Es bleibt heiss in Erfurt teil 2

Om 08.30 uur ging alweer de wekker, maar ja dat is niet erg als je weet dat je weer lekker een dagje op de ijsbaan door mag brengen. We maakten ons klaar, aten een heerlijk ontbijtje (dat overigens zwaar overpriced was) en liepen naar de auto om zo richting ijsbaan te rijden. Eigenlijk zou de route heel erg makkelijk moeten zijn, maar ja wij verdwalen natuurlijk weer... Gelukkig vonden we de weg al snel weer terug en konden we de auto parkeren in de parkeergarage naast de ijsbaan, en nee dat kost geen 5 euro zoals bij thialf ;). We kochten voor 10!!! euro een combi ticket zodat we 2 dagen lang konden genieten van het sprintgeweld tijdens deze world cup. Aukje zag bij het binnen gaan van de ijsbaan al meteen Max aan wie we grappige herinneringen hebben van het WK sprint in Hamar. Ik zag hem echter toen niet, maar we kwamen hem gedurende het weekend nog wel geregeld tegen. We zochten een leuk plekje uit tegenover het bankje waar de schaatsers zich voorbereidden op de 500m B groep.

De races beginnen dus het genieten kan ook beginnen. Wel waren er opvallend veel valpartijen en dan vooral in de bochten met als dieptepunt de val van Roberge. Hij knalt hard in de bocht onderuit en raakt iets verderop bij ons erg hard de kussens. Hij grijpt meteen naar zijn pols en het leek zijn sleutelbeen, later leek hij vooral erg last van zijn pols te hebben. Wat ook erg vervelend was met de boarding was dat het een dubbele boarding was. De eerste rij luchtkussens was vooral aangelegd als reclameboarding en dan zat er nog de gewone boarding achter. Hierdoor schoten veel schaatsers onder de boarding. Roberge werd op een stoel tegenover ons gezet en zijn pols werd in een verband gelegd. Ondertussen gingen ze de scheur die door de val veroorzaakt was repareren, maar daar hadden we nou niet echt vertrouwen in, want een nieuw iemand er in en de scheur zou er weer zitten. Wat trouwens wel erg vreemd was, was dat we later in de krant lazen dat Roberge wat aders in zijn hand had doorgesneden, maar we hebben helemaal geen bloed gezien??? Maar goed de races gingen verder en ondertussen liep Denny Morrison langs die ons gedag zei. Niet veel later kwam Shani's Mom langs en we feliciteren haar met het omaschap. We hebben een gezellig gesprek over de reis en nog wat andere leuke dingen. Shani's Mom liep door naar haar plek en wij gingen verder met schaatsen kijken. Shani kwam op het ijs en we zwaaiden even.

Er kwam ook nog een Lee langs lopen en daar wouden we mee op de foto. Het was Kang Seok Lee en hij is echt cool! Niet veel later kwamen Kleven, Mikael en Saetre langslopen. Kirsten en Aukje laten door Mikael het bord signen en ik ging met Kleven praten. Hij vertelde dat het echt slecht ijs was en dat je in de bochten totaal geen grip hebt. Dit verklaarde voor mij meteen het grote aantal valpartijen. Hij baalde ook echt van zijn race en ik zei nou dan kan het vanaf nu alleen maar beter gaan en dat gebeurde ook ;). Na de Noren kwam Shani langs lopen en wij hem natuurlijk ook feliciteren met zijn kindje. Hij had helaas nog geen foto gezien van zijn kindje en verder hebben we wat over zijn race gesproken. Ook Shani sprak er over dat het slecht ijs was en dat je geen grip in de bochten had. Het baarde hem wel wat zorgen voor de 1000m maar hij ging bij de 500m A groep kijken of de ijskwaliteit al wat verbeterd was.

