Interrail part 9; Olympia, Thessaloniki, Skopje, Ohrid

Zondag 3 augustus 2008 Olympia - Trein

Vanochtend was iedereen al vroeg uit de veren. Ik zei ze allemaal gedag en pakte mijn tas verder in, at een ontbijtje en liep naar het museum voor de moderne Olympische Spelen. Het was op zich wel een leuk museum, maar het museum viel voor mij wat tegen want had al meerdere Olympische musea gezien in mijn leven die veel beter waren opgezet. Ik stond dan ook al sneller dan verwacht weer buiten. Op een terrasje heb ik nog even wat gedronken en in mijn dagboek geschreven. Een uur voordat mijn trein zou vertrekken ben ik naar de supermarkt gegaan om wat eten en drinken voor de lange treinreis te halen. Daarna ben ik naar de t-shirt shop naast het hostel gegaan en heb ik daar een t-shirt met "I hate mornings" er op om in te gaan slapen en een ander shirtje met de marathon renners. Ze drukten de shirtjes ter plekke. Daarna mijn backpack opgehaald en naar het treinstation gewandeld. De Duitse jongen van het hostel nam een trein eerder dan gepland en die kwam ik dus ook weer tegen.
Na een kort ritje met de trein waren wij alweer in Pyrgos, waar ik een uur moest wachten op de trein naar Kiató. In de trein hebben ze gelukkig een goede bagageruimte en daar kan ik mijn backpack mooi stallen! Ik heb weer heerlijk naar buiten zitten kijken. In Patras moesten wij ineens van trein wisselen, maar dat werd niet duidelijk aangegeven waardoor het heel chaotisch ging. Gelukkig zat ik uiteindelijk in de juiste trein, in Kiató moesten wij weer overstappen op de trein naar Athene. Ik had gelukkig wel een zitplek, want toen wij vertrokken zat de trein bomvol. Het enige probleem was dat het toilet in de trein op slot zat en ik heel nodig naar het toilet moest, maar het toch maar nog een tijd moest ophouden. Ik was dan ook blij toen wij in Athene aan kwamen.
In Athene heb ik mijn backpack in een kluis gestopt, want dan hoefde ik daar even niet op te letten. Nadat ik mijn backpack had opgeruimd ben ik snel naar het toilet gegaan. Ik moest nog een uur wachten totdat de nachttrein naar Thessaloniki zou vertrekken. Gelukkig vloog de tijd voorbij omdat ik moeilijke sudoku puzzels probeerde op te lossen en daarnaast heb ik nog een beetje gelezen over de Griekse mythologie. In de trein heb ik meteen mijn bed opgezocht en ben ik mijn tanden gaan poetsen. Het zou een kort nachtje gaan worden want we vertrokken laat en zouden al vroeg aan komen. Gelukkig zou het wel een nachtje worden zonder grens onderbrekingen en hoefde ik dus niet wakker te worden om mijn paspoort te laten zien. Helaas waren er nogal wat luidruchtige mensen in de trein, wat lastig was met het in slaap komen.

