Eastcoast Australië ~ Airlie Beach & Whitsunday Islands

Midden in de nacht komen wij aan in Airlie Beach, gelukkig hoeven wij van het busstation niet heel ver te lopen naar het hostel. Wij checken snel in in een dormroom, even niet lekker tegen elkaar aan liggen, maar voor 1 nacht is dat niet zo erg. Wij gaan snel slapen en de volgende ochtend proberen wij nog een tochtje op een boot te regelen naar de Whitsunday Islands, helaas is dat voor die dag niet meer mogelijk dus boeken wij voor een dag later. Meteen regelen wij ook accommodatie voor die nacht en gelukkig is er nog een 2 persoonskamer vrij waar wij meteen onze spullen naar toe verhuizen. Daniel was al eerder in Airlie Beach geweest en samen doen wij even boodschappen en bekijken wij dit leuke kustplaatsje. Het centrum is niet heel groot en al snel belanden wij in het park waar ook een soort zwem gelegenheid is.. Wij liggen daar heerlijk te kletsen totdat het begon te regenen. Er is met de regen niet zoveel te doen dan terug te gaan naar het hostel. Qua weer hadden wij wel geluk dat wij niet op een zeilboot zaten, die avond hebben we bij een ander hostel nog lekker gegeten en naar live muziek geluisterd. Op tijd gaan wij slapen want de volgende ochtend moesten wij weer op tijd op voor onze boottrip naar de Whitsunday Islands.

We zitten op een snelle boot, waar je nog wel eens nat wordt van opspattend water, één van de meiden aan boord gilt telkens als de boot wat los komt van het water en heeft een groot deel van de boottrip een sjaal voor haar ogen, tot hilariteit van de rest van de boot ;) We varen langs verschillende eilandjes richting whitehaven beach een zand met heel wit zand waarin je zilver kan schoon polijsten. De eilandjes vond ik niet zo paradijselijk en mooi als in Fiji, maar misschien ben ik ondertussen wel een beetje verwend ;) Whitehaven beach is een schitterend wit strand, de gidsen maken onze lunch klaar en wij kunnen even ontspannen, na het eten hebben wij nog meer tijd om te ontspannen en Daniel en ik doen even een fotoshoot van elkaar op het strand. Wij waren de eerste boot die arriveerde, maar gedurende de tijd dat wij op het strand waren kwamen er meer boten aan en gingen wij weer verder. Wij vaarden naar een snorkel plek. Helaas was het water vrij troebel, ik heb nog wel wat mooie visjes gezien, maar het was lang niet zo mooi als in West Australië, Fiji of Cairns.. Ik blijf nog wel een lekker tijdje in het water totdat de boot weer richting haven vaart.

Terug in de haven worden wij in busjes weer terug gebracht naar het centrum waar Daniel en ik onze baggage op halen en ergens wat gaan eten.. Ik neem vroeg in de avond een bus naar Rainbow Beach, wel moet ik voor een paar dagen afscheid nemen van Daniel, want die gaat naar Agnes Water voor een Scooterroo tour!

 

Australië Eastcoast ~ Mission Beach & Cairns

[begin april] Vanuit Cairns namen Daniel en ik de bus naar Mission Beach waar wij een paar dagen zouden verblijven. De eerste dag doen we lekker rustig aan en genieten wij van het mooie weer, de zon en het zwembad bij het hostel. Al snel merk ik dat ik nog lang niet fit ben en naast dat ik wilde uitrusten begon ik weer bloed te verliezen. Ik ben meteen naar de huisarts gegaan in Mission Beach en die wilde mij verder laten onderzoeken in een ziekenhuis. Het ziekenhuis waar dat zou kunnen is in Cairns alleen zou dat nog zo lang kunnen duren dat ik mijn vlucht naar Nederland ook zou missen.. Ik had nog maar iets meer dan 2 weken in Australië. Toen bleek dat het niet verstandig was om verder te reizen hebben Daniel en ik meteen een skydive geboekt en ben ik met de verzekering thuis gaan bellen.. Gelukkig kregen die het voor elkaar dat ik een week later al in Cairns in het ziekenhuis terecht kon..

In de week dat wij in Mission Beach zijn hebben wij vooral heel veel gepraat, reizen wij samen terug naar Cairns gaan wij afscheid nemen... het lastige is dat wij geen idee hadden wat ons te wachten stond, maar we waren zo graag bij elkaar dat uiteindelijk de keuze werd gemaakt dat Daniel mee terug naar Cairns reisde. Ondertussen hebben we vooral heel rustig aan gedaan, beetje op strand wandelen, bij het zwembad liggen en boeken lezen.. De skydive was echt super gaaf, maar dat is in een andere blog al geschreven,.. Een paar keer zijn wij nog mee geweest op een cassowary spotting tour, maar helaas tijdens deze tours geen cassowary's gezien. Wel heel veel wallabies en kangaroes wat natuurlijk ook mooi is. Achteraf hadden wij misschien beter eerder terug naar Cairns kunnen gaan, maar de rustige dagen waren ook wel lekker.. Een dag voor vertrek komt er nog een mevrouw van het wildlife rescue center vertellen over de dieren die in Australië leven en het werk dat ze doen, ze had slangen en andere reptielen bij zich maar ook een baby kangaroe echt zoo schattig =)

