Inzell 2008 deel 1

Zondag 10 februari 2008

Al bij heet wakker worden zag ik buiten de zon schijnen. Nog even wat spulletjes bij elkaar pakken en nog even controleren of ik niets was vergeten en dan eindelijk op weg naar het treinstation in Hoogeveen. Eigenlijk had ik moeten weten dat er met deze mooie dag megaveel fietsers op pad waren en dat ik niet zo snel in Hoogeveen zou komen als normaal, maar goed door al deze mensen die van het mooie weer genieten miste ik net de trein. Gelukkig kon ik Aukje op tijd waarschuwen en zo zaten we heerlijk samen in het zonnetje te wachten op de volgende trein. We moesten nu in Zwolle overstappen en daar bedacht ik dat ik toch nog wel wat dingetjes nodig had dus nog even de etos ingedoken. We kwamen mooi op tijd in Utrecht aan en daar gingen we treinkaartje naar Traunstein kopen. Daarna even lekker eten bij Charlie Chiu's. Als ik op station Utrecht iets moet eten ga ik daar graag heen en het is echt jammer dat ze niet meer verspreid over Nederland zitten. Na het eten gingen we thee drinken en wachten bij "de Tijd" een restaurant ook op centraal station Utrecht. Ineens was er in het restaurant wat opschudding een stel meiden zagen een muis lopen. Het bleef echter niet bij deze ene muis er liepen gewoon heel veel muizen rond. De mensen die zaten te eten vonden het niet echt fijn. Aukje en ik vonden het wel vermakelijk en hebben erg veel lol om die muizen gehad. Onze trein vertrok van perron 12 E daar ontmoetten we ook Margot. Zij reisde alleen naar Munchen en we hadden meteen al een gezellig contact wachtend op de trein. In de trein bleek zij in een coupe met wat oudere mensen te zitten, maar in onze coupe bleken nog bedden vrij te zijn en zo is ze verhuisd naar onze coupe. We hebben zitten kletsen tot de Duitsers kwamen en toen hebben we onze bedden opgemaakt en zijn we rond een uur of 11 gaan slapen.

Maandag 11 februari 2008

Om 05.00 uur werden we midden in Duitsland gewekt door de douane. Ik was hier best verbaasd over want had het nog niet eerder op de citynightline meegemaakt. Wel tijdens mijn reizen door Oost Europa, maar goed daar gaat alles heel anders. Helaas na het bezoekje van de douane niet veel meer geslapen. Om 7.16 uur kwamen we aan in Munchen waar we afscheid namen van Margot. Aangezien we ditmaal met de intercity reisden hoefden we niet het hele station door te lopen in Munchen maar konden we gewoon het perron over steken. In Traunstein stapten we uit de trein en we konden daar meteen de bus weer in. Om 09.00 uur kwamen we aan in Inzell. We zijn meteen naar de accomodatie gegaan waar ze eerst dachten dat wij de Zweden waren, maar nee dat zijn we nog steeds niet. Onze spullen hebben we in de mooie kamer gedumpt en we hebben ons meteen klaargemaakt om naar de ijsbaan te gaan voor onze eerste training op het ijs van Inzell. Bij de accomodatie zagen we al meteen het busje van de Poolse en Wit Russissche schaatsploeg staan dus dat was wel grappig ;) Vanaf het hotel liepen we samen naar de ijsbaan, kopen een kaartje en we trokken onze schaatsen aan. Bij de ijsbaan liepen we meteen de Finse Fysio tegen het lijf en die hebben we maar even gedag gezegd. De zamboni was nog op het ijs dus we konden rustig onze schaatsen aantrekken buiten op het bankje. Ik zag ook een meisje in een IJshazen jasje lopen, ik sprak haar aan maar ze bleek geen Nederlands te kunnen. Bleek het het Roemeense meisje te zijn dat me vader vorig jaar al ontmoet had bij de European Junior Games. Op het ijs bleken we gelijk met de Roemenen, Wit Russen, Finnen, Kazachen en de Polen te staan. Zelf moesten we wel echt even wennen aan het ijs. Buiten is al anders dan binnen en het ijs is ook compleet anders maar wel erg fijn :D. Wat wel wennen is was het getik onder je wat je ook op natuurijs voelt. Langzaamaan kwam tijdens de training ook de zon achter de bergen te voorschijn en werd het tijd om onze zonnebrillen weer op te zetten. Het werd qua temperatuur in de zon ook een stuk aangenamer. We hebben ook even een rust in de eerste training genomen wat toen wel maf was, dat er aan ons gevraagd werd of we aan het einde van de week ook mee zouden doen aan de world cup, maar goed daar zijn we nog net niet goed genoeg voor. Daarna maar snel weer verder trainen en genieten op het ijs. Na de training nog met wat Nederlandse jongens en een oudere man gesproken wat erg gezellig was. Vanaf de ijsbaan zijn we weer teruggewandeld naar het hotel. Het was echt zulk heerlijk weer en ik heb dan bij het hotel ook meteen de korte broek aangetrokken zodat ik lekker in de blote benen buiten van de zon kon genieten. Het was echt heerlijk rustig buiten je hoorde de vogeltjes fluiten en af en toe in de verte een auto en voor de rest heerlijke stilte. Op een gegeven moment werd ik wel zo moe dat ik naar binnen ben gegaan en in me bed ben gekropen om eens heerlijk te gaan slapen. Op een gegeven moment werd ik gewoon wakker van de honger en we besloten toen maar naar de supermarkt te lopen om eens lekker wat eten te kopen om de week door te komen. Het grappige is dat je echt overal schaatsers tegenkomt zo stonden we samen met Jeremy Wotherspoon en een aantal andere Canadezen in de supermarkt. Na de supermarkt nog even langs de lokale tourist info en daarna weer naar het hotel om ons klaar te maken om voor de tweede maal die dag naar de ijsbaan te wandelen. Op de ijsbaan was de Inzeller schaatsclub nog aan het schaatsen en wij stonden gelijk met hun op het ijs. Het duurde niet heel lang voordat hun klaar waren en zo stonden Aukje en ik met zijn tweeen op het ijs. Gewoon de hele ijsbaan voor ons alleen, dat maak je niet vaak mee. In Breda kan je vaak niet normaal trainen want je wordt afgesneden door de drukte en je kan nooit even lekker doortrekken en in Inzell heb je dan ineens de hele baan voor je zelf echt heerlijk. 's Avonds begon het wel af te koelen. De zon scheen niet meer en doordat het donker wordt koelt het natuurlijk wel af. Maar goed op kou kan je je kleden en het blijft genieten zo alleen op de ijsbaan. Na de ijsbaan zijn we in schaatskleding meteen naar pizzeria "Da Enrico" gelopen om daar wat te gaan eten. Ik heb een groot bord spaghetti bolognese besteld. Ondertussen heb ik even met me mams gebeld want die had nog wat leuks over Shani wat er dat weekend in Berlijn was gebeurd. Het bord spaghetti was echt veeeels te groot. Ik bleef maar eten maar het bord leek maar niet leger te raken. Het was wel heerlijk om even wat te eten want na 2 keer schaatsen op 1 dag en een lange reis had ik wel flinke trek. Na het eten hebben we snel betaald en zijn we terug gegaan naar het hotel om lekker te gaan slapen. Om 22.00 uur lagen we al te slapen, terwijl we normaal niet vaak voor 0.00 uur in bed lagen.

