Roadtrip Western Australia Part 5 ~ Monkey Mia, Shark Bay, Dongara, Pinnacles, Perth

Vandaag is het plan om naar Cervantes te rijden maar eerst koop ik nog wat extra internet tegoed en heb ik nog wat stops voordat ik Shark Bay verlaat. Ik check uit neem even mijn tijd om lekker te ontbijten en ga dan op weg. De eerste stop is Shell Beach. Een strand dat heel erg wit is van alle kleine witte schelpjes. Het eerste stuk zijn de schelpjes al behoorlijk verpulverd maar naarmate ik dichterbij het water kwam zag je meer en meer schelpjes, de meesten wit maar ook wel wat andere kleuren. Ik heb het hele strand voor mij alleen en het is er zo heerlijk rustig. Net als ik terugloop naar de auto komt er een touringcar vol toeristen aan en ben blij dat ik weer weg kan en even helemaal alleen van dit mooie strand heb kunnen genieten. Weer in de auto rijd ik verder naar de volgende stop de stromatolieten.

Hierover had ik al eens gelezen in het boek "Down Under" van Bill Bryson. Stromatolieten zijn de oudste levensvormen op aarde. Stromatolieten zijn afzettingesteenten die worden gevorm door Cyanobacteriën. Het zijn de oudste fossielen op aarde en op maar enkele plekken in de wereld leven ze nog en dat is onder andere in Shark Bay. Ik parkeer de auto bij het telegraph station en wandel vandaar richting het water. Om de stromatolieten zo goed mogelijk te beschermen is er een houten loopbrug gebouwd. Schade die ontstaat duurt honderden jaren voordat dat weer hersteld omdat het echt maar heel langzaam groeit. Vanaf de kant lijken het maar gewoon stenen maar besef dat dit één van de oudste levensvormen op aarde is maakt het wel heel bijzonder.. de stromatolieten zijn in het verleden ook voor een groot deel verantwoordelijk geweest van de zuurstofverschaffing op onze planeet.

Na de stromatolieten bekeken te hebben loop ik nog even het telegraph station in, ze hebben er erg mooie foto's hangen en ik raak in gesprek met de moeder van een Australisch gezin dat met 2 jonge kinderen door Australië aan het reizen is. Erg interessant om hun ervaringen te horen, maar helaas moet ik op een gegeven moment toch echt wel verder want moet nog flink wat kilometers rijden. Ik laat Shark Bay achter mij en ga op weg naar Cervantes. Bij Geraldton ben ik nog even in de verleiding om alvast te stoppen, maar ik besluit nog even verder te rijden. Wel besloot ik dat ik Cervantes niet helemaal ga halen. Ik zou dan in het donker moeten rijden en met alle kangaroes die dan de straat oversteken heb ik daar niet zo'n zin in. Bij Dongara zie ik langs de doorgaande weg een reclame bord voor een backpackers en ik besluit daar heen te rijden.

Deze backpackers stond niet in de Lonely Planet, maar dat kwam ook doordat hij nog maar net weer heropend was. Ze hebben de hele boel opgeknapt en de dormrooms bevinden zich in een oude treinwagon, echt helemaal fantastisch! Ik krijg een 2 persoonsdorm en ik krijg die avond geen kamergenoten meer.. Na even bijgekomen te zijn ga ik buiten lekker in de hangmat liggen. Als het donker wordt, wordt ik echter een lekker hapje voor de muggen en besluit dan maar te gaan koken en binnen te gaan zitten. Ik vind het helemaal fantastisch om in zo'n oude treinwagon te slapen en zou mij zo kunnen voorstellen om zoiets als huisje te hebben met een hangmat in de tuin ;)

Na een heerlijke nacht slapen, wordt ik 's ochtends rustig wakker en maak ik wat foto's van de accommodatie om hem zo op de around the globe backpackers site te zetten. Na nog even met de eigenaar gebabbeld te hebben stap ik weer in de auto en rijd ik naar Green Head. Hier heb je dynamite bay en daar ben ik even gestopt, op strand liggen lukte niet echt door de wind maar heb er wel even heerlijk rondgewandeld. daarna ben ik doorgereden naar Cervantes en heb ik tijdens de lunch even naar wat wind en kitesurfers gekeken. Echt super gaaf om te zien vooral de kitesurfers met hun trucjes!

