Москва WCH Sprint 2009 (Крылатское) part 5

Maandag 19 januari 2009

Vandaag werd ik verrassend makkelijk en snel wakker, ik kleedde mij ook meteen maar half aan, want ik had het koud. Na het aankleden ben ik begonnen met inpakken, want dit was onze laatste dag in Moskou en wij zouden als we terug komen in het hostel onze spullen pakken om richting het vliegveld te gaan. Nadat zo goed als alles ingepakt was zijn wij op weg gegaan. Ik wilde nog heel graag een t-shirt van het Hard Rock Café kopen en zo gingen wij eerst op weg naar het Hard Rock Café dat aan het Arbát ligt. Onderweg kwamen wij eerst nog langs een souvenirwinkeltje waar ik een matroesjka voor mijzelf heb gekocht, dit is toch wel het bekendste onder de Russische souvenirs. Tevens heb ik ook een magneet gekocht voor op mijn koelkast! Als je wat verder de winkel inliep kon je vooral wapens kopen, erg vaag en voor mijn gevoel ook wel verontrustend dat je dat gewoon in een souvenirwinkel kan kopen, al weet ik natuurlijk niet of er verder regels voor gelden. Ontbeten hadden wij ook nog niet en zo liepen wij een tentje in waar ze pannenkoeken verkochten, ze vertelden ons dat wij nog 10 minuten zouden moeten wachten en daar hadden wij helaas geen tijd voor. Het Hard Rock Café was snel gevonden en meteen bij binnenkomst zag ik al een bruin shirtje hangen die ik wou hebben. Vaak is het bij mij wel even rondkijken welk shirt ik wil, maar bij dit shirt wist ik meteen die wil ik hebben! Even aangepast en toen ik de juiste maat had heb ik die meteen afgerekend en het shirt meegenomen. Nu gingen wij op weg naar het Rode Plein, maar onderweg liepen wij nog even de starbucks in om snel een broodje als ontbijt te kopen.Bij het Rode Plein hadden wij helaas geen tijd meer om St. Basils Cathedral van binnen te bezoeken, maar wij hebben nog wel even genoten van het immense plein en de buitenkant van de schitterende St. Basils Cathedral. De bolletjeskerk die mooi gekleurd is en dat in een sneeuwwit landschap. Na nog even genoten te hebben van dit mooie plein zijn wij teruggewandeld naar het hostel. Onderweg zagen wij nog wat bekende gezichten van Referee, die de sportsmarketing rond de schaatswedstrijden regelt. Zo'n grote stad en toch kom je zo af en toe bekenden tegen. In het hostel pakten wij de laatste spullen bij elkaar en checkten wij uit. Met de metro gingen wij naar het Paveletskaya treinstation. Eenmaal daar aangekomen kunnen wij het station niet vinden, na nog even rond te zijn gelopen besluit ik naar een museum te gaan om te kijken of ik daar iemand kan vinden die Engels spreekt. Er wordt een oud vrouwtje van boven geroepen die goed Engels spreekt. Zij legt mij graag de route naar station uit. Het blijkt dat wij door een tunneltje moeten daarin links en zo komen wij bij het station. Zij geeft mij ter afscheid een zoen op mijn wang en wenst mij een goede terug reis toe! Echt schattig dat oude vrouwtje! Wij vinden na deze uitleg al snel het station en daar kopen wij een kaartje voor de vliegveld trein en begonnen wij met wachten op de trein. Gelukkig was het buiten niet super koud en duurde het wachten niet lang!
Onderweg in de trein naar vliegveld beginnen wij met een lijstje van geweldige uitspraken van afgelopen weekend en zo gaat de reis al snel voorbij en zijn wij zo op het vliegveld Domodedovo. In de rij bij het inchecken staat ineens een Duitse jongen uit het hostel achter ons en daar babbelen wij even mee. Lisan en Aukje moesten hun rugzakken naar een ander gedeelte op het vliegveld brengen en daarna kregen wij onze boarding passes weer mee. Wij zijn meteen door de douane gegaan en dat was wel interessant en toch een stuk anders dan ik gewend ben. Eerst leveren wij ons briefje dat wij op de heenweg hebben gekregen in en krijgen wij stempels in paspoort en op onze boarding passes. Daarna gooi je de handbagage door de scanner en zelf moet je in een Röntgen apparaat gaan staan met de handen omhoog voor je en wordt je zelf gescand. Als alles goed is mag je dan doorlopen richting vliegtuig. Wij moesten nog een tijd wachten en ik besloot mijn laatste roebels op te maken aan 2 leuke sleutelhangers. Verder heb ik nog even rondgelopen over het vliegveld voordat ik rustig ging zitten wachten totdat het tijd was om te gaan boarden. In het vliegtuig naar Berlijn heb ik nog even lekker liggen slapen en de reis is dan ook zo voorbij. In de bus van vliegtuig naar de hal herkennen wij Jenny Wolf haar vriend die wel moest lachen dat hij herkend werd. Zelf moesten wij snel naar de volgende Gate die ook nog eens verplaatst was van dichtbij naar ver weg. Gelukkig haalden wij alles op tijd al waren wij wel één van de laatsten die incheckten voor de vlucht naar Münster.
In dit vliegtuig waren de passagiers wel raar ingedeeld, namelijk eerst de passagiers, toen een lading lege banken en dan wij met zijn vieren achterin. Wel hebben wij erg lol met de steward die ook wel moest lachen toen wij zijn veiligheids instructie gingen nadoen, hij zei al dat wij het de volgende keer wel konden overnemen ;) De vlucht ging snel voorbij ook deels door lol om de cosmopolitan die ik bij het ingaan van het vliegtuig had meegenomen en ja Berlijn-Münster is nou ook niet bijster lang vliegen! In Münster moesten wij nog even wachten op de bagage en in de aankomst hal stonden Kirsten haar ouders al te wachten en namen wij afscheid van Kirsten. Aukje, Lisan en ik moesten nog even wat langer wachten op mijn vader. Onderweg naar huis wil de TomTom na fout rijden ons nog heel lang terug sturen naar de A 31 maar dat deden wij niet en zo reden wij onze eigen route terug naar huis. Op de radio hoorden wij nog dat Erben toch zwaarder geblesseerd was dan dat ze in Moskou dachten en zijn seizoen is over, dit is toch wel een tegenvaller. Aukje en Lisan zetten wij op de trein in Hoogeveen en niet veel later om 22.30 was ik zelf weer thuis van een mooie trip naar Moskou!

