Ik ga verhuizen!!!!

Vorige week maandag kreeg ik het bericht dat er een huisje aan me was toegewezen door de woningbouw. Een vriendin van me woonde er dichtbij en ging meteen even kijken. Zelf ben ik later even door de ruiten wezen gluren en ik wist toen inmiddels dat een ander nummer in zelfde gebouw ook vrij was. Eigenlijk zag ik toen al dat ik die woning leuker vond, maar goed die had ik niet toegewezen gekregen. Ikke met de woningbouw bellen en meteen ook zeggen dat ik in nr 18 interesse had, ik had nr 34 toegewezen gekregen. Het was vrij druk, maar vrijdag kon ik beide woningen wel bezichtigen. Eerst nummer 34 en daarna 18. Ik vond 18 eigenlijk meteen al leuker en die kamer ligt ook op noord, zodat ik niet al te veel last heb van de hitte van de zon die door de ramen naar binnen schijnt.. Maar goed het was niet zeker of ik nummer 18 kon krijgen. Daarvoor moest ik maandags bellen en kijken of ik bovenaan de lijst stond.. Ik vond dit echt spannend en was het weekend dan ook best wel zenuwachtig helemaal zo vlak voor het slapen als je naar het plafond ligt te staren en kwam dan moeilijk in slaap. Vandaag kon ik om 9.30 dan eindelijk bellen, ik werd eerst in de wacht gezet en kreeg toen iemand aan de telefoon. Al snel bleek dat ik de langstwachtende ben maar dat kwam niet echt uit het systeem naar voren, gelukkig werden de foutjes ontdekt en kon ik nummer 18 krijgen. Hier ben ik echt heel blij mee. Ik heb me meteen aangekleed en ben naar de woningbouw gereden om contract te tekenen! Morgen krijg ik na schooltijd de sleutel overhandigd en vrijdag ga ik al verhuizen! Het gaat dus allemaal lekker snel ;) 1 nadeel is dat ik gister gevallen ben met schaatsen en mijn arm flink bezeerd heb, zometeen maar even langs de huisarts om even zeker te zijn dat er niet meer schade is dan alleen maar een kneuzing... maar goed met verhuizen zal die arm wel in de weg zitten, moet ik alle taken maar delegeren en beetje de baas spelen ofzow ;) Ik ben in ieder geval heel erg blij. Eindelijk weg bij die enge buren uit Etten-Leur, ik ben niet heel snel bang maar van deze mensen werd ik het af en toe wel. Denk niet dat ik ooit in me leven nog ergere buren zal krijgen als wat ik allemaal aan ellende in Etten-Leur heb meegemaakt ;)