De belangrijkste attractie van de dag voor mij is de Pinnacles Desert. De Pinnacles Desert is gelegen in een nationaal park en daarvoor moet je een beetje entree betalen. Aangezien ik helemaal geen contant geld meer op zak had parkeer ik de auto en wandel ik naar het informatie centrum, ik betaal mijn entreekaartje, kijk in het informatiecentrum rond en koop dan een ontzettend leuk t-shirt in het winkeltje. Ik bleek de eerste te zijn die dit shirt kocht aangezien ze net geleverd waren ;). In het toilet heb ik meteen dat shirtje aangetrokken en ben daarna aan de wandeling tussen de pinnacles door begonnen. De pinnacles zijn stenen die jaren onder het zand verborgen hebben gelegen. Ze staan echt overal verspreid rechtop een erg bijzonder gezicht zo in dat gele zand. Dat gele zand vind ik ook erg bijzonder aangezien in de omgeving de zandduinen juist heel erg wit zijn en echt een heel ander kleurtje hebben.

De wandeling is bijzonder en onderweg geniet ik heerlijk van het mooie weer en maak ik flink wat foto's. Nadat ik uitgewandeld ben wandel ik terug naar de auto om de autoroute door de pinnacles te rijden. Aan de route zijn een aantal parkeerplaatsen zodat je kan uitstappen en foto's kunt maken. Bij één van deze stops vraag ik een Noorse jongen of hij een foto van mij kan maken. Wij raken erna in gesprek en hij bleek sinds kort in Australië te wonen en werken. Het is erg gezellig en zo kwam ineens de tijd dat de zon zou ondergaan dichterbij. Wij besluiten allebei vanaf die plek de zonsondergang te gaan bekijken en kletsen nog even gezellig door, ik probeer hem er van te overtuigen dat hij een 4wd zou moeten kopen als hij daar woont, ben benieuwd wat zijn uiteindelijke keuze zal worden, ik zal het waarschijnlijk nooit weten ;) Als de zonsondergang begint scheiden onze wegen en ga ik druk bezig met foto's maken. Het is een schitterende zonsondergang met mooie kleuren. Ondertussen raak ik aan de praat met een Nederlands meisje en Zweedse jongen en als de zon onder is voegt de Noorse jongen zich ook weer bij ons. Aangezien het nu snel donker wordt nemen wij afscheid van de Noorse jongen die weer terug naar Perth rijdt en rijd ik achter het Nederlandse meisje met de Zweedse jongen aan naar het hostel in Cervantes.

De receptie is al gesloten maar na even aangebeld te hebben kan ik inchecken. Ik installeer mij in mijn kamer en ga daarna even wat eten regelen. Hier raak ik in gesprek met een 69 jarige Amerikaan die al naar 115 landen is geweest.. echt zo mooi kon deze man vertellen over zijn reiservaringen.. Gelukkig heb ik nog even totdat ik 69 ben en wie weet heb ik dan ook wel meer als 100 landen bezocht ;) Terug in de kamer skype ik nog even met Nederland voordat ik ga slapen. De volgende ochtend slaap ik door mijn wekker heen, ik ben allesbehalve fit maar wordt gelukkig gewekt door de vrouw van de eigenaar. Ik maak mij zo snel mogelijk klaar en stap in de auto naar Perth. Je kan echt qua rijden merken dat je dichterbij de grote stad komt.. Meer auto's op de weg en helaas ook een vervelend figuur die nadat ik hem heb ingehaald mij gaat achtervolgen en irritant vlak achter mij gaat rijden. Ik voelde mij er erg ongemakkelijk door maar heb hem na een uurtje kunnen afschudden.

Eenmaal in Perth is het nog even snel de tank volgooien en dan de auto inleveren. Op het vliegveld ga ik op internet op zoek naar een slaapplaats maar dat blijkt nog niet mee te vallen.. telkens als ik wat wilde boeken bleek het al vol en via couchsurfing kreeg ik ook niet echt respons. Gelukkig weet ik het laatste bed in een vrouwenhostel te boeken en het leek haast dat dit het laatste bed is dat beschikbaar was in Perth.. toch nog iets geluk op een dag die allesbehalve lekker liep. Onderweg naar het hostel mis ik elke bus die ik wilde halen en eenmaal in het hostel kan ik mijn paspoort nergens vinden.. dit was voor mij echt even te veel, niet lekker alles zat tegen en doodop.. heb die avond flink wat traantjes gevloeid. Gelukkig viel ik door die vermoeidheid wel snel in slaap. Die maandagochtend is het namelijk al weer vroeg dag want ga weer terug naar Sydney vliegen.