Москва WCH Sprint 2009 (Крылатское) part 4

Zondag 18 januari 2009

Vanochtend had ik wat moeite met wakker worden, maar goed het was weer een nieuwe dag en vandaag gingen wij gezamenlijk ontbijten bij Starbucks in de Arbat straat. Ik had een heerlijk broodje met kaas en kalkoen en wat andere dingen en daarnaast een lekkere grote mok met thee. Na het heerlijke ontbijt namen wij de metro naar het hotel van de schaatsers om daar de bus naar de ijsbaan te nemen. Bij het hotel moesten wij nog wel even wachten en Lisan heeft in die tijd gezellig met Maciej staan praten. De busrit ging lekker snel en al vroeg waren wij op de ijsbaan. De meute waren wij nu voor en dat was een stuk relaxter binnenkomen. Bij een kraampje kijken wij nog even wat er allemaal verkocht wordt en ik pas een leuke roze pruik ;) Ook haalden wij wederom de hospitality bandjes op zodat wij weer lekkere hapjes konden eten ;) Toen het wat drukker werd zochten wij ons plekje in de bocht weer op en hangden we de vlaggen en Lisans spandoek weer op! Wij besluiten ook nog om wat verderop in de bocht een bijzonder laken op te hangen, om te laten zien dat deze ook weer mee was ;) Nadat alles was opgehangen gingen wij lekker rustig de warming up van de schaatsers bekijken.
Ook vandaag begint het toernooi weer met de 500m dames, waar Annette Gerritsen door haar val al in de eerste rit moest starten, gelukkig zet ze op deze laatste afstand een goede tijd neer waardoor ze haar toernooi wel goed afsluit. De 1000m mag ze namelijk niet meer rijden. De belangrijkste rit op de 500m ging weer zoals het hele seizoen en vorig seizoen al tussen Jenny Wolf en Beixing Wang. Jenny Wolf blijkt toch de net iets sterkere 500m rijdster van de twee te zijn en wint deze afstand. Bij de heren is het nog flink spannend met meerdere titelkandidaten en de 500m blijft een mooie explosieve afstand, Shani Davis hoort nog niet bij de toppers op de 500m maar rijd hele sterke 1000m terwijl dat voor schaatsers als Fengtong Yu weer net andersom is. Deze laatst genoemde rijdt ook de eerste 34'er, maar het is net niet genoeg voor de eerste plaats, want in de laatste rit duikt Nagashima nog onder de tijd van Fengtong Yu.
Wel jammer is dat wij helemaal geen idee hadden van beide klassementen zo vlak voor de laatste afstand, maar wij weten wel ongeveer wie de kanshebbers zouden moeten zijn. Wij gaan nu eerst naar de hospitality ruimte om lekkere koekjes en wat broodjes te eten en thee te drinken. Hier kijken wij de eerste ritten van de dames. Ook gaan Kirsten en ik nog even samen helemaal naar de top van het stadion wat echt superhoog is :O Het stadion zat lang niet vol, maar wij hadden van deze hoogte wel een goed overzicht over de baan! Daarna weer naar beneden en even naar toilet. Ook had ik voor mijzelf besloten dat ik graag een russia muts wou kopen dus dat ook meteen maar even gedaan en dat was maar goed ook want ze waren al bijna op! De 1000m dames was al bijna afgelopen en Anni Friesinger won deze afstand gevolgd door Beixing Wang en een knappe 3e tijd van Margot Boer. Beixing Wang is met deze goede klassering in het eind klassement de kampioen geworden! De wereldkampioene van vorig jaar, Jenny Wolf wordt uiteindelijk in het eindklassement tweede en de jonge Chineze Jing Yu wordt heel verrassend 3e.
De 1000m mannen wordt ook erg spannend want er zijn meerdere kanshebbers, eerst rijden de lager geplaatste mannen die geen kans meer op de titel maken, maar wel het toernooi uitrijden en een goede 1000m willen rijden. De spannende ritten beginnen als Kyu Hyuk Lee aan de start staat, hij rijdt tegen Pekka Koskela. Ineens zien we aan de overkant Lee onderuit gaan en Koskela kan maar net over hem heen springen. Wij baalden echt gigantisch want wij hadden gehoopt dat Lee voor de derde maal wereldkampioen zou worden, maar helaas ging dit niet door. Voor ons was op dat moment eigenlijk het toernooi voorbij, het is gewoon niet leuk als er weer een favoriet wegvalt. Maar ja de races gaan door en er moest nog iemand tot kampioen gekroond worden. Shani Davis moest nog rijden en hij reed een super 1000m die hij ook wint! Na deze rit blijkt ook dat Shani gewoon wereldkampioen sprint is geworden, dit hadden wij van te voren nooit gedacht. Gelukkig waren wij toen snel de shock van de val van Lee te boven en erg blij met de winst van Shani. Nagashima rijdt naar een tweede plaats in het eindklassement en Simon "broertje" Kuipers vult het podium aan met een mooie 3e plaats.
