The Ghan ~ Alice Springs, Katherine, Darwin

Het is maandagochtend en een nieuwe reisdag is aangebroken, aan het einde van de dag ga ik met de trein van Alice Springs naar Darwin. Het is niet zomaar een trein maar "The Ghan" deze trein gaat van Adelaide via Alice Springs naar Darwin. Ik ben echter allesbehalve fit en loop die ochtend dan ook naar de receptie om te vragen of ik een late checkout mag zodat ik nog iets langer in bed kan blijven. Gelukkig is dit mogelijk en ik kruip meteen weer in bed om daar te blijven totdat ik er echt uit moet om boodschappen te doen en de treinreis die 24 uur duurt voor te bereiden. Eerst ga ik even langs het medicare office om nog wat doktersgeld terug te vragen en daarna haal ik mijn onderwaterfoto's op en koop ik eten voor de treinreis. Gelukkig heb ik alle tijd en kan ik rustig aan doen. In het hostel is het nog even wachten totdat ik naar de bus kan die mij naar het treinstation brengt.

Op het treinstation aangekomen check ik mijn bagage in en kijk ik even in het stationswinkeltje rond. Daarna maak ik buiten wat foto's van de trein en loop ik naar het gedeelte van de trein waar ik mijn stoel heb. Ik heb voor deze trein een slaapstoel geboekt, iets wat ik nog niet eerder heb gedaan. In het gras lig ik nog even lekker in het zonnetje te wachten totdat ik de trein in mag. De zitplaatsen zijn mooi ruim en naast mij zit een Australisch meisje uit Sydney. Het duurt nog even voordat wij vertrekken en ondertussen krijgen wij informatie over de reis en de stop die wij morgen maken in Katherine. In Katherine maken wij een stop van een paar uur en kan je kiezen uit verschillende excursies.

The Ghan is zoals eerder gezegd een trein route die loopt van Adelaide naar Darwin, dwars door het centrum van Australië. De trein waarin ik zit is 700m lang en je hebt verschillende klassen van de sleeperseats oftewel de slaapstoelen waar ik zit tot luxe kleine compartimenten met eigen bed en douche. The Ghan heeft zijn naam te danken aan de Afghaanse kameelrijders die voorheen het land doorkruisten met hun kamelen. Op deze manier werd het centrum van Australië voorzien van alles wat ze maar nodig hadden van de buitenwereld. De totale afstand die de trein aflegd is 2979km en je doet er 2 nachten over. In 1878 wordt met de bouw van de spoorlijn begonnen en sommige stukken zijn door overstromingen weggespoeld en weer opnieuw gebouwd. Pas sinds 2003 komt de trein in Darwin en sinds 2004 de passagierstrein.. Pas sinds kort is de route weer opengesteld aangezien door overstromingen er wat problemen waren. Ik was daar wel blij mee want het is leuker het hele stuk met de trein te doen dan een stuk met de bus.

Al snel nadat wij Àlice Springs verlaten hebben wordt het donker, hierna kan je niet lekker meer naar buiten kijken.. Ik lees wat in mijn boek, babbel met wat mensen in the trein en wandel een beetje rond.  Na mijn gekochte eten voor het diner te hebben opgegeten boek ik een boottour om de Katherine Gorge te zien. Hierna relax ik tot ik ga slapen. De sleeper seats zijn verbazingwekkend comfortabel en ik maak een goede nacht! Als de slaap stoelen in de CityNightLine ook zo goed zijn dan kan het best zijn dat ik daar in het vervolg gebruik van ga maken ;) Het is buiten alweer licht als ik wakker wordt en na een ontbijt kijk ik lekker naar buiten, het landschap is verbazingwekkend groen en ik hoor later van een meisje dat op de trein werkt dat het normaal niet zo groen is maar het is de afgelopen maanden behoorlijk nat geweest en dat maakt het landschap erg groen.

In Katherine aangekomen staan de bussen al klaar en worden wij naar onze excursies gebracht. Bij de Gorge kunnen wij even naar het toilet en dan gaan we naar de boten. Er zijn in totaal 3 boten en langzaam varen wij door de Gorge. De Gorge is belangrijk voor de aboriginals en je krijgt hier dan ook veel informatie over. De Katherine Gorge bestaat uit verschillende delen maar door het hoge water kunnen wij alleen het eerste stuk varen. Helaas zien wij geen krokodillen maar het was een leuke vaartocht. Na de boottocht wandel ik naar het bezoekerscentrum en hier krijgen we nog scones en thee, daarnaast kijk ik wat in de shop rond totdat wij met de bus terug naar de trein gebracht worden.

Eenmaal bij de trein heb ik nog even tijd voor een aantal foto's en dan gaat de reis weer verder naar Darwin. Dit laatste stuk vliegt echt voorbij en in Darwin wordt ik met de shuttle naar het centrum gebracht vanwaar ik naar de YHA wandel. Ik heb echt een mooie treinrit gemaakt en ben ondertussen best benieuwd naar het deel tussen Alice Springs en Adelaide, wie weet in de toekomst ;) Reizen met de trein blijf ik leuk vinden en ga ik vast en zeker nog wel meer doen!

Terugblik maand Interrailen!

Een maand lang treinen door Europa is wat ik afgelopen zomer gedaan heb. Hier onder vind je de route die ik heb afgelegd. In totaal meer dan 7139.69 km gereisd. Dit is de afstand in rechte lijnen dus in totaal is het nog veel meer. Ik heb veel mensen van over de hele wereld ontmoet en in verschillende hostels en accommodatie geslapen. De ergste overnachting was toch wel de accommodatie die ik de eerste nacht in Varna had, maar de mooiste was zeker weten het Phoenix hostel in Veliko Tarnovo. Over vertraging in Nederland mag ik haast niet meer klagen na deze reis, want 6 uur en 3 kwartier vertraging gaat mij met de NS niet lukken ;) Wat ik ook heb gemerkt is dat ik vind dat de treinen in Nederland best vies zijn en niet in de beste staat, zelfs armere landen hebben soms betere treinen..

Qua bezienswaardigheden vond ik de lichtshow in Veliko Tarnovo wel heel bijzonder en de ruïnes in Griekenland. Istanbul vind ik een geweldige stad en Budapest was geweldig om weer even te zijn. Helaas kon ik op de terug weg niet nog even een paar uur doorbrengen in Budapest door de grote vertraging. Het lekkerste eten was nog steeds bij Belvarosi Lugas in Budapest, helemaal omdat dat wat ik wou eten niet eens op de menu kaart stond maar dat ze dat wel wouden maken!

Ik ben superblij dat ik ondanks mijn gezondheid twijfels gewoon gegaan ben en een supertijd gehad heb. Ik hoop dat ik in de toekomst nog vele reizen kan maken en hopelijk ook nog wat langere ;) Na deze reis staat de landen teller op 29 dus op naar het 30e land!