Na alles netjes ingepakt te hebben loop ik naar buiten en bel ik een taxi. Buiten tref ik een meisje dat mij bekend voorkomt en ook naar vliegveld moet. In de taxi kom ik er achter dat zij het Taiwanese meisje is dat mee was op de snorkel trip in Coral Bay en daar bij mij in hostel sliep. Een taxi delen is een stuk goedkoper en wij komen ruim op tijd aan op vliegveld. Hier geven wij elkaar nog even een knuffel ter afscheid en daarna is het wachten tot ik kan inchecken. Ik heb gelukkig erg gezellig gezelschap op skype en heb nog niet vaak zo veel lol gehad met wachten op vliegveld =) Door het skypen vliegt de tijd en dan is het tijd om weer aan boord van vliegtuig te stappen dat mij terug naar Sydney brengt. Ik hoorde vlak voor vertrek dat ze in Sydney een beetje last van waterproblemen op vliegveld hadden maar gelukkig was dit toen ik aankwam grotendeels opgelost. De vlucht was ook een stuk rustiger dan de heen weg en na 10 dagen West Australië en 2870km gereden te hebben in mijn huurauto sta ik weer in Sydney, waar ik nog een paar dagen heb voordat mijn volgende tripje begint!

                   

Roadtrip Western Australia Part 4 ~ Monkey Mia

Ik moest al op tijd uitchecken in Coral Bay en dat was niet erg want had weer een lange rit voor de boeg. Vandaag zou ik weer langzaam terug naar Perth rijden met als volgende stop Monkey Mia. Voor vertrek sla ik vooral nog een lading drinken in zodat als ik ergens zou stranden ik in ieder geval niet zou uitdrogen.. Ik zeg nog even gedag tegen mijn kamergenoten die ik toevallig tegen kwam en begin daarna aan de lange rit. Het eerste stuk is erg rustig en pas na 50km bij de wegwerkzaamheden kom ik wat andere auto's tegen. De rit verloopt door die rust op de weg wel voorspoedig en al snel zit ik weer op de grote doorgaande weg terug naar Perth. Ik blijf het bijzonder vinden, die uitgestrekte vlaktes, bijna nergens bebouwing en de grote Roadtrains die je tegen komt onderweg. Af en toe steken er wat geiten of emoes over. Kangaroes worden pas actief als de zon bijna ondergaat dus die ze je helaas alleen dood langs de weg liggen met wat kraaien en soms een roofvogel erbij die zich te goed doen aan een lekker maaltje. In Carnarvon maakte ik mijn eerste stop bij een roadhouse en daarna werd het zwaar.

 

 Ik was erg moe maar moest nog een aantal kilometers. Ik besluit op verschillende plekken te stoppen om even uit die auto te kunnen, benen strekken en gewoon wakker blijven. Bij een roadhouse koop ik wat red bull om mij nog een beetje alerter te houden. Gelukkig komt Shark Bay in zicht, ik tank nog even en rijdt dan dit world heritage gebied in. Ik besluit in 1 ruk door te rijden naar Monkey Mia en de bezienswaardigheden onderweg voor de terugweg te bewaren. Gelukkig is het net zoals de rest van de westkust niet druk en voor 1 dollar extra heb ik een 4 persoonskamer voor 2 nachten ipv een 7 persoons. In de kamer aangekomen blijk ik de enigste te zijn en heb zo mooi de kamer voor mijzelf. Ik ben behoorlijk moe en heb niet veel zin meer om wat te gaan doen.. Ik had helaas nog geen internet, maar besluit in de campwinkel een telstra stickie te kopen zodat ik daarmee op internet kan. De rest van de avond spendeer ik lekker in mijn kamer met de laptop, te moe om wat anders te gaan doen.

De volgende ochtend heb ik weinig zin iets te gaan doen, ik ben moe en heb zin om even heerlijk te gaan relaxen ipv actief doen. Ik stel het bezoek aan de dolfijnen uit tot de volgende ochtend en ga heerlijk relaxen. Pas aan het eind van de middag maak ik mij klaar om nog even op het strand te gaan liggen slapen, aangezien ik anders toch maar verbrand.. Het zonnetje was nog warm genoeg en na even in een tijdschrift te hebben gelezen val ik al snel in slaap. Als ik terug loop naar mijn kamer kom ik Stephanie tegen mijn kamergenootje uit Coral Bay, zij vertelde mij dat de jongens die op onze kamer lagen er ook waren en dat ze allemaal in de kamer net naast mij zaten. Zo zie je maar weer dat iedereen beetje zelfde route reist. Ik heb ondertussen wel trek gekregen en bestel een fish en chips bij het cafeeetje met een groot glas perencider. Ik zie de jongens waarmee ik in Coral Bay in het hostel zat op het terras zitten en vraag of ik er bij kan komen zitten. Een tafel delen is nog altijd gezelliger dan alleen eten. Ze vertelden mij dat het eigenlijk niet het plan was om naar Monkey Mia te gaan maar dat ze onderweg de plannen iets gewijzigd hadden.