Met een gewone bus gaan wij terug naar Cairns zodat wij niet backtracken op ons ticket die dan ongeldig zou worden. Onderweg zien wij dan toch nog een cassowary, een cassowary is een vrij grote kleurrijke vogel met een rare bult op zijn hooft, helaas kon ik geen goede foto maken :( In Cairns slapen wij weer in het hostel waar wij eerder zaten en zijn wij 's avonds op tijd gaan slapen zodat ik 's ochtends meteen naar het ziekenhuis kon. Ik werd onderzocht in een prive kliniek en deze arts vertrouwde het helemaal niet, alleen de verzekeringen deden moeilijk dus de arts heeft mij doorgestuurd naar een ander ziekenhuis. Onderweg zie ik Daniel nog even en zie ik ook dat de rugtas die ik graag wilde zwaar afgeprijsd is.. maar goed moet eerst naar het ziekenhuis.. Na een tijd wachten kreeg ik een arts te spreken.. hij neemt alle informatie door die hij heeft gekregen en besluit meteen een onderzoek voor dezelfde dag in te plannen,.. Ik kreeg medicatie om mijn darmen leeg te krijgen en werd toen onderzocht... gelukkig zag wat ze konden zien er redelijk uit, maar voor de zekerheid namen ze nog wat biopties.. Ze wisten zo nog niet wat mij mankeerde maar een uitgebreid onderzoek zou betekenen dat ik nog een tijdje in Cairns moest blijven, mijn vlucht naar Nederland zeker weten zou missen en het niet zeker was of ik in Nederland niet alsnog dezelfde onderzoeken moest ondergaan.. Na overleg met de arts besluit hij mij mijn  4e of 5e antibiotica kuur van de laatste 2 maanden voor te schrijven. Dit was een wat zwaardere antibiotica en zo besloten wij dat ik weer verder mocht reizen, maar dat ik wel naar een ziekenhuis zou gaan mocht ik weer zieker worden..

 Daniel haalt mij bij het ziekenhuis op en samen halen wij de antibiotica. Die avond spenderen wij met overleggen en plannen hoe wij die laatste week samen zouden doorbrengen. Gelukkig komt er een plan uit die ons beiden tevreden stelt en een dag later haal ik nog mijn nieuwe dagrugzak die zwaar afgeprijsd was en nemen wij de bus terug naar het zuiden. In Mission Beach krijg ik nog een nieuw petje omdat ik daar zo lang geweest ben en de mijne in het ziekenhuis was kwijt geraakt en daarna reizen wij verder naar Rainbow Beach, waar we midden in de nacht aankwamen.

Australië Eastcoast ~ Cairns and Atherton Tablelands

Nadat ik in Darwin afscheid had genomen van Daniel en naar Cairns ben gevlogen is er nog veel gebeurd, ondertussen ben ik alweer een paar maanden terug in Nederland, maar wil voor de volledigheid toch de reisverhalen op mijn blog nog afmaken.. Aangekomen in Cairns was ik alles behalve gelukkig, ik mistte Daniel en vroeg mij af wat ik in hemelsnaam in Cairns deed. Ik liep echt met mijn ziel onder de arm, gelukkig had ik veel contact met Daniel en hij zat in dezelfde situatie in Darwin.. Daar zit je dan, je wilt graag samen zijn maar je zit ineens een paar honderd kilometer van elkaar vandaan. Ik moest in ieder geval zorgen dat ik weer een telefoon krijg, want die was ik al eerder verloren. Op internet zat ik ondertussen te kijken voor vluchten richting Broome aan de westkust aangezien Daniel daarheen zou reizen.. Ik wilde gewoon nog even samen zijn.. Helaas waren vluchten naar de westkust niet beschikbaar of onbetaalbaar door het paasweekend wat er aan zat te komen. De Australiërs zijn ook vrij en die hebben hun vluchten natuurlijk al lang geboekt.. Ineens kwam toen Daniel met het bericht dat hij een vlucht naar Cairns had geboekt en mij dus achterna zou komen.. Ineens was het verdriet van het missen over en kon ik niet wachten om hem weer in mijn armen te sluiten. Ik moest nog een nachtje slapen en dan zouden wij elkaar weer zien. In het hostel regelde ik meteen dat ik van een dorm naar een tweepersoonskamer kon verhuizen. Toen Daniel de volgende dag het hostel binnen kwam lopen was ik zo gelukkig!

