Hamar, for de store øyeblikk, part 4

Op zondag konden we wat langer slapen omdat de eerste bus richting Hamar pas om 10.50 uur vertrok. We werden voor de laatste keer naar Elverum gebracht, aangezien we gepland hadden om die nacht laat thuis te komen en Toon en Monique de volgende dag moesten werken. We bedankten Toon en Monique voor ons mooie verblijf in het gastenverblijf. Met de bus gingen we op weg naar de tweede dag van het WK sprint. We waren wel een beetje bang, dat we te laat zouden aankomen om een mooi plekje te vinden in het stadion. We stapten iets te vroeg uit de bus en moesten wat verder lopen om bij het stadion te komen. Onderweg kwamen we Håvard Bøkko nog tegen. In het stadion aangekomen bleek dat we achteraf de testrit gemist hadden en dat vond Aukje achteraf heel erg jammer omdat Eirik Lunde Pedersen in de testrit had gereden en dat is 1 van Aukje haar Noorse favo schaatsers. Gelukkig bleek bij binnenkomst dat er net na de 500m finish nog wel plek vooraan was. Onderweg naar onze plek werden we nog een paar keer aangesproken dat we wat laat waren enzo, maar ja daar konden wij helaas niets aan doen ;)
We gingen snel ons spandoek en de vlaggen ophangen en toen wij klaar waren begon de 500m dames ook net. Deze 500m werd ook weer een prooi voor Jenny Wolf gevolgd door 2 japanners.. Ondertussen werden we ook aangesproken door een man die me nog wel vaag bekend voor kwam, maar ik had geen idee meer waarvan ik hem kende, totdat hij vertelde dat hij Aukje en mij anderhalf jaar geleden tijdens zomerijs in Hamar had gesproken en we kwamen dat gezin bi toevak die zomer later ook nog tegen in een vlaggenwinkel in Oslo. Dit gezin was inmiddels naar Noorwegen verhuisd en kwamen nu ook schaatsen kijken. Ik vind het wel grappig dat je mensen soms maar kort ontmoet en dan later nog eens ontmoet. De 500m heren was weer erg gaaf. Yesin had weer de pech tegen iemand te starten die viel en hem hinderde.Hij mocht nogmaals de 500m overrijden, maar dat heeft hij niet meer gedaan. Als hij dat wel had gedaan dan had hij in 1 weekend 4 x 500 meter en 2 x 1000m geschaatsd en dat was hem denk ik een beetje te veel van het goede. De 500m werd wederom gewonnen door Pekka Koskela. Hij werd gevolgd door Dmitry Lobkov en Beorn werd beste Nederlander op de 500m met een tijd van 35.36.

Tijdens de 1000m dames besloten we met zijn drieën wat te gaan rondwandelen in het stadion om te kijken of we nog wat leuke mensen zouden tegenkomen. We zijn helemaal bovein in het stadion geweest en daar sta je echt hoog net boven de kruising, is eens een heel ander zicht op de ijsbaan. Ineens zag ik Eirik met zijn vader zitten, vlak onder waar wij zaten. Are Eri stond er ook bij en even later kwam Preben ook aanlopen. We bleven op onze plek zitten om de 1000m dames te kijken. De 1000m dames werd gewonnen door Anni Friesinger die ook winnaar werd van het eindklassement en dus wereldkampioen sprint. Het was voor haar coach Gianni Romme de eerste grote overwinning als coach! Tweede op de 1000m werd Ireen Wüst en in het eindklassement werd ze ook tweede. Ik vind het wel mooi voor haar dat ze na een enigszins teleurstellend Europees kampioenschap erg goed presteerd op het Wereldkampioenschap sprint. Cindy Klassen werd derde in het klassement en dat betekende dat bij de dames het Wereldkampioenschapspodium bestond uit 3 allround dames. Tijdens de dweilpauze ging Kirsten nog wat foto's van de ijsbaan maken en Aukje trok de stoute schoenen aan en sprak Preben aan. Ik ben toen maar even wat anders gaan doen, want ik durfde er niet bij te komen staan, maar vind het wel heel stoer dat Aukje dat zo durfde! Nadat ze Preben had gesproken wist ze ook waar Mikael zou zijn en aangezien we een leuk kaartje met allemaal "kusjes" erop hadden gekocht wouden we die nog wel even aan hem geven om hem zo beterschap te wensen, want hij was geblesseerd aan zijn lies. Ondertussen kwamen we Eskil ook tegen en ik heb meteen van de mogelijkheid gebruik gemaakt om met hem op de foto te gaan. Bij de snackbar kwamen we Mikael tegen en we hebben hem gesproken en het kaartje gegeven. Hij bekeek het kaartje later en hij liet door middel van een hele lieve lach weten dat hij het leuk vond :D. Nadat we Mikael hadden gesproken gingen we weer terug naar onze eigen plek om de afsluitende 1000m mannen te kijken en onze favo's aan te moedigen!

