Interrail part 5; Varna, Veliko Tarnovo, Istanbul

Dinsdag 22 juli 2008 Varna - Veliko Tarnovo

Vandaag ging de wekker weer redelijk op tijd, het was weer een reisdag dus dan zoek je 's ochtends je spullen bij elkaar, je gaat even ontbijten, betaald het hostel en dan pak je de bus naar het treinstation ;) Ik nam de bus van 11.30 zodat ik voldoende tijd had om de trein van 12.40 naar Veliko Tarnovo te halen. In de trein was het weer lekker naar buiten kijken naar de vele zonnebloemvelden en de herders met hun dieren. Ik moest nog ergens overstappen, maar dat is nog vrij lastig als je de stationsnamen niet kan lezen. Ik wist wel hoeveel stations er tussen lagen, maar op een lange rit raak ik de tel nog wel eens kwijt. Op de tijd dat we zouden aankomen stopte de trein ook op een stationnetje en ik stapte uit. Gelukkig werd mij door medepassagiers al heel snel duidelijk gemaakt dat ik pas volgende station eruit moest, dus snel de trein weer in voordat die zonder mij zou wegrijden! Bij het juiste station gaven ze aan dat ik er uit moest. Ik hoefde niet lang te wachten op de trein en stapte de volgende trein in. Deze trein was best grappig want ze hadden megebanken en de tussenstukken waren met een soort tralies afgesloten, met een beetje verbeelding zou je er zo groepen gevangenen aan elkaar geketend zien zitten. Meteen werd mijn kaartje al gecontroleerd en die man zei "I tell you go out" nou ik vond het best, gelukkig wist ik wel waar ik er uit moest maar nog wat extra hulp is nooit weg ;)
Op het station moest ik nog even op Nick van het Phoenix Hostel wachten, want hij zou mij ophalen, ondertussen probeerde ik alvast even treintickets naar Istanbul te regelen, maar dat kon helaas niet op het station. Nick reed met mij meteen even langs het ticketbureau, maar die was helaas net gesloten. Toen maar doorgereden naar het hostel dat in het oude deel van Veliko Tarnovo ligt. Het hostel ziet er echt supermooi en luxe uit. Becks en Mark die ik al van Varna kende sliepen ook in dit hostel dus het was meteen al gezellig :D We hebben eerst gezellig in de keuken zitten kletsen en daarna zijn we met zijn drieën uit eten geweest. Tijdens het eten liepen er ook nog twee Australiërs langs die we ook al kenden vanuit Varna dus ook nog even gezellig gekletsd!

Na het eten zijn wij naar de grote kerk gewandeld on vanaf daar naar de lichtshow te kijken. De lichtshow is een show die de citadella en eigenlijk het hele ruïne gebeuren verlicht in allerlei kleuren. De show duurt ongeveer 40 minuten en gaat alleen door als er een bepaald aantal dikbetalende bezoekers zijn, als er genoeg zijn dan kan voor de rest iedereen gratis meegenieten. Het is echt supermooi en iets wat je in Bulgarije eigenlijk niet mag missen! Helaas drupte het tijdens de show wel een klein beetje, maar gelukkig zette de regen niet door en konden we op het muurtje heerlijk genieten van de schitterende lichtshow.

Na de lichtshow zijn wij met zijn drieën naar het volksfeest gewandeld, helaas was het volksdansen al afgelopen. We zijn toch nog even gaan zitten en hebben rakilla gedronken. Rakilla is een lokale sterke drank á la Pálinka in Hongarije! Ik had ook al wat Fanta met wodka op dus we waren lekker bezig, komt ook wel omdat de drank erg goedkoop was, helemaal als je het bij een straattentje kocht! Op weg naar het hostel hebben we in een barretje nog even een cocktail gedronken. Terug in het hostel hebben we nog even gezellig zitten kletsen, internetten en daarna gingen we lekker slapen!

Woensdag 23 juli 2008 Veliko Tarnovo - Trein

Na een heerlijke nacht slapen heb ik even een lekkere verfrissende douche genomen. Na de douche heb ik mij lekker warm aangekleed, want het was niet bepaald warm buiten. In de keuken zag ik Cathy, Nick zijn vrouw voor het eerst en er waren nog twee Engelsen die hun huis aan het verbouwen waren. Wij hebben erg gezellig gezamenlijk ontbeten. Cathy had echt de meest lekkere pruimenjam zelf gemaakt en ik heb heerlijk van het beste ontbijt tot nu toe zitten smullen! We hebben nog een hele tijd zitten kletsen en onder tijd heb ik afscheid genomen van Becks en Mark die naar Roemenië gingen. Als ik nog wat van Veliko Tarnovo wilde zien werd het wel tijd om de stad te gaan verkennen.
Eerst ben ik het buurtje waarin het hostel staat gaan verkennen, mooie karakteristieke oude huisjes in mooie straatjes. Na in dat oude gedeelte van Veliko Tarnovo te hebben rondgedwaald ben ik naar het kantoortje gegaan die de treintickets verkoopt. Er waren daar ook wat Belgen die ik advies over Budapest heb gegeven en daarna heb ik zelf mijn bed geboekt. Het slaaptickets kostte maar 13 euro. Buiten vond ik ook nog eens 20 Leve wat omgerekend 10 euro is dus dat is een leuke meevaller. Vanuit het centrum nam ik de bus nr 5 die via een omweg naar de citadella en de ruïnes reed.
Bij de citadella heb ik heerlijk rondgestruind en een tijdje staan kletsen met een Nederlandse man die alleen door Bulgarije aan het reizen was. De lucht werd echter donkerder en donkerder en het begon te druppen, dus het was tijd om een schuilplaats te zoeken. Het begon echt superhard te regenen en te onweren en ja dan is de top van een heuvel toch niet de fijnste plek om te schuilen. Ik ben ook nog even heel erg geschrokken, want kwam een klein jongetje aanrennen om ook te schuilen en die sprong over een plas heen en gleed uit. Hij kwam echt met een misselijkmakende klap op zijn achterhoofd terecht. Hij barstte meteen in huilen uit en samen met een Chinese jongen ontfermden we ons even over hem, gelukkig had hij geen gat in zijn hoofd, maar zal mij niets verbazen als hij er flinke hoofdpijn aan over heeft gehouden. Zijn ouders waren er ook al snel en namen hem snel in hun armen. Gelukkig werd het langzaamaan droger en na nog even het kerkje bezocht te hebben, die qua muurschilderingen compleet anders was dan ik eerder had gezien, ben ik terug gewandeld naar de doorgaande weg vanwaar ik een bus terug naar het hostel nam.