Na even lekker geknuffeld te hebben gaat Daniel eerst even rusten want na een nachtvlucht was hij vrij moe, daarna zijn wij lekker via het water naar het centrum gewandeld, waar wij samen wat gegeten hebben. Ondertussen hebben wij ook beetje besproken wat wij nog wilden doen. Daniel had in Cairns zijn duikbrevet gehaald en ik wilde nog wel graag het Great Barrier Reef zien. Bij het hostel hebben wij een tripje met een zeilboot geboekt. Helaas was bij de Uncle Brian's tour nog maar 1 plaatsje vrij en zo hebben wij om dat nog wel te kunnen zien andere plannen gemaakt. Na nog een dagje relaxen was het op tijd opstaan, met de auto van het hostel werden wij naar de haven gebracht en daar gingen wij op de zeilboot. Eerst gaan wij een eindje varen en ik besluit dat ik een proefduik wil maken. Gezien mijn gezondheidsklachten nemen zij nog even contact op met een arts maar die geeft gelukkig groen licht! Nadat ik groen licht kreeg was er eerst een snorkel stukje, het reef is erg mooi ook al is het zicht niet super. Daarna kregen de duikers een inleiding. Ik had een vrouw als buddy en na de duikuitrusting aan te hebben, gaan we vanaf de boot het water in. Aan de rails van de boot moeten wij even een paar dingen oefenen en daarna zou de duik echt beginnen. Eigenlijk moesten wij de hand van de buddy vast houden, maar omdat ik echt heerlijk relaxed in het water lag en druk aan het foto's maken was hield ze mijn duikfles vast. Het is echt genieten zo onderwater, wat een vrijheid, en hoe anders dan die ene horrorduikdag in Sydney. Zo is het echt wel leuk! Eenmaal weer boven water besluit ik nog een tweede keer te willen. Geen van de beginners gaat nog een keer en zo mag ik dus samen met Daniel, zijn buddy en de instructrice duiken. Eenmaal in het water moet ik nog wat dingen bijleren, maar dat heb ik zo onder de knie en zo maakte ik voor het eerst een helemaal vrije duik, zonder iemand die mij vast hield.. Dit smaakt echt naar meer!

Na de duik is de rest van de boot naar een eilandje.. er zwemmen haaien naast de boot dus ik besluit weer het water in te springen met mijn snorkel! Foto's van de haaien maken is onder water nog wel lastig maar ermee snorkelen is echt machtig mooi! Na het snorkelen is het tijd om weer terug naar het vasteland te varen. Ik heb een fantastische dag gehad, maar ben helaas wel beetje verbrand.

De volgende dag is het tijd om een auto te huren, Daniel had het hostel waar hij werkte gebeld en wij zouden dus 2 dagen een auto tot onze beschikking hebben en de Atherton Tablelands verkennen. Aangezien Daniel de omgeving goed kende was het makkelijk om Uncle Brian's tour zelf te doen. Bij de eerste waterval komen we Uncle Brian's tour al tegen, Daniel kende de gids en dat was qua waarschuwingen wel handig. Het grappige is dat Heidi die ook mee was bij onze tour in Darwin nu mee was met Uncle Brian's tour dus daar ook even gezellig mee gekletst. Bij de eerste waterval mag je alleen in de grote pool zwemmen de rest is te gevaarlijk maar daar kan je wel langs wandelen, de tweede waterval van de dag was wel erg gaaf, daar was een soort glijbaan over de rotsen vanaf. Stomme was echter dat wij gewaarschuwd waren niet helemaal aan de kant te komen, want er stond veel water en sterke stroming. En juist waar wordt ik heen gesleept, de rand.. je raakt dan echt in een soort van centrifuge, maar gelukkig lukte het mij wel weer om boven te komen. Daarna nog een paar keer er wel gewoon vanaf gegaan. Aangezien ik verbrand was hield ik shirtje tijdens zwemmen aan. Op het einde toen wij bijna weg wilden raakte er nog meisje in paniek.. wij hebben toen even gewacht tot ze veilig beneden en weer boven water was!

Via een bananenplantage en nog een kleinere waterval rijden wij naar de laatste waterval waar je lekker kan zwemmen.. Er is ook een trouwreportage bezig, wat wel grappig is om te zien! Het leuke van deze waterval is dat je met een beetje moeite tot achter de waterval kan zwemmen! Vanaf de waterval rijden we nog even naar een meertje waar je kan zwemmen, maar dat hebben wij vandaag niet meer gedaan.. wel hadden ze van  Uncle Brian's tour nog een cakeje over en wat drinken dus mochten wij nog even gezellig mee doen. Eenmaal aangekomen bij de on the wallaby lodge, nemen wij weer afscheid van de Uncle Brian toer gangers en worden wij heel hartelijk welkom geheten door de eigenaren. Daniel moet natuurlijk wel uitleggen, hoe het ineens komt dat hij weer terug is in plaats van verder naar de westkust ;) Na heerlijk gegeten te hebben, rijden wij die avond nog naar een groot meer om in het donker te gaan kanoen. Heerlijk met zijn tweeën kanoën over een meer dat zo glad is als een spiegel onder een zeer heldere sterrenhemel die schitterend weerspiegeld over het spiegelgladde meer.. Oh zo romantisch, en onderweg hebben wij ook nog het geluk om een platypus (vogelbekdier) in het wild te spotten. Het was een fantastische tocht en het was bijna jammer dat dit niet voor altijd kon voortduren ;)