Grotere kaart weergeven

Interrail part 10; Ohrid, Sveti Naum, Skopje, Treinreis naar huis

Woensdag 6 augustus 2008 Ohrid - Sveti Naum - Ohrid

Vandaag had ik geen zin om gewekt te worden door een wekker en gelukkig werd ik ook niet al te laat wakker. Na even rustig wakker te zijn geworden heb ik mijn tas voor de dag ingepakt en ben ik naar het busstation gewandeld. Bij het busstation in één van de kleine winkeltjes even snel een broodje gekocht, want de bus naar Sveti Naum stond al klaar. Ik was superblij dat ik in de bus nog wel een zitplaats had want het was echt superheet en superbenauwd. Ik kon echt nauwelijks ademen, onderweg stapten er in het centrum nog veel mensen in en de bus was dan ook propvol. Richting Sveti Naum toen wij eenmaal uit Ohrid waren stopten wij bij erg veel strandjes waar veel mensen uitstapten, maar er kwamen ook telkens weer mensen bij zodat de bus echt supervol bleef. Ik had gedacht dat de busrit niet zo heel lang zou duren en nadat wij al een uur onderweg waren, was ik bang dat ik al veels te ver was. Gelukkig was dit echter niet zo en na een dik uur in de bus kwamen we aan. De meeste mensen gingen vanuit de bus linea recta naar het strand, maar daarvoor was ik niet naar Sveti Naum gekomen en liep dus verder langs allerlei marktstalletjes naar het standbeeld van Sveti Naum. Vanaf het standbeeld moet je nog een klein stukje bergopwaarts en bereik je het klooster.
De ligging van het klooster is echt schitterend met uitzicht op het meer van Ohrid. In het kerkje was het erg druk en warm. Hier ligt Sveti Naum namelijk in begraven en het schijnt zo te zijn dat als je je oor op de tombe legt, je zijn hartslag nog steeds kan horen. Ik vond het echter te druk en te benauwd in het kerkje en ben weer naar buiten gegaan, om daar de kaarsjes die ik bij aankomst gekocht had aan te steken. Het was echter zo warm dat de kaarsen in je handen al bijna smelten en ze ook niet erg lang bleven staan na het aansteken omdat het kaarsvet zo snel slap werd van de warmte. Gelukkig had ik de kaarsen zo neergezet dat ze ergens tegen aan leunden en wel bleven branden. Aangezien het erg warm was heb ik even in de schaduw zitten mensen kijken. Net als bij de meeste andere kloosters in Zuid-Oost Europa liepen er hier ook pauwen rond, het leuke hier was echter dat er ook pauwenkuikentjes rond liepen en die waren zo schattig. Na even naar die kuikentjes gekeken te hebben heb ik nog even een ander klein kerkje bezocht. Qua kloosterdingen had ik eigenlijk alles wel gezien, maar toen ik naar het klooster toe wandelde had ik al gezien dat je voor iets meer dan anderhalve euro een boottochtje kon maken over de bronnen van het meer.
Toen ik aankwam lopen bij de bootjes hoorde ik ineens "Holland girl, you can come in this boat". Er stond wel een rij wachtenden voor mij, maar er was nog één plaatsje in de boot en de man wist dat ik uit Holland kwam, omdat ik hem avond te voor in het souvenirwinkeltje had gesproken omdat ik daar een vlagje voor mijn backpack had gekocht. Het was echt een heerlijk boottochtje, de stilte, de frisse lucht en het mooi weer, maakte het een heerlijke afwisseling van al die steden die ik bezocht had. Het water was echt heel helder en op sommige plekken zie je het zand bewegen, dit zijn de plaatsen waar het water uit de bron het meer in stroomt en via een doorgang voedt deze bron en het kleine meer dat de bron gevormd heeft het grote meer van Ohrid. De watertemperatuur is het hele jaar door tussen de 10 en 12 graden, vanaf de boot zag ik nog een kleine slang in het water zwemmen en even verderop zaten een aantal schildpaddden. Helaas gaat zo'n lekker boottochtje altijd veels te snel voorbij.
Weer met beide benen op de vaste grond had ik wel trek gekregen in wat eten. Gelukkig waren er genoeg eetstandjes en kocht ik een lekker broodje Hamburger. Tijdens het eten zat ik erg te twijfelen of ik mij nog zou omkleden om nog even te gaan zwemmen, maar ik had toch niet zo veel zin, want was erg moe en dan is het niet verstandig te gaan zwemmen als armen en benen niet willen ;) Het duurde echter nog wel even voordat de bus kwam, dus heb wel mijn handdoek uitgelegd en heb er even lekker op gelegen. Bij de bus stonden ondertussen al erg veel mensen te wachten en ik had weinig zin en geen energie om de hele terug weg te moeten staan. Gelukkig stond ik als eerste in de bus en had genoeg plek om te kunnen kiezen waar ik zou gaan zitten! Het was wederom een lange, warme en benauwde rit terug naar Ohrid. Onderweg werd er nog een motorrijder over het hoofd gezien door een automobilist, en zo kwam de motorrijder ten val. Gelukkig leek hij niet veel te mankeren want hij stond bijna meteen op en begon een potje te schreeuwen tegen de automobilist!In het centrum van Ohrid stapte ik uit de bus met het plan om nog wat sightseeing te gaan doen, maar er was ook volksdansen in het centrum. De gebouwen zouden wel blijven staan, maar volksdansen zie je niet elke dag en ben dus bij het volksdansen blijven kijken. Ik vond het volksdansen wel overeenkomen met wat ik twee jaar geleden in Hongarije ook had gezien en geleerd. Ik blijf het leuk vinden om naar dit soort dansen te kijken. Er werden ook televisie opnames gemaakt van de groep en na afloop verhuisden ze naar een veld waar de dansers als achtergrond stonden bij een interview. Aangezien dit niet meer heel boeiend was ben ik nog even de oude stad ingewandeld. Ik heb twee kerkjes van buiten gezien, want die waren al gesloten, maar de grote kerk was nog wel open. Na een klein beetje entree te hebben betaald heb ik de kerk bezocht. Ik had in deze kerk echter meer muurschilderijen en iconen verwacht zoals je in de rest van Zuid-Oost Europa ook ziet. Na de kerk heb ik nog even door de oude stad gedwaald en ben ik op zoek gegaan naar een restaurantje. Ik kwam op deze zoektocht net als de avond hiervoor langs een stel jongens die met pythons om hun nek stonden.
Ik vond een leuk Italiaans restaurantje en heb een heerlijke spaghetti bolognese gegeten. Tijdens het eten besloot ik mijzelf moed in te spreken om zo na het eten met die python om mijn nek op de foto gegaan. Tegen dat ik het eten op had besloot ik het gewoon te doen. Eerst even eten betalen en toen op naar de plaats waar die jongens met de slangen stonden. Wat wel fijn was, was dat de foto's gewoon met mijn eigen camera gemaakt konden worden. De slang werd om mijn nek gelegd, en het viel eigenlijk heel erg mee. Het was lang niet zo eng als verwacht en de foto's zijn erg mooi geworden. Na de foto nog even door de stad gewandeld en heb nog even geinternet. Het was mijn laatste avond in Ohrid en ik was best moe dus ben redelijk op tijd gaan slapen zodat ik de volgende dag nog tijd had om meer van Ohrid te zien.

Donderdag 7 augustus 2008 Ohrid - Skopje

Vandaag was het wel belangrijk op tijd op te staan, ik wou namelijk nog wat van Ohrid zien voordat ik weer de bus terug naar Skopje nam. Toen ik wakker werd, zag ik nog niemand van de accomodatie dus ik gokte het er maar op dat ik mijn spullen nog even in mijn kamer kon laten liggen en liep richting het centrum van Ohrid. Onderweg kocht ik mijn ontbijt en ik had in mijn lonely planet een beetje een route uitgestippeld van wat ik wilde zien in Ohrid. Ik liep eerst weer naar de kerkjes die gisteravond al gesloten was, maar net na de stadspoort kwam ik de Spaanse jongen tegen die ik in Skopje had leren kennen. We hebben een hele tijd staan kletsen, en hij had weer wat problemen gehad met overboekte accomodatie en vond het geweldig dat ik een leuke goedkope kamer bij aankomst had gevonden. Na een hele tijd te hebben staan kletsen hebben wij mailadressen uitgewisseld en ben ik verder gegaan met mijn sightseeing. Na de twee kleine kerkjes even bezichtigd te hebben ben ik doorgelopen naar een uiteinde van de stad waar een kerkje staat dat in verschillende films gefilmd is. Het is een prachtig kerkje op een prachtige ligging en het verbaasd mij dan ook niets dat de filmwereld deze plek al ontdekt heeft. Ik heb het kerkje ook even van binnen bezocht en na er even rondgekeken te hebben ben ik door het bos de heuvel opgewandeld richting de citadel.
Bij de citadel heb ik een kaartje gekocht en over de muren gewandeld, vanwaar je een schitterend uitzicht op Ohrid en omgeving hebt. Van de citadel ben ik door de rest van de oude stad gewandeld. Bij het romeins theater waren nog 2 jongens en er werkten wat mensen op het podium. Die jongens en ik moesten ook maar even op het podium komen en we hadden heel gesprek, alleen ik verstond die jongens niet, maar één van hun wou graag met mij op de foto ;) heb toen ook mijn camera maar even gegeven, de man die op podium werkte vond het allemaal wel grappig hehe ;) Nadat ik alle belangrijke bezienswaardigheden in Ohrid gezien had ben ik weer terug gegaan naar mijn accomodatie. Ik zoch de eigenaar op en betaalde hem. Hij had liever dat ik spullen nog even liet staan en eerst busticket ging kopen, maar ik had niet echt meer wat te doen, dus heb mijn spullen gepakt en ben naar busstation gewandeld.
Bij het busstation bleek dat ik nog een aantal uur moest wachten eer er ruimte was in een bus die mij naar Skopje kon brengen. Ik installeerde mij in de schaduw op het terras en ging lekker zitten lezen, het was toch te heet om wat te ondernemen en ik was moe. Na een paar uur gewacht te hebben ben ik nog even naar het toilet gegaan en heb nog even met een Nederlandse man gepraat. In de bus had iedereen vaste plaatsen en ik zat redelijk achter in. Naast mij zat een Macedonisch meisje en al snel raakten we aan de klets. Het was erg gezellig en tijdens de pauze hebben we samen wat gegeten. We hebben gezellig over Macedonie gebabbeld, maar ook over haar zusje die zangeres is en heeft meegedaan aan het Eurovisie songfestival in 2006. Ik blijf het leuk vinden om mensen te leren kennen!
In Skopje aangekomen namen wij afscheid na eerst telefoonnummer uitgewisseld te hebben en afgesproken te hebben om morgen nog even de stad in te gaan. Ik nam vanaf het busstation een taxi naar het hostel waar mijn backpack nog stond. De receptioniste was er nog niet, maar de Sloveense meiden zaten nog op hun vaste plekje in de tuin en ik ben er gezellig bij gaan zitten. Tegen de tijd dat het bedtijd werd heb ik even gevraagd waar mijn bed was en of ze er wel aan gedacht hadden want er waren al mensen weggestuurd met de mededeling dat het hostel vol was. Gelukkig was er voor mij een bed vrij gehouden en na mijn backpack gepakt te hebben ben ik lekker gaan slapen.

