Critical Mass ~ Harbour Bridge Ride

Op 25 september 1992 wordt de eerste Critical Mass Ride gehouden in San Francisco, ondertussen kan je in meer dan 300 steden wereldwijd een Critical Mass fietsen. De Critical Mass wordt elke laatste vrijdag van de maand gehouden zo ook al jaren in Sydney. Traditie wil dat ze elk jaar in november de Harbour Bridge over fietsen. Normaal kan je ook wel over de Harbour Bridge maar dan moet je over het fietspad, tijdens de Critical Mass fiets je waar de auto's normaal rijden.

Tussen half 6 en 6 verzamelen de fietsers zich in Hyde Park. Ik had daar met Rosie van Couchsurfing afgesproken. Zij wilde bijna niet gaan omdat het slecht weer was, maar toen ik haar mailde dat ik ging is zij ook gekomen. Ook al regende het, het leek mij iets wat ik niet wilde missen. Het slechte weer zorgde er wel voor dat wij in totaal maar met een klein groepje waren en dat de politie op de fiets die ons begeleidde groter was dan de groep die ze moesten begeleiden. Rond 6 uur vertrekken wij om de stad even over te nemen op de fiets. De eerste kilometers gaan erg langzaam, het verkeer staat helemaal vast en zo wordt het voor ons ook lastig om door te fietsen. Als het stoplicht op rood springt hoeven wij niet te stoppen maar dan sluit de politie de wegen even af.

Naarmate we dichterbij de brug kwamen werd het wat rustiger op de weg en werd de weg voor ons afgesloten. De Auto's hebben 4 rijstroken om over de brug te gaan maar die waren allemaal afgesloten om ons er over heen te laten fietsen. Het is echt een geweldig gevoel om die brug op te fietsen en alle ruimte te hebben. Midden op de brug hebben we even gestopt en een "bikelift" gedaan en daarna zijn wij weer verder gefietst. Eenmaal van de brug af was het nog een flinke klim naar het eind punt. Ik merkte tijdens het klimmen dat ik nog echt niet fit ben en het mij wel zwaar valt.

Nadat het afgelopen is fietsen wij met een groep terug naar het centrum, ditmaal fietsen we via het fietspad nogmaals over de Harbour Bridge, wat nog steeds erg leuk is maar niet zo bijzonder als over de autoweg :D Ondanks de regen kan ik terug kijken op een mooie ervaring, ik denk niet dat het mij snel nog zou overkomen dat ik over de Harbour Bridge mag fietsen en na het TT circuit in Assen is dit wel weer een bijzondere locatie om gefietst te hebben :D

Sydney to Gong MS bike ride!

Gisteren was het eindelijk zo ver, de Sydney to Gong MS bike ride. 90km fietsen voor MS Australië samen met 10.000 andere fietsers. Na een onrustige en veels te korte nacht gaat de wekker al vroeg op zondag ochtend. Ik sta al snel naast mijn bed en het eerste wat ik doe is mij helemaal insmeren met zonnebrand creme. Het zou een warme en zonnige dag worden een aangezien de UV straling in Australië veel hoger is dan in Nederland is goed insmeren belangrijk. Daarna snel mijn fietskleren aan en ontbijten, tevens maak ik een goed lunchpakket voor onderweg. Iets voor 7 uur verlaat ik mijn huis en ga ik naar Summer Hill treinstation, hier bleek dat ik nog zeker 20 minuten moest wachten op de trein en daar had ik geen zin in. Op de fiets is het sneller en zo volg ik de wegen langs het spoor naar Newtown. Daar zie ik al meerdere fietsers die op weg zijn naar Sydney Park waar de start van de 90km tocht is.