  

Eenmaal terug in de on the wallaby lodge gaan wij snel slapen, want de volgende dag staan wij op tijd op voor een mountainbike tour. Met een busje rijden wij naar een plek waar wij nog een aantal mensen afzetten en daarna door naar de garage waar de fietsen staan opgeslagen. Wij zijn met 4 mountainbikers en de gids, een voormalig wielrenner die ook in Europa gekoerst heeft! De tocht was mooi, maar wel wat zwaar omdat ik nog steeds loop te klooien met mijn gezondheid en koorts. Onderweg maken wij ook nog een korte hike door het regenwoud, waarbij wij weer wat watervallen zien ;) Wij eindigen het fietstocht bij het meer waar wij de vorige middag ook geweest waren en daar gaan wij nog even zwemmen, heerlijk die verkoeling na een zweterige mountainbike tocht! Eenmaal terug bij on the wallaby lodge nemen wij nog snel een douche en dan is het tijd om weer afscheid te nemen en met een aantal stops terug te rijden naar Cairns, waar wij die avond nog de bus naar Mission Beach nemen.

Skydive @ Mission Beach ~ Jump the Beach, The Video!

De video die gemaakt is tijdens de Skydive in Mission Beach!

3 Days 4WD Kakadu/Litchfield explorer

Ik ben naar Darwin gegaan om Kakadu NP te bezoeken, de woensdag spendeer ik de hele dag met arts bezoeken, apotheek, etc.. Ik voel mij nog steeds niet fit en krijg van de huisarts een soort antibiotica voorgeschreven, ook vraag ik of ik op tour mag en gelukkig krijg ik hiervoor groen licht! Terug in het hostel blijkt de tour naar keuze al vol te zitten en ik had op internet gezien dat ik qua vluchten richting de oostkust niet veel langer kon wachten. Gelukkig had awesome adventures een last minute actie om de tour nog wat voller te krijgen en ik besluit na alle opties te zijn nagegaan deze tour te boeken. Van donderdag tot zaterdag ben ik dus weer onder de pannen en ik besluit ook meteen een vlucht te boeken voor zondagochtend heel vroeg om verder te reizen naar de oostkust. Op de kamer pak ik de tas voor de tour in en de rest gaat in de bagageopslag de volgende ochtend.

Ik moet al vroeg opstaan en als ik de bagage in de bagage ruimte stop blijkt reisleider Paul al te staan wachten. Ik blijk van de receptie de verkeerde informatie te hebben gekregen en de pick up time bleek dus een 20 minuten eerder. Ik pak snel mijn spullen voor de tour bij elkaar en nuttig mijn ontbijt in de truck. Annie (Engeland) werd tegelijk met mij opgehaald en samen worden wij naar het kantoor gebracht. Daar is nog Heidi (Noorwegen) en Anne en David (Engeland). Het bleek nog wachten op 1 persoon en dat was Daniel (Duitsland) en de groep is compleet. Het is maar een klein groepje, maar gelukkig wel een leuke en gezellige groep. Wij hoorden ook dat dit een tour is waar geen winst op gemaakt wordt want er moeten minstens 9 mensen mee te gaan om break even te spelen..

Vanwege de weersvoorspellingen waarbij veel regen voor Kakadu NP voorspeld wordt besluit Paul, onze reisleider, eerst naar Litchfield NP te rijden. De rit er naar toe duurt niet heel lang en onze eerste stop maken wij bij een camping waarbij ze ook een terras hebben en drinken verkopen. Hier kleed ik mij ook om zodat ik dat later als wij gaan zwemmen niet meer hoeven te doen. Onderweg naar de termite mounds zie ik Brumby's. Brumby's zijn wilde paarden die soms gevangen en getemd worden. De termite mounds zijn erg hoog en ze staan hier verspreid door het landschap. Van de termite mounds rijden wij voor een fotostop door naar Florence , even verderop hebben wij onze eerste zwemstop. Een mooi meertje onderaan de waterval waar gelukkig geen krokodillen zijn en er dus heerlijk gezwommen kan worden ;) Wij wandelen door het regenwoud weer terug naar de truck en zien onderweg naast schitterende natuur ook een aantal grote spinnen. Ik ben nog steeds niet zo dol op spinnen en ben dus blij als ik ze veilig voorbij kom ;)