Na het eten loop ik terug naar mijn kamer maar kom onderweg Stephanie en het Zweedse meisje met de Franse jongen tegen. Ik zit nog even gezellig bij hen voordat ik mij terug trek in mijn kamer. Ik had inmiddels al besloten dat ik een extra nacht zou bijboeken alleen moest dat nog wel even geregeld worden. Na het weer wakker worden ga ik echter eerst bij de dolfijnen kijken. De dolfijnen worden in de baai elke ochtend met een aantal snacks gevoerd en dan wordt er ook meer info over de dolfijnen verteld. Ik vond het wel leuk om te zien aangezien de dolfijnen erg dichtbij zwemmen.. maar aan de andere kant vond ik het ook een beetje te gemaakt. Ja het zijn wilde dolfijnen dus het is anders als in een aquarium, maar toch maakte het geen hele diepe indruk. Misschien kwam dat ook wel omdat ik erg moe nog was. 

Na de dolfijnen gezien te hebben informeer ik naar de boottochten en besluit dat ik wel interesse heb in een sunsetcruise. Eerst moet ik echter nog een nachtje bijboeken en besluiten wat ik de rest van de dag ga doen. Ik pak mijn spullen bij elkaar en rijd met de auto naar de grootste plaats op dit schiereiland, Denham dat op een 20 minuten rijden ligt. In Denham heb je het Shark Bay World Heritage Info Centrum. De toegangsprijs is niet al te hoog en ik besluit het te bezoeken. Buiten is het erg warm en schijnt de zon erg fel dus het is wel lekker om koel binnen te zijn. In het infocentrum kom je meer te weten over de bijzondere aspecten van dit schiereiland waaronder de stromatoliten en de planten en dieren die hier leven. Ook wordt er aandacht besteedt aan de geschiedenis, waaronder de Nederlanders die hier in de tijd van de VOC kwamen. Later kwamen er schapenboeren en om het eiland weer in oude staat te herstellen hebben ze duizenden schapen moeten vangen en verplaatsen naar het platte land. Ik vond het een erg interessant infocentrum. Na het bezoek wandel ik door de belangrijkste straat van Denham en koop ik een lekker ijsje. Het was wel lastig dit ijsje te eten want door de hitte smolt het zo snel dat het moeilijk bij te houden was.

Vanuit Denham rijdt ik naar Eagle Bluff een klif die hoog boven het water uitsteekt vanaf waar je een schitterend uitzicht hebt. Hier loop je over de boardwalk een deel over de klif. Vanaf de boardwalk stond ik een tijdje naar het water te staren als ik besef dat het niet allemaal zeegras is en er een Dugong zwemt. Een Dugong is een vegetarisch wezen dat wel iets lijkt op een zeekoe en af lijkt te stammen van een olifant. Deze soort is een bedreigde diersoort en eet het zeegras dat hier in de baai groeit. Ik heb een tijdje ernaar staan kijken voordat ik door wandelde. Vanaf de parkeerplaats wandel ik ook nog een andere zandweg in en vanaf hier heb je ook schitterende uitzichten. Het einde van de middag begon te naderen en ik rijd terug naar Monkey Mia. Onderweg maak ik nog een korte stop bij de little lagoon. Eenmaal terug in Monkey Mia koop ik een ticket voor de sunsetcruise en relax nog even voordat ik op de zeilboot stap. De sunsetcruise is op een catamaran zeilschip en eenmaal aan boord zie ik dat Stephanie, de zweed en de fransman ook mee gaan. Na de veiligheidsinstructies gehoord te hebben worden er 4 vrijwilligers gevraagd om even mee te helpen de zeilen los te maken.

 Ik help mee en daarna kan het relaxen beginnen, ik ga lekker in het net van de catamaran liggen en geniet van de wind, de zon en het gewoon helemaal niets hoeven doen. Een beter afsluiting van de dag kan ik mij niet wensen ;) Langzaam maar zeker gaat de zon onder en ik zoek een ander plekje om te gaan zitten aan boord. Het is een mooie zonsondergang en net na zonsondergang meren wij weer aan bij het resort. Ik eet in mijn kamer wat en voer niet veel meer uit. Een Italiaan die ook in Coral Bay was komt die dag ook aan maar na even gedag gezegd te hebben besluit ik die avond lekker in mijn kamer te blijven. Ik heb het hele verblijf geen kamergenoten gehad en die ruimte alleen is echt heerlijk! Die avond ga ik niet te laat slapen want moet de volgende dag weer ver rijden!

