Wintersport Neukirch am Grossvenediger

Wintersport Neukirch am Grossvenediger 19 december t/m 25 december 2003

Op vrijdag 19 december was het dan zo ver. Eindelijk weer op wintersport. Rond 17.30 vertrokken we vanuit Zuidwolde in Drenthe naar Breda. Mijn ouders brachten mijn zusje en ik. In Breda zouden we vanaf het Centraal Station vertrekken, maar omdat we nog redelijk op tijd waren zijn we eerst langs mijn kamer gereden om o.a. mijn fiets boven te zetten. Karin, mijn zusje die meeging op wintersport, had mijn kamer ook nog niet gezien. Om 20.30 moesten we op het Centraal Station zijn.

Nadat iedereen er was vertrokken we om 21.00 uur richting Oostenrijk. De busmaatschappij waar we mee gingen was Marion reizen uit Dronten. Na wat algemene mededelingen en wat muziek was het tijd voor een film. De film die we als eerste te zien kregen was Kiss the Girls. Ik vond dit een errug leuke film. Daarna werd Austin Powers gedraaid, maar toen ben ik maar lekker gaan slapen. Het was al laat en ik ben dus echt geen austin powers fan...

's Nachts voelde ik me helemaal niet lekker. Ik was al een paar dagen verkouden en de hele vrijdag voelde ik me al niet goed. Ik werd op een gegeven moment dus wakker en ik moest overgeven. Ik was toen echt ff bang dat ik meteen de eerste dag al niet zou kunnen skieen. Onderweg werd er een aantal keren gestopt om even te rusten een toiletbezoek te plegen en de benen te strekken. Toen we 's ochtends voor de laatste keer stopten lag er overal sneeuw. Echt een winter wonder land. Een week voor vertrek lag er nog helemaal geen sneeuw in Oostenrijk , maar een paar dagen voor vertrek is gelukkig wat sneeuw gevallen..

Om iets voor 09.00 uur kwamen we aan bij het hotel waar we de hele week zouden verbleven. Ik kwam samen met mijn zusje en Edith op de kamer. De reis was vanuit de opleiding georganiseerd en zij was alleen mee. We moesten op 2 of 3 persoonskamers dus daarom kwam Edith bij ons op de kamer. Na even snel opfrissen en omkleden gingen we richting de skiverhuur. Ook kregen we onze skipassen, waar we erg zuinig op moesten zijn. Uiteindelijk had iedereen zijn ski's of snowboard en konden we met de gondellift naar de skipistes. Het skigebied heet de wildkogelbanen. Het skieen was op een hoogte tussen de 1700m en bijna 2200m.

Boven werden de groepen ingedeeld voor de skieers die nog skiles wilden volgen. Karin kwam in de beginnersgroep terecht, omdat ze nog nooit echt in de bergen geskied had. Ze had les van Jens en de groep waarin ik zat kreeg les van Bart. Ons groepje begon op de oefenpiste om even weer wat feeling te krijgen. Eerst hadden we een warming up een beetje rennen op je skischoenen en wat rekken en strekken. Nadat de bochtjes en het remmen goed ging, gingen we naar de blauwe piste. Dit was meteen een hele steile, maar gelukkig ook brede piste. Doordat de piste breed was kon je over de hele breedte bochtjes maken en dan werd de snelheid ook niet te hoog. Beneden gingen we weer met de stoeltjeslift omhoog.

Boven gingen we lekker eten in het bergrestaurantje. We zaten lekker in de zon op het terras. We zaten uit de wind dus het was gewoon heerlijk. Na het eten hebben we nog een middagje skiles gehad en om 16.00 uur moesten we weer met de gondellift naar beneden. De skilatten lieten we boven op de berg in het magazijn en beneden deden we de skischoenen uit en onze gewone schoenen weer aan. De schoenen zetten we in een rek waar warme lucht in de schoenen geblazen werd. Zo had je 's ochtends warme droge skischoenen.

We zijn na tijd nog even in de Kanne geweest. Dit is een apres skihut die in beneden in het dal staat en waar we altijd verzamelen om naar de bus toe te gaan. De eerste avond kon de buschauffeur ons niet ophalen, omdat hij moest rusten. We zijn toen met de skibus richting het hotel gegaan. Na even gerust te hebben gingen we lekker eten. 's Avonds hebben we met een groep op 1 van de kamers gezeten en wat tv gekeken en wat gedronken.Uiteindelijk sliep ik om 0.00/0.30. De volgende ochtend werden we om 07.30 gewekt voor het ontbijt. Het ontbijt was echt heerlijk. Lekkere bolletjes en een lekker sapje.

