liggen. Het laatste stuk naar München heb ik nog een beetje liggen dommelen want het was nog vroeg. Rond 6.15 kwam ik met nauwelijks vertraging in München aan en had ik al een flink lange treinreis achter de rug.

Maar goed ik had nog een paar uur treinen te gaan eer ik weer mijn paps en mams zou zien en dan met de auto naar huis. In München besloot ik zitplaatsen te gaan boeken in de treinen die ik nog moest nemen. Ik was moe van de nacht en had geen zin om te moeten verhuizen omdat anderen die plek hadden gereserveerd. Zo kon ik dus mooi van München tot Keulen blijven zitten. Op het station zorgde ik dat ik even wat te eten kreeg en ging daarna richting de trein die om 06.51 vanuit München zou vertrekken. In Keulen zou ik maar 8 minuten overstaptijd hebben dus ik hoopte dat ik die zou gaan halen. Het was wel raar zo de laatste uurtjes in de trein en wat zijn de treinen in Duitsland weer luxe en schoon. Dat was mij ook al wel eerder opgevallen dat ze het qua netheid en materiaal in Duitsland wel goed voor elkaar hadden. Tijdens de reis sliep ik nog een beetje en babbelde ik wat met medereizigers. Er zat ook nog een moeder met 3 kleine kinderen in de trein, haar oudste zoon hielp haar zo goed echt geweldig. De trein had ondertussen wel wat vertraging opgelopen en ik hoopte maar dat ik in Keulen voldoende overstap tijd zou hebben.

In Keulen ben ik snel uit de trein gesprongen en heb ik mij als de wiederweerga gehaast naar het perron vanwaar de trein naar Meppen zou vertrekken. Gelukkig redde ik het allemaal net, in deze trein had ik geen plaats gereserveerd, maar gelukkig waren er genoeg zitplaatsen vrij. Ik moest nog wel een keer verhuizen maar dat was geen probleem. Het leuke was dat deze trein langs de mij zo geliefde Moezel was gekomen, maar goed helaas was dat stuk al voorbij en was ik op weg richting huis.. Wel merkte ik dat de reis zich begon op te breken ik was al meer dan 40 uur onderweg en gewoon moe. De laatste uren in de trein dan ook veel geslapen. We begonnen ook nog eens met een vertraging omdat de trein werd omgeleid, maar onderweg haalden wij veel van deze vertraging weer in. Ineens was het dan zover het volgende station zou Meppen zijn. Ik pakte mijn spullen bij elkaar en liep alvast naar de deuren. Ik stapte uit en paps en mams stonden al te wachten. Na een maand gereisd te hebben zag ik weer de bekende gezichten en samen liepen wij naar de auto die mij naar huis zou brengen.

Ik was wel blij dat paps en mams mij wouden ophalen aangezien mijn OV in Nederland nog niet geldig is en ik geen ticket voor in Nederland had. Van Meppen ben je ook echt zo in Zuidwolde en moe maar voldaan kwam ik na iets van 44 uur reizen met de trein en nog een uurtje met de auto weer thuis.