Na de race komt Shani weer naar ons toe en wij besluiten naar de kussens te gaan om Shani te kunnen feliciteren. Een bewaker was hier niet heel erg blij mee maar gelukkig liet hij ons wel even rustig Shani feliciteren, maar daarna moesten wij wel meteen weer de tribune op wat we dan ook maar braaf hebben gedaan. Het grappige is dat dit feliciteren met de 3 zoenen ook op tv is uitgezonden! Weer terug op de tribune hebben wij snel onze spullen gepakt om naar de hoofdtribune te gaan om daar de prijsuitreiking te gaan bekijken! Het was wel even een gesjouw over de tribune om een goede plek te vinden, maar gelukkig vonden wij vooraan een mooi plekje om zo alles goed te zien! Na de huldiging wachten wij buiten nog even op Erik om daarna richting de schaatsbus te gaan. Er reden veel bussen en wij kwamen bij Kleintje Pils in de bus te zitten. De bus zat flink vol met Nederlanders en Henk Gemser vond het net een "schoolreisje". Hij vroeg ook of wij ook na een half uur de boterhammen al op hadden ;) Ik "kende" Henk Gemser zo helemaal niet en dat was wel erg leuk!
's Ochtends hadden wij al geïnformeerd over hoe wij ook naar het banket konden en terug in het hotel zijn wij daarmee verder gegaan. Shani vroeg ook aan allerlei mensen of wij meekonden en Marnix kwam met het idee dat wij maar met Shani moesten meelopen. Wij moesten nog wel even op hem wachten en zo spreken wij nog verschillende schaatsers waaronder Christoffer Fagerli Rukke die ons nog een halve chocolade reep geeft. Toen Shani kwam zijn wij met hem meegelopen en zo kwamen wij met Shani en de groep langs de eerste bewakers.. maar ja toen moesten wij nog langs 2 bewakers en die wouden ons er niet in laten. Shani heeft echt van alles geprobeerd, maar de Russen zijn star en erg op hun regeltjes. Na een heel aantal mensen gesproken te hebben kwamen wij er toch niet in en werden wij weggestuurd. Helaas helpt het niet als de wereldkampioen zegt dat hij je mee wil, want de Russen geven niet toe.
In de lobby spraken wij nog even wat Finse vrouwen en wij besloten daar dat wij even naar het toilet te gaan om ons om te kleden voor de avond. In het hotel was het eten veels te duur, maar dichtbij was er een groot winkelcentrum met een foodcourt. Eerst hebben Kirsten, Lisan en Erik eten gehaald en hebben Aukje en ik de tafel bezet gehouden en daarna gingen wij eten uitzoeken. Ik zag een leuk tentje waar ze met messen op een grote bakplaat de groenten en vlees fijnhakten. Hier zag het eten er ook erg lekker uit. Eerst mocht ik een schaaltje vullen met allerlei groenten en vlees en daarna werd het op de bakplaat gegooid en daar gebakken en fijngehakt. Dit zag er echt super cool uit. Op het einde werd er nog wat rijst toegevoegd en mijn maaltje was klaar. Na het eten zijn wij weer terug gelopen naar het hotel en zijn wij bij de Finse dames gaan zitten. Één van die vrouwen had ik al eens eerder in Heerenveen gezien en we hebben gezellig zitten kletsen. Op een gegeven moment zien wij Maciej lopen, en Lisan was ineens weg en stond al snel bij Maciej. Maciej kwam bij ons zitten babbelen. De Finse dames moesten op een gegeven moment weg want zij namen die nacht de nachttrein terug naar Finland. Maciej ging na een uur babbelen ook naar zijn kamer om te slapen. Al snel nadat Maciej weg was kwamen Håvard, Hege en de ijsmeester van Hol babbelen. Christoffer waren ze kwijt en die gingen ze bellen. Zo kwamen Christoffer en Konrad ook babbelen. Wij lieten ons laken zien en Konrad was meteen enthousiast om het spel te gaan spelen. Zo hadden wij een leuke avond waar door sommigen nog wel eens vals gespeeld werd om te winnen, maar goed zo lang je maar plezier hebt! Ik denk ook dat ze in het hotel wel raar hebben opgekeken want schaatsers die hun laatste avond vieren en spellen die normaal niet in een luxe hotel gespeeld worden. Gelukkig had iedereen er lol om en hadden wij allemaal een geweldige avond. Rond een uur of 12 vonden wij het wel tijd om terug naar ons hotel te gaan om zo te zorgen dat wij niet de laatste metro zouden missen. Wij namen nog even afscheid van iedereen en het was tijd om te gaan. In het hostel hebben wij nog even nagebabbeld en afscheid genomen van Erik, die de volgende ochtend vroeg zou vertrekken naar huis! Met een tevreden gevoel en terugkijkend op een geslaagd weekend viel ik in slaap!