Sydney to Gong, is een fietstocht die ons van Sydney naar Wollongong brengt en bij de start zie je overal fietsers. Na nog even wat gegeten en gedronken te hebben is het voor mij ook tijd om te starten. Ik sluit mij aan in de rij wachtenden en raak in gesprek met Mark, een Australische jongen die dol is op fietsen en veel fietsers kent door warm showers, een website dat wel een beetje lijkt op couchsurfen maar dan voor fietsfanaten. Bij de start wensen wij elkaar een goede rit toe en dan kan het beginnen. Het eerste stuk fietsen wij door Sydney.. Ik kom in wijken waar ik nog niet geweest ben en zo op de fiets merk je dat Sydney echt groot is. Voor en achter mij zijn er veel fietsers en vooral in het begin ligt het tempo erg laag. Dit komt ook door de vele stoplichten die groepen naar elkaar toe brengt maar ook uit elkaar trekt.

Bij mij ging het fietsen lekker, maar op een gegeven moment verspreiden de fietsers zich steeds meer en ik kan geen lekker groepje vinden om mee te fietsen. De eerste water stop is al na 10km, maar die sla ik over want heb nog genoeg eten en drinken en het is te vroeg om een rustpauze te nemen. De koffie en thee stop die rond de 20km is pak ik wel mee. Ik zoek een plekje in de schaduw en geniet daar heerlijk van mijn thee en muffin met chocoladestukjes. Ook ga ik even langs de fietstechnici om daar mijn stuur hoger te laten zetten.. Ik kreeg al behoorlijk last van mijn armen en had het idee dat mijn stuur te laag stond. Na deze pauze vervolg ik mijn weg. Wij rijden over de Princess highway waar ik enkele weken geleden ook overheen ben gereden naar Eden. Nu is het wel makkelijk om te stoppen en foto's te maken. Je hebt hier een paar fantastiche uitzichten.

Ondertussen wordt door de hitte en het toch niet helemaal gewend zijn aan mijn fiets het fietsen toch al wat zwaarder. Maar goed ik heb alle tijd en fiets rustig op mijn eigen tempo verder, totdat ik ineens een knal hoor en mijn voorband van de velg afschiet net op het moment dat ik in een korte afdaling zit. Ik schrik maar weet gelukkig mijn fiets veilig aan de kant te zetten. De jongens achter mij schrikken ook en stoppen, maar kunnen weinig anders doen dan bewondering uitspreken dat ik de fiets zonder vallen tot stilstand heb gebracht. Ik wacht op de mobiele fietsenmakers, maar die komen van een andere kant dan verwacht, de jongens die achter mij reden hadden ze ingehaald en terug naar mij gestuurd. In de binnenband zit een scheur van 10cm en de buitenband  is ook kapot. De buitenband was ook de reden dat de binnenband scheurde. Helaas was er geen buitenband voor handen maar Duct tape doet wonderen en daarmee wordt de buitenband voor nu gerepareerd.

Nadat ik weer lucht in mijn banden had kreeg ik wel het advies om op zoek te gaan bij de grotere stops naar een nieuwe buitenband en als ik die niet kon vinden om te stoppen voordat ik het nationaal park zou ingaan. Verder mocht ik niet te hoge snelheden maken. Rustig fiets ik verder naar Engadine waar de start van de 58km is. Hier is alles al opgeruimd en kom ik daarna in de file van auto's terecht. Na wat gevaarlijk inhaalwerk besluit ik mij aan te sluiten bij een groepje waar ook de fietstechnici die mijn band gerepareerd hadden bij zaten. Ondertussen zaten wij wel bijna achter in het veld. Bij waterfall treinstation aan het begin van het nationaal park is weer een grotere stop, maar ook daar geen buitenband. Ik zit heel erg te twijfelen wat ik zal doen. Graag zou ik verder fietsen maar ik wordt dringend geadviseerd om te stoppen, aangezien de afdalingen te gevaarlijk zouden zijn. Ook was ik zo'n beetje de laatste fietser in het veld. Dan raak ik in gesprek met de meneer van de bezemwagen en die zou mij oppikken als ik niet meer verder zou kunnen. Zo stap ik weer op mijn fiets en fiets ik het Royal National Park in.