Om 08.45 verzamelden we om weer met de bus richting de skipiste te gaan. 's Ochtendes hadden we weer les. Ik zat in een groepje van 6 personen inclusief de skileraar. Vandaag namen we de blauwe pistes en een rode piste. Deze dag zijn we ook op het hoogste punt geweest. Boven moesten we nog even wachten op een meisje uit de groep die samen met de skileraar uit de skilift was gevallen. Het groepje was inmiddels al met 1 persoon uitgedund, omdat hij meteen vrij ging skieen. De dag begon met schitterend weer, maar 's middags sloeg het om en begon het te sneeuwen en een beetje te stormen. Tijdens het vrij skieen namen Karin en ik alleen de blauwe pistes, omdat ik de rode pistes nog wel moeilijk vond en omdat Karin nog maar net voor het eerst aan het skieen was.

's Avonds heb ik lekkere lasagne gegeten. De rest van de groep ging die avond stappen, maar omdat ik heel erg moe was ben ik lekker op mijn kamer gebleven en heb ik in het hotel wat gedronken. We lagen echt heerlijk op tijd op bed, maar de volgende ochtend was ik nog behoorlijk moe. Het was dus maar goed dat ik niet mee uit ben geweest. Na weer een heerlijk ontbijt konden we weer gaan skieen.

Het was alweer maandag en we zaten alweer zo'n beetje op de helft. In de bus werd er gevraagd wie er mee wou met rodelen. Dat leek ons wel heel leuk. We moesten de rodels mee naar boven nemen. 's Ochtends hadden we eerst les en na het middageten hebben we nog even vrij geskied. Vandaag hadden we heerlijk verse sneeuw en het heeft ook de hele dag door gesneeuwd. We gingen via een rode piste richting een andere stoeltjeslift. Dit was de eerste keer niet mijn favo lift want ik kon niet op tijd uitstappen. Ze hebben toen de lift even stilgezet. Vanuit deze lift gingen we de Autobahn doen. De piste heet zo omdat je bijna niet hoeft te remmen. Onderweg hebben we toen nog even warme chocomel in een cafeetje gedronken.

Om 15.00 gingen we rodelen. Karin die heeft mijn slee mee naar boven genomen, omdat het lopen en de slee trekken me zwaar viel. Meteen in het begin ben ik tijdens de tweede val van de slee mijn slee kwijtgeraakt. We hebben hem ook niet weer gevonden. Ik ben toen bij Karin achterop de slee verder gegaan. De mensen die op de berg werkten zeiden allemaal dat je wel kon rodelen, maar onderweg bleek dat de pistes helemaal niet geprepareerd waren. Dit was dus een echte tegenvaller. Op een gegeven moment zijn we gaan lopen, maar door de vermoeidheid ging dat bij mij niet zo makkelijk. Ik ben toen alleen op Karins slee verder gegaan. In plaats van te gaan zitten ben ik op me buik op de slee gaan liggen en dat ging me wel goed af. Onderweg had de machine die de pistes prepareerde ons ingehaald. Dat was echt een groot verschil het sleen ging daarna veel beter. Op een gegeven moment stond dat ding stil te wachten. Ik moest er dus voorbij lopen. Ik had toen al zoeits van hoe ga ik dat in vredesnaam doen, maar ze zeiden dat het wel kon. Tijdens er voorbij gaan zakte ik tot mijn middel weg in de sneeuw. Met een beetje hulp ben ik er weer uit gekomen en met 2 Oostenrijkers verder gerodeld. Zij gingen veel sneller en op een gegeven moment kon ik ze niet meer bij houden. Wat wel heel leuk was, was dat ik onderweg allemaal groepsgenoten inhaalde. Inmiddels was het al lekker donker en ik was blij dat ik bij het laatste gedeelte van de baan aankwam, want dat was verlicht. Uiteindelijk hebben we veel langer over de 14 km gedaan als verwacht. Beneden aangekomen hoorde ik later dat mijn zusje mee is geweest op een machine en vooruit is getrokken door wat skieers. Ze was wel heel ongerust, omdat we elkaar verkeerd hadden begrepen. Zij dacht dat ik onderweg wel zou wachten en ik had begrepen dat ik door mocht. ik had wel kunnen wachten, maar dan zou ik het heel koud krijgen en ik wist dat zij wel bij mensen was die we kenden.