Москва WCH Sprint 2009 (Крылатское) part 3

Zaterdag 17 januari 2009

Vanochtend ging om half 9 de wekker, ik had alle tijd om rustig op te staan aangezien we pas om 11.00 uur weg moesten. Zo kon ik mooi rustig mijn haar doen, aankleden en de tas voor de dag pakken. Wel was ik vroeg klaar dus werd het nog een tijd rondlummelen, ondertussen bedacht ik mij dat het wel leuk zou zijn om te gaan ontbijten bij Starbucks, maar daar was het vandaag al te laat voor, maar morgen zouden wij dat zeker doen. Rond 11.00 uur lopen wij naar het metrostation waar Aukje en ik nog belegde broodjes kopen, de rest had al ontbeten. Wij gingen met de metro naar het station voor Krylatskoe, aangezien je vanaf daar een bus naar de ijsbaan kon pakken. De metro reis ging goed en buiten het metro station vonden wij ook al snel het busstation vanwaar wij de bus naar de ijsbaan zouden nemen. Nadat wij allemaal een kaartje hadden gekocht was het wachten op de bus. Er stonden veel mensen dus het werd nogal proppen om allemaal in de bus te kunnen, gelukkig stonden wij vijven er in en gingen wij op weg naar de ijsbaan. Door de sneeuw en alle viezigheid die dat met zich meebrengt was het lastig om naar buiten te kijken om te zien of wij er al bijna waren. Gelukkig herkende Erik de ijsbaan en stapten er bij een halte al een aantal mensen uit. Wij stapten ook uit, maar bleek één halte te vroeg te zijn. Dit vond ik niet heel erg, want vanaf waar wij uitstapten konden wij al mooi foto's van het stadion maken en het was niet heel ver lopen.
Aukje en ik hadden in het hostel van de eigenaar al toegangskaarten gekregen voor het WK sprint, dat was wel een leuke meevaller! Kirsten, Lisan en Erik hadden via ATP kaarten besteld en zouden bij de ijsbaan kaarten krijgen. Bij aankomst was het echt al superdruk met mensen en het zou nog wel even duren voordat het zou beginnen dus ik was bijhoorlijk verrast. Aukje en ik mochten al naar binnen, maar de rest moest ATP nog bellen voor de kaarten en aangezien wij niet wisten hoe alles werkte wouden wij elkaar niet kwijt raken. Eerst waren ze van ATP niet bereikbaar, maar gelukkig belde ze terug en kwam ze met de kaarten aanlopen. Aukje en ik bleken kaarten van Essent te hebben gekregen en kregen daarom een bandje voor de Essent ruimte.. Wij hadden 4 kaarten gekregen en zo kregen Lisan en Kirsten ook zo'n bandje want je was maar één kaart voor het hele weekend nodig. Bij de ingang moet je je tas door de röntgen laten gaan en zelf ga je door een metaaldetector. Door de drukte en al het lawaai was ik gewoon mijn rugzak met spullen vergeten, gelukkig kwam Aukje daarmee aanlopen!
Met de kaarten mochten wij ook op de speciale Essent tribune zitten aan de finishkant, maar toch voelden wij ons daar niet helemaal thuis en het zicht was ook niet optimaal, dus op naar ons vertrouwde plekje in de bocht na de finish. Hier zoeken wij een mooi plaatsje op en hangen wij onze vlaggen en Lisan haar spandoek op. Op onze plaats komt Lisan er ineens achter dat ze haar buideltasje met geld en paspoort bij de scanner had laten liggen, en snel rennen wij weer naar de ingang, waar godzijdank haar tas met inhoud nog lag! Erik heeft een perskaart gekregen zodat hij overal mooie foto's kan maken! Het publiek om ons heen op de tribune bestond voornamelijk uit soldaten en schoolklassen, dat is eens wat anders dat het carnavaleske zuipende publiek dat Thialf trekt!