Na het zwemmen hebben wij nog een fotostop bij een andere waterval voordat wij naar onze lunchplek rijden. Terwijl Paul onze lunch voorbereid bekijken wij de waterval bij de lunchplek. Hier staan ook waarschuwingsborden dat er krokodillen zitten maar helaas zien wij er geen één. Onze lunch bestaat uit hotdogs die op de BBQ zijn opgewarmd. Na de lunch rijden wij naar onze volgende zwemstop. Het is dezelfde rivier die bij de waterval uitkomt waar wij eerder gezwommen hebben dus het is veilig wat krokodillen betreft. Je heb hier verschillende stroomversnellingen die in zogenaamde "pools" uitkomen en hierin wordt dus gezwommen. Het is heerlijk weer en absoluut niet druk waardoor het echt genieten is.. waarom zou je nog naar een subtropisch zwembad gaan als je hier in de vrije natuur op een schitterende plek kan zwemmen ;) Het schijnt er met mooi weer in het weekend echter wel een stuk drukker te worden.

Na onze laatste zwemstop rijden wij terug naar de park waar wij op de heen weg gestopt zijn om ons even om te kleden en een kop warme thee te drinken. Helaas is de Arnhem Highway door overstromingen gesloten en zo moeten wij via de zuidkant Kakadu bereiken. Onderweg hebben wij echt noodweer, maar gelukkig is het droog als wij op de camping aankomen. Wij bereiden gezamenlijk het eten voor en na het eten gaan sommigen al vroeg slapen en met een klein groepje zitten wij nog even te kletsen. Daniel en ik besluiten de grote tent te nemen en kletsen nog even voordat wij gaan slapen. Als ik de volgende ochtend mijn ogen open doe heb ik vanuit mijn bed echt schitterend uitzicht op de jungle. Aangezien het erg warm is bestaan de zijkanten van de tent uit gaas dat de muggen tegenhoud en zo kan je dus mooi naar buiten kijken. Ik ben de laatste die wakker wordt en iedereen is al aan het ontbijt dus ik moet even opschieten zodat ik op tijd ben voor een nieuwe dag waarin wij Kakadu NP gaan verkennen.

Onze eerste stop is de Nourlangie Rock waar wij een schitterende wandeling maken en meer te horen krijgen over de aboriginal cultuur in deze regio en alle rotstekeningen. Na de hike rijden wij terug naar het kamp voor een lunch en daarna hebben wij een boottocht over de wetlands. Deze boottocht was erg mooi, veel vogels gezien en als klap op de vuurpijl een krokodil in het water. Op de boot krijg ik echter steeds meer moeite met de hitte, ik voel mij niet lekker en het lukt mij niet om af te koelen. Na de boottour gaan wij naar het cultural centrum en daar loop ik linea recta naar een bankje onder de airconditioning. Er draait een filmpje die 10 minuten duurt en na die drie keer  gezien te hebben kan ik iedereen informeren. Verder zie ik niets van het informatie centrum.. Buiten knalt de hitte meteen mijn lijf weer in en eenmaal terug op het kamp krijg ik het steeds zwaarder.. ik voel mij raar in mijn hoofd en begin wazig te zien.. Van Heidi krijg ik hydralite en Paul zorgt dat mijn voeten in een bak met ijswater gezet worden en geeft mij verder ijsblokjes om af te koelen. Iedereen ligt ondertussen in het zwembad en Daniel houdt een oogje in het zeil bij mij om te controleren dat alles goed blijft gaan.. Als ik mij een beetje beter voel verplaatsen wij ons ook naar het zwembad.. eerst het ijs en daarna het koele water doet echt wonderen en ik blijf dan ook zo lang ik kan in het koele water van het zwembad.

Helaas kan ik niet de hele avond in het zwembad blijven maar een goede maaltijd voor het avondeten is natuurlijk ook niet verkeerd. Na het eten neem ik nog even een koude douche en zitten wij met zijn allen nog even gezellig samen voordat wij weer gingen slapen. De volgende morgen is onze laatste dag alweer aangebroken. Na het ontbijt rijden wij naar een plek waar wij nog even gaan hiken. Halverwege kan je kiezen om verder omhoog te klimmen of daar te relaxen. Ik houd wel van wat klimmen en klouteren en zo gaan wij met ons vijven naar boven en halen wij de top waar wij beloond worden met een schitterend uitzicht. Hierna lopen wij weer terug naar de beide achterblijvers en er sluiten nog 2 personen bij ons aan die na 1 nacht terug willen naar Darwin, omdat ze het helemaal niets vinden.. Als de groep compleet is wandelen wij nog naar een plek om te zwemmen.. Wij steken een poel over en dan lopen wij naar een waterval waar wij heerlijk kunnen zwemmen.. Ik had alleen mijn bikini niet meer aangetrokken, maar omdat ik toch al doorweekt was van het zweet was het wel lekker om met kleren en al het water in te duiken!