Roadtrip Western Australia Part 3 ~ Coral Bay, snorkelling the Ningaloo Reef

Al vroeg gaat de wekker weer want moet om half 8 moet ik mij melden bij de duikshop voor een tourtje naar het Ningaloo Reef en de Manta Rays. De mensen die een duikbrevet hebben gaan duiken, maar helaas duurt dat voor mij nog even dus ik ga voor het eerst in mijn leven snorkelen. Eenmaal bij de duikshop kom ik er achter dat ik mijn handdoeken vergeten ben, gelukkig ligt het hostel zo'n beetje naast de duikshop en kan ik nog even snel mijn handdoeken ophalen! Nadat iedereen is aangekomen worden wij met de bus naar de boot gebracht. Bij de boot moeten eerst de zuurstofflessen ingeladen worden en dan mogen wij nadat wij onze slippers hebben uitgedaan instappen.

Op de boot worden wij in 2 groepen gedeeld de snorkelaars en de duikers.. je moest eigenlijk een ervaren snorkelaar zijn, maar gelukkig was er een instructrice mee en zij legde even snel uit hoe het werkte.. Scheelt wel dat het eenmaal in het water redelijk gemakkelijk gaat..Nadat wij een briefing hebben gehad gaat het wetsuit aan en zoek ik een duikbril en snorkel uit. Daarna is het tijd om het water in te gaan.. Ik heb het snorkelen snel door en kan dan lekker van de wereld onder water gaan genieten. Ik zou in de buurt van de instructrice blijven maar nadat ze ons op een schildpad had gewezen en ik in de buurt van wat andere snorkelaars bleef raakte ik ze toch kwijt. Het koraal is echt schitterend van vorm en is erg bijzonder om er een schildpad tussen te zien zwemmen. Aangezien ik de groep kwijt was probeerde ik een beetje in de buurt van die andere te blijven die ik nog wel zag.

Ondertussen waren er nog veel meer vissen te zien en tot mijn verbazing zwemt er ineens een haai voorbij.. ik was eerder verbaasd dan bang ook al had ik geen idee of deze haai gevaarlijk was of niet.. gelukkig deed hij mij niets aan en kon ik rustig verder snorkelen.. zag verder ook nog een heel schattige vis met erg grote ogen en dikke lippen..Hij zat wat weggestopt in het koraal maar vond hem echt leuk! Eenmaal terug bij de boot vraag ik of er hier ook haaien zwemmen en toen vroegen ze hoe die van mij er uit zag en wss was het een grey reef shark. Eenmaal weer aan boord zijn er wat snacks en kan je lekker thee drinken. Ik ga in mijn bikini even lekker voorop de boot liggen en zo varen wij richting de Manta Rays. De Manta Ray staat in Nederland bekend onder de naam reuzenmanta. Wij krijgen eerst een briefing over de Manta Rays met wat info over de beesten en wat ze kunnen doen.. ze zijn gelukkig niet gevaarlijk..

Wij worden in 2 groepen gedeeld zodat wij met niet te veel zijn en de Manta Rays niet afschrikken.. je moet als je een teken krijgt zo snel mogelijk het water in. Ik zat in de tweede groep en kan zo even bekijken hoe dat met de eerste groep gaat.. één meisje raakt in de stress en besluit de boot niet te verlaten. Ik zat op de tweede rij en toen wij het teken kregen zijn wij heel snel het water in gegaan en moesten daarna onze instrctrice volgens want zij bracht ons naar de manta rays. Toen wij in het water lagen waren de Manta Rays zich net aan het voeden en ze gaan dan als een soort van stofzuiger over de zeebodem heen. Zo bleven wij een 15 minuten de Manta volgen en moesten daarna weer even de boot in. Nadat de andere groep was geweest mochten wij voor de tweede ronde het water in. Een Manta Ray is echt wel heel groot, maar wel gaaf om te zien, wat wel jammer was, was dat het water niet zo helder was als tijdens het gewone snorkellen.

Weer terug op de boot zit ik nog even heerlijk in bikini op het voordek als er ineens een melding komt dat ze een tiger shark zagen. Wij varen er met de boot heen en bekijken deze tiger shark vanaf de boot. In het water is deze haai gevaarlijk aangezien de jongere exemplaren ook nog wel eens mensen aanvallen in plaats van de schildpadden die ze voornamelijk eten. Niet veel later zien wij aan de oppervlakte ook nog wat grote schildpadden zwemmen. Na al dit moois gezien te hebben gaan wij heerlijk lunchen. Het is een mooi uitgebreide en gezonde lunch waardoor ik heerlijk eet. Een dag zo op het water bevorderd wel de eetlust ;).