Het toernooi begint met een lange openingsceremonie met toespraken die haast lijken op het omroepen van propaganda, zoals je wel eens op tv ziet! De landen worden met vlaggen door kunstschaatsters voorgesteld en er is een ISU mascotte in de vorm van een grote beer. De races worden gestart met een testrace en daarna begint het dan echt, het WK sprint waarvoor wij naar Moskou zijn gekomen. Het Wk start met de 500m dames, voor de Nederlandse dames gaat deze eerste afstand niet zo goed met als dieptepunt de val en daaropvolgende DQ van Annette Gerritsen, na bijna 400m was haar droom op een podiumplaats voorbij. De winst op de 500m gaat naar Jenny Wolf vlak op de hielen gevolgd door Beixing Wang. Na de 500m dames gaan wij verder met de 500m heren. Hier gaat het voor de Nederlanders nog slechter.. Erben, Lisans favoriet, valt in de 2e bocht en voor hem zit het toernooi erop. Bij ons zit de schrik er in en Lisan zette het van schrik op een gillen. Vooral omdat Erben niet meteen op stond en met brancard wordt afgevoerd weten wij dat het ernstig is.. maar goed het toernooi gaat door. Voor de Nederlanders is de tegenslag nog niet voorbij. Bij de start valt Stefan Groothuis die juist zo goed in vorm was, gelukkig staat hij wel meteen weer op en kan hij zijn kampioenschap vervolgen. Nagashima wordt uiteindelijk de winnaar van de 500m.
Tijdens de 1000m gaan wij bij de Essent ruimte even wat eten en drinken. Zo'n ruimte is wel heel anders dan bijvoorbeeld in Thialf. In Thialf hebben ze aparte ruimtes waar je lekker kan zitten en veel eten, hier in Moskou is het gewoon een gedeelte in het stadion dat is afgezet, waar ze staantafels hebben en kleine hapjes zoals brood met kaas of koekjes. Wat wel leuk is, is dat het mij al lukt om in het Russisch twee thee te bestellen. Maar goed zo moeilijk is dat nou ook weer niet. Een groot deel van de 1000 staan wij hier en tegen het einde lopen wij weer terug naar onze vaste plek. Margot Boer wint de 1000m, dit is haar eerste grote internationale overwinning en dat is natuurlijk wel gaaf om dat op een wereldkampioenschap te doen! Tijdens de 1000m mannen zijn wij erg druk met al onze favorieten aanmoedigen, op tv zeggen ze zelfs dat heel Hol de woonplaatse van Rukke en Bøkko is uitgelopen als deze 2 Noorse schaatsers tegen elkaar moeten strijden en wij vol in beeld zijn ;) De 1000m wordt gewonnen door Shani Davis die na zijn rit bij ons ook nog even gezellig een babbeltje komt maken! Na de races gaan wij op zoek naar Christopher Fagerli Rukke aangezien Kirs en Lisan cadeautjes voor hem hebben. Wij wisten niet precies waar wij moesten zoeken, maar Chris leek ook al op zoek naar ons en zo vinden wij elkaar snel, de cadeautjes worden gegeven en wij laten hem even zien hoe je op zijn Nederlands 3 zoenen geeft ;) Hij geeft nog een Klem en gaat op weg naar de schaatsbus.
Bij de ingang ontmoeten wij Erik weer en samen gaan wij ook richting schaatsbus, de eerste zat al vol maar in de tweede was plek en zo gaan wij met de schaatsbus mee naar het radisson sas hotel waar de schaatsers verblijven, dit is heel wat relaxter reizen dan met het openbaar vervoer en in het hotel wordt meteen even naar de vertrektijden van de volgende dag gekeken. In het ijsstadion hadden wij al een restaurantje uitgezocht, maar nadat wij uit de metro stappen is het nergens te vinden en blijken wij met de metro de verkeerde kant op te zijn gegaan, ja niet altijd is het makkelijk om snel je weg te vinden met die cyrillische woorden. Gelukkig zijn er wat behulpzame Russen en komen wij wel in de juiste omgeving. Helaas kunnen wij het restaurant niet vinden, maar we vinden wel een leuk Egyptisch restaurant. Ik heb er een fruitsalade gegeten en een rijstgerecht met kalfsvlees wat echt overheerlijk was en niet duur. Na het eten gaan wij terug naar het hotel. Kirsten, Lisan en Aukje gaan nog even naar de supermarkt om ijs en toetjes te halen en Erik en ik lopen meteen naar hostel. Na nog een tijd te hebben zitten kletsen in het hostel ben ik mij rustig gaan klaarmaken om te gaan slapen want morgen is er weer een nieuwe dag!

