3 Day Uluru Outback Safari!

Na 2 nachten in Sydney was het tijd om Australië nog wat verder te verkennen. Ik nam het vliegtuig naar Alice Springs en vanuit de lucht had ik goed zicht op mijn huisje waar ik een paar maand heb gewoond naast Ashfield park. In Alice Springs aangekomen kon ik in het hostel meteen de tour naar Uluru boeken. Het wer een 3 daagse Uluru Outback Safari met adventure tours Australia. Ik kon de volgende ochtend al vertrekken dus heb in de kamer mijn tas voor die 3 dagen ingepakt en heb de grote rugzak in de luggage storage room gezet. Nadat dit geregeld is maak ik een wandeling door Alice Springs. Ik lever mijn camera in zodat ik de onderwaterfoto's ook kan bekijken en ik doe boodschappen in de beide supermarkten zodat ik voor vertrek nog een beetje ontbijt heb en tussendoor ook wat te knabbelen. Terug in mijn kamer maak ik kennis met Sarah uit Engeland die dezelfde tour gaat doen. Wij gaan beiden vroeg slapen aangezien wij al vroeg worden opgehaald om aan deze tour te beginnen.

Om 5.15 gaat mijn wekker en is het klaar maken en wachten op de bus die ons op komt halen. Vanuit het hostel bleek er nog iemand vanuit het hostel mee te gaan. Francois uit Canada. Onze reisbegeleidster is Fleece en samen halen we de andere mensen die op deze tour meegaan op uit de verschillende hostels. Daarna rijden wij naar het kantoor waar nog even wat papierzaken ingevuld moeten worden voordat wij echt aan de tour kunnen beginnen! In het begin is iedereen nog een beetje stil, ik eet mijn ontbijt en slaap een beetje. De eerste stop is echter al snel bij een camelfarm. Hier noemen ze alles volgens mij kamelen maar de beesten die hier rondliepen waren toch echt dromedarissen. Je kon een kort ritje op zo'n beest maken maar daar had ik geen zin in, dat lijkt mij meer iets voor als ik pyramides of woestijnen ga bekijken in Egypte ofzow ;) de volgende stops waren een toiletstop en daarna een stop waar wij een voorstel rondje deden.

Tegen de lunch komen wij aan bij Kings Canyon en in het resort nuttigen wij onze lunch, daarna rijden wij door naar Kings Canyon voor een wandeling. Het zwaarste gedeelte van de wandeling is meteen in het begin. Wij moeten naar de top van de canyon en de klim er naar toe heet de heart attack climb. Je hartslag gaat er zeker een beetje van omhoog want het is een redelijk steile klim. De wandeling ging daarna over de rand van de bovenkant van de canyon. Hiervandaan heb je schitterende uitzichten, ongeveer halverwege heb je de garden of eden en hier hebben wij ook een korte pauze met koekjes! Aangezien het er best vochtig is heb je hier een hele andere vegetatie dan op andere plaatsen in de omgeving wat wel bijzonder is! Na de wandeling rijden wij terug naar het Kings Canyon resort waar wij een douche kunnen nemen en Sarah en ik besluiten eerst daar nog even te zwemmen. Na het opfrissen rijden wij naar ons eerste kamp. Aangezien er regen voorspeld wordt en het niet druk is krijgen wij een upgrade van een swag naar een tent. Een swag is namelijk een soort bivak waarmee je in de open lucht slaapt. Sarah en ik delen een tent en die avond hebben wij spaghetti als avond eten.

Redelijk op tijd zijn wij gaan slapen en al vroeg staan wij weer op, vandaag gaan wij Uluru of internationaal beter bekend Ayers Rock bezoeken. Ik zal het Uluru gaan noemen aangezien dat de Aboriginal naam er voor is. Vanuit Kings Canyon is het nog wel een eindje rijden. Eerst doemt Mt. Connor op een rots formatie die op Uluru lijkt maar op prive grondgebied ligt, hier vlakbij stoppen wij nog even bij een roadhouse aangezien het de enige plek is waar je nog drank kan kopen. Drinken is iets wat ik hier echt nauwelijks doe, het is duur en kan ook zonder alcohol wel lol hebben. Na dit roadhouse rijden wij naar ons kamp in Yilara het plaatsje net naast Uluru. Hier hebben wij een lunch en daarna rijden wij naar het bezoekerscentrum van Uluru, hier leren wij meer over Uluru en de aboriginal cultuur, een grappig iets is het sorry boek. Het schijnt namelijk zo te zijn als je zand of een steen of iets dergelijks van Uluru meeneemt dat je ongeluk in je leven krijgt. In dit boek zijn allemaal breiven te lezen van mensen die een steen of zand hebben meegenomen en daarna allerlei soorten pech kregen. De mensen sturen de stenen of het zand terug met een brief om sorry te zeggen maar ook hele levensverhalen. Je kan dus maar beter voor de zekerheid geen souvenir zo meenemen ;)                              