Vrijdag 8 augustus 2008 Skopje - Trein

Mijn laatste dag om nog iets van dit deel van Europa te zien, vanavond zal mijn trein richting thuis vertrekken. Ik had lekker geslapen en was redelijk op tijd opgestaan. Ik heb rustig mijn spullen bij elkaar gezocht zodat ik klaar was voor vertrek. Even rustig ontbeten en het Macedonische meisje een sms gestuurd over waar wij zouden afspreken. Na nog even in de tuin te hebben gezeten ben ik de stad in gewandeld. Bij de stenen brug (stari most) heb ik even een foto gemaakt, want ja dat is toch wel een bekend kenmerk van de stad. Bij de brug raakte ik ook in gesprek met een Amerikaan en we hebben samen een tijdje langs het water gewandeld. Hij ging naar treinstation en ik ben aan de andere kant van het water een kerkje gaan bezoeken en daarna naar de ruïnes van het kasteel gewandeld. Dit ligt op een heuvel in de stad, hier heb ik rustig rondgewandeld en een tijdje gekletsd met een echtpaar met klein kind uit Oostenrijk. Eigenlijk was het te warm om nog veel te doen en heb het dan ook lekker rustig aan gedaan.
Op het centrale plein in Skopje had ik afgesproken met het Macedonische meisje. Ik was vrij vroeg en heb heerlijk op een bankje in de schaduw zitten wachten. Het was echt rustig op straat en zo vonden wij elkaar makkelijk. Zij vertelde mij dat Skopje haast een spookstad is, de meeste inwoners zitten in Ohrid en ik zag wel dat het superrustig op straat was. Samen wandelden wij naar de oude stad en hebben we gezellig pratend daar rond gewandeld. Wat wel erg grappig was, was dat ik meer bekenden tegen kwam in de stad omdat er vrij veel backpackers uit het hostel rondliepen terwijl ik er nu pas mijn eerste volledige dag was ;) Onderweg sloot een Fin zich ook bij ons aan, hij liep alleen door de stad en vroeg of hij mee mocht. We hebben nog even rondgewandeld voor wij op een terrasje even wat lekker gingen drinken.. het einde van de middag kwam in zicht en het werd tijd om afscheid te nemen. Bij de supermarkt heb ik nog even wat eten gekocht voor onderweg, want een lange terugreis zou het gaan worden. In de supermarkt nog wat Nederlanders gesproken en daarna terug naar hostel.
Bij het hostel nog even rustig klaarmaken en nog even relaxen. Om 20.06 uur zou de trein vertrekken. Vanaf het hostel reisde ik met een Oostenrijkse moeder en haar zoon met de taxi naar het station. Wij hadden taxi besteld maar die wou ons niet meenemen omdat wij tesamen te veel bagage hadden, een volgende taxi kon ons ook niet meenemen, maar een derde wou ons wel meenemen. Wij hadden al lichte stress, wat als de trein eens op tijd zou zijn zouden wij hem dan halen, want er was flink wat tijd met wachten op de taxi verloren gegaan. Wij stapten in de taxi, alleen mijn broek bleef hangen en ik scheurde er dus uit :S Bij het station dus maar even een handdoek om mij heen geslagen want kan moeilijk in de blote kont gaan rondlopen ;) Op het bord stond dat de trein al iets van 2 uur vertraging zou hebben dus ik dook de toiletten in om even een goede broek aan te trekken en mijn uitgescheurde broek weg te gooien ;)
Het wachten was aangebroken, ik had nog even de tijd om mijn teveel gepinde macedonische geld om te wisselen voor wat euro's en met het deel dat niet omgewisseld kon worden heb ik nog van allerlei lekkers gekocht. Verder beetje zitten kletsen met de Oostenrijkers en wat zitten lezen. Om iets van 22.30 kwam de trein dan eindelijk aan en ik stapte in het slaapgedeelte in om daar een bed te zoeken. Gelukkig hadden ze nog bedden vrij want het was niet mogelijk deze te reserveren. Ik deelde de slaapcoupé met een Sloveense en een Canadees. We hebben gezellig zitten kletsen totdat het wel tijd werd om te gaan slapen. Dit hebben wij wel gedaan na de grensovergang met Servië. Weer een land achter mij gelaten en een stempel in mijn paspoort.

Zaterdag 9 augustus 2008 Trein van Servië naar Slovenië

Om 5.06 zouden wij normalerwijs aankomen in Belgrado en ik had besloten om meteen door te reizen naar Budapest, waar ik 7 uur overstaptijd zou hebben en dacht nog wel even de stad in te kunnen. Helaas liep het allemaal wat anders want in Belgrado had de trein al 6 uur en 3 kwartier vertraging. Voordeel was dat wij niet heel vroeg op moesten, maar de vertraging was nu wel te groot geworden om te gokken om in Budapest de trein naar München te halen. Ik geloofde niet dat de vertraging nog wat terug gehaald zou worden en denk dat het alleen maar groter zou worden. In Belgrado stapte ik dan ook uit de trein en nam ik afscheid van de Sloveense en de Canadees. Ik kon geen slaapplaats regelen voor de volgende trein uit Belgrado richting München en moest het maar in Zagreb proberen. In de wachtruimte heb ik toen maar sudoku zitten spelen en na een uurtje wachten zat ik in de trein van 13.20 richting München.
Ik had een mooi plaatsje in de trein en heb lekker naar buiten zitten kijken, beetje lezen en wat puzzelen.. de landschappen trokken aan mij voorbij en de reis ging voorspoedig. Deze trein reed mooi op tijd en om een uur of 9 's avonds waren wij in Zagreb. Hier stapte ik uit op zoek naar het slaap gedeelte van de trein. Er werd mij verteld dat alle bedden vol waren en ik zou het maar in Ljubljana moeten proberen. Wel vond ik nu zitplaatsen waarvan de stoelen verzet konden worden en kwam ik weer in de buurt van de Oostenrijkers te zitten, die ook in deze trein zaten aangezien zij de geboekte aansluiting gemist hadden. Samen hebben wij lopen uitzoeken waar zij het beste konden overstappen, want ik had de thomas cook timetable bij mij en daar kan je snel een andere route uitzoeken. In Ljubljana namen wij afscheid, maar het was daar zo druk op het station dat ik het eigenlijk niet zag zitten om uit te stappen om te kijken of er nog ergens een bed vrij was. Ik besloot maar in mijn zit gedeelte te blijven en er waren velen die zo midden in de nacht geen plek in de trein hadden. Onze coupé van 6 was gevuld met 5 mensen. Ik had gelukkig 2 stoelen die ik in bijna ligstand uitschoof en mijn backpack lag in het midden gedeelte zodat ik een soort van bed had. Zo kon ik toch nog wat slaap pakken.

Zondag 10 augustus 2008 Trein van Oostenrijk naar Meppen - Thuis

Ondanks de beroerde slaapplek heb ik het grootste deel van de nacht geslapen. Van Oostenrijk heb ik dan niet veel gezien, maar dat zal vast mooi geweest zijn zo dwars door de bergen. Net over de grens met Duitsland werd ik wakker en bleek dat wij nog maar met zijn drieën over waren in de coupé, heb er gewoon niets van gemerkt dat de meisjes die bij ons zaten waren uitgestapt. Weer kwam ik langs Traunstein en dus vlak langs Inzell en weer had ik geen tijd om uit te stappen, blijft toch raar om daar langs te komen, het dorp waar vele mooie herinneringen liggen. Het laatste stuk naar München heb ik nog een beetje liggen dommelen want het was nog vroeg. Rond 6.15 kwam ik met nauwelijks vertraging in München aan en had ik al een flink lange treinreis achter de rug.