Москва WCH Sprint 2009 (Крылатское) part 2

Vrijdag 16 januari 2009

Na een redelijke goede nachtrust zijn wij redelijk op tijd opgestaan, want ja vandaag wouden wij wat van de stad zien en dat lukt niet als je lang in je bed blijft liggen ;) Na aangekleed te zijn en de tas voor de dag te hebben ingepakt gaan wij met zijn vijven op weg naar de supermarkt. Het grappige is dat je voordat je bij de supermarkt bent eerst een telefoonwinkel door moet en de supermarkt begint niet zoals bij ons met de groente en fruitafdeling maar met de drankafdeling.. ja zo weten wij meteen waar de eerste levensbehoeften van de Russen liggen ;) Ze hadden bij de broodafdeling gelukkig overheerlijke berliner bollen te koop en dat nam ik dan ook maar als ontbijt. Verder nog even wat drinken gekocht (nee geen wodka) want ook al is het winters weer goed drinken blijft belangrijk. Nu wij niet meer zouden verhongeren zijn wij al etend naar het Kremlin gewandeld. Onderweg merkten wij al snel dat het oppassen was met lopen op de stoep, want het was niet sneeuwvrij en onder de sneeuw lag gewoon spekglad ijs. Later dit weekend las ik ook in de krant dat de Moscovieten steen en been klaagden over de gladde wegen, dat het niet goed schoon gehouden werd met als gevolg veel mensen die vallen en in ziekenhuizen terecht komen. Ik vond deze gladde wegen best eng, ik zou als ik zou vallen mijzelf niet kunnen opvangen omdat ik met de arm in de mitella liep na de valpartij tijdens het klunen. Dus werd het gewoon heel goed uitkijken waar ik liep. Na een wandeling van ongeveer 15 minuten doemt het Kremlin voor ons op. We maken even wat foto's van een mooi winters Kremlin en gaan dan naar de kassa om tickets te kopen. Wij kopen tickets voor het Kremlin en voor de Armoury.
Door het park lopen wij naar de poort waar wij het Kremlin in mogen. Erik en ik mogen wel naar binnen, maar Kirsten, Lisan en Aukje moeten weer helemaal terug lopen naar de kassa om daar hun tassen af te geven bij wat kluisjes. Erik en ik raken ondertussen aan de praat met de vriendin van Stefan Groothuis en haar broer die ook naar Moskou waren gekomen om het schaatsen te gaan kijken. Gelukkig duurde het niet heel lang tot de meiden weer terug waren, want wij hadden niet heel veel tijd om de Armoury te bekijken. De armoury is één van de oudste musea in Moskou en je kan er alle pracht en praal bekijken wat tsaren uit het verleden aan rijkdommen hebben op gedaan. Je kan er alles zien van relieken tot koetsen tot kledij tot een arsenaal aan zwaarden etc. Wij hadden gelukkig genoeg tijd om alles te zien en wij waren niet de enige bezoekers. Nee er liepen klassen Russische kids rond die allemaal een rondleiding met uitleg kregen. Die rondleiding en uitleg hoefden wij gelukkig niet te volgen zo kan je het gewoon op eigen tempo doen. Na alles gezien te hebben zijn wij nog even naar het toilet gegaan en daarna weer het witte Kremlin in om de rest van het complex te bezoeken.
In het Kremlin kan je van alles zien, er staan verschillende typische Russische kerken, er is een ontvangstruimte voor internationale hoge gasten, hiervan zie je alleen de ingang, en er zijn van allerlei andere gebouwen. Verder staan er verschillende kanonnen op het terrein van normaal formaat tot erg groot en er staat een grote bel waaruit een groot stuk geknapt is die er gewoon bij ligt. Wat wel apart is, is dat als je ergens loopt waar het niet toegestaan is je teruggefloten wordt. Ook wij kregen af en toe een fluitje en luisterden er braaf naar. Na heel wat foto's en een tijdje rondgeslenterd te hebben werd het tijd om naar het Rode plein tegaan. Wij dachten wel vanuit het Kremlin te kunnen, maar werden teruggefloten. Zo zijn wij maar weer via de ingang naar buiten gegaan en door het park gelopen. Wij hebben daar de tassen van de meiden weer opgehaald en zijn verder gewandeld. In het park lag ook een waterpartij dat nu niet echt zichtbaar was door de dikke laag sneeuw, maar op sommige stukjes lag geen sneeuw en zag je een mooie mozaiken bodem in de waterpartij, dit moet zomers erg mooi zijn! Ook bevind het graf van de onbekende soldaat, ja ook in Moskou hebben ze een onbekende soldaat, zich in het park. Na even wat foto's gemaakt te hebben komen we op het plein voordat je het Rode Plein opgaat, hier stonden veel souvenirstands, maar ook wat mensen met 2 aapjes en een roofvogel waarmee je op de foto kon.. best wel zielig is dit voor die aapjes en de vogel die daar een hele dag buiten staan.. de aapjes waren ook nog eens in kleren gestoken, hopelijk houdt dat ze een beetje warm, want volgens mij is de winter van Moskou niet normaal voor deze aapjes..