Interrail part 9; Olympia, Thessaloniki, Skopje, Ohrid

Zondag 3 augustus 2008 Olympia - Trein

Vanochtend was iedereen al vroeg uit de veren. Ik zei ze allemaal gedag en pakte mijn tas verder in, at een ontbijtje en liep naar het museum voor de moderne Olympische Spelen. Het was op zich wel een leuk museum, maar het museum viel voor mij wat tegen want had al meerdere Olympische musea gezien in mijn leven die veel beter waren opgezet. Ik stond dan ook al sneller dan verwacht weer buiten. Op een terrasje heb ik nog even wat gedronken en in mijn dagboek geschreven. Een uur voordat mijn trein zou vertrekken ben ik naar de supermarkt gegaan om wat eten en drinken voor de lange treinreis te halen. Daarna ben ik naar de t-shirt shop naast het hostel gegaan en heb ik daar een t-shirt met "I hate mornings" er op om in te gaan slapen en een ander shirtje met de marathon renners. Ze drukten de shirtjes ter plekke. Daarna mijn backpack opgehaald en naar het treinstation gewandeld. De Duitse jongen van het hostel nam een trein eerder dan gepland en die kwam ik dus ook weer tegen.
Na een kort ritje met de trein waren wij alweer in Pyrgos, waar ik een uur moest wachten op de trein naar Kiató. In de trein hebben ze gelukkig een goede bagageruimte en daar kan ik mijn backpack mooi stallen! Ik heb weer heerlijk naar buiten zitten kijken. In Patras moesten wij ineens van trein wisselen, maar dat werd niet duidelijk aangegeven waardoor het heel chaotisch ging. Gelukkig zat ik uiteindelijk in de juiste trein, in Kiató moesten wij weer overstappen op de trein naar Athene. Ik had gelukkig wel een zitplek, want toen wij vertrokken zat de trein bomvol. Het enige probleem was dat het toilet in de trein op slot zat en ik heel nodig naar het toilet moest, maar het toch maar nog een tijd moest ophouden. Ik was dan ook blij toen wij in Athene aan kwamen.
In Athene heb ik mijn backpack in een kluis gestopt, want dan hoefde ik daar even niet op te letten. Nadat ik mijn backpack had opgeruimd ben ik snel naar het toilet gegaan. Ik moest nog een uur wachten totdat de nachttrein naar Thessaloniki zou vertrekken. Gelukkig vloog de tijd voorbij omdat ik moeilijke sudoku puzzels probeerde op te lossen en daarnaast heb ik nog een beetje gelezen over de Griekse mythologie. In de trein heb ik meteen mijn bed opgezocht en ben ik mijn tanden gaan poetsen. Het zou een kort nachtje gaan worden want we vertrokken laat en zouden al vroeg aan komen. Gelukkig zou het wel een nachtje worden zonder grens onderbrekingen en hoefde ik dus niet wakker te worden om mijn paspoort te laten zien. Helaas waren er nogal wat luidruchtige mensen in de trein, wat lastig was met het in slaap komen.