Maar goed ik had nog een paar uur treinen te gaan eer ik weer mijn paps en mams zou zien en dan met de auto naar huis. In München besloot ik zitplaatsen te gaan boeken in de treinen die ik nog moest nemen. Ik was moe van de nacht en had geen zin om te moeten verhuizen omdat anderen die plek hadden gereserveerd. Zo kon ik dus mooi van München tot Keulen blijven zitten. Op het station zorgde ik dat ik even wat te eten kreeg en ging daarna richting de trein die om 06.51 vanuit München zou vertrekken. In Keulen zou ik maar 8 minuten overstaptijd hebben dus ik hoopte dat ik die zou gaan halen. Het was wel raar zo de laatste uurtjes in de trein en wat zijn de treinen in Duitsland weer luxe en schoon. Dat was mij ook al wel eerder opgevallen dat ze het qua netheid en materiaal in Duitsland wel goed voor elkaar hadden. Tijdens de reis sliep ik nog een beetje en babbelde ik wat met medereizigers. Er zat ook nog een moeder met 3 kleine kinderen in de trein, haar oudste zoon hielp haar zo goed echt geweldig. De trein had ondertussen wel wat vertraging opgelopen en ik hoopte maar dat ik in Keulen voldoende overstap tijd zou hebben.

In Keulen ben ik snel uit de trein gesprongen en heb ik mij als de wiederweerga gehaast naar het perron vanwaar de trein naar Meppen zou vertrekken. Gelukkig redde ik het allemaal net, in deze trein had ik geen plaats gereserveerd, maar gelukkig waren er genoeg zitplaatsen vrij. Ik moest nog wel een keer verhuizen maar dat was geen probleem. Het leuke was dat deze trein langs de mij zo geliefde Moezel was gekomen, maar goed helaas was dat stuk al voorbij en was ik op weg richting huis.. Wel merkte ik dat de reis zich begon op te breken ik was al meer dan 40 uur onderweg en gewoon moe. De laatste uren in de trein dan ook veel geslapen. We begonnen ook nog eens met een vertraging omdat de trein werd omgeleid, maar onderweg haalden wij veel van deze vertraging weer in. Ineens was het dan zover het volgende station zou Meppen zijn. Ik pakte mijn spullen bij elkaar en liep alvast naar de deuren. Ik stapte uit en paps en mams stonden al te wachten. Na een maand gereisd te hebben zag ik weer de bekende gezichten en samen liepen wij naar de auto die mij naar huis zou brengen.

Ik was wel blij dat paps en mams mij wouden ophalen aangezien mijn OV in Nederland nog niet geldig is en ik geen ticket voor in Nederland had. Van Meppen ben je ook echt zo in Zuidwolde en moe maar voldaan kwam ik na iets van 44 uur reizen met de trein en nog een uurtje met de auto weer thuis.

Interrail part 9; Olympia, Thessaloniki, Skopje, Ohrid

Zondag 3 augustus 2008 Olympia - Trein

Vanochtend was iedereen al vroeg uit de veren. Ik zei ze allemaal gedag en pakte mijn tas verder in, at een ontbijtje en liep naar het museum voor de moderne Olympische Spelen. Het was op zich wel een leuk museum, maar het museum viel voor mij wat tegen want had al meerdere Olympische musea gezien in mijn leven die veel beter waren opgezet. Ik stond dan ook al sneller dan verwacht weer buiten. Op een terrasje heb ik nog even wat gedronken en in mijn dagboek geschreven. Een uur voordat mijn trein zou vertrekken ben ik naar de supermarkt gegaan om wat eten en drinken voor de lange treinreis te halen. Daarna ben ik naar de t-shirt shop naast het hostel gegaan en heb ik daar een t-shirt met "I hate mornings" er op om in te gaan slapen en een ander shirtje met de marathon renners. Ze drukten de shirtjes ter plekke. Daarna mijn backpack opgehaald en naar het treinstation gewandeld. De Duitse jongen van het hostel nam een trein eerder dan gepland en die kwam ik dus ook weer tegen.
Na een kort ritje met de trein waren wij alweer in Pyrgos, waar ik een uur moest wachten op de trein naar Kiató. In de trein hebben ze gelukkig een goede bagageruimte en daar kan ik mijn backpack mooi stallen! Ik heb weer heerlijk naar buiten zitten kijken. In Patras moesten wij ineens van trein wisselen, maar dat werd niet duidelijk aangegeven waardoor het heel chaotisch ging. Gelukkig zat ik uiteindelijk in de juiste trein, in Kiató moesten wij weer overstappen op de trein naar Athene. Ik had gelukkig wel een zitplek, want toen wij vertrokken zat de trein bomvol. Het enige probleem was dat het toilet in de trein op slot zat en ik heel nodig naar het toilet moest, maar het toch maar nog een tijd moest ophouden. Ik was dan ook blij toen wij in Athene aan kwamen.
In Athene heb ik mijn backpack in een kluis gestopt, want dan hoefde ik daar even niet op te letten. Nadat ik mijn backpack had opgeruimd ben ik snel naar het toilet gegaan. Ik moest nog een uur wachten totdat de nachttrein naar Thessaloniki zou vertrekken. Gelukkig vloog de tijd voorbij omdat ik moeilijke sudoku puzzels probeerde op te lossen en daarnaast heb ik nog een beetje gelezen over de Griekse mythologie. In de trein heb ik meteen mijn bed opgezocht en ben ik mijn tanden gaan poetsen. Het zou een kort nachtje gaan worden want we vertrokken laat en zouden al vroeg aan komen. Gelukkig zou het wel een nachtje worden zonder grens onderbrekingen en hoefde ik dus niet wakker te worden om mijn paspoort te laten zien. Helaas waren er nogal wat luidruchtige mensen in de trein, wat lastig was met het in slaap komen.