Helaas hadden wij net even te weinig tijd in het informatiecentrum, maar goed we moeten door, op naar de rots zelf om er een wandeling omheen te maken. De gids mag niet mee en ik kom er net op tijd achter dat mijn camera nog in de bus ligt. Als groep wandelen wij al kletsend om Uluru heen. Het is best een bijzondere rots zo dat uit het niets opduikt en van dichtbij toch meer vorm heeft dan je van iets verder eraf zou denken. Het rondje om Uluru is 10.6km en wij lopen lekker rustig en hebben veel lol. Wij komen door ons langzame tempo haast te laat voor het kleine stukje dat onze gids wel mag doen, maar dan is het een voordeel dat wij als groep liepen. Het laatste stukje wordt ons nog iets over de rots en de betekenis van Uluru voor de aboriginals verteld. Daarna gaan wij meteen door naar de sunset viewing area. Het is de hele dag al bewolkt dus veel van een zonsondergang zullen wij niet zien. Sarah en ik zien en spreken ons kamergenootje Karen nog even en verder is het gewoon gezellig samen zijn, de zonsondergang kwam zoals verwacht niet. Eenmaal terug in het kamp wordt de BBQ aangestoken en hebben wij kameel en kangaroe voor het avond eten. 's avonds zitten wij gezellig samen, toch nog even het moment uitstellen dat wij in onze swags kruipen, want eng is het toch wel een beetje met de spinnen en muizen die rondrennen.. Eenmaal in onze swags begint de regen een beetje te druppelen, maar eenmaal in slaap gevallen krijg ik niets meer mee..

Mijn wekker stond blijkbaar een beetje later als de rest want als ik wakker wordt is iedereen al druk in de weer met opruimen en ontbijt. Het is nog erg vroeg want wij gaan de zonsopgang bekijken. Na het ontbijt zit iedereen weer in de bus en rijden wij naar een locatie tussen Uluru en Kata Tjuta wat wij die ochtend gaan bezoeken. Hier ben je iets verder van Uluru en dat vond ik qua zonsopkomst wel jammer omdat er vandaag al een stuk minder wolken waren was de zonsopkomst erg mooi. Je ziet dan echt Uluru door de zon van kleur veranderen. Na de zonsopkomst rijden wij door naar Kata Tjuta voor een laatste grote wandeling. Ik voel mij niet heel super en weet niet zeker of ik de hele wandeling ga doen. Voordeel is dat het heen en terug is dus ik begin gewoon en zie wel waar het schip strand. Het is hier echt super mooi en ik geniet van de natuur.. eigenwijs als ik ben loop ik door tot het einde en weer terug.. waar ik normaal wat meer vooraan loop was ik nu door het niet lekker zijn wat langzamer voor mijn doen. We hebben tijdens de wandeling ook wat groepsfoto's gemaakt.. Ondertussen is het weer helemaal opgeklaard en is er een mooie blauwe lucht te zien. Ik vraag de reisleidster of wij misschien nog even tijd hebben om terug te gaan naar Uluru voor een foto.

Eenmaal terug in de bus maken wij nog een toiletstop en zien wij wilde kamelen grazen. Gelukkig hebben wij nog een beetje extra tijd en rijden wij terug naar de plek waar wij de zonsondergang met Uluru zouden zien om nog wat foto's te maken. Deze foto's zijn echt een stuk mooier als met de bewolkte lucht. Vanaf Uluru rijden wij door naar vliegveld om de eerste persoon af te zetten, daarna terug naar het kamp voor een lunch en dan weer naar vliegveld om Sarah af te zetten. Wij hebben daarna nog een lange busreis terug naar Alice Springs. Ik ben zo moe dat ik het grootste gedeelte lig te slapen en ben dan ook blij als ik terug in hostel ben. Die avond wilde ik pizza eten maar de wachttijd bij de pizzeria was te lang dus maar een broodje bij de subway.. de dagen erna lig ik vooral ziek in bed, dus van Alice Springs zie ik verder niet veel.