Het Rode plein is echt een gigantisch groot plein, alleen jammer dat de grootsheid nu onderbroken werd door een lelijke nepkerstboom met daarnaast een kunstijsbaantje.. deze stonden midden op het plein dus de echte grootsheid voelde je niet echt. St. Basils Cathedral is wel een schitterend bouwwerk dat gebouwd is in opdracht van Ivan de verschrikkelijke, de legende gaat dat de Italiaanse architect die dit schitterende bouwwerk heeft gebouwd na de bouw blind is gemaakt door Ivan de verschrikkelijk om te voorkomen dat hij ooit nog iets mooiers dan St. Basil's Cathedral kan bouwen. Wij hebben op het plein een aantal foto's plus een groepsfoto laten maken. Wel besloten wij om St. Basil's Cathedral niet in te gaan want het werd al later en wij wouden ook nog meer dingen bezoeken. Teruglopend van het plein af zien wij ineens de groep schaatssupporters van OAD, wel grappig om wat bekende gezichten te zien op het Rode Plein.
Na het Rode Plein pakken wij de metro naar Sportivnaya om daar eerst bij een supermarkt een lunch te kopen. Nadat iedereen weer van wat te eten is voorzien gaan wij op zoek naar het Novodevichy klooster. We komen op een markt terecht die ze net aan het opruimen waren. Van alle kanten werden wij aangestaard en zo werden wij de bezienswaardigheid van de markt. Wij wisten niet of wij goed liepen en na weer terug te zijn gelopen en geen idee waar wij heen moesten besloot ik maar een vrouwtje aan te spreken en de weg te vragen.Wij bleken over de markt toch in de goede richting te lopen dus moesten nogmaals over de markt richting een parkeerplaats waar vooral veel hele oude verroeste vrachtwagens staan. Na eerst een niet al te drukke weg te zijn overgestoken komen wij voor een superdrukke weg te staan. Gelukkig zien wij al snel dat er een tunnel is waardoor je onder deze wegen over kan steken. Eenmaal aan de overkant waren wij bij het Novodevichy klooster aangekomen. Wel moesten wij eerst langs een lange muur lopen, achter deze muur ligt de grote begraafplaats die bij het klooster hoort. Hier liggen een aantal bekende Russen begraven. Wij kijken even om de hoek maar lopen door naar het klooster want dat is toch ons doel.
Bij het klooster kopen wij de entreetickets en een permit om te kunnen fotograveren. Het is erg mooi gelegen en de sneeuw maakt het plaatje helemaal af. Er staan een aantal mooie gebouwen en het is lekker rustig. We gaan een kerkje binnen waar ik een kaarsje koop om aan te steken. Ik doe dit bij veel kerkjes wel, aangezien zij zo nog een beetje inkomen heb en vind het een mooi idee om een kaarsje aan te steken voor dierbaren. Na het kerkje bezoeken wij een museum waar wij blauwe hoesjes om de schoenen aan moesten om het zo binnen schoon te houden. In het museum worden vooral iconen van heiligen tentoongesteld. Dit is iets wat je ook veel in de Orthodoxe kerken ziet zoals ook in Bulgarije enzo. Voor het klooster ligt een meer, alleen deze was ook niet te zien door het ijs en de dikke laag sneeuw. Nu werd er lekker in de sneeuw gespeeld, maar lang geleden waren de zwanen die in dit meer zwommen de inspiratie voor het klassieke zwanenmeer dat Tchaikovsky componeerde.
Teruglopend naar de metro overleggen wij wat wij nog willen gaan doen, het is nog te vroeg om te gaan eten dus wordt er besloten om de Starbucks te bezoeken. Sabine hielp ons door een adres te smsen en zo gaan wij met de metro terug naar het centrum en op zoek naar een Starbucks. We wandelen een heel stuk door de stad, maar de Starbucks vinden wij nog niet. Wel werd het al later en zo besloten wij het zoeken naar de Starbucks op te geben en ergens wat te gaan eten. Gelukkig vinden wij al vrij snel een Italiaan waar wij lekker hebben gegeten. Ik heb een lekkere spaghetti gegeten en tijdens het eten wordt er nog door iemand op een piano gespeeld wat ons even doet terug denken aan de Italiaan waar wij met de world cup in Berlijn hebben gegeten. Na het eten gaan wij terug naar het hostel, daar babbelen wij nog wat en gaan wij slapen. De Starbucks hebben wij trouwens later een stuk dichter bij het hostel nog wel gevonden, maar daar lees je meer over in een latere blog.