Maandag 4 augustus 2008 Trein - Thessaloniki - Skopje

Ik lag lekker te slapen toen ik ineens gewekt werd, omdat wij in Thessaloniki waren aangekomen en meteen de trein uit moest :S. Ik ga echter niet in mijn pyama op het station rondwandelen en ik moest mijn spullen nog weer terug in mijn backpack stoppen. De vrouw die mij wekte bleef maar in het Grieks tegen mij praten en aangezien zij niet op Engels reageerde ben ik maar in het Nederlands gaan terug praten. Ik vond het allemaal nogal vreemd gaan, want normaal wekken de nachttrein medewerkers een kwartier of langer voordat de trein aankomt de mensen die er in liggen te slapen. Ik had ook veel sneller klaar kunnen zijn als dat Griekse mens mij even wat privacy had gegeven en niet telkens aan mijn spullen zat en spullen uit mijn handen greep.. Ze had al wat spullen buiten de trein gezet, maar goed dat is niet handig als ik niet weet waar zij aan had gezeten, want zo had ik niet heel veel overzicht of ik alles al had en ja dan duurt alles een stuk langer.
Een aantal minuten later stond ik met bagage en al op station. Nog niet goed wakker en beetje verbouwereerd over hoe het allemaal was gegaan. De spullen die ik bij het uitstappen nog kwijt was vond ik dus buiten terug, want die had dat mens dus al meegenomen. Nadat ik alles normaal had opgeruimd, heb ik mijn backpack in een kluis gestopt en ben ik op zoek gegaan naar een bus die mij naar het centrum van Thessaloniki zou brengen. Het duurde namelijk nog 9 uur voordat mijn trein naar Skopje zou vertrekken. Hierdoor heb ik wel mooi even tijd om Thessaloniki te bezoeken. Ik stapte in het centrum uit en wandelde langs het water richting de witte toren. Vandaar wandelde ik verder richting de tourist information. Bij de tourist information kreeg ik een kaart van de stad en wat tips over dingen die ik zou kunnen zien.
Ondertussen had ik al best een eindje door Thessaloniki gewandeld en had flinke trek gekregen, ik nam de bus terug naar het centrum en daar vond ik een leuk klein bakkertje. Ik kon zelf mijn brood samenstellen en nam een broodje met kaas en ei en dronk een vers geperste jus d'orange. Na dit heerlijke ontbijt was ik klaar voor wat sightseeing. Ik nam de bus naar de oude stad, wat hoger op een heuvel ligt dan het centrum en waar ook de oude stadsmuur ligt. Ik stapte iets te vroeg uit de bus, maar had daardoor wel een mooie wandeling richting de stadsmuur. Toen ik eenmaal boven aankwam was het er erg mooi en er waren bijna geen toeristen, maar ineens stopten er enkele touringcars en werd het overspoeld met toeristen. Van de oude stadsmuren ben ik naar een klooster gewandeld.Bij het klooster hadden ze echt superveel pauwen rondlopen. Dat is iets wat mij eerder in deze regio ook al was opgevallen dat er veel pauzen rondlopen bij de kloosters en andere bezienswaardigheden. Nadat ik het klooster had gezien heb ik de bus terug genomen naar het centrum en daar heb ik nog wat mooie kerkjes gefotografeerd en een McFlurry smarties gegeten. Het was inmiddels superheet, ik was moe, ik had alles gezien wat ik wilde en besloot een internetcafé te gaan zoeken. Bij het internetcafé was het heerlijk cool en zo kon ik mooi even uitrusten. Na het internetten heb ik de bus terug naar het station genomen en op het station een aantal broodjes gekocht. Ik heb mijn backpack uit de kluis gehaald en ben naar het perron gewandeld.
Op het perron leerde ik al snel een Nederlands stel kennen die ook aan het interrailen waren. Even later leerden wij ook wat Engelsen kennen, omdat zij vroegen of wij ook even op hun tassen wilden letten. De trein kwam maar niet en de Grieken riepen om dat er grote vertraging was en dat was dan ook zo ;) We zaten gezellig op het station te kletsen toen ik een paar perrons verderop een meisje zag lopen die ik dacht te kennen, maar goed ik dacht dat kan niet dat ik hier zomaar iemand ken, totdat ik een tijd later haar vriend zag lopen. Ik liep over de sporen richting hun perron toe om ze te begroeten. Het waren namelijk de Canadezen uit Calgary die ik in de trein naar Istanbul had leren kennen en later nog eens in Istanbul had ontmoet. Het was puur toeval dat wij elkaar nu een week later weer tegen kwamen in Thessaloniki. Het blijft grappig om overal bekenden te blijven tegenkomen. Zo zie je toch dat velen ongeveer de zelfde route reizen. Toen de trein van de Canadezen er aan kwam namen wij afscheid en liep ik weer terug naar mijn eigen perron.
Het verdere wachten kon beginnen, 2 á 2,5 uur later kwam de trein eindelijk aan. Ik nam afscheid van de Nederlanders want die moesten een bed in het slaapgedeelte en ik zocht een plekje uit in het zitgedeelte. Ik kwam bij een Roemeense jongen in de coupé. Hij was op weg naar Nis. Al vrij snel kwamen wij bij de grens. Het paspoort werd gecontroleerd en de trein bleef nog tijd stilstaan. Ik besloot om lekker naar buiten te gaan, buiten trof ik de gezelligste grensovergang aan die ik deze reis zou zien. Er was een bar, muziek en je kon eten bij een BBQ kopen. Zo'n beetje iedereen had de trein verlaten en de sfeer was supergezellig. Ik raakte in gesprek met een Fransman en twee Duitsers. Na een tijdje gingen één van de Duitsers en een Fransman weg om wat drinken te halen, ik bleef over met een heel erg leuke Duitser, genaamd David. We hebben hele tijd staan kletsen.
Op een gegeven moment zag ik ook de Nederlanders weer en ben even op hun afgestapt en al snel kwam die leuke Duitser, de Fransman en die andere Duitser er ook bij staan. Even als een Sloveens en Bosnisch meisje. Eerder toen wij net uit de trein stapten was er nog wat grappigs voorgevallen, ik hoorde aan het accent dat de 3 jongens een Fransman en 2 Duitsers waren en toen wees de Fransman een jongen in een rood shirt aan en vroeg aan mij waar hij vandaan kwam, ik antwoorde Roemenië. De Fransman was helemaal onder de indruk dat ik dat wist haha, maar ja was niet zo moeilijk want ik zat met die Roemeen samen in de trein ;) Helaas gaat zo'n grenscontrole ook wel weer eens voorbij en moesten wij allemaal de trein weer in om verder te gaan op weg naar het volgende land, Macedonië.
Bij de Macedonische grens werden de paspoorten van iedereen ingenomen en konden wij de trein niet uit. Wij hingen dus uit het raam voor wat frisse lucht om te kijken wat er allemaal gebeurde. In de coupé naast mij zaten de Duitsers en die hingen ook uit het raam dus weer gezellig kletsen. Er werden verscheidene mensen uit de trein gehaald en die mochten ook niet meer mee verder het land in. Gelukkig kreeg ik mijn paspoort gestempeld en wel terug en mocht ik wel verder reizen. Ik denk dat er echter een stuk of 10 á 15 mensen uit de trein gezet zijn die niet verder mochten. In mijn coupé deed het licht het niet toen het donker werd en aangezien ik geen zin had om in slaap te vallen ben ik bij de Duitsers en de Fransman gaan zitten. We hadden het echt supergezellig. Samen keken wij of Skopje al in zicht kwam.
In Skopje stapten de Duitsers en ik uit. De Duitsers besloten met mij mee te gaan naar het hostel dat ik al geboekt had. Wij werden meteen lastig gevallen door een taxichauffeur die ons veels te veel wilde laten betalen. Ik sprak tot dan toe Engels met de Duitsers, maar besloot op dat moment over te schakelen op Duits want dat leek de taxi chauffeur niet te verstaan en zo kon hij zich ook niet met ons overleg bemoeien. Samen besloten wij om lopend naar het hostel te gaan want was niet heel erg ver en zo raakten wij ook de vervelende taxi chauffeur kwijt. Ik kende de weg niet helemaal en we hebben onderweg een paar keer de route gevraagd, we hebben wel iets omgelopen, maar gelukkig vonden wij het hostel vrij snel. Gelukkig was er ook plek voor de Duitsers en sliepen wij alledrie in de zelfde kamer. Ik heb nog een hele tijd met de leuke Duitser zitten kletsen voor ik ging douchen en slapen. Ik durfde helaas zijn e-mail adres niet te vragen..

Dinsdag 5 augustus 2008 Skopje - Ohrid

Na een heerlijke nacht geslapen te hebben werd ik even rustig wakker. Er bleken naast de Duitsers nog een Zweedse en een Zwitser op de kamer te slapen. De Duitsers maakten zich klaar voor een dagje sightseeing en ik ging rustig ontbijten. Na het ontbijt heb ik even de spullen uitgezocht die ik mee wilde nemen naar Ohrid. Ik wist dat ik nog weer terug zou komen in Skopje en besloot mijn grote backpack in het hostel achter te laten en met alleen een kleine rugzak naar Ohrid af te reizen. Buiten was het super heet en ik had nog niet veel zin om te reizen. Ik besloot eerst even geld te pinnen en wat drinken te kopen. Daarna heb ik gezellig in de tuin met een Spaanse jongen en 2 Sloveense meiden zitten kletsen. We zaten heerlijk in de schaduw en hadden plezier om de hond van de eigenaar. Ik ben ook nog even op internet te gaan om te zoeken naar accomodatie, maar deze kon ik helaas niet vinden. Ondertussen baalde ik omdat ik dacht dat ik die leuke Duitser niet meer zou zien, maar ze kwamen al vrij op tijd terug van sightseeing en zo heb ik ze toch nog even gesproken.
Zij gingen lopend richting het busstation en ik niet veel later met de taxi want ik vond het overdag echt te heet om lopend te gaan. De taxi kostte mij maar 50 dinar wat omgerekend minder dan een euro is, terwijl die taxi chauffeur gisteren 5 euro wou hebben. Ik heb de Duitsers helaas op het busstation niet weer gezien. De bus vertrok meteen nadat ik een ticket had gekocht en ik had echt een super leuke plaats voorin de bus. Ik kon zo mooi naar buiten kijken en het chaotische verkeer gade slaan. Gelukkig gaan de meeste acties hier in het verkeer goed, maar hoe het verkeer hier rijdt dat is in Nederland niet voor te stellen. De route was erg mooi en langs allerlei dorpjes.
In Ohrid aangekomen had ik nog geen accomodatie en ik had even om advies gevraagd bij de jongen van het hostel hoeveel ik ongeveer zou moeten betalen. Hij gaf aan dat ik niet meer dan 8 euro zou moeten betalen. Toen ik de bus uitstapte was er meteen al een schreeuw lelijk die een kamer van 10 euro aanbood. Ik vond dat te duur en ben van hem weggelopen en besloot hem te negeren. Na nog wat aanbiedingen te hebben afgeslagen kwam er een Engels sprekende man op mij af die een kamer voor 5 euro had. Ik besloot met hem mee te lopen om de kamer even te bekijken. Ik vond het meteen een aardige man en de kamer zag er ook goed uit. Ik ontmoette zijn moeder bij de accomodatie en later ook zijn zoon en vrouw. Ik nam de kamer en zou er de komende 2 nachten blijven. Zijn moeder kookte meteen soep voor mij en bij een barretje in de buurt had ik even wat vlees besteld. De zelfgemaakte soep van de vrouw was overheerlijk en nadat ik de soep en de thee op had ben ik teruggegaan naar het barretje om mijn bestelde vlees op te eten. Van een man in de bar kreeg ik nog wat te drinken en zo had ik een heerlijke maaltijd.
Na het eten ben ik nog even naar de oude stad gewandeld en de "hoofdstraat" daar was helemaal vol met mensen echt ongelovelijk druk, leek wel of heel Macedonië in deze ene straat was samengekomen. Ik ben er even doorheen gewandeld en heb nog even bij een bandje muziek staan luisteren. Toen ik moe werd ben ik terug naar mijn kamer gewandeld waar het heerlijk koel was. Voor het slapen gaan heb ik nog even televisie gekeken, dit was al een hele tijd geleden. Al snel was ik zo moe dat ik lekker ging slapen want er kwamen nog paar lange dagen aan!