Ik heb nog even wat boodschappen voor de nachttrein gedaan, mijn mail gecheckt en we zaten nog even gezellig te kletsen.. alleen we vergaten de tijd een beetje en ineens waren we bijna te laat voor de trein :O Dus snel foto maken en spullen in de auto gooien. Nick bracht mij naar het station en hielp mij nog even met de spullen in de trein krijgen. In de trein deelde ik een couchette met een oude Turkse man die erg lief en behulpzaam is, maar we konden elkaar echt helemaal niet verstaan. Een aantal stations later kwamen er nog twee Canadezen uit Calgary bij wat erg gezellig was. Na een tijd liggen kletsen zijn we gaan slapen.

Donderdag 24 juli 2008 Trein - Istanbul

Midden in de nacht werden wij gewekt voor de Bulgaarse paspoortcontrole. Ik heb helaas geen uitreisstempel gekregen want ik was vergeten die te vragen. Na de paspoortcontrole nog weer even in slaap gevallen totdat iedereen de trein uit moest voor de Turkse paspoort controle. Na de controle bij de politie moest ik naar het visumbureau. Daar even 10 euro betaald voor het visum en weer laten zien bij de politie. Onze trein begon al te rijden terwijl we nog in de rij stonden. Ze zaten onwijs te pushen dat we moesten opschieten. Ik sprak in de rij nog een leuke Oostenrijkse jongen die een erg gave reis met de trein naar China ging maken. Eenmaal weer in de trein die gelukkig niet zonder ons vertrokken was duurde het erg lang voor we alsnog vertrokken, waar dat pushen voor nodig was weet ik dus niet ;)
Na de ticketcontrole ben ik weer in slaap gevallen en ik was als laatste vlak voor Istanbul weer wakker. Op het station in Istanbul wilde ik geld pinnen, maar toen die meiden voor mij geen geld uit de machine kregen ben ik naar buiten gegaan en heb ik bij de Fortis bank gepind. In een cafeetje heb ik even lekker vers geperste sinaasappelsap gedronken, ondertussen zocht ik uit hoe ik bij mijn geboekte hostel kon komen. Ik nam de tram naar Sultanahmet en daarna lopend naar het hostel wat gelukkig makkelijk te vinden was. Het hostel ligt in een hostelstraat dat mij wel een beetje deed denken aan Kao San Road in Bangkok ;) In het hostel even ingecheckt en meteen erna kwam ik er achter dat ik het dopje van mijn krukken verloren was. Ik heb mijn tas in mijn kamer gedumpt en ben naar alle plaatsen waar ik die dag geweest was gelopen om te kijken of ik het dopje terug kon vinden.

Ik was megamoe en niemand sprak Engels en kon dus ook niet echt uitleggen wat ik zocht. Door de vermoeidheid en het echt nodig hebben van mijn krukken barste ik ook nog eens in tranen uit. Iedereen was wel heel lief, maar ze konden mij niet helpen. In de touristinfo konden ze mij ook niet vertellen waar ik eventueel vervangend materiaal kon kopen. Terug in het hostel heb ik toen uitgelegd wat het probleem was en zij wisten gelukkig een winkel waar je beschermstukken voor stoelen kan kopen. Ik ben daar met mijn krukken naar toe gegaan. Onderweg heb ik nog even met paps en mams gebeld, ik was moe, flink overstuur en moest telkens huilen en dan is het wel fijn om even wat bekende stemmen te horen en zo wat te kalmeren. Ik vond het winkeltje gelukkig snel en zij konden mij wel helpen.

Ik was superblij dat mijn krukken voor nu even gemaakt waren. Ik heb daarna even wat gegeten en klein beetje rondgelopen, maar ik was zo moe en ik kon mijn benen niet meer van de grond krijgen zelfs met krukken ging het gewoon niet. Met pijn en moeite kwam ik terug in het hostel en daar heb ik de hele middag op het terras gezeten en heb ik mijn dagboek bij gewerkt. Nadat ik uitgeschreven was voor die middag ben ik naar bed gegaan en heb ik twee uur liggen slapen. Toen ik wakker werd waren er een aantal kamergenoten en heb ik hele tijd met een Zweed en een Canadees zitten kletsen. Wel kreeg ik weer trek en heb toen op het dakterras aubergine met kip en kaas besteld. Dit smaakte echt heerlijk. Na het eten ben ik nog even naar de verlichte blauwe moskee en de Hagia Sophia gewandeld, die stonden echt superdicht bij mijn hostel en het is erg mooi om dat in het donker te zien. Ik bleef niet lang want was zo moe en mijn benen wouden niet. In het hostel heb ik nog even op internet gezeten en daarna ben ik gaan slapen.