Essent ISU world cup Berlin teil 3

Zondag was alweer de laatste wedstrijddag van dit eerste internationale schaats weekend van dit seizoen. Wij staan om 8.15 uur op en gaan ons klaarmaken en lekker ontbijten en daarna richting de ijsbaan om te gaan schaatsen kijken. Ik liep vandaag op krukken, gisteren met de wandeling was ik behoorlijk over mijn grenzen gegaan en mijn benen gingen niet lekker vandaag, gelukkig had ik de krukken mee en kon ik die gebruiken. Aukje en Kirsten halen nog even wat geld uit de pinautomaat en gaan nog even wat broodjes halen bij de bakker. Bij de kassa waren wij er inmiddels achter gekomen dat wij als studenten voor half prijs naar binnen mochten, wel een beetje jammer dat we dit niet iets eerder wisten, maar goed alle beetjes schelen ;) Bij het kopen van een toegangskaartje krijg je ook de startlijst voor die dag. Tot onze verbazing reed Mikael Flygind Larsen in de B-groep terwijl hij vorig jaar eigenlijk altijd A-groep reed en de andere verbazing voor ons was dat de Noren geen Team Pursuit reden. Dit vinden wij erg vreemd, okee Sverre Haugli is dan misschien wel ziek, maar er zijn wel andere Noren die eventueel kunnen schaatsen. Bij binnenkomst is de 1000m dames bezig en wij gaan op "ons" plekje in de bocht zitten, wij bestuderen de startlijst om te kijken hoeveel kans Mikael op een podiumplek heeft. Ondertussen komen de mannen het ijs op om warm te rijden voor hun 1000m en wedstrijden te gaan rijden.
Ik hang behoorlijk op de tribune (lig bijna languit ;) ) want ben best moe, opeens zwaait er vanaf het ijs een Amerikaan, ik kon zo snel niet zien wie het was en Aukje en Kirsten hadden hem niet zien zwaaien. Wij hebben even lopen babbelen wie dat nou kon zijn, wij dachten aan Brent Aussprung, maar wat zou die op het ijs moeten want hij hoefde niet te rijden. Het bleek dus wel Brent te zijn want Chad Hedrick reed vandaag niet en Brent nam zijn plaats in. Wij moedigden Mikael echt heel hard aan want wij gunden hem weer een plaats in de A-groep. Na de race zwaaide Mikael nog even lief naar ons. Na zijn rit is het afwachten hoe de concurrentie het doen, maar gelukkig was er aan het einde van de 1000m maar één sneller en had Mikael een podiumplaats en kwam hij terug in de A-groep. Het leuke is dat na de podiumceremonie, Mikael meteen komt aanlopen en gooit zijn bloemen naar ons. We maken nog even een kort babbeltje, over de 1500m was hij niet tevreden maar over de 1000m van net zeker wel! We hebben het nog even over Mueller en toen liep Mikael naar zijn andere Noorse fans.

Wat wij toen nog niet wisten maar later in de krant lazen, was dat Mikael geld van hun kreeg omdat hij zich weer geplaatsd had voor de A-groep, ik vind dit echt een super mooie actie van deze Noorse supporters omdat het team van Mikael niet echt sponsoren hebben kan hij deze financiele ondersteuning erg goed gebruiken! Nadat hij bij deze Noren is geweest kwam hij weer terug en hadden wij nog een heel gesprek, het scheelde wel dat wij tussen de beide gesprekjes even tijd hadden om onze gedachten op een rijtje te krijgen en alles te vragen wat wij wouden weten. Het gesprek was erg leuk en vele dingen zijn ons wat duidelijker geworden.