Interrail part 8; Athene, Olympia, Kaiafas

Donderdag 31 juli 2008 Athene - Olympia

Wederom was ik als laatste van de kamer wakker. Ik was door de warmte wat moeilijk in slaap gevallen, maar had gelukkig wel goed geslapen. Om 10.15 uur ben ik richting station gegaan, waar ik op het station wat te eten had gekocht. Om 11.00 uur vertrok mijn trein richting Pyrgos. In Kiato moest ik overstappen en vanaf Kiato hadden wij een erg mooie route met de trein langs de kust. Ik heb heerlijk naar buiten zitten kijken en verder een beetje zitten lezen. Rond kwart over 4 kwamen wij in Pyrgos aan. Ik hoopte eigenlijk dat er wat mensen zouden staan op het station die kamers zouden aanbieden, maar helaas was dit niet zo. De meeste toeristen en backpackers reisden door naar Olympia en ik besloot dat ook maar te doen. Samen met een Canadese jongen ben ik op zoek gegaan naar het busstation die niet bij het treinstation lag. Na een beetje rondvragen vonden we gelukkig na even zoeken het busstation. Op het busstation moesten wij nog anderhalf uur wachten voordat er een bus naar Olympia vertrok. Samen met twee Franse meiden hebben we zitten wachten. In hun gids zag ik een hostel en van dat hostel had ik ook al telefoonnummer. Om 18.00 uur vertrok de bus en 45 minuten later kwamen wij aan in Olympia.Samen met de Franse meiden ben ik op zoek gegaan naar het hostel. We kregen een kamer met zijn drieën en namen allemaal even een verfrissende douche. Na het douchen gingen we samen uiteten, ik bestelde een soort gehaktbal met rijst. We hebben gezellig zitten eten en kletsen. Voordat het hostel ging sluiten, ja je moest op tijd terug zijn anders kwam je het hostel niet meer in, heb ik nog even snel een fles water gekocht om daarna in het hostel lekker te gaan slapen. Het hostel zelf was erg simpel en redelijk oud net als de eigenaren want dat was een bejaard stel dat ook niet al te best Engels sprak maar wel lief overkwamen. Het mooie van het hostel was dat het heel centraal in de "hoofdstraat" van Olympia ligt.

Vrijdag 1 augustus 2008 Olympia

Vandaag heb ik weer een klein beetje uitgeslapen en mij rustig klaargemaakt om Olympia te gaan bezoeken. Ik had vandaag geen zin om met mijn dagrugzak te gaan sjouwen en nam dus alleen wat geld en mijn camera mee. Onderweg richting ancient Olympia kocht ik een flesje drinken en een broodje als ontbijt. Aan het "einde" van de hoofdstraat was een foto expositie met foto's van de grote branden die vorig jaar de Peloponessos en Olympia teisterden. Ik vond dit echt heel indrukwekkend om te zien, vooral omdat je overal vanuit de bus en de trein zwart geblakerde heuvels ziet. Nadat ik de foto's bekeken had ben ik doorgewandeld naar het museum over de Olympische Spelen in de oudheid. Het museum is echt supergoed opgezet met informatie in 4 talen en de informatie was ook lekker uitgebreid.
Na het museum ben ik naar de ruïnes gegaan van de voormalige tempels van de Oude Olympische Spelen. Wederom was voor mij de entree gratis omdat ik student ben! Dat hebben ze in Griekenland wel goed voor elkaar dat studenten alles gratis mogen bezoeken. Bij de ruïnes stonden infopilaren die lieten zien hoe alles er vroeger uit heeft gezien, want nu zijn het vooral een lading stenen en funderingen die verspreid over het terrein liggen, maar met de extra info van de pilaren was het niet moeilijk om in te beelden hoe alles er honderdern jaren geleden uitgezien moet hebben. Ik heb lekker rustig rondgewandeld, veel water gedronken en veel in de schaduw zitten rusten. Het was boven de 40 graden en echt super warm.
Wat wel heel opvallend is, is dat het vuur vorig jaar de ruïnes bijna nog verder in puin hadden gelegd, want de branden zijn heeel dichtbij gekomen, later hoorde ik ook dat ze er alles aan hebben gedaan om dit gebied te beschermen en daardoor was er te weinig water om het dorp en de huizen te beschermen, waardoor sommige mensen echt alles zijn kwijt geraakt. Maar goed er moesten op dat moment keuzes gemaakt worden en ik denk dat het uiteindelijk een groter verlies voor de omgeving zou zijn geweest als de ruïnes nog verder beschadigd waren geraakt of misschien zelfs wel verdwenen, want toerisme is een grote inkomstenbron en de toeristen komen vooral naar Olympia voor de ruïnes.
Nadat ik de ruïnes wel gezien had heb ik bij een cafeetje even wat yoghurt en fruit gekocht en opgegeten en daarna doorgewandeld naar het archeologisch museum. Het archeologisch museum was wel leuk, maar niet heel erg bijzonder en heb ook niet alles uitgebreid gelezen. Via wat souvenirshops ben ik naar het museum van de moderne olympische spelen gewandeld maar deze was al om 15.30 uur gesloten en ik besloot om er dan maar een andere dag naar toe te gaan. Ik was flink moe en ben terug gegaan naar het hostel, op het bed heb ik wat liggen lezen, maar was zo moe dat ik na een paar bladzijden lezen in slaap ben gevallen. Na ongeveer een uurtje geslapen te hebben ben ik weer wakker geworden en heb ik op een terrasje een meloensalade gegeten en daarna naar internetcafe om zo langzamerhand mijn terugreis naar huis eens uit te zoeken en om wat accomodatie in Skopje te zoeken.
Terug in het hostel bleek dat de Franse meiden ook nog niet hadden gegeten en samen zijn we op zoek gegaan naar een restaurantje. Ik at een heerlijke spaghetti bolognese en na het eten ben ik nog even snel naar de supermarkt en de boekwinkel gegaan want ik had nog maar 15 minuten voordat om 23.00 uur het hostel weer ging sluiten. In het hostel nog even gekletsd met de Franse meiden en een Spaans meisje en daarna lekker gaan slapen.