Elke keer als er een afdaling komt knijp ik vol in mijn remmen. Onderweg haal ik nog weer wat mensen in, maar het klimmen gaat steeds zwaarder. Wel is het nationaal park erg mooi en geniet ik van de vogels, bomen en geluiden die je er hoort. Op een gegeven moment voel ik echter dat mijn linkerbeen het zwaar heeft, dus schakel ik nog wat lichter om het been te ontlasten. Helaas helpt dit niet en trekt mijn been tijdens het fietsen in een spasme. Met moeite kom ik van de fiets af en staan ging ook niet echt. Het spasme was zeer pijnlijk en eindigde met een kramp die ik er gelukkig wel uitkreeg. Na even rust kon ik gelukkig weer verder. Bij de lunchstop eet ik lekker mijn  boterhammen op en vul ik mijn flessen voor de zoveelste keer vandaag weer bij. Het is warm en ik drink veel water. Ook ga ik even langs de medici om te kijken of ik met tape ofzow mijn been in bedwang kan houden. Helaas hebben ze geen tape maar helpen ze mij wel met wat stretchen. Hier krijg ik voor de tweede keer vandaag het advies te stoppen. Volgens de medici geeft mijn lijf aan dat de inspanning te zwaar is. Ik weet echter nog van geen opgeven en besluit toch weer op de fiets te stappen. Het mooie van achteraan rijden is, is dat de solidariteit onder de laatste rijders erg groot is. Ik leer veel mensen kennen en heb een paar mooie gesprekken tijdens het fietsen.

Toch moet je in de heuvels/bergen vooral tijdens beklimmingen je eigen tempo fietsen en na een tijdje fiets ik weer alleen. Tijdens een beklimming wordt ik op een gegeven moment echter duizelig en misselijk. Ik stop om over te geven en daarna wilde ik weer op de fiets stappen. Ik had echter niet door dat de bezemwagen al achter mij zat en die vroeg wat ik van plan was. Ik zei doorfietsen, maar het leek hun niet zo'n goed idee. De tocht voor mij is ten einde, de fiets wordt in de kar gezet en ik stap in de bus. Bij de volgende stop moet ik weer langs het medisch team en die nemen bloeddruk enzo op, maar kunnen niet veel doen dan mij naar de artsen bij de finish verwijzen.Net nadat ik in de bus zat voelde ik mij wel weer goed en heb zelfs nog even getwijfeld om na de beklimming weer op mijn fiets te stappen. Dit heb ik gelukkig niet gedaan want mijn remblokjes waren versleten en gedurende de busrit ging ik mij steeds beroerder voelen. Onderweg echter wel genoten van het uitzicht. Vanuit het Nationaal Park kom je aan de kust met schitterende uitzichten. In de bus is het ook wel gezellig, maar naarmate ik mij beroerder voelde werd ik ook stiller en had moeite met wakker blijven. Bij de finish aangekomen wil ik uit de bus stappen, maar zo snel ik uit de bus stap val ik bijna om en ga dus op het trapje in de bus zitten.

De fietsen worden uitgeladen en toen ze bij mijn fiets kwamen besloten ze eerst mij naar de artsen te brengen. Ik wordt daar op een stoel neergezet en ik wordt meteen even onderzocht. Bloeddruk en hartslag zijn goed, maar dat was bij de vorige checkup ook al.Mijn bloedsuiker wordt gemeten en die is ook goed. Ik heb lichtjes verhoging maar niets om zorgen over te maken. De diagnose was uitputting en uitdroging in combi met de hitte. Ik heb ondertussen een giga hoofdpijn en krijg een soort sportdrankje om de eerste te korten wat aan te vullen. Ik had wel genoeg gedronken maar omdat dit vooral water was nam ik het niet goed op en was teveel mineralen enzo verloren. Na even wat gedronken te hebben en een pijnstiller tegen de hoofdpijn en verder de tips om goed te blijven eten en drinken voelde ik mij alweer ietsje beter en ga ik richting de trein.