Ondertussen zijn wij naar de volgende snorkel/duikplek gevaren. Hier hebben wij nog weer even een korte briefing gehad voordat wij weer het water in kunnen. Wij snorkelen door een soort van inham door het koraal naar de andere kant en daar zijn weer haaien. Dit was ook wel een beetje verwacht omdat dit een shark cleaning station genoemd wordt. Hier zwemmen de haaien om zo hun tanden door allerlei klein visjes te laten schoonmaken. Ze zwemmen schitterend rond en het is echt gaaf om dat zo te kunnen observeren terwijl je in het zelfde water zwemt. De duikers kwamen nog een stuk dichterbij omdat wij als snorkellers natuurlijk aan de oppervlakte blijven en de duikers dieper naar beneden gaan. Nadat wij de haaien weer even gezien hadden snorkelen wij om het koraal weer richting de boot.. aangezien wij nog wel even tijd hebben snorkel ik met nog een paar anderen weer richting de haaien. Ik vond dit wel echt heel bojzobder!

Eenmaal weer terug op de boot wordt er weer koers richting de kust gezet en nadat wij de boot weer aan de steiger hebben gelegd is het zaak de boot weer leeg te maken en naar de bus te gaan. Mijn droge kleren die ik had meegenomen zijn wel helemaal doorweekt geraakt. Met de bus zijn wij zo weer terug in het dorpje en terug bij het hostel spoel ik mijn kleren even uit en hang ik ze te drogen aan de waslijn. Eerst ga ik even lekker liggen rusten want van zo'n dagje wordt je wel moe. Daarna is het zaak om eten te krijgen en na een flink bord pasta ga ik nog even socializen. Wat wel bijzonder was, was dat één van de meisjes die avond verder reisde en zo'n moeite had met afscheid nemen dat ze alleen maar kon huilen.. terwijl je als je aan het backpacken bent constant mensen aan ontmoeten bent en daarvan weer afscheid moeten nemen.

Roadtrip Western Australia Part 2 ~ Kalbarri - Coral Bay

Na een goede nacht slapen sta ik alweer redelijk op tijd op om op weg te gaan naar Kalbarri. Gelukkig heb ik een aardig richtingsgevoel en vind ik de route naar de hoofdweg snel terug. Onderweg naar Kalbarri maak ik nog één stop bij de Pink Lakes, ja het roze meer. Het lastige was alleen om een goede parkeerplaats te vinden om foto's te maken. Op de plekken waar het meer mooi roze was kon ik niet stoppen en waar ik wel kon stoppen kon je er weer geen goede foto's van maken. Uiteindelijk wel even de auto geparkeerd en door de bosjes naar het meer gelopen. Het water stond erg laag en zo kon ik nog grotendeels over de bodem van het meer lopen. Wel waren er erg veel vliegen die best vervelend waren. Lang kon ik er niet rondkijken want had met de andere couchsurfer die komende nacht ook bij Phil zou slapen afgesproken in Kalbarri.

Eenmaal aangekomen in Kalbarri ga ik eerst naar de drogist om zonnebrandcreme te halen en daarna bel ik die andere couchsurfer, Sebastian op. Wij begrepen elkaar niet helemaal qua plek om af te spreken, maar gelukkig wist hij al een beetje de weg in Kalbarri en had hij mij snel gevonden. Wij besloten eerst naar Phil zijn huis te rijden want ik had de sleutel en zo konden wij even wat spullen in die koelkast leggen en ons klaarmaken voor een dagje nationaal park. Ik liet de auto achter en samen reden wij in Sebastian zijn auto naar het nationaal park. Eerst rijden wij over een onverharde weg naar een mooi uitzichtpunt. Na een aantal foto's hebben wij het daar wel gezien en rijden wij door naar Nature's Window en de Loopwalk. Phil dacht dat het te heet zou zijn om de Loop walk te doen maar wij besluiten wel vast onze bergschoenen aan te doen om bij Nature's Window te komen en daar te beslissen of we die hike zouden gaan doen.