Maandag 4 augustus 2008 Trein - Thessaloniki - Skopje

Ik lag lekker te slapen toen ik ineens gewekt werd, omdat wij in Thessaloniki waren aangekomen en meteen de trein uit moest :S. Ik ga echter niet in mijn pyama op het station rondwandelen en ik moest mijn spullen nog weer terug in mijn backpack stoppen. De vrouw die mij wekte bleef maar in het Grieks tegen mij praten en aangezien zij niet op Engels reageerde ben ik maar in het Nederlands gaan terug praten. Ik vond het allemaal nogal vreemd gaan, want normaal wekken de nachttrein medewerkers een kwartier of langer voordat de trein aankomt de mensen die er in liggen te slapen. Ik had ook veel sneller klaar kunnen zijn als dat Griekse mens mij even wat privacy had gegeven en niet telkens aan mijn spullen zat en spullen uit mijn handen greep.. Ze had al wat spullen buiten de trein gezet, maar goed dat is niet handig als ik niet weet waar zij aan had gezeten, want zo had ik niet heel veel overzicht of ik alles al had en ja dan duurt alles een stuk langer.
Een aantal minuten later stond ik met bagage en al op station. Nog niet goed wakker en beetje verbouwereerd over hoe het allemaal was gegaan. De spullen die ik bij het uitstappen nog kwijt was vond ik dus buiten terug, want die had dat mens dus al meegenomen. Nadat ik alles normaal had opgeruimd, heb ik mijn backpack in een kluis gestopt en ben ik op zoek gegaan naar een bus die mij naar het centrum van Thessaloniki zou brengen. Het duurde namelijk nog 9 uur voordat mijn trein naar Skopje zou vertrekken. Hierdoor heb ik wel mooi even tijd om Thessaloniki te bezoeken. Ik stapte in het centrum uit en wandelde langs het water richting de witte toren. Vandaar wandelde ik verder richting de tourist information. Bij de tourist information kreeg ik een kaart van de stad en wat tips over dingen die ik zou kunnen zien.
Ondertussen had ik al best een eindje door Thessaloniki gewandeld en had flinke trek gekregen, ik nam de bus terug naar het centrum en daar vond ik een leuk klein bakkertje. Ik kon zelf mijn brood samenstellen en nam een broodje met kaas en ei en dronk een vers geperste jus d'orange. Na dit heerlijke ontbijt was ik klaar voor wat sightseeing. Ik nam de bus naar de oude stad, wat hoger op een heuvel ligt dan het centrum en waar ook de oude stadsmuur ligt. Ik stapte iets te vroeg uit de bus, maar had daardoor wel een mooie wandeling richting de stadsmuur. Toen ik eenmaal boven aankwam was het er erg mooi en er waren bijna geen toeristen, maar ineens stopten er enkele touringcars en werd het overspoeld met toeristen. Van de oude stadsmuren ben ik naar een klooster gewandeld.Bij het klooster hadden ze echt superveel pauwen rondlopen. Dat is iets wat mij eerder in deze regio ook al was opgevallen dat er veel pauzen rondlopen bij de kloosters en andere bezienswaardigheden. Nadat ik het klooster had gezien heb ik de bus terug genomen naar het centrum en daar heb ik nog wat mooie kerkjes gefotografeerd en een McFlurry smarties gegeten. Het was inmiddels superheet, ik was moe, ik had alles gezien wat ik wilde en besloot een internetcafé te gaan zoeken. Bij het internetcafé was het heerlijk cool en zo kon ik mooi even uitrusten. Na het internetten heb ik de bus terug naar het station genomen en op het station een aantal broodjes gekocht. Ik heb mijn backpack uit de kluis gehaald en ben naar het perron gewandeld.
Op het perron leerde ik al snel een Nederlands stel kennen die ook aan het interrailen waren. Even later leerden wij ook wat Engelsen kennen, omdat zij vroegen of wij ook even op hun tassen wilden letten. De trein kwam maar niet en de Grieken riepen om dat er grote vertraging was en dat was dan ook zo ;) We zaten gezellig op het station te kletsen toen ik een paar perrons verderop een meisje zag lopen die ik dacht te kennen, maar goed ik dacht dat kan niet dat ik hier zomaar iemand ken, totdat ik een tijd later haar vriend zag lopen. Ik liep over de sporen richting hun perron toe om ze te begroeten. Het waren namelijk de Canadezen uit Calgary die ik in de trein naar Istanbul had leren kennen en later nog eens in Istanbul had ontmoet. Het was puur toeval dat wij elkaar nu een week later weer tegen kwamen in Thessaloniki. Het blijft grappig om overal bekenden te blijven tegenkomen. Zo zie je toch dat velen ongeveer de zelfde route reizen. Toen de trein van de Canadezen er aan kwam namen wij afscheid en liep ik weer terug naar mijn eigen perron.