De A-groep begon met de 1000m dames, onder deze ritten liep Tucker nog langs die even werd aangesproken door Kirsten. Na de 1000m dames was het de beurt aan de snelle mannen die ook een 1000m gingen rijden. Wij hadden het bij de mannen erg druk met aanmoedigen, weer een bordje voor de één vlag voor de ander ja het is hard werken als fan. Shani Davis reed een goede 1000m en eigenlijk kwam niemand aan zijn tijd... In de laatste rit startte Stefan Groothuis die echt supersterk is terug gekomen na zijn zware blessure van vorig jaar. Op het score bord leek hij niet aan de tijd van Shani te komen en wij begonnen al haast voor Shani te juichen toen wij zagen dat Stefan net 0,02 sec sneller was. Heel knap van Stefan, en jammer voor Shani, maar hij had toch nog een mooie podiumplaats.

Na de 1000m zaten wij te twijfelen wat wij gingen doen, de TP dames kijken of naar buiten en onze plaats kwijt zijn. Wij besloten het laatste te doen en zijn naar buiten gelopen. Buiten zien wij net Rukke lopend vertrekken en Mueller met de auto. Shani loopt langs richting de gymzaal en zwaait even. Opeens komt Øystein Haugen de teamleider van de Noren naar buiten. Aukje had nog wat kritische vragen voor hem en spreekt hem aan. Zijn gezicht vertrekt helemaal als hij de kritische vraag van Aukje hoort waarom hij Øyvind Andreassen niet heeft geselecteerd en anderen die ook niet de limiet hebben geschaatsd wel. Øystein Haugen geeft wat stomme ongegronde antwoorden en loopt weg.. Wij waren wel heel verbaasd door de spontane actie van Aukje maar was wel heel gaaf!

Wij lopen na dit gesprek een stukje verder in de richting van de gymzaal, mijn benen voelden nog steeds niet lekker en ik had geen zin om op mijn krukken te hangen en zag een mooi betonnen blok waar ik wel op kon zitten. Aukje en Kirsten bleven een eindje verderop staan, er lopen verschillende schaatsers langs, maar we wachten eigenlijk even op Shani die maar niet komt. Wel staat ineens Brent weer bij ons, en hij heeft erg coole schoenen aan, al zijn over deze schoenen onder ons drieën de meningen nogal verdeeld ;) Brent had trouwens veel ijs op zijn knie en wij vragen enigszins geschrokken wat er is gebeurd, hij doet er nogal luchtig over en zegt dat hij een ontsteking heeft die hij na de sport moet koelen.. Wij babbelen nog even verder en horen hem nog even uit of hij van chocola houdt, Brent is meteen helemaal enthousiast hehe en wij weten dan genoeg. Na het gesprek stapt Brent in een busje die nog moet draaien, hij zwaait weer en ik zwaai terug, Kirsten en Aukje zien het wederom niet maar toen die nog een keer langs kwam zwaaiden wij hem alledrie uit ;)

De TP mannen zou bijna gaan beginnen en het werd toch tijd om weer een plaatsje langs de baan uit te zoeken. Van onze oude plek wisten wij dat het aardig vol zat maar op "zuid" was het nog vrij rustig, wij liepen zo goed als helemaal om het stadion heen en kwamen bijna weer uit bij waar we waren voordat wij het stadion weer in konden. Wij gingen heerlijk op de tribune de TP zitten kijken. Het blijft een leuk onderdeel om naar te kijken, bij de Nederlandse mannen ging het mis want Carl Verheijen ging op de schaats van Mark Tuitert staan en viel. Met deze val was het over voor de Nederlandse mannen. Na de races hangen wij buiten nog even rond voordat wij terug gingen naar het hotel. Toen wij net weg wandelden zien we ineens Håvard Bøkko rennen die een busje probeert te halen, dit ging echter niet door, maar even later was er een auto die hem terug zou brengen naar het hotel. In het hotel zaten wij even in onze kamer en besloten wij richting centrum te gaan.Wij gaan met het OV naar Alexanderplatz en zoeken daar een restaurantje. Wij vinden al snel een Italiaan en daar hebben wij alledrie wel zin in. De mensen die daar werkten waren echt van die typische flirterige Italianen ;) Alledrie bestelden wij een pizza Hawaii die echt supergroot bleek! Na het eten waaronder wij veel lol hadden met gekke bekken trekken voor de camera gingen wij weer naar buiten om nog een eindje rond te wandelen. Wij besloten naar Unter den Linden te lopen en onderweg verzonnen wij allemaal liedjes waarna wij weer de slappe lach kregen, anderen zouden haast denken dat wij dronken door de stad lopen, maar wij hebben geen druppel gehad ;)Vlakbij de Brandenburger Tor is nog een souvenirwinkeltje open en daar snuffelen wij even rond. Daarna hebben wij de Brandenburger Tor bekeken en een aantal foto's gemaakt. Wel was het weer niet heel geweldig en werd het al wat later en het werd tijd om met het OV terug te gaan naar het hotel. In de hotellobby besluiten wij nog wat te gaan drinken, wij spreken daar de Nederlandse Tomomi Okazaki fanclub, bestaande uit schaatsfans net als ons die de schaatsers uit allerlei landen gewoon aanmoedigen en niet alleen de Nederlanders zoals sommige andere fans. Er zaten ook nog wat dronken Noorse supporters waar wij wel lol mee maakten, zij gaan echt al mega lang naar het schaatsen één had het zelfs nog over wedstrijden in 1951 die hij in Bislett stadion in Noorwegen bezocht had! Wel leren wij op deze manier de namen van de Noorse schaatsers goed uitspreken en leren wij nog wat nieuwe Noorse woorden ;) De Noorse supporters vinden verder Peter Mueller ook echt geen goede coach en zij willen graag Ingrid Paul als coach.. Het was een gezellige avond, maar we waren wel moe en gingen dan ook even na middernacht naar onze kamer om te slapen.