Москва WCH Sprint 2009 (Крылатское) part 1

Donderdag 15 januari 2009

Het is 04.00 uur en ik wordt gewekt door paps, ik hoef mij gelukkig alleen nog maar aan te kleden en wat kleine dingetjes meenemen en kan daarna gewoon in de auto stappen. In eten had ik nog geen zin en dat heb ik pas op vliegveld gedaan. Paps brengt Lisan, Aukje en mij naar het vliegveld Munster in Duitsland. Hij brengt ons omdat ik door de valpartij van zaterdag nog flink last van schouder en pols had en zo kon dat nog wat extra rust krijgen. Aukje en Lisan waren woensdagavond al aangekomen en waren ook blijven slapen. In Munster was het nog super stil op het vliegveld (het was ook nog maar 6.15), ik neem afscheid van paps die naar zijn werk gaat en wij gaan in de hal zitten om nog even op Kirsten te wachten. Toen Kirsten aankwam hebben wij nog even zitten kletsen en heb ik mijn eerste broodje gegeten om daarna in te checken, om de bagage hoefden wij ons vanaf nu geen zorgen meer te maken want dat zouden wij als het goed is wel weer terugzien in Moskou. Rustig zijn wij naar de douane gewandeld en nadat alle controles gedaan waren hadden wij nog even tijd. Wij kochten een lekkere kop thee en ik at nog een broodje. Met Air Berlin vlogen wij om 8.20 uur van Munster naar Berlijn Tegel, in het vliegtuig kregen wij nog wat te drinken en een soort van warm broodje. In Berlijn aangekomen hadden wij nog vrij veel tijd voordat ons vliegtuig zou vertrekken naar Moskou Domodedovo airport. Wij besloten eens op verkenning uit te gaan op het vliegveld en kwamen er achter dat er een Starbucks Coffee op het station zat en daar zijn wij nog even wat gaan drinken om zo de tijd door te brengen. Ik nam wederom een heerlijke kop thee en zo kwamen wij de twee uur die wij moesten wachten wel door.Op weg naar onze gate zien wij ineens een bekend gezicht, Lisan roept uit "hey daar heb je Jenny Wolf" en zij keek ons even verbaasd aan. De rest van de ploeg zagen wij ook al snel en toen wij weer door de douane naar het vliegtuig gingen bleek dat de hele Duitse schaatsploeg bij ons in het vliegtuig zat. Voordat wij het vliegtuig ingingen hadden wij nog erge lol om het bord waarop op staat "Bei gefahr knopf drucken" aangezien dit wel bij de bijnaam van één van de schaatsters paste en gedurende het weekend hebben wij nog veel lol om die kreet gehad. Tijdens de vlucht kregen wij wederom wat te drinken en een broodje. Ik heb verder een beetje zitten lezen. Eenmaal boven Moskou moesten wij nog een extra rondje over de stad vliegen aangezien de landingsbaan eerst sneeuwvrij gemaakt moest worden. Gelukkig landen wij veilig in Moskou en kunnen wij onze bagage ophalen. Als wij de bagage hebben nog even snel naar het toilet en dan op zoek naar de aeroekspress trein die ons naar het centrum van Moskou zou brengen. Gelukkig vonden wij de trein al snel en zaten wij al weer lekker rustig op weg naar Moskou.Eenmaal uit de trein moesten wij verder met de metro, Lisan had de route uitgezocht en zo namen wij gelukkig telkens de juiste metro. Tussen de metrostation met overstappen is het wel even lopen en dat is vaak ook trap op en trap af. Trap af gaat met de koffer wel die laat je dan gewoon achter je aan denderen, maar trap op was wel vervelend. Mijn rechter arm is de sterkste arm, maar die kon ik door de pols en schouder problemen niet gebruiken, maar gelukkig waren er meestal wel behulpzame Russen die mijn koffer even naar boven tilden! Eenmaal bij station Arbatskaya waren wij er bijna en gelukkig zagen wij buiten al snel het Gogol monument waarbij het hostel lag. Vrij snel hadden wij toen het hostel "HM hostel" gevonden. Erik zat al te wachten, want hij verbleef in zelfde hostel. Na even te hebben ingecheckt en onze spullen in de kamer te hebben geïnstalleerd zijn wij op zoek gegaan naar een "pectopah" ofwel restaurant!
Vlakbij het hostel in een zijstraat van de Arbat straat zagen wij een leuk verlicht restaurant en binnen zagen wij ook dat de prijzen ook goed te doen waren. Het restaurant deed mij wel denken aan Sir Lancelot in Budapest, met het verschil dat Sir Lancelot meer een thema restaurant is in alles en dit gewoon een restaurant is dat schitterend is ingericht. Wij zaten met zijn 5en aan een leuke ronde tafel en gelukkig was de menukaart ook in het Engels, want ons russisch is niet echt goed ;) Het was wel even afwachten hoe het eten zou zijn, want tot nu toe had ik van de schaatsers alleen maar negatieve verhalen gehoord, maar het viel 100% mee en ik had een heerlijke maaltijd. Na het eten zijn wij weer terug gewandeld naar het hostel waar ik lekker ben gaan slapen want het was alweer laat en het was een lange dag geweest.

Preparing for Moscow!

Tomorrow morning really early I leave by car to the airport of Münster. Together with 3 friends I will fly to Moscow, to visit the city and to go to the world sprint championships speedskating. We will arrive in Moscow in the late afternoon on thursday. On friday we will do some sightseeing, to see the red square, the Kremlin and some other sights! Saturday and Sunday we will support our favorite speedskaters and hope for a great and exciting championship! Monday we will leave in the late afternoon back home.

At this moment I am packing my suitcase for this weekend, but I am not quite sure what to take with me... I wanted to pack my backpack but I hurt my shoulder last weekend, so I had to take my suitcase. I also have to make a decision on if I take a daypack or just a bag..

I am happy that the visa and other formalities are already done. We applied for visa at the visumdienst in Amsterdam. I also had my Indian and Nepali visa there, so I knew how they worked etc. It took only 1 week to get our visa. That was quite quick because on the internet they said it took much longer, but probably they did not use a visa agency!

In Moscow I only have to try to get tickets for the world sprint championships, but I had some mailcontact and the said it would be no problem to buy it there. Russia will be my 30th country that I have visited in the world and I am excited to go to a new country and new city