We besloten na afloop van de B groep richting de "noord" bocht te lopen. Daar was het wat rustiger en altijd leuk om te kijken. Onderweg kwamen we langs Shani dus die nog even gegroet en onze tocht ging met tussenstop bij de stoeltjes op rechte eind door naar "noord". Deze world cup werd geopend met een vlaggenceremonie en na het testpaar kon de A groep beginnen. Tijdens de 500m hebben we onze favorieten hard aangemoedigd. Wat wel opvallend was, was dat Denny Morrison telkens erg vroeg op het ijs was om in te rijden. Na alle 500 meters begonnen de 1000 meters. We hadden lekker veel lol ik was nog even gevallen in 1 van de dweilpauzes en dat bracht weer een lachstuip te weeg ;). We gebruikten de bordjes en Kang Seok Lee ging leuk zwaaien en Mikael lachte weer lief toen we zijn bord weer ophielden. Een stel Zweden die even verderop stonden snapten ook wat het bord betekent en ze hadden dikke lol. Kyou Hyuk Lee maakte na zijn race een jammer maar helaas gebaar dat de wissel niet goed ging en hij zei ook nog wat maar helaas konden we dat niet verstaan. Shani won weer de 1000m en bedankte ons ook nog toen hij langs reed en even later deed Denny hetzelfde. Ik vind dat wel grappig dat je op een kleinere baan veel makkelijker met de schaatsers kunt communiceren, want in een vol Thialf kan je ze toch niet verstaan. Na de A groep liepen we weer naar "zuid" daar wouden we de B groep gaan kijken. We gingen even achter wat Nederlanders zitten, omdat daar een klein muurtje was. We zagen Shani aan komen lopen en besloten dat we eigenlijk wel graag een groepsfoto met ons en Shani wouden. Een man hoorde dat waarschijnlijk en toen Shani met nog wat andere Nederlanders stond te praten wou hij al wel regelen dat we met Shani op de foto konden. Het grappige is dat, dat voor ons niet zo'n probleem is om met Shani op de foto te gaan, maar ik vond het eigenlijk wel lief dat die meneer dat wou regelen. We hebben wel een hele mooie groepsfoto gemaakt en nog gezellig met Shani staan babbelen. Na de foto gingen we gezellig verder B groep kijken. Tegen de tijd dat Dag Erik Kleven bijna moest rijden kwam Mikael Flygind Larsen aanlopen en naast ons staan! Samen met Mikael Flygind Larsen gaan we Kleven aanmoedigen en met de startlijst bekijken of hij mss zou kunnen winnen. Na zijn rit is hij eerste alleen daarna is Maciej Ustynowicz nog sneller. Dag Erik Kleven behaalt een mooie tweede plaats. Ik had nog een lekkere actie tegen Mikael. Doordat ik de hele tijd al tussen 3 talen liep te schakelen begon ik ineens in het Duits tegen Mikael. Gelukkig kon ik me snel herstellen en konden we weer verder kletsen. Na een heel gesprek vertrok Mikael weer naar het middenterrein en gingen wij de prijsuitreiking kijken. Na de prijsuitreiking kwam Dag Erik Kleven via het middenterrein aanlopen en deed hij een poging de bloemen over het ijs naar ons te gooien. Dit lukte helaas niet en Aukje probeerde over de kussen heen te duiken, maar viel er tussen. Wij raakten in een gigantische lachstuip en kregen via een ander de bloemen.

Na de world cup waren er nog wedstrijden waar onder andere veel TVM'ers aan meededen. Sven kwam langslopen en we wouden eigenlijk wel met hem op de foto hij wou/kon toen niet maar later wel. Kirsten haar foto met Sven is erg leuk geworden, ik had helaas weer ogen dicht en bij Aukje deed de camera het niet.. We gingen schaatsen kijken want Beorn was ook op het ijs en ik vind het wel interessant hoe het nu ging na zijn blessure. Hij startte gelukkig aardig en ik denk dat het met hem wel goed komt voor het NK sprint. Na een lange dag op de ijsbaan hadden we het wel gezien op de ijsbaan en reden we naar het centrum van Erfurt. Het was echter zo druk in het centrum dat we geen parkeerplaats konden vinden.

Bij het hostel parkeren we de auto en in het centrum gaan we op zoek naar een restaurant. Het was echter al net zo moeilijk als een dag eerder. We waren moe en hongerig en een restaurant is natuurlijk niet te vinden. Tot we ineens langs een Chinees/Thais restaurant liepen waar gelukkig wel plek was. Ze hadden een erg grote menukaart maar we hadden al snel een keuze gemaakt. We hebben echt heerlijk ons buikje rond gegeten en vanuit het restaurant zijn we na het eten weer naar de ijssalon gelopen. Eerst heb ik daar een overheerlijke aardbeien sorbet gegeten. Een dag eerder had ik die al op de kaart zien staan en ik had er echt megaveel zin in. De sorbet was heerlijk en ondertussen hadden we lol met de jongen die ons het ijs bracht. Na het ijs had ik ook nog wel zin in een warme witte chocomel. We liepen nog wat te ouwehoeren over in welke volgorde je dat nou bestelde, maar uiteindelijk had ik mijn warme witte chocomelk. Ik zat ondertussen wel flink vol dus heb in alle rust mijn warme witte chocolade opgelepeld. Tegen sluitingstijd zijn we vertrokken om weer terug te wandelen naar ons hostel. Ik sliep daar in mijn uppie in de 7 persoonskamer met allemaal vreemden en Aukje en Kirsten sliepen in de 5 persoonskamer. Van kletsen is het niet echt meer te komen, maar dat was niet erg want is was zo moe dat ik als een blok in slaap viel.