Maandag was de dag van vertrek we stonden om half 9 op en gaan lekker ontbijten. Er zaten nog wat Noren die niet alles vergeten waren van de avond tevoor, later spreken wij nog een fotograaf die ook het schaatsjaarboek in elkaar zet en we babbelen even over afgelopen weekend en over de WK junioren in Zakopane, erg interessant allemaal. Na het ontbijt pakken wij onze tassen verder in en checken wij uit. Wij gaan met de S-bahn naar het hauptbahnhof waar wij nog even twijfelen of we de tassen in de tassenopbergruimte doen en stad even ingaan of dat wij op het station blijven. Aangezien de bagageopslag vrij duur was besluiten wij op het station te blijven. Wij gaan naar het McCafé waar wij een lekker gebakje met een kop thee bestellen. We zitten gezellig samen te smikkelen en te kletsen. Ik besluit vlak voordat wij naar de trein gaan nog even een McFlurry Smarties te eten, want ja hier in Duitsland kan het nog, in Nederland helaas nog steeds niet!Bij de trein waren wij blij dat wij zitplaatsen gereserveerd hebben, want het was vrij druk! Onderweg hebben wij beetje zitten kletsen, slapen, muziek luisteren enzovoorts. Wel duurde voor mijn gevoel de terugreis een stuk langer dan de heenreis. Ook voelde ik mij niet heel erg fit, ik was behoorlijk verkouden geworden en voelde mij niet lekker. Ik stapte in Almelo uit de trein en Aukje en Kirsten gingen nog wat verder met de trein. Lopend ging ik naar het Theaterhotel waar paps voor een cursus was. Ik heb er een lekkere kop thee gedronken in de tijd waarin ik op paps wachtte. Ik was nooit in het theaterhotel geweest en vind het er erg mooi uitzien, ze hebben net het aantal kamers verdubbeld en dat was nu bijna klaar. In de auto heb ik gezellig met paps zitten kletsen over het weekend. Weer thuis werd mij doordat ik niet fit was afgeraden om alleen in de auto naar Breda te gaan dus bleef de eerste nacht weer in Nederland bij mijn ouders slapen!