De Nature's Window heeft echt een prachtige ligging met uitzicht op een rivier die zich een kloof door het landschap heeft gebaand. Het is erg warm maar Sebastien en ik besluiten toch de hike te gaan maken. Wij hebben hopelijk genoeg water bij ons en mijn enkel zit flink ingesnoerd zodat dat ook goed moet komen. De route is qua pijltjes redelijk makkelijk te volgen, eerst lopen wij boven aan de klif, maar na een kilometer of 3 dalen wij af naar de rivier en lopen wij langs de rivier verder. De uitzichten vanaf de top waren schitterend maar zo langs de rivier lopen is ook erg mooi. Wel wordt het soms iets meer zoeken naar de pijltjes omdat wij gezellig kletsend de rivier volgden. Gelukkig liepen wij het punt dat ons weer naar boven leidde niet voorbij en zijn wij dus niet verdwaald geraakt. Verdwalen is trouwens ook wel lastig als je een rivier volgt ;)

De klim naar boven vond ik toch nog wel even pittig, want langs de rivier moesten wij ook nog deels door vrij mul zand, en dan loop ik toch liever over een harde ondergrond. Hyperventilatie blijf ik altijd wel een beetje last van hebben en zo met die hitte kreeg ik het soms toch wel een beetje benauwd. Eenmaal weer boven maakt het uitzicht de inspanning helemaal goed! Na nog een paar foto's bij Nature's Window wandelen wij weer terug naar de auto. De laatste stop van vandaag is de Z bend, de rivier kronkelt heel mooi door het landschap en hier heb je weer een schitterend uitzicht. Wij besluiten niet meer af te dalen naar de rivier, want mijn enkel had het toch wel zwaar ;) maar van boven blijft het ook mooi. Net als wij weg willen lopen spot ik een moeder kangaroe met een jong. Wij genieten nog even van dat moois en lopen dan terug naar de auto.

Eenmaal terug in het dorp is de supermarkt helaas al gesloten en zo kan ik die avond niet een lekkere pasta voor iedereen koken. Phil was nog niet thuis en wij bewonderen zijn huis en tuin even en gaan dan lekker buiten op overdekte terras zitten. Het duurde niet lang voordat Phil ook thuis was en gezamenlijk hebben wij die avond heerlijk op het overdekte terras zelfgebrouwen bier zitten drinken. Laat wordt het niet want Phil en Sebastien gaan de volgende ochtend vroeg opstaan om te gaan vissen. Ik heb mijn eigen kamer met een groot tweepersoonsbed. Voor het slapen gaan neem ik nog een verfrissende douche in een schitterende badkamer en kruip daarna lekker onder de wol.

Ik slaap een flink lange nacht en als ik wakker wordt blijken Phil en Sebastien al terug te zijn van het vissen. Ze hadden al snel beet dus waren daarom op tijd weer terug. Zij maken de boot schoon en ik spring nog even snel onder de douche en maak mij klaar voor een nieuwe dag op de weg. Buiten neem ik afscheid van Phil en Sebastien en begint mijn reis naar Coral Bay. Onderweg maak ik vooral de noodzakelijke stops om even te tanken of even te rusten. Het is een lange rit waarin het landschap best veel veranderd, van het bos van het Kalbarri National Park tot de grote vlaktes verder richting het noorden. Het rijden ging best lekker, al is het met deze snelle auto wel opletten dat ik niet te hard ga want de kilometerteller loopt stiekem soms toch wel tot hoge snelheden op ;)

In Carnarvaron maak ik een grote stop en doe ik meteen wat boodschappen en koop ik red bull want zo aan het einde van de dag begint het rijden wel zwaarder te worden.. de stop erna is bij een roadhouse om de tank nog weer vol te gooien, hier koop ik ook een nieuwe CD want was Abba zo langzamerhand wel weer zat dus kwam nu Lenny Kravitz mij vergezellen op de lange autoritten. Gelukkig was het vanaf het roadhouse nog een kleine 100km naar Coral Bay. Op die laatste 100 km ben ik maar 3 auto's tegen gekomen, zo rustig is het hier op de weg! In Coral Bay is het hostel gelukkig snel gevonden en na mijzelf geinstalleerd te hebben wandel ik richting het strand voor de zonsondergang. Ik vind een ontzettend mooi plekje en geniet van een heerlijke zonsondergang. Het strand is zo goed als leeg en zo heb je echt even het gevoel alsof de zon speciaal voor jouw ondergaat! Als de zon eenmaal onder is loop ik terug naar hostel en eet ik nog even.. Na nog even met kamergenoten gekletst te hebben ga ik lekker slapen want de volgende dag is het alweer vroeg dag omdat ik voor het eerst ga snorkelen!