Dinsdag 12 februari 2008

Vandaag hebben we de ochtendtraining maar even over geslagen. We waren moe van de reis en hadden nog niet veel zin om de wekker te zetten omdat we nog een hele week te gaan hadden. Na het wakker worden zijn we langs de tourist info gegaan om onze kurkarte in te leveren en daar kregen we ook de uitnodiging voor de Gasteverehrung. We waren ditmaal voor de 3e keer in Inzell en daarom mochten we naar dit feestje. Het was ook meteen al vanavond, helaas zouden we daardoor wel maar 1 ipv 2 keer kunnen schaatsen, maar dit wouden we niet missen ;) Via de bakker zijn we toen terug gegaan naar hotel. Aangezien het alweer stralend weer was hebben we de tafel naar buiten verhuisd en zijn we buiten heerlijk gaan brunchen. Daarna was het alweer klaarmaken voor het schaatsen en zijn we weer naar de ijsbaan gewandeld. Bij de ingang zagen we Denny Morrison staan die druk aan het foto's van de ijsbaan aan het maken was. De Finnen, Jeremy Wotherspoon en Matt Mclean waren al op het ijs en even later stonden wij gewoon samen met hun op het ijs. De zon scheen, het ijs gleed goed en je staat gewoon met wereldtoppers op het ijs. Echt heeel bijzonder. Jeremy reed een paar hele mooie bochten en als je zelf met de toppers op het ijs staat zie je toch weer andere dingen dan als je naast de baan staat te kijken. Op het einde van ons trainingsuur stonden we met zijn tweeen op het ijs. De DSB ploeg stond langs de kant te kijken, want die gingen het uur na ons trainen. Na de training hebben Aukje en ik even rondje uitgelopen en daarna wouden we training van de toppers kijken. Alleen de DSB ploeg en Jorien Voorhuis waren op het ijs en al snel ging onze aandacht niet echt meer naar de toppers uit maar naar de kleutertjes die op de ijshockeybaan een schaatsles hadden. Dat was zoo grappig en ook heeel erg schattig om te zien. Op een gegeven moment werd het toch wel wat frisjes. In de hal spraken we nog wat Nederlanders die heel toevallig voor mijn ouders zaten in Berlijn! Ineens duikt Jeremy Wotherspoon ook weer op en we lopen samen naar buiten. Aukje en ik besluiten terug naar het dorp te joggen aangezien we toch wel iets koud waren geworden. We hebben bij hotel Falkenstein gekeken of we die avond bij de "gasteverehrung" daar wat konden gaan eten. Dat blijkt te kunnen en zo gingen we snel terug naar hotel om even te douchen en ons klaar te maken voor de "gasteverehrung". Na 2 keer wat vergeten te hebben en onderweg weer terug gelopen te zijn komen we eindelijk aan in hotel Falkenstein voor het stamgasten feest. Binnen komen we meteen al 1 van de Finnen tegen en toen we de zaal inliepen was het enige tafeltje dat nog vrij was het tafeltje naast de Finnen. De Japanners zaten er ook nog. Een klein jongetje speelde op de accordeon en er werden allerlei verhaaltjes en grappen in het Duits verteld. De Japanners komen nog even naar voren voor een mooie groepsfoto. Daarna worden de gasten geeerd. Auk en ik werden naar voren geroepen en kregen Quaxi de mascotte van Inzell en een speldje opgespeld. Er werd een mooie foto gemaakt en daarna konden we weer verder met eten. Alle andere gasten werden 1 voor 1 naar voren geroepen en kregen een presentje als dank voor het telkens terugkeren naar Inzell! Na het stamgastenfeest zijn Auk en ik naar de Rappelkiste gegaan en hebben daar even wat bier gedronken. Na nog even gezeten te hebben zijn we terug naar hotel te gaan om weer om 22.00 uur in slaap te vallen.