Essent ISU world cup Berlijn teil 2

Op zaterdagochtend werd ik wat moeilijk wakker, maar lukte mij toch wel, we hebben ons even klaargemaakt en zijn gaan ontbijten. Na het ontbijt de tas voor de dag in orde gemaakt en op weggegaan naar de ijsbaan. Onderweg bij de supermarkt koopt Aukje nog even een tandenborstel, want die was ze vergeten en Kirsten een aantal broodjes. Bij de ijsbaan kopen wij weer een kaartje en gaan wij naar binnen. Wij waren precies op tijd voor de 500m B groep van de mannen. Helaas reden er geen Noren in de B groep, maar Shani reed wel :D. Het was nog erg rustig in het stadion en eerst gaan we op de stoeltjes zitten bij het uitkomen van de "noord" bocht. Veel mensen zijn langs de baan aan het inlopen en we maken enkele foto's. Brent Aussprung loopt ook langs en zwaait gezellig even. De Noren (Mikael Flygind Larsen, Håvard Bøkko en Christoffer Fagerli Rukke) komen ook langsrennen en groeten ons allemaal. Ik had het binnen even gehad en ben naar buiten gewandeld, even kijken wat daar allemaal was en heb een hele tijd gesproken met een Amerikaan die met een Duitse getrouwd is en nu voor Hunter de schaatskleding verkoopt.
Bij de 1500m B groep is er nog een merkwaardig incident als Fredrik van der Horst op de kruising tegen Lauri Potka op rijdt en ze beiden vallen.. Tegen dat de A groep ging beginnen werd de zittribune wel erg vol en op een gegeven moment besloten wij terug naar onze plek op de sta tribune te verhuizen omdat het daar nog iets rustiger is. Daar wordt het ook druk toen een deel van de hogeschool Utrecht achter ons kwam staan. Bij de 500m mannen moet Kato al vroeg starten omdat hij gisteren gevallen was, maar ditmaal bleef hij staan en reed hij echt super hard, zo snel zelfs dat niemand meer aan zijn tijd zou komen. Het is dan ook erg jammer dat hij gisteren in de eerste 500m gevallen was. Na de 500m mannen was de 3000m dames, wat nou niet echt mijn favo afstand is, Sablikova was weer de sterkste en begint het seizoen dus goed! Tijdens de 3000m spreken we Tore Solli één van de nieuwe Noren en hij signeerd ook Aukje haar vlag, na nog even gebabbeld te hebben liep hij weer verder. Opeens zien wij ook Brent Ausprung langs lopen en toen hij terug kwam heb ik hem maar even aangesproken en zijn wij alle 3 met hem op de foto gegaan :D Wij babbelen nog even met hem en hij beloofde om volgende week in Heerenveen nog een "present" te brengen!

De 1500m begint en wij gaan aan de boarding staan om zo alles goed te kunnen zien en onze favorieten aan te moedigen. Onze eerste favoriet is Mikael Flygind Larsen en wij moedigen hem erg hard aan, het lijkt goed te gaan, maar in de laatste ronde gaat hij helemaal stuk. Bij Christoffer Fagerli Rukke ging het ongeveer het zelfde als met Mikael, Håvard Bøkko reed een fatsoenlijke 1500m, maar deed niet mee om de prijzen. Onze hoop op winst was op Shani Davis gericht, maar helaas hij was niet snel genoeg en zo werd Sven Kramer de winnaar en de 3 plaatsen achter hem werden ook bezet door Nederlanders. Ik had er flink de balen in dat Sven gewonnen had en dat Nederland de plaatsen 1 t/m 4 bezetten, buiten aangekomen gingen de Noren net weg en spraken wij Shani nog even. Hij vertelde dat hij het werkijs vrij zwaar vond en hij had een vrij zwaar programma met een aantal B groep wedstrijden wat hem zwaar viel.

Teleurgesteld over de uitslag lopen wij richting supermarkt, Kirsten en Aukje hadden zin in chips, ik zag er geen lekkere chips bij liggen en kocht alleen Apfelschörle ;) Vanaf de supermarkt wandelen wij richting ons hotel als we ineens aan de andere kant van de straat op een vage toon iets van "hey girls" horen. Ik zei hoi en keek wie het was, toen wij er achter kwamen dat het Shani was zeiden we allemaal heel verbaasd hoi en staken wij snel de straat over om nog even te babbelen.In het hotel heb ik op de kamer even lekker op bed gelegen en heel hard gelachen om Aukje en Kirsten die even alle frustraties eruit gooiden, wat resulteerde in een gigantisch lachsalvo bij ons drieën. Zo langzamerhand werd het wel etenstijd en gingen wij op zoek naar een restaurantje. Er werd verteld dat er verschillende restaurantjes in de buurt waren, maar wij konden echt niets vinden. Na op straat wat rond te hebben gevraagd kwamen wij in een leuk Duits restaurantje terecht. Het was er alleen wel heel druk en er werd ons meteen al verteld dat het nog een uur zou duren eer wij eten zouden krijgen. Wij overlegden even, maar we hadden al veel rondgelopen en niet echt andere eetgelegenheid gezien en besloten eten te bestellen. Al snel hadden wij wat kontakt met de Noorse supporters die aan de tafel naast ons zaten.