In de trein eet ik mijn laatste boterham op en zit ik samen met 2 vrouwen wat erg gezellig was. Wel had ik heel veel moeite met wakker blijven en op centraal neem ik dan ook de trein naar Summer Hill zodat ik zo snel mogelijk thuis ben. Moe maar voldaan kom ik thuis en neem ik een heerlijke douche. Nu een dag later merk ik dat ik veel van mijn lijf heb gevraagd en dat het wel even zal duren voordat ik hersteld ben.. In totaal heb ik bijna 70km gefietst gister en vind dat ondanks dat ik de finish niet heb gehaald dat ik toch wel trots mag zijn op de prestatie die ik geleverd heb! :D

1e fietstochtje in Sydney!

De eerste kilometers op mijn nieuwe fiets zitten er op! Het was heerlijk weer vandaag en nadat de was aan de waslijn hing was het tijd om mijn nieuwe fiets eens uit te proberen en toch nog wat kilometers in de benen te hebben voor de grote dag morgen! Ik besloot op google maps uit te zoeken hoe ik bij mijn werk kom. De makkelijkste route vanuit mijn huis is Parramatta road, maar dit is een super drukke weg waar keihard gereden wordt en dat is dus niet echt veilig ;) Ik moest dus wat binnenwegen gaan vinden die mij naar het kantoor brachten. Eerst moest ik wel deze drukke Parramatta road oversteken maar eenmaal overgestoken kom je op wegen die een stuk rustiger zijn, iig op een zaterdagmiddag ;)

De route was gelukkig niet heel moeilijk en het leuke is dat je zo veel meer door woonwijken fietst en die zijn toch eigenlijk best wel leuk :D Op het einde raak ik de route even kwijt, maar heel erg is dit niet want ik kom nu door een mooi park en langs het water en niet veel later zit ik alsnog op het laatste eindje van de route. In een half uur ben ik ongeveer naar werk gereden. Ik denk dus dat fietsen ook sneller is als met de bus, want met de bus moet je er eerst naar toe lopen dan nog wachten tot de bus komt, dan in de bus en even later weer lopen naar werk. Met de fiets stap je gewoon thuis op en half uur later op werk stap je weer af ;)

Voordat ik weer terug zou fietsen heb ik eerst even wat gedronken. Terug besluit ik een iets andere route te nemen maar ik denk dat deze toch lastiger is ook al kun je bordjes volgen. Op een gegeven moment raakte ik de bordjes toch kwijt en besloot ik maar een beetje op mijn richtingsgevoel te vertrouwen. Op een gegeven moment hoor ik echter een deuntje dat ik al eerder gehoord heb en ineens duikt er een rondrijdende ijscoboer op. Ik fiets er snel achteraan want zin in een ijsje heb ik wel. Gelukkig hoefde ik de ijscoboer niet heel ver te achtervolgen en kon ik heerlijk genieten van een softijsje met discospikkeltjes ;) Nadat het ijsje op is besluit ik mijn weg naar huis te vervolgen.

 Dit is het gebouw waarin mijn kantoor gevestigd is!

Na een beetje zoeken ben ik bijna thuis en besloot ik nog even snel boodschappen te doen voor morgen.. alleen ik had nauwelijks geld op zak.. Dus eerst maar een klein beetje, dan naar huis geld en betere tas halen en toen weer naar de supermarkt. Wat is het toch heerlijk dat ik dat niet meer lopend hoef te doen. Toen ik na het boodschappen doen weer thuis was had ik bijna 26km gefietst in anderhalf uur tijd. Dat is dus een gemiddelde van 16,1km/u en mijn max snelheid was 41km/u. Ik vond het fietsen niet tegenvallen al blijf ik het klimmen zwaar vinden.. Ik heb gelukkig nu wat kilometers in de benen en ben erg benieuwd hoe het morgen met de Sydney to Gong ride zal gaan. Ik heb iig een heerlijke pasta maaltijd gegeten en zometeen lekker slapen en dan moet ik er maar klaar voor zijn ;)

"I want to ride my Bicycle, I want to ride my bike..."