Zaterdag 2 augustus 2008 Olympia - Kaiafas - Olympia

Na heerlijk uitgeslapen te hebben en een heerlijk ontbijt genuttigd te hebben ben ik met de bus naar Pyrgos gegaan en vandaar met de bus naar Kaiafas, want daar scheen een mooi strand te zijn. Na zo'n beetje twee uur in de bus gezeten te hebben kwam ik rond half 1 aan op het strand. Het was een super strand, lekker zacht zand, nauwelijks mensen en een heldere zee! Ik heb mijn handdoek uitgerold en ben lekker in de zon gaan liggen, beetje lezen, beetje zwemmen en heerlijk langs de kustlijn wandelen en telkens weer opnieuw insmeren met zonnebrand creme, maar goed dit laatste hielp niet echt want aan het einde van de dag was ik weer flink verbrand. De zee was wel heerlijk verfrissend, maar ik heb gewoon een te lichte huid voor zon, zee en strand. Om 16.00 uur nam ik de bus terug, want ik had niet veel zin om heel laat terug te zijn in Olympia, want zoveel bussen rijden er niet ;)In Pyrgos moest ik uurtje wachten op de bus naar Olympia en in Olympia raakte ik in gesprek met een Duitse jongen die nog een hostel of camping zocht. Toen hij hoorde dat het hostel maar 10 euro kostte is hij met mij meegegaan. In het hostel waren de eigenaren echter echt nergens te vinden. De jongen bleef wachten en ik ging mij omkleden en nam een douche. Toen ik daarmee klaar was, waren de eigenaren nog niet boven water en de groep Franse kinderen die er zaten hadden ook geen idee waar ze konden zijn. De Duitse jongen heeft zijn tas in het hostel laten staan en samen zijn wij wat gaan eten. Ik heb echt een heerlijke Moussaka gegeten en het was erg gezellig. Na het eten zijn wij terug gegaan naar het hostel en de eigenaren waren er toen gelukkig wel. Alleen wisten die eigenaren nou niet goed wat zij met de Duitse jongen aanmoesten, er waren wel bedden vrij in mijn kamer, maar ja ik ben een meisje en hij is een jongen en dat leek ze eerst maar niets om die een kamer te laten delen.. Nadat ze mij om toestemming gevraagd te hebben of ik wel een jongen op de kamer wilde hebben kreeg hij eindelijk een bed toegewezen. Ik vind het geen probleem als er een jongen in mijn kamer slaapt want ja dat gaat gewoon zo op dorm kamers ;) Ik ben nog even het dorp in geweest en toen ik terug kwam waren er nog 2 kamergenoten bij. Een Braziliaanse jongen en een Italiaans meisje. Na nog even gekletsd te hebben en mijn rugzak klaar gemaakt te hebben voor vertrek ben ik gaan slapen.

Interrail part 7; Istanbul, Trein, Athene

Maandag 28 juli 2008 Istanbul - Trein

Vandaag heb ik maar weer een de wekker gezet, ik moest de kamer om 10.30 verlaten hebben en gelukkig hoefde ik mij alleen nog maar aan te kleden want de rest was al ingepakt en klaar voor vertrek. Ik dropte mijn grote rugzak in de bagageruimte en toen naar het terras om te gaan ontbijten. Dit was de eerste dag dat ik op tijd was om van het ontbijt gebruik te maken. Maar goed het lukte mij op het terras niet om de aandacht van de obers te trekken, en tegen de tijd dat het wel lukte wilden zij mij geen ontbijt meer geven want ik was te laat... ik was toen best wel boos want ik zat er gewoon op tijd en kan niet helpen dat ze mij zo lang laten wachten. Ik had toen geen zin meer om geld te spenderen aan het Sultan hostel en ben dus ergens anders gaan eten.
Na ergens een heerlijke sandwich gegeten te hebben ben ik eerst even naar het station gegaan en heb daar een bed in de nachttrein naar Thessaloniki gekocht. Dit bed kostte mij 25 euro, wat me wel een beetje tegenviel, maar goed ik had een bed en we reisden ook nog eens naar een nieuw land. Bij de Mc Donald's die tegenover het station lag heb ik nog even een McFlurry met smarties gegeten voor ik mij in het doolhof van straatjes en winkeltjes van de Grand Bazaar stortte. Eerder vandaag had ik ook nog even geld gepind en daar kwam ik toevallig 4 meiden tegen die de laatste avond in Varna er ook waren en ik was nog maar net in de Grand Bazaar en kwam één van hun meteen alweer tegen. We zagen allebei een supermooie pashmina, maar we hebben hem nog geen van beiden gekocht omdat we nog verder wilden kijken en we hadden nog lang niet alles gezien. Tijdens het rondslenteren kwamen wij elkaar nog een paar keer tegen. Veel winkels in de Grand Bazaar bieden het zelfde aan, veel pashmina's, tapijten, waterpijpen etc. Dit maakt het echter ook vrij verwarrend, alles ziet er het zelfde uit, je weet niet of je er al langs geweest ben, en tja ik wilde eigenlijk nog wat souvenirs kopen, maar ja bij wie koop ik die dan..
Een waterpijp wilde ik eerst eigenlijk niet kopen, want die leken mij te lastig en te zwaar om mee te nemen, maar ik vind ze wel heel leuk, dus toch maar één gekocht ;) Verder heb ik toch de pashmina gekocht die ik in het begin al had gezien, want vond dat toch de leukste! Met de laatste lira's die ik over had voordat ik Turkije ging verlaten heb ik wat eten en drinken gekocht. Het was echt heerlijk weer buiten en ik had nog wat uurtjes over voordat de trein zou gaan vertrekken. Ik heb een hele tijd doorgebracht met gewoon rustig op een bankje in het park zitten en mensen kijken. Toen ik nog niet zo heel lang zat kwam er een groepje meiden naast mij zitten waarvan er één in de rolstoel zit. We hadden een heel gesprek over toegankelijkheid en dat het in Turkije allemaal vrij lastig is. Toen er een bankje in de schaduw vrij kwam verhuisden we daarnaar toe en wij namen afscheid toen de mensen kwamen waarmee ze afgesproken hadden. Nadat die meiden weg waren kwam er een zakenman naast mij zitten die zichzelf Engels geleerd had en het erg leuk vond om met mij te oefenen. Wat wel heel leuk was dat wij een heel gesprek hadden over de Islam en het Christendom. Als kind was hij met de Islam opgegroeid, maar toen hij ouder was heeft hij zich tot het Christendom bekeerd. Hij gelooft echt heilig in God en zei ook dat de Islam vooral op angst gebaseerd is en het Christendom op liefde.

Voordat ik terug ging naar het hostel om mijn backpack op te halen en naar het treinstation afreisde ben ik nog even een uurtje gaan internetten. Voor Griekenland besloot ik geen hostel te boeken en ik had op het couchsurfen een oproepje geplaatst. Terug in het hostel heb ik mijn backpack gepakt en nog even op internet gekeken. Ik had al een antwoord van het couchsurfen, maar had daar nog niet zo'n lekker gevoel bij dus besloot nog even erover na te denken. Met de backpack op de rug liep ik naar de tram die mij naar het treinstation bracht. Bij de McDonalds heb ik mijn laatste avondmaal in Turkije genuttigd, aangezien ik het niet aandurfde om in een restaurant misschien lang te moeten wachten en dan de trein te missen.

Op het station heb ik mijn allerlaatste lira's opgemaakt en daarna in de wachtruimte gewacht totdat de trein zou komen. Bij de trein sprak ik iemand aan van de spoorwegen en die schreeuwde naar een andere medewerker die even verderop met een Chinees meisje stond. Zij overlegden even in het Turks en het Chinese meisje en ik moesten meelopen, wij keken elkaar even verbaasd aan maar besloten er maar achter aan te lopen. Wij sliepen samen in een tweepersoons coupé, die er echt superluxe uitzag. Wij hebben samen even zitten kletsen en daarna de bedden klaargemaakt om te gaan slapen.

Dinsdag 29 juli 2008 Trein - Athene

Midden in de nacht werden we weer gewekt voor een paspoort controle. Gelukkig hoefden we nu niet buiten staan wachten op een visum, maar werden onze paspoorten ingenomen en gestempeld, een uur later kregen we de paspoorten weer terug. In die tussentijd slaap je niet echt want stel je voor dat de trein zonder jouw paspoort wegrijdt. Nadat we paspoort terug kregen even snel slapen, maar niet voor lang want aan de Griekse grens begint het hele circus opnieuw. Hier wilden de grenscontroleurs eerst mijn paspoort niet meenemen, maar ik wilde een stempel dus namen zij mijn paspoort mee, maar een uur later kreeg ik helaas mijn paspoort ongestempeld terug :( Ik was wel blij dat ik na de paspoortcontrole weer heel snel in slaap viel, zodat ik toch nog wat uurtjes kon slapen in de trein.

Een uur voor wij aan zouden komen in Thessaloniki werden wij gewekt en zo kan je even rustig klaarmaken om de trein uit te gaan। Na de bedden te hebben opgeruimd heb ik nog even zitten kletsen met het Chinese meisje die nog een hele dagtoer ging maken voor ze naar Athene ging. Bij het uitstappen namen wij afscheid en ben ik meteen naar de ticket counter gelopen. Ik probeerde daar nog een plaats te reserveren voor de trein naar Athene, maar de trein met gratis zitplaatsreservering zat al vol en dat zou dus staan worden... In de trein bij het instappen ontmoette ik een Amerikaanse muzikant en na onze bagage een plekje te hebben gegeven zijn we allebei in de restauratiewagen gaan zitten. Wij waren gelukkig als één van de eersten want de restauratiewagen liep ook al snel vol net als de ruimten tussen de wagons, overal waar je kijkt waren mensen. Wij hebben allebei wat te drinken besteld omdat we dachten dat dat wel moest, helaas gooide de Amerikaan zijn drinken om dus heeft hij er niet zoveel aan gehad.