Roadtrip Western Australia Part 1 ~ Perth - Geraldton

Op vrijdagochtend gaat vroeg de wakker.. ik heb nog maar een paar uurtjes slaap gehad maar ik moet opstaan en met de trein naar vliegveld. Mijn kamer had ik de avond tevoor al leeggeruimd omdat Genie er in gaat. Gelukkig verloopt de reis naar het vliegveld voorspoedig en kan ik omdat ik online heb ingecheckt meteen door de douane en naar de gate. Ik was alleen nog niet helemaal wakker want liep naar de gate waar een vlucht uit Perth aan zou komen, toen het daar wel erg rustig bleef ben ik maar eens gaan kijken of ik wel goed zat en toen was de final boarding call al begonnen, gelukkig was ik nog op tijd en kon ik rustig mijn plekje in het vliegtuig opzoeken.

De vlucht ging niet geheel vlekkeloos veel turbulentie en vlak voor de landing maakte het vliegtuig nog even een rare buiteling die mijn buurvrouw deed gillen.. ik had wel even zoiets van hoop dat ze vlak boven de grond het vliegtuig iets beter onder controle kunnen houden en dat ging gelukkig goed.. veilig en wel stond ik in Perth waar het 3 uur eerder was als in Sydney dus had nog de hele dag voor mij. Ik loop naar de balie van Hertz waar ik mijn auto gehuurd heb en kreeg daar meteen te horen dat ik een upgrade qua auto kreeg aangezien de kleine auto die ik gehuurd had niet beschikbaar was..zo kreeg ik dus een mooi grote en snelle auto =) Onderweg naar de parkeerplaats waar ik mijn auto kon ophalen koop ik nog even een wegenkaart van Western Australia. Altijd handig om bij je te hebben ;) Na de auto even snel gecontroleerd te hebben ben ik gaan rijden.

In Perth was het nog even lastig om de juiste weg te vinden, maar na een uurtje rondgereden te hebben en dwars door centrum van Perth te zijn gegaan vond ik de juiste weg en een supermarkt om even inkopen te doen. Aangezien het heet is en Western Australia best uitgestrekt is koop ik naast eten ook heel veel drinken in. De temperatuur was al opgelopen tot een graadje of 37 en die dag zou de temperatuur stijgen tot 41 graden =). Na de boodschappen te hebben gedaan en alvast even lunch gegeten te hebben ga ik dan echt op weg. Al snel laat ik de grote stad Perth achter en bevind ik mij op de uitgestrekte wegen die mij die dag naar Geraldton zou brengen. Ik kom langs verschillende attracties, maar stop niet aangezien ik die voor de terug weg bewaar.

De zandduinen vond ik wel erg bijzonder, deze waren zo wit dat het net sneeuw leek. Na een paar uurtjes rijden werd het zwaar.. het vroege opstaan begon zijn tol te eisen en ik had zeer veel moeite om mijn ogen open te houden.. gelukkig was er een parkeerplaats in de buurt met schaduw. Ik parkeer er de auto klim naar de achterbank want had geen zin om uit en in te stappen en val op de achterbank in slaap.. ik wordt wakker doordat ik vergeten was de ramen open te zetten en het toch wel erg warm en benauwd in de auto werd.. nadat ik de ramen had open gezet heb ik nog een beetje geslapen. Gelukkig deed de slaap mij erg goed en kon ik daarna weer redelijk fris verder rijden. Even voor 5 uur kom ik aan in Geraldton, hier bezoek ik de tourist information en bel ik mijn couchsurfhost Phil op.

Phil komt even later aanrijden in zijn pick up truck en na het voorstellen rijden wij naar de gedenkplaats voor de HMAS Sydney die voor de kust van Western Australia tijdens de tweede wereldoorlog tot zinken is gebracht met meer dan 600 doden tot gevolg. Het bijzondere is dat er bij deze gedenkplek een beeld van een vrouw staat die uitkijkt over zee waar haar man is omgekomen.. het bijzondere aan dit beeld is de richting waarin dit beeld kijk. Het zit namelijk zo, ten tijde van de bouw van deze gedenkplek was de exacte locatie van het gezonken schip nog niet gevonden, dit is pas een paar jaar later gebeurd, maar het beeld keek in de exacte richting van de locatie van dit schip.

Na deze gedenkplek bezocht te hebben rijd ik achter Phil aan naar het huis van zijn "Mate" waar ik die nacht zou slapen. Het huis ligt in the middle of nowhere op een schitterende locatie met mooie uitzichten. Het huis was nog niet afgebouwd, maar ik had iig een dak boven mijn hoofd. Die avond worden de kippepootje op de bbq gegooid en de vis wordt klaargemaakt. Wij hebben een heerlijke maaltijd met een lekker koud biertje. Al vroeg gaat iedereen naar bed en na nog even chatten ga ik ook lekker slapen.