Eerst stond er op de planning om die avond uit te gaan, maar na die lange rodeltocht hebben we daar vanaf gezien. Ik ben dus lekker vroeg naar bed gegaan. Toen ik dinsdagochtend wakker werd zat ik helemaal niet lekker in mijn vel. Ik was heel erg moe en had heel slecht geslapen. Verder kon ik niks hebben en was ik wat chagerijnig. Voordat we gingen skieen moesten we nog even kijken wat er met de slee ging gebeuren, omdat we die niet meer terug gevonden hadden. Doordat we wat laat op de piste waren heb ik eerst geprobeerd om met Karin haar groepje te gaan zoeken, maar dit lukte niet. We zijn toen heerlijk de hele dag vrij gaan skieen.

De laatste avond/nacht brak aan. Deze avond zijn we met de hele groep gaan stappen. Ik was bijna niet meegegaan, omdat ik heel erg moe was. In de supermarkt heb ik toen wat redbull gekocht en na drie blikjes had ik zoiets van ik wil graag mee dus ga ik ook mee. Ik heb wel met de reisleiding overlegd dat als ik moe was dat ik dan in de bus kon gaan liggen. Om 23.20 heb ik dat gedaan en heb ik nog en uurtje geslapen. Het was echt heel gezellig in de bar. Twee jongens van onze groep verzorgden de muziek en na een tijdje hebben we lekker gedanst. Er waren ook nog wat dronken Nederlandse jongens. Die hebben zichzelf echt gigantisch voor schut gezet. Die ene heeft echt al zijn kleren uitgetrokken. Later hebben we toen gezongen van zo'n kleine hebben wij nog niet gezien... hahaha..

De terugweg in de bus was wel heel erg lachen. Er zijn er toen twee een fomule 1 gaan naspelen met de bus als racewagen en de route. Zo werd alles beschreven en er werd zelfs reclame tussendoor nagespeeld. Ik ben meteen bij aankomst in het hotel mijn bed ingedoken. De volgende ochtend konden we gelukkig iets langer doorslapen. Eigenlijk moesten we de skibus van 09.55 hebben, maar omdat ik absoluut niet wakker kon worden en alles nog ingepakt moest worden hebben we die niet gehaald. Om 10.17 ging de volgende bus. Bij de bushalte aangekomen blijkt dat bijna niemand die eerste bus heeft gehaald.

Die ochtend stonden we dus niet al te vroeg op de piste. Karin en ik zijn weer vrij gaan skieen. 1 piste hebben we toen echt megavaak achter elkaar gedaan. Die piste was leuk omdat je met hoge snelheid recht naar beneden kon suizen. Daarna gingen bij Karin de bochtjes niet zo heel super meer. Met als gevolg dat ze telkens viel. Ik ben later nog een paar keer gevalen, maar we hebben vooral deze dag echt megaveel gelachen. Echt telkens hadden we weer de slappe lach. We zijn pas heel laat gaan eten, maar toen hadden we wel hele erge trek. We gingen zo laat eten, omdat we 's middags een dalafdaling gingen doen en anders had je 2 korte perioden om vrij te skieen en nu 1 lange. Na het eten nog even een souvenirtje gekocht. Karin is niet meegeweest met de dalafdaling. Het was wel een hele leuke dalafdaling, maar het was mij eigenlijk net iets te druk. Als het zo druk is ben ik toch wel wat bang voor botsingen, maar ik ben veilig beneden gekomen. De afdaling was op sommige stukken lekker steil..

Beneden moesten we meteen de ski's inleveren, omdat de skiverhuur al om 16.00 uur sloot in verband met kerstavond. Na een laatste avond in de Kanne gingen we naar het hotel om nog even op te frissen en wat te eten. Om 20.15 vertrokken we weer voor de terugreis naar nederland . Ik had eigenlijk nog helemaal niet zo veel zin om te gaan. Ik was wel moe maar ik had nog wel veel langer willen skieen. Onderweg nog naar Bert Visscher gekeken en lekker geslapen. 's Ochtends hadden we een chauffeurswissel en toen heb ik kunnen overleggen dat we mee konden rijden tot Dronten. Zo hoefden mijn ouders niet zo vroeg te vertrekken en niet zo ver te rijden. De eersten van de groep gingen er in Eindhoven uit en de rest in Breda. In Breda werd er aan de weg gewerkt en daardoor hebben we heel lang lopen rondcrossen door breda voordat we eindelijk weer op de snelweg naar het noorden zaten. Mijn ouders hebben in Dronten onder andere hierdoor bijna een uur staan wachten. Moe maar voldaan kwamen we thuis. We hadden jammer genoeg geen witte kerst.

Ik weet wel ik wil zo snel mogelijk weer!! Nu maar hopen dat er in februari sneeuw ligt in Inzell dan kunnen we een dag voor en een dag na de world cup nog lekker even skieen.....