Na het zwemmen raken Daniel en ik een beetje achterop bij de groep, pas tegen het einde halen wij ze weer in.. Helaas zit de tour er dan alweer bijna op en na een lunch rijden wij terug naar Darwin. Wij moeten weer via de lange route terug want de highway was nog steeds gesloten. Eenmaal terug in Darwin nemen wij afscheid van elkaar en boeken Daniel en ik samen een kamer in de YHA.. Na een heerlijke douche gaan wij samen uiteten en daarna nog een paar uurtjes slaap pakken want ik moet om 3 uur alweer opstaan om mijn vlucht naar Cairns te halen. Het afscheid is behoorlijk emotioneel en lastig.. gelukkig kwam ik op het vliegveld nog wat bekenden tegen dus hoefde niet de hele tijd alleen te zitten.

The Ghan ~ Alice Springs, Katherine, Darwin

Het is maandagochtend en een nieuwe reisdag is aangebroken, aan het einde van de dag ga ik met de trein van Alice Springs naar Darwin. Het is niet zomaar een trein maar "The Ghan" deze trein gaat van Adelaide via Alice Springs naar Darwin. Ik ben echter allesbehalve fit en loop die ochtend dan ook naar de receptie om te vragen of ik een late checkout mag zodat ik nog iets langer in bed kan blijven. Gelukkig is dit mogelijk en ik kruip meteen weer in bed om daar te blijven totdat ik er echt uit moet om boodschappen te doen en de treinreis die 24 uur duurt voor te bereiden. Eerst ga ik even langs het medicare office om nog wat doktersgeld terug te vragen en daarna haal ik mijn onderwaterfoto's op en koop ik eten voor de treinreis. Gelukkig heb ik alle tijd en kan ik rustig aan doen. In het hostel is het nog even wachten totdat ik naar de bus kan die mij naar het treinstation brengt.

Op het treinstation aangekomen check ik mijn bagage in en kijk ik even in het stationswinkeltje rond. Daarna maak ik buiten wat foto's van de trein en loop ik naar het gedeelte van de trein waar ik mijn stoel heb. Ik heb voor deze trein een slaapstoel geboekt, iets wat ik nog niet eerder heb gedaan. In het gras lig ik nog even lekker in het zonnetje te wachten totdat ik de trein in mag. De zitplaatsen zijn mooi ruim en naast mij zit een Australisch meisje uit Sydney. Het duurt nog even voordat wij vertrekken en ondertussen krijgen wij informatie over de reis en de stop die wij morgen maken in Katherine. In Katherine maken wij een stop van een paar uur en kan je kiezen uit verschillende excursies.

The Ghan is zoals eerder gezegd een trein route die loopt van Adelaide naar Darwin, dwars door het centrum van Australië. De trein waarin ik zit is 700m lang en je hebt verschillende klassen van de sleeperseats oftewel de slaapstoelen waar ik zit tot luxe kleine compartimenten met eigen bed en douche. The Ghan heeft zijn naam te danken aan de Afghaanse kameelrijders die voorheen het land doorkruisten met hun kamelen. Op deze manier werd het centrum van Australië voorzien van alles wat ze maar nodig hadden van de buitenwereld. De totale afstand die de trein aflegd is 2979km en je doet er 2 nachten over. In 1878 wordt met de bouw van de spoorlijn begonnen en sommige stukken zijn door overstromingen weggespoeld en weer opnieuw gebouwd. Pas sinds 2003 komt de trein in Darwin en sinds 2004 de passagierstrein.. Pas sinds kort is de route weer opengesteld aangezien door overstromingen er wat problemen waren. Ik was daar wel blij mee want het is leuker het hele stuk met de trein te doen dan een stuk met de bus.

Al snel nadat wij Àlice Springs verlaten hebben wordt het donker, hierna kan je niet lekker meer naar buiten kijken.. Ik lees wat in mijn boek, babbel met wat mensen in the trein en wandel een beetje rond.  Na mijn gekochte eten voor het diner te hebben opgegeten boek ik een boottour om de Katherine Gorge te zien. Hierna relax ik tot ik ga slapen. De sleeper seats zijn verbazingwekkend comfortabel en ik maak een goede nacht! Als de slaap stoelen in de CityNightLine ook zo goed zijn dan kan het best zijn dat ik daar in het vervolg gebruik van ga maken ;) Het is buiten alweer licht als ik wakker wordt en na een ontbijt kijk ik lekker naar buiten, het landschap is verbazingwekkend groen en ik hoor later van een meisje dat op de trein werkt dat het normaal niet zo groen is maar het is de afgelopen maanden behoorlijk nat geweest en dat maakt het landschap erg groen.

In Katherine aangekomen staan de bussen al klaar en worden wij naar onze excursies gebracht. Bij de Gorge kunnen wij even naar het toilet en dan gaan we naar de boten. Er zijn in totaal 3 boten en langzaam varen wij door de Gorge. De Gorge is belangrijk voor de aboriginals en je krijgt hier dan ook veel informatie over. De Katherine Gorge bestaat uit verschillende delen maar door het hoge water kunnen wij alleen het eerste stuk varen. Helaas zien wij geen krokodillen maar het was een leuke vaartocht. Na de boottocht wandel ik naar het bezoekerscentrum en hier krijgen we nog scones en thee, daarnaast kijk ik wat in de shop rond totdat wij met de bus terug naar de trein gebracht worden.