Eenmaal in Sydney merkte ik al snel dat ik hier veel moest lopen en dat valt mij soms behoorlijk zwaar.. vooral de eerste dagen toen ik het nog niet zo gewend was had ik 's avonds en 's nachts veel pijn in mijn benen. Verder besloot ik mij ook op te geven voor de Sydney to Gong ride om zo een mooie route te fietsen en geld in te zamelen voor het MS fonds hier in Australië. Al googelend op internet kwam ik er al snel achter dat een fiets huren best prijzig is en daarnaast een nieuwe fiets kopen niet heel duur hoefde te zijn.

Op de BigW website vond ik al snel een mooie mountainbike en ben toen op zoek gegaan naar de dichtstbijzijnde BigW. De BigW is een groot waren huis waar ze echt van alles verkopen. De fiets die er voor de show stond zag er goed uit en ik besloot hem te kopen. Voor minder dan 15 euro extra zou die voor mij in elkaar gezet worden! Ook vond ik hier een mooie helm, helaas geen roze maar paars is ook leuk ;) Een week later kom ik om mijn fiets op te halen, maar helaas hij was nog niet klaar de man die hem in elkaar kwam zetten was ziek. Een dag later moest ik maar even bellen en toen vertelden ze dat hij klaar was. Ik met de bus weer naar de winkel en kreeg mijn fiets mee.
















Mijn nieuwe fietsshirt!

Ik zag meteen al dat de voorrem niet geïnstalleerd was en ook zaten er geen pedalen aan. De banden waren nog leeg dus heb toen maar een pomp gekocht. Ik heb nog geklaagd over de slechte service en het in elkaar laten zetten maar enige antwoord was dat ik de fiets wel achter kon laten en dan moest ik weer een week wachten.. Maar ja als het de eerste keer al zo slecht gedaan is wie zegt dat het een tweede keer dan beter is?? Ik besloot de fiets maar mee te nemen en er even zelf naar te kijken. Het was alleen zo slecht gedaan en ook de versnellingen waren zo slecht afgesteld dat ik er zelf met geen mogelijkheid een verandering in kon krijgen. Ik ben toen eerst maar een weekendje weg gegaan, ik was boos en teleurgesteld en besloot dat ik de fiets maar naar een goede fietsenmaker zou brengen.

Gelukkig zit er op 1,5km van mijn huis in Ashfield een goede fietsenmaker. Vorige week vrijdag bracht ik mijn fiets er heen en daar volgde wel een grappig gesprek: 
Ik: kan mijn fiets gemaakt worden,
Hij: ja maar is pas over een week klaar dus als je dit weekend nog wilt fietsen kan je hem maandag ook brengen,
Ik: weet niet of fiets veilig genoeg is dus kan je er even naar kijken? 
Hij kijkt er naar en besluit meteen dat fietsen op dat ding niet veilig is ;)

 Op woensdag kreeg ik een sms dat mijn fiets klaar is en donderdag heb ik hem zo snel ik kon opgehaald. Het kleine stukje naar huis voelde al een stuk beter aan en ik hoop dat ik morgen nog even een klein rondje kan gaan fietsen als de CS meeting niet doorgaat en anders krijgt mijn fiets zondag tijdens de Sydney to Gong ride de grote vuurdoop ;) Trouwens daarvoor kan je mij nog steeds sponsoren:

 