Na een uurtje wachten en wat lol met de Noorse buren te hebben gehad kregen wij ons eten, ondertussen bleven wij babbelen met de Noorse supporters en zij zeiden dat ze morgen Mikael wel op ons af zouden sturen ;) Ik had een heerlijke biefstuk hawai en heb lekker gegeten. Na het eten namen wij afscheid van de Noren en besloten wij nog even rond te wandelen om eens te kijken waar het Holiday Inn hotel was. Na eerst even de verkeerde kant op te zijn gewandeld kwamen wij een stadsplattegrond tegen en wisten wij de route naar het hotel te vinden. Vanaf het hotel dachten wij wel terug te kunnen wandelen naar ons eigen hotel en Aukje dacht de weg te weten, alleen bleven wij maar lopen en lopen en zagen wij nog steeds geen ijsbaan of spoor van ons eigen hotel.. Uiteindelijk bleken wij helemaal verkeerd te zitten, bij een tankstation nog even op een plattegrond gekeken en zo zijn wij met veel moeite terug gekomen bij het hotel.. Mijn benen waren mega moe en wouden niet meer, ik kreeg ze gewoon nauwelijks meer van de grond.. Ik had natuurlijk toen mijn krukken al mee moeten nemen, maar het ging daarvoor wel goed dus niet aangedacht.. Bij het hotel spraken wij nog even met enkele van de Noorse supporters maar gaan wij al snel naar onze kamer om te slapen.