Eenmaal bij de trein heb ik nog even tijd voor een aantal foto's en dan gaat de reis weer verder naar Darwin. Dit laatste stuk vliegt echt voorbij en in Darwin wordt ik met de shuttle naar het centrum gebracht vanwaar ik naar de YHA wandel. Ik heb echt een mooie treinrit gemaakt en ben ondertussen best benieuwd naar het deel tussen Alice Springs en Adelaide, wie weet in de toekomst ;) Reizen met de trein blijf ik leuk vinden en ga ik vast en zeker nog wel meer doen!

3 Day Uluru Outback Safari!

Na 2 nachten in Sydney was het tijd om Australië nog wat verder te verkennen. Ik nam het vliegtuig naar Alice Springs en vanuit de lucht had ik goed zicht op mijn huisje waar ik een paar maand heb gewoond naast Ashfield park. In Alice Springs aangekomen kon ik in het hostel meteen de tour naar Uluru boeken. Het wer een 3 daagse Uluru Outback Safari met adventure tours Australia. Ik kon de volgende ochtend al vertrekken dus heb in de kamer mijn tas voor die 3 dagen ingepakt en heb de grote rugzak in de luggage storage room gezet. Nadat dit geregeld is maak ik een wandeling door Alice Springs. Ik lever mijn camera in zodat ik de onderwaterfoto's ook kan bekijken en ik doe boodschappen in de beide supermarkten zodat ik voor vertrek nog een beetje ontbijt heb en tussendoor ook wat te knabbelen. Terug in mijn kamer maak ik kennis met Sarah uit Engeland die dezelfde tour gaat doen. Wij gaan beiden vroeg slapen aangezien wij al vroeg worden opgehaald om aan deze tour te beginnen.

Om 5.15 gaat mijn wekker en is het klaar maken en wachten op de bus die ons op komt halen. Vanuit het hostel bleek er nog iemand vanuit het hostel mee te gaan. Francois uit Canada. Onze reisbegeleidster is Fleece en samen halen we de andere mensen die op deze tour meegaan op uit de verschillende hostels. Daarna rijden wij naar het kantoor waar nog even wat papierzaken ingevuld moeten worden voordat wij echt aan de tour kunnen beginnen! In het begin is iedereen nog een beetje stil, ik eet mijn ontbijt en slaap een beetje. De eerste stop is echter al snel bij een camelfarm. Hier noemen ze alles volgens mij kamelen maar de beesten die hier rondliepen waren toch echt dromedarissen. Je kon een kort ritje op zo'n beest maken maar daar had ik geen zin in, dat lijkt mij meer iets voor als ik pyramides of woestijnen ga bekijken in Egypte ofzow ;) de volgende stops waren een toiletstop en daarna een stop waar wij een voorstel rondje deden.

Tegen de lunch komen wij aan bij Kings Canyon en in het resort nuttigen wij onze lunch, daarna rijden wij door naar Kings Canyon voor een wandeling. Het zwaarste gedeelte van de wandeling is meteen in het begin. Wij moeten naar de top van de canyon en de klim er naar toe heet de heart attack climb. Je hartslag gaat er zeker een beetje van omhoog want het is een redelijk steile klim. De wandeling ging daarna over de rand van de bovenkant van de canyon. Hiervandaan heb je schitterende uitzichten, ongeveer halverwege heb je de garden of eden en hier hebben wij ook een korte pauze met koekjes! Aangezien het er best vochtig is heb je hier een hele andere vegetatie dan op andere plaatsen in de omgeving wat wel bijzonder is! Na de wandeling rijden wij terug naar het Kings Canyon resort waar wij een douche kunnen nemen en Sarah en ik besluiten eerst daar nog even te zwemmen. Na het opfrissen rijden wij naar ons eerste kamp. Aangezien er regen voorspeld wordt en het niet druk is krijgen wij een upgrade van een swag naar een tent. Een swag is namelijk een soort bivak waarmee je in de open lucht slaapt. Sarah en ik delen een tent en die avond hebben wij spaghetti als avond eten.