Gouden Pijl, Emmen

Vandaag was weer het jaarlijkse wielercriterium de Gouden Pijl in Emmen. Altijd als ik in Drenthe ben ga ik eigenlijk naar dit criterium, het blijft namelijk leuk om de wielrenners die je normaal alleen op tv ziet in actie te zien en de sfeer is er gewoon erg gezellig. Een groot voordeel ook is dat er geen absurde entreeprijzen zijn, waardoor je ook op laatste moment nog kan beslissen om te gaan. Vandaag ben ik na wat studiewerk eerst nog op zoek gegaan in de sportwinkels naar een nieuwe fietsbroek voor mijzelf, maar helaas in Hoogeveen niets naar mijn zin kunnen vinden. Vanuit Hoogeveen toen maar doorgereden naar Emmen, waar ik op de grote parkeerplaats van de dierentuin mijn auto heb geparkeerd. Maruschka en Aukje waren al in Emmen alleen bleken vast te staan bij een oversteekplaats. Ik kon wel meteen naar het middenstuk oversteken en zo ontmoeten wij elkaar voor de Burger King. Wij lopen door het winkelcentrum naar de Perry sport maar die is in verband met de Gouden Pijl gesloten. Dan maar eens bedenken waar wij nog wat willen eten, want dat is wel handig om voor het criterium te doen. Wij komen op de kermis terecht en hier bestellen Aukje en ik allebei een Turkse pizza. Tijdens het eten wordt ik nogal lastig gevallen door wespen en dat vind ik toch maar wat enge beestjes. Rustig etend wandelen wij naar de plek waar wij willen gaan staan.

Wij hebben echt al jaren een erg mooie vaste plaats en ook dit jaar is het hier niet heel erg druk en hebben wij alle ruimte. Het is wachten op de start, maar eerst komt er nog 2 keer een reclamekaravaan langs, de tweede keer waren ze al zo'n beetje door de reclame spulletjes heen, maar heb een leuk tasje en een balletje gekregen ;) Vlak voor de start komt een oud klasgenoot en haar vriend bij ons staan. Wij hadden afgesproken elkaar weer eens te zien en het was echt heel erg leuk om elkaar naar al die jaren weer eens te spreken. Wij babbelen over van alles en ondertussen kijken wij naar het wielrennen en alles wat er verder op onze plaats gebeurd. Aan de overkant van het parcours staat het podium waar onder andere Jannes optreed en de avond wordt daar afgesloten met Mooi Wark. Tijdens Jannes gaat mijn oud klasgenoot weer verder en de finale kijken Maruschka, Aukje en ik met zijn drieën.

Via de speaker horen wij dat Andy Schleck het criterium heeft gewonnen. Wij besloten richting het hotel te gaan lopen waar de wielrenners hun rugnummer moeten inleveren. Het is gelukkig niet heel druk bij het hotel en al snel komt Frank Schleck aan.. helaas mislukt de eerste foto met hem en mij, maar kan later gelukkig nog in de herkansing. Het is al lastiger om met Alberto Contador op de foto te gaan en dit lukt dan eerst ook niet. Wel lukt het om ook met Andy Schleck op de foto te gaan en zo sta ik met beide broertjes Schleck op de foto. Ondertussen lopen er ook allerlei andere wielrenners rond en ga ik met Kenny van Hummel en Robert Gesink op de foto. Nadat de gebroeders Schleck samen met hun vader terug richting Luxemburg vertrekken wordt het rustig bij het hotel. Alberto Contador zit nog aan een tafeltje t-shirts te signeren en de meeste fans houden het voor gezien.

Wij blijven met zijn drieën staan en een eindje verder het hotel in staan ook nog 3 jongen. Om 23.00 uur komt Alberto Contador en die neemt even rustig de tijd om met iedereen op de foto te gaan. Toch wel erg gaaf om zo op het laatste moment toch nog met de winnaar van de Tour de France op de foto te kunnen. Na de foto moeten wij ook snel weg want Maruschka en Aukje moeten nog terug naar Annen. Ik breng ze nog even weg en op de terugweg in de stad koop ik nog een ijsje en loop ik al genietend van de muziek rustig terug naar mijn auto. Het voordeel van wat langer blijven hangen is dat de slagboom van de parkeerplaats al omhoog is en ik dus geen parkeergeld hoef te betalen :D Nog nagenietend van een geweldige avond rijd ik terug naar huis. De foto's zullen snel volgen!