Essent ISU world cup Berlijn teil 1

Afgelopen weekend begon de world cup cyclus van seizoen 2008-2009 met een world cup alle Afstanden in Berlijn. Donderdag ben ik samen met Aukje van Breda naar Zuidwolde gereden. Ik was alleen zo handig om mijn paspoort en mijn treinticket te vergeten, maar gelukkig kwam ik hier snel achter en konden wij nog weer terug naar Breda. In Zuidwolde heb ik nog even de laatste dingetjes ingepakt en mij verder klaar gemaakt voor de nacht. Vrijdagochtend bracht paps ons al vroeg naar het station in Almelo vanwaar wij om 8.46 de trein namen richting Berlijn. Kirsten zat al in de trein en na even telefonisch contact te hebben gehad vonden wij haar. Alleen bleken wij op gereserveerde plaatsen te zitten dus zijn wij na Hengelo nog even verhuisd naar niet gereserveerde plaatsen. We hebben de hele treinreis zitten kletsen en zijn niet eens toegekomen aan boek lezen of wat muziek luisteren. Gelukkig ging de treinreis voorspoedig en kwamen wij al snel op de Ostbahnhof in Berlijn aan. Daar hebben wij even een kaartje voor de s-bahn gekocht en na een stukje met de S-bahn moesten wij nog een eindje met de bus. Gelukkig stopte de bus voor het hotel.
Wij verbleven in Hotel Kolumbus en het duurde even voordat wij konden inchecken. Wij hadden een kamer op de 6e verdieping en ik was blij dat er een lift was! Wij zaten in een driepersoonskamer en naast ons zat nog een driepersoonskamer. Met 6 personen hadden wij zo 2 badkamers. Na even snel de dagrugzak klaar te hebben gemaakt en ons te hebben geinstalleerd hebben wij bij de receptie even de route naar de ijsbaan gevraagd. Gelukkig was de ijsbaan erg makkelijk te vinden vanaf het hotel en onderweg zagen wij al wat bakkers en een supermarkt wat handig is voor de komende dagen. Aangekomen bij het ijsstadion wou ik bijna zo naar binnen wandelen want ik had het hokje met de kaartverkoop niet gezien, toch maar snel een kaartje gekocht en bij binnenkomst was de 500m mannen bezig en zou Beorn net starten. Wij hebben een mooi plaatsje in de "noord" bocht uitgezocht en zijn druk gaan aanmoedigen. In totaal vielen er 4 mensen waarvan 3 in 3 ritten.. Mike Ireland valt bij ons in de bocht en had erg veel pijn. Er werd alleen niet meteen gereageerd waardoor het even duurde voordat er EHBO bij was. Ireland werd op een brancard weggevoerd, maar toen viel één van de brancarddragers en zo viel Ireland nogmaals.. De eerste 500m van dit world cup seizoen werd gewonnen door Nagashima uit Japan!Een mannenafstand wordt in het schaatsen altijd gevolgd door een vrouwenafstand, ditmaal de 1500m dames, de 500m dames die eerder die dag gereden werd hadden wij gemist, evenals de B groep afstanden. De 1500m viel bij de Nederlandse dames een beetje tegen, Canada was oppermachtig en bezette de plaatsen 1 t/m 3. De 5km heren was de laatste afstand van vandaag, Shani was al snel op het ijs, spotte ons en lachte. Bij ons is er wat verwarring als de Noren het middenterrein betreden. Wij zijn het en wie mist er. Wij kwamen er al snel achter dat Tore Solli en Fredrik van der Horst op het middenterrein lopen en dat Sverre Haugli ontbreekt. De beide Noren moeten tegen elkaar, maar er wordt voor Tore Solli een ronde te vroeg gebeld, waardoor hij een ronde te vroeg finishde, gelukkig begonnen er velen te schreeuwen en te roepen dat hij nog een ronde moest, zodat hij snel verder kon, wel heeeft hij met deze actie enkele seconden verloren.
Chad reed een aardige race en daarna werd het heel hard Shani aanmoedigen..De laatste rit is tussen Håvard en Sven. We hebben Håvard heel hard aangemoedigd, maar helaas is Sven nog steeds een stapje beter en Sven wint dan ook zoals verwacht de 5km. Na de race kwam Fredrik van der Horst langs en Kirsten spreekt hem aan dat Aukje met hem op de foto wil, uiteindelijk zijn Aukje en ik samen met van de Horst op de foto geweest en hebben we even een gesprekje gehad. Nadat Fredrik van der Horst weg was, kwam Shani zijn mams aanwandelen en hebben we een heel gesprek gehad. Het is wel grappig zij is altijd benieuwd hoe wij naar het schaatsen reizen en waar wij verblijven. Ook vertelde ze dat Kip Carpenter geen selecties had gereden omdat hij rugproblemen heeft.
Nadat wij iedereen gesproken hadden zijn wij richting podium gelopen om nog even te juichen voor Håvard, op dat moment bedachten wij ook dat het leuk zou zijn om met zijn drieën en Håvard op de foto te gaan. Nadat Håvard door de tunnel vanaf het middenterrein kwam moest hij eerst nog de pers te woord staan, nadat hij alle interviews heeft gegeven gaan wij met hem op de foto en maken wij een leuk babbeltje met hem! Håvard wist niet wie hij de bloemen moest geven en drukte ze toen Aukje in de handen. Een Nederlandse man heeft de foto gemaakt en na de foto hebben wij nog gezellig staan kletsen, ondertussen sprak ik Kosta Poltavets aan of hij wist hoe laat de B groep zou beginnen, maar dat wist hij niet. Die Nederlandse man had het aan de organisatie gevraagd en zo wisten wij hoe laat het zou gaan beginnen. Voor wij bij de ijsbaan weg gingen spraken wij nog even met Tore Solli, hij was wel tevreden over zijn race maar baalde ervan dat hij te vroeg werd afgebeld. Mueller was trouwens ook erg boos naar die rit en die is de man verantwoordelijk voor de bel een op zijn plaats gaan zetten.
Tegen de tijd dat wij weggaan waren er nog wat out of competition wedstrijden bezig maar die hebben wij niet afgekeken. Bij een grillhuis/kebabstand hebben wij ons avond eten gegeten. Dmitry Babenko zat daar ook wat te eten, die jongen kwamen wij het hele weekend trouwens veel tegen ook omdat hij bij ons in het hotel zit. Na lekker gegeten te hebben lopen wij terug naar het hotel. Bij het hotel vragen wij iets van een vaas voor de bloemen en hebben wij op de kamer rustig gezeten. Wij zijn nog wel even naar beneden gegaan om een ijsbeker te eten. Vlakbij ons zitten nog wat Noren maar die zijn niet erg goed te verstaan door de vele drank die zij al op hadden. Nadat wij de ijsbeker op hadden zijn wij weer naar boven gegaan en heb ik nog even gedoucht voor te gaan slapen.