Redelijk op tijd zijn wij gaan slapen en al vroeg staan wij weer op, vandaag gaan wij Uluru of internationaal beter bekend Ayers Rock bezoeken. Ik zal het Uluru gaan noemen aangezien dat de Aboriginal naam er voor is. Vanuit Kings Canyon is het nog wel een eindje rijden. Eerst doemt Mt. Connor op een rots formatie die op Uluru lijkt maar op prive grondgebied ligt, hier vlakbij stoppen wij nog even bij een roadhouse aangezien het de enige plek is waar je nog drank kan kopen. Drinken is iets wat ik hier echt nauwelijks doe, het is duur en kan ook zonder alcohol wel lol hebben. Na dit roadhouse rijden wij naar ons kamp in Yilara het plaatsje net naast Uluru. Hier hebben wij een lunch en daarna rijden wij naar het bezoekerscentrum van Uluru, hier leren wij meer over Uluru en de aboriginal cultuur, een grappig iets is het sorry boek. Het schijnt namelijk zo te zijn als je zand of een steen of iets dergelijks van Uluru meeneemt dat je ongeluk in je leven krijgt. In dit boek zijn allemaal breiven te lezen van mensen die een steen of zand hebben meegenomen en daarna allerlei soorten pech kregen. De mensen sturen de stenen of het zand terug met een brief om sorry te zeggen maar ook hele levensverhalen. Je kan dus maar beter voor de zekerheid geen souvenir zo meenemen ;)                              

Helaas hadden wij net even te weinig tijd in het informatiecentrum, maar goed we moeten door, op naar de rots zelf om er een wandeling omheen te maken. De gids mag niet mee en ik kom er net op tijd achter dat mijn camera nog in de bus ligt. Als groep wandelen wij al kletsend om Uluru heen. Het is best een bijzondere rots zo dat uit het niets opduikt en van dichtbij toch meer vorm heeft dan je van iets verder eraf zou denken. Het rondje om Uluru is 10.6km en wij lopen lekker rustig en hebben veel lol. Wij komen door ons langzame tempo haast te laat voor het kleine stukje dat onze gids wel mag doen, maar dan is het een voordeel dat wij als groep liepen. Het laatste stukje wordt ons nog iets over de rots en de betekenis van Uluru voor de aboriginals verteld. Daarna gaan wij meteen door naar de sunset viewing area. Het is de hele dag al bewolkt dus veel van een zonsondergang zullen wij niet zien. Sarah en ik zien en spreken ons kamergenootje Karen nog even en verder is het gewoon gezellig samen zijn, de zonsondergang kwam zoals verwacht niet. Eenmaal terug in het kamp wordt de BBQ aangestoken en hebben wij kameel en kangaroe voor het avond eten. 's avonds zitten wij gezellig samen, toch nog even het moment uitstellen dat wij in onze swags kruipen, want eng is het toch wel een beetje met de spinnen en muizen die rondrennen.. Eenmaal in onze swags begint de regen een beetje te druppelen, maar eenmaal in slaap gevallen krijg ik niets meer mee..

Mijn wekker stond blijkbaar een beetje later als de rest want als ik wakker wordt is iedereen al druk in de weer met opruimen en ontbijt. Het is nog erg vroeg want wij gaan de zonsopgang bekijken. Na het ontbijt zit iedereen weer in de bus en rijden wij naar een locatie tussen Uluru en Kata Tjuta wat wij die ochtend gaan bezoeken. Hier ben je iets verder van Uluru en dat vond ik qua zonsopkomst wel jammer omdat er vandaag al een stuk minder wolken waren was de zonsopkomst erg mooi. Je ziet dan echt Uluru door de zon van kleur veranderen. Na de zonsopkomst rijden wij door naar Kata Tjuta voor een laatste grote wandeling. Ik voel mij niet heel super en weet niet zeker of ik de hele wandeling ga doen. Voordeel is dat het heen en terug is dus ik begin gewoon en zie wel waar het schip strand. Het is hier echt super mooi en ik geniet van de natuur.. eigenwijs als ik ben loop ik door tot het einde en weer terug.. waar ik normaal wat meer vooraan loop was ik nu door het niet lekker zijn wat langzamer voor mijn doen. We hebben tijdens de wandeling ook wat groepsfoto's gemaakt.. Ondertussen is het weer helemaal opgeklaard en is er een mooie blauwe lucht te zien. Ik vraag de reisleidster of wij misschien nog even tijd hebben om terug te gaan naar Uluru voor een foto.

Eenmaal terug in de bus maken wij nog een toiletstop en zien wij wilde kamelen grazen. Gelukkig hebben wij nog een beetje extra tijd en rijden wij terug naar de plek waar wij de zonsondergang met Uluru zouden zien om nog wat foto's te maken. Deze foto's zijn echt een stuk mooier als met de bewolkte lucht. Vanaf Uluru rijden wij door naar vliegveld om de eerste persoon af te zetten, daarna terug naar het kamp voor een lunch en dan weer naar vliegveld om Sarah af te zetten. Wij hebben daarna nog een lange busreis terug naar Alice Springs. Ik ben zo moe dat ik het grootste gedeelte lig te slapen en ben dan ook blij als ik terug in hostel ben. Die avond wilde ik pizza eten maar de wachttijd bij de pizzeria was te lang dus maar een broodje bij de subway.. de dagen erna lig ik vooral ziek in bed, dus van Alice Springs zie ik verder niet veel.