Onderweg hebben we verder een beetje gekletst, heb wat in mijn dagboek geschreven, boekje gelezen, muziek geluisterd en lekker naar buiten gekeken. In de trein was het ook gezellig geworden want er waren wat scouts in gestapt en die hadden een gitaar meegenomen en al snel waren er velen aan het meezingen, door deze dingen ging de reis wel lekker vlotjes voorbij en naderden wij Athene al snel. In Athene heb ik mijn backpack even in een kluis gepropt want dan kan ik rustig op zoek naar een hostel, zonder meteen al dat gewicht mee te sjouwen, want dat is niet te doen in de hitte. Ik had gelukkig al wel een adres van een hostel en besloot bij een apotheek de weg te vragen. Hij vroeg meteen of ik wel zeker wist of ik naar dat hostel wilde, want het was een gevaarlijke buurt volgens hem. Maar goed ik heb niet echt geld om naar een duur hotel te gaan en de meeste hostels zaten in de zelfde buurt. Ik besloot er toch maar een kijkje te nemen. In de buurt van het hostel moest ik nogmaals de weg vragen en zo sprak ik de politie aan die daar rondliep. Toen ik de weg vroeg zeiden ze meteen dat ik goed moest oppassen want het was een gevaarlijke buurt. Hier schrok ik toch wel van en wist eigenlijk niet goed wat ik hier nou weer mee aan moest. Het maakte mij behoorlijk onzeker en een beetje angstig, want lijkt mij dat de politie dat ook niet zomaar zegt. Bij het hostel kwamen er net wat reizigers naar buiten die er verbleven en ik heb hun even gevraagd wat zij van het hostel en de omgeving vonden en die vonden het wel goed te doen. Toch heb ik paps en mams ook nog even gebeld omdat ik toch niet goed wist wat ik nu zou gaan doen. Na het telefoontje ben ik het hostel binnen gewandeld en ze hadden nog wel bedden vrij, achter de balie stond een Nederlandse jongen die daar werkte en hij vertelde mij dat de reizigers die in het hostel verbleven tot nu toe nog geen problemen hadden gehad en dat het vooral de lokale bevolkingsgroepen onderling is die elkaar dingen aandoen.Ik besloot het bed dat ze vrij hadden toch maar te nemen, ook al waren de bedden vrij duur, want ze waren 24 euro per nacht. Op internet had ik echter al gezien dat er niet echt goedkope kamers waren in Athene en dat couchsurfen bij die persoon zag ik nog niet zo zitten. Ik heb de dagrugzak toen maar op mijn bed gedropt en na even met mijn kamergenoten uit Ierland en Australië gebabbeld te hebben, ben ik terug gegaan naar het treinstation om mijn grote backpack op te halen. Bij het hostel heb ik even snel mijn spullen geïnstalleerd en heb toen snel een plekje gezocht om wat te gaan eten want wilde vroeg terug zijn in het hostel, omdat mij dat wat veiliger leek ;) Ik vond een soort van snackbar en heb daar echt lekker gegeten, was alleen wel heel snel vol. Ik kreeg het niet op, maar de eigenaren stonden er op dat ik het overige eten in een bakje mee zou nemen zodat als ik later vanavond honger kreeg ik nog wat kon eten. Mooi op tijd was ik weer terug in Hostel Lozanni, waar ik nog even wat reizigers gesproken heb, even geinternet een heerlijke douche genomen heb en lekker ben gaan slapen want het was een lange reisdag geweest!
Woensdag 30 juli 2008 Athene

Vandaag ben ik lekker op tijd opgestaan om zo lekker veel van Athene te kunnen zien. Ik liep van hostel naar de metro en onderweg kocht ik een broodje met kalkoen, kaas, sla en tomaat, echt heeerlijk! De metro stopte gelukkig vlakbij de Acropolis en dat zou meteen mijn eerste stop worden. Tot mijn verbazing hoefde ik geen entree te betalen, omdat ik een Europese student ben :D Onderweg naar boven was het veel water drinken en alvast wat ruïnes gezien. Boven was het echt zwart van de mensen, maar ik vind de acropolis wel super mooi. Foto's maken was vrij lastig met het grote aantal mensen en de harde wind. Ik kon gewoon mijn arm niet stil houden zo hard waaide het. Op verschillende plaatsen heb ik mensen aangesproken met de vraag of ze even een foto van mij wilden maken, zodat ik mijzelf ook nog eens terug zie op de foto! Op de top had ik al 2 liter water gedronken, want het was erg warm, helaas kon je toen ik er was boven geen drinken meer kopen.. dus neem genoeg water mee als het warm is! Na een tijd van al het moois te hebben genoten ben ik weer naar beneden gewandeld.

Beneden was er nogal wat commotie, wat er nou precies gebeurd is weet ik niet, maar er was veel politie en er werden wat toeristen gearresteerd. Een jong spaans meisje was zwaar overstuur, want volgens mij werd haar vader ook gearresteerd. Ze waren met een reisgroep en ze werd gelukkig wel opgevangen, maar goed was allemaal vrij vaag en wat er precies is voorgevallen weet ik niet. Wel was ik zelf blij weer beneden te zijn want ik had flinke dorst en kon weer water kopen. Ik heb meteen weer 2 liter water gekocht, die overigens ook zo weer op waren ;) Ik ben ook nog met een mooie oude man in traditionele kleding op de foto geweest.

Van de acropolis ben ik naar de tempel van Zeus gewandeld waar ik ook weer gratis naar binnen mocht, net als overigens alle musea en andere bezienswaardigheden. Bij de tempel van Zeus werden de eerste "moderne Olympische Spelen" gehouden en er stonden nu nog wat overblijfselen van oude tempels. Ik heb er ook nog een tijdje in de schaduw zitten uitrusten want het was erg warm. Van de tempel van Zeus ben ik naar het Hard Rock Café gewandeld om ook daar weer een shirtje te kopen. Na even twijfelen tussen verschillende shirtjes en ze allemaal te hebben gepast heb ik er één gekozen en gekocht! Na het Hard Rock Café ben ik naar het postkantoor gegaan om wat postzegels te kopen om mijn in Istanbul gekochte kaarten te versturen.
Dichtbij het postkantoor zat ook een internetcafé, ik was moe en had wel zin in even internetten. In het internetcafé was het heerlijk koel en ik ging meteen even op zoek naar info over accomodatie in Olympia, maar kon helaas niet echt wat vinden.. Na een tijd internetten werd het toch wel tijd om weer verder te gaan en nog wat meer van Athene te zien. Onderweg naar de Roman Agora heb ik nog wat souvenirs gekocht en de overblijfselen van een bibliotheek uit de oudheid gezien. Na de bibliotheek de ruïnes van de Roman Agora bezichtigd en meteen doorgegaan naar de Ancient Agora. Bij deze laatste ruïnes ben ik tot sluitingstijd gebleven en dat was ook net genoeg om alles te zien omdat de Ancient Agora nog best groot is. Tevens heb je van verschillende plaatsen in de stad mooie uitzichten op de Acropolis.

Na sluitingstijd ben ik naar het station gegaan om daar even mijn treintickets en reserveringen naar Olympia te regelen voor morgen. Nadat alles geregeld was ben ik teruggegaan naar het centrum om een restaurantje te zoeken om wat te gaan eten. Ik vond een leuk restaurantje bij de Roman Agora en vlak nadat ik ben gaan zitten vroeg een oudere Israëlische man of hij mij bij dit etentje mocht vergezellen. Hij was al gepensioneerd en had de laatste 4 maanden door Albanië gereisd. Wij hadden een erg interessant gesprek tijdens ons eten en na het eten hebben wij weer afscheid genomen en elkaar een fijne reis gewenst. Aangezien het al wat laat was ben ik meteen terug gegaan naar het hostel. Van het metro station ook linea recta naar hostel gewandeld. Ik snapte wel waarom de buurt niet al te best bekend staat, want er liep wel wat onguur volk rond en vele hoertjes, maar goed mij vielen ze niet lastig en in hostel ben ik meteen gaan slapen!