Het verdere wachten kon beginnen, 2 á 2,5 uur later kwam de trein eindelijk aan. Ik nam afscheid van de Nederlanders want die moesten een bed in het slaapgedeelte en ik zocht een plekje uit in het zitgedeelte. Ik kwam bij een Roemeense jongen in de coupé. Hij was op weg naar Nis. Al vrij snel kwamen wij bij de grens. Het paspoort werd gecontroleerd en de trein bleef nog tijd stilstaan. Ik besloot om lekker naar buiten te gaan, buiten trof ik de gezelligste grensovergang aan die ik deze reis zou zien. Er was een bar, muziek en je kon eten bij een BBQ kopen. Zo'n beetje iedereen had de trein verlaten en de sfeer was supergezellig. Ik raakte in gesprek met een Fransman en twee Duitsers. Na een tijdje gingen één van de Duitsers en een Fransman weg om wat drinken te halen, ik bleef over met een heel erg leuke Duitser, genaamd David. We hebben hele tijd staan kletsen.
Op een gegeven moment zag ik ook de Nederlanders weer en ben even op hun afgestapt en al snel kwam die leuke Duitser, de Fransman en die andere Duitser er ook bij staan. Even als een Sloveens en Bosnisch meisje. Eerder toen wij net uit de trein stapten was er nog wat grappigs voorgevallen, ik hoorde aan het accent dat de 3 jongens een Fransman en 2 Duitsers waren en toen wees de Fransman een jongen in een rood shirt aan en vroeg aan mij waar hij vandaan kwam, ik antwoorde Roemenië. De Fransman was helemaal onder de indruk dat ik dat wist haha, maar ja was niet zo moeilijk want ik zat met die Roemeen samen in de trein ;) Helaas gaat zo'n grenscontrole ook wel weer eens voorbij en moesten wij allemaal de trein weer in om verder te gaan op weg naar het volgende land, Macedonië.
Bij de Macedonische grens werden de paspoorten van iedereen ingenomen en konden wij de trein niet uit. Wij hingen dus uit het raam voor wat frisse lucht om te kijken wat er allemaal gebeurde. In de coupé naast mij zaten de Duitsers en die hingen ook uit het raam dus weer gezellig kletsen. Er werden verscheidene mensen uit de trein gehaald en die mochten ook niet meer mee verder het land in. Gelukkig kreeg ik mijn paspoort gestempeld en wel terug en mocht ik wel verder reizen. Ik denk dat er echter een stuk of 10 á 15 mensen uit de trein gezet zijn die niet verder mochten. In mijn coupé deed het licht het niet toen het donker werd en aangezien ik geen zin had om in slaap te vallen ben ik bij de Duitsers en de Fransman gaan zitten. We hadden het echt supergezellig. Samen keken wij of Skopje al in zicht kwam.
In Skopje stapten de Duitsers en ik uit. De Duitsers besloten met mij mee te gaan naar het hostel dat ik al geboekt had. Wij werden meteen lastig gevallen door een taxichauffeur die ons veels te veel wilde laten betalen. Ik sprak tot dan toe Engels met de Duitsers, maar besloot op dat moment over te schakelen op Duits want dat leek de taxi chauffeur niet te verstaan en zo kon hij zich ook niet met ons overleg bemoeien. Samen besloten wij om lopend naar het hostel te gaan want was niet heel erg ver en zo raakten wij ook de vervelende taxi chauffeur kwijt. Ik kende de weg niet helemaal en we hebben onderweg een paar keer de route gevraagd, we hebben wel iets omgelopen, maar gelukkig vonden wij het hostel vrij snel. Gelukkig was er ook plek voor de Duitsers en sliepen wij alledrie in de zelfde kamer. Ik heb nog een hele tijd met de leuke Duitser zitten kletsen voor ik ging douchen en slapen. Ik durfde helaas zijn e-mail adres niet te vragen..