De 1000m zou de beslissing brengen in wie kampioen zou gaan worden! Shani Davis won de 1000m en steeg hiermee naar een 3e plaats in het klassement. Pekka Koskela leek na 3 afstanden de winnaar te gaan worden van het sprinttoernooi, maar op de laatste afstand werd hij nog voorbij gestreefd door Kyu Hyuk Lee. Hierdoor werd Kyu Hyuk Lee wereldkampioen zonder een afstand gewonnen te hebben. Voor Beorn hebben we ons echt de longen uit ons lijf geschreeuwd en hij eindigde op een hele mooie 5e plaats. Het was zijn beste prestatie ooit op de wereldkampioenschappen sprint en hij eindigde als beste Nederlander net 1 plaats voor Erben Wennemars. Voor de prijsuitreiking zorgden we dat we alles hadden ingepakt en verhuisden we naar de tribune net voor het podium. Ik hield het Lee bordje vast. Tijdens de ereronde zag Lee ons fanbordje en hij begon te wijzen en stootte Anni aan zodat zij het ook zou zien, als bedankje gaf hij een kushandje vanaf het ijs. Na de ereronde hebben we nog verschillden foto's gemaakt en schaatsers gesproken. We spraken nog even met Håvard Bøkko. Het bleek dat we ons Noors goed geoefend hadden en dat we nu eindelijk weten hoe je zijn naam in echt Noors uitspreekt! We wouden ook nog graag dat Lee ons bordje zou signeren, maar we konden hem niet vinden, pas toen we weg gingen zagen we hem ineens vanuit de persruimte weer het vikingskipet inlopen, dus wij sprinten weer naar de ingang en hij heeft ons bordje gesigneerd :D Ondertussen riep Marnix Wieberdink steeds present, present.. wij snapten het niet en Lee eerst ook niet totdat hij zijn muts aan mij gaf :D:D:D Echt zo gaaf, natuurlijk moesten we ook nog even met hem op de foto.

Later hebben we beneden Beorn nog even gesproken die erg tevreden was met zijn wereldkampioenschap, hij zei ook dat de samenwerking met Erben hem veel beter beviel dan de samenwerking met Gerardd van Velde. Na Beorn gesproken te hebben was iedereen wel zo'n beetje weg en besloten wij ergens te gaan eten. We besloten te eten in het vikinskipet motell, want daar was het mooi goedkoop en aukje en ik wisten uit ervaring dat het eten er ook goed was. We hebben er een lekker maal uitgezocht en even later kwam Shani Davis ook binnen. Een aantal kinderen die ook de bloemen van Shani hadden gekregen gingen hem Noors leren en dat was echt erg schattig :D We hebben echt heerlijk gegeten en na nog een tijdje nagezeten te hebben besloten we Hamar in te gaan. We hebben eerst een tijdje in Siste Indre gezeten, we haalden daar echt de gemiddelde leeftijd wel omlaag en het percentage Nederlanders was erg hoog. Wat me telkens opvalt als we in een café met schaatsers of schaatsfans zitten is het er een lawaai van jewelste. Na een tijdje zijn we lekker door Hamar gaan wandelen. We hebben nog even gekeken of onze sneeuwkunstwerken nog bestonden en die waren nog duidelijk zichbaar :D. Tijdens onze wandeling kwamen we ook langs een café die vol zat met schaatsers. Het leek er een gezellige boel en we zijn naar binnen gegaan. We hadden boven onze spullen neergelegd en na een bak popcorn te hebben gegeten en wat mooie beelden te hebben gezien van leuke schaatsers besloten we zelf lekker lol te maken en te dansen. Al snel dansten we met verschillende schaatsers zoals Ermanno Iorriatti en Shani Davis. We hadden met zijn allen erg veel lol en we beleefden een geweldige nacht! Aan het eind bleek een Fin mij wel leuk te vinden, en hij vond dat ik maar bij hem moest slapen, helemaal toen we een taxi konden krijgen, maar dat aanbod heb ik toch maar afgeslagen. Na wat gedonder met het taxibedrijf en een kleine donatie van de café eigenaar kwamen we die nacht moe maar voldaan thuis. We dachten dat Turijn niet overtroffen kon worden, maar dat is wel gebeurd :D