Dinsdag 5 augustus 2008 Skopje - Ohrid

Na een heerlijke nacht geslapen te hebben werd ik even rustig wakker. Er bleken naast de Duitsers nog een Zweedse en een Zwitser op de kamer te slapen. De Duitsers maakten zich klaar voor een dagje sightseeing en ik ging rustig ontbijten. Na het ontbijt heb ik even de spullen uitgezocht die ik mee wilde nemen naar Ohrid. Ik wist dat ik nog weer terug zou komen in Skopje en besloot mijn grote backpack in het hostel achter te laten en met alleen een kleine rugzak naar Ohrid af te reizen. Buiten was het super heet en ik had nog niet veel zin om te reizen. Ik besloot eerst even geld te pinnen en wat drinken te kopen. Daarna heb ik gezellig in de tuin met een Spaanse jongen en 2 Sloveense meiden zitten kletsen. We zaten heerlijk in de schaduw en hadden plezier om de hond van de eigenaar. Ik ben ook nog even op internet te gaan om te zoeken naar accomodatie, maar deze kon ik helaas niet vinden. Ondertussen baalde ik omdat ik dacht dat ik die leuke Duitser niet meer zou zien, maar ze kwamen al vrij op tijd terug van sightseeing en zo heb ik ze toch nog even gesproken.
Zij gingen lopend richting het busstation en ik niet veel later met de taxi want ik vond het overdag echt te heet om lopend te gaan. De taxi kostte mij maar 50 dinar wat omgerekend minder dan een euro is, terwijl die taxi chauffeur gisteren 5 euro wou hebben. Ik heb de Duitsers helaas op het busstation niet weer gezien. De bus vertrok meteen nadat ik een ticket had gekocht en ik had echt een super leuke plaats voorin de bus. Ik kon zo mooi naar buiten kijken en het chaotische verkeer gade slaan. Gelukkig gaan de meeste acties hier in het verkeer goed, maar hoe het verkeer hier rijdt dat is in Nederland niet voor te stellen. De route was erg mooi en langs allerlei dorpjes.
In Ohrid aangekomen had ik nog geen accomodatie en ik had even om advies gevraagd bij de jongen van het hostel hoeveel ik ongeveer zou moeten betalen. Hij gaf aan dat ik niet meer dan 8 euro zou moeten betalen. Toen ik de bus uitstapte was er meteen al een schreeuw lelijk die een kamer van 10 euro aanbood. Ik vond dat te duur en ben van hem weggelopen en besloot hem te negeren. Na nog wat aanbiedingen te hebben afgeslagen kwam er een Engels sprekende man op mij af die een kamer voor 5 euro had. Ik besloot met hem mee te lopen om de kamer even te bekijken. Ik vond het meteen een aardige man en de kamer zag er ook goed uit. Ik ontmoette zijn moeder bij de accomodatie en later ook zijn zoon en vrouw. Ik nam de kamer en zou er de komende 2 nachten blijven. Zijn moeder kookte meteen soep voor mij en bij een barretje in de buurt had ik even wat vlees besteld. De zelfgemaakte soep van de vrouw was overheerlijk en nadat ik de soep en de thee op had ben ik teruggegaan naar het barretje om mijn bestelde vlees op te eten. Van een man in de bar kreeg ik nog wat te drinken en zo had ik een heerlijke maaltijd.
Na het eten ben ik nog even naar de oude stad gewandeld en de "hoofdstraat" daar was helemaal vol met mensen echt ongelovelijk druk, leek wel of heel Macedonië in deze ene straat was samengekomen. Ik ben er even doorheen gewandeld en heb nog even bij een bandje muziek staan luisteren. Toen ik moe werd ben ik terug naar mijn kamer gewandeld waar het heerlijk koel was. Voor het slapen gaan heb ik nog even televisie gekeken, dit was al een hele tijd geleden. Al snel was ik zo moe dat ik lekker ging slapen want er kwamen nog paar lange dagen aan!

Foto's reis online!

Blogs schrijven over mijn reis kan nog wel even gaan duren, het is veel, moet de laatste dagen nog afschrijven en dan alles op internet zetten. Thuis is meteen het leventje weer begonnen, uitrusten, achter studie dingen aan wat allemaal niet echt lukt, waarschijnlijk snel weer leren voor tentamen, mams die 50 wordt en nog allerlei andere dingen. Wel heb ik alvast het grootste deel van mijn foto's online gezet. Ik heb niet geselecteerd op mooie foto's en mislukte foto's maar gewoon alles online gezet. Voor diegenen die alvast wat foto's willen bekijken zet ik de links hieronder:


http://picasaweb.google.nl/Globeskaterijshaas/080811InterrailZuidOostEuropa

http://picasaweb.google.nl/Globeskaterijshaas/080811InterrailZuidOostEuropa2