Maandag 4 augustus 2008 Trein - Thessaloniki - Skopje

Ik lag lekker te slapen toen ik ineens gewekt werd, omdat wij in Thessaloniki waren aangekomen en meteen de trein uit moest :S. Ik ga echter niet in mijn pyama op het station rondwandelen en ik moest mijn spullen nog weer terug in mijn backpack stoppen. De vrouw die mij wekte bleef maar in het Grieks tegen mij praten en aangezien zij niet op Engels reageerde ben ik maar in het Nederlands gaan terug praten. Ik vond het allemaal nogal vreemd gaan, want normaal wekken de nachttrein medewerkers een kwartier of langer voordat de trein aankomt de mensen die er in liggen te slapen. Ik had ook veel sneller klaar kunnen zijn als dat Griekse mens mij even wat privacy had gegeven en niet telkens aan mijn spullen zat en spullen uit mijn handen greep.. Ze had al wat spullen buiten de trein gezet, maar goed dat is niet handig als ik niet weet waar zij aan had gezeten, want zo had ik niet heel veel overzicht of ik alles al had en ja dan duurt alles een stuk langer.
Een aantal minuten later stond ik met bagage en al op station. Nog niet goed wakker en beetje verbouwereerd over hoe het allemaal was gegaan. De spullen die ik bij het uitstappen nog kwijt was vond ik dus buiten terug, want die had dat mens dus al meegenomen. Nadat ik alles normaal had opgeruimd, heb ik mijn backpack in een kluis gestopt en ben ik op zoek gegaan naar een bus die mij naar het centrum van Thessaloniki zou brengen. Het duurde namelijk nog 9 uur voordat mijn trein naar Skopje zou vertrekken. Hierdoor heb ik wel mooi even tijd om Thessaloniki te bezoeken. Ik stapte in het centrum uit en wandelde langs het water richting de witte toren. Vandaar wandelde ik verder richting de tourist information. Bij de tourist information kreeg ik een kaart van de stad en wat tips over dingen die ik zou kunnen zien.
Ondertussen had ik al best een eindje door Thessaloniki gewandeld en had flinke trek gekregen, ik nam de bus terug naar het centrum en daar vond ik een leuk klein bakkertje. Ik kon zelf mijn brood samenstellen en nam een broodje met kaas en ei en dronk een vers geperste jus d'orange. Na dit heerlijke ontbijt was ik klaar voor wat sightseeing. Ik nam de bus naar de oude stad, wat hoger op een heuvel ligt dan het centrum en waar ook de oude stadsmuur ligt. Ik stapte iets te vroeg uit de bus, maar had daardoor wel een mooie wandeling richting de stadsmuur. Toen ik eenmaal boven aankwam was het er erg mooi en er waren bijna geen toeristen, maar ineens stopten er enkele touringcars en werd het overspoeld met toeristen. Van de oude stadsmuren ben ik naar een klooster gewandeld.Bij het klooster hadden ze echt superveel pauwen rondlopen. Dat is iets wat mij eerder in deze regio ook al was opgevallen dat er veel pauzen rondlopen bij de kloosters en andere bezienswaardigheden. Nadat ik het klooster had gezien heb ik de bus terug genomen naar het centrum en daar heb ik nog wat mooie kerkjes gefotografeerd en een McFlurry smarties gegeten. Het was inmiddels superheet, ik was moe, ik had alles gezien wat ik wilde en besloot een internetcafé te gaan zoeken. Bij het internetcafé was het heerlijk cool en zo kon ik mooi even uitrusten. Na het internetten heb ik de bus terug naar het station genomen en op het station een aantal broodjes gekocht. Ik heb mijn backpack uit de kluis gehaald en ben naar het perron gewandeld.
Op het perron leerde ik al snel een Nederlands stel kennen die ook aan het interrailen waren. Even later leerden wij ook wat Engelsen kennen, omdat zij vroegen of wij ook even op hun tassen wilden letten. De trein kwam maar niet en de Grieken riepen om dat er grote vertraging was en dat was dan ook zo ;) We zaten gezellig op het station te kletsen toen ik een paar perrons verderop een meisje zag lopen die ik dacht te kennen, maar goed ik dacht dat kan niet dat ik hier zomaar iemand ken, totdat ik een tijd later haar vriend zag lopen. Ik liep over de sporen richting hun perron toe om ze te begroeten. Het waren namelijk de Canadezen uit Calgary die ik in de trein naar Istanbul had leren kennen en later nog eens in Istanbul had ontmoet. Het was puur toeval dat wij elkaar nu een week later weer tegen kwamen in Thessaloniki. Het blijft grappig om overal bekenden te blijven tegenkomen. Zo zie je toch dat velen ongeveer de zelfde route reizen. Toen de trein van de Canadezen er aan kwam namen wij afscheid en liep ik weer terug naar mijn eigen perron.
Het verdere wachten kon beginnen, 2 á 2,5 uur later kwam de trein eindelijk aan. Ik nam afscheid van de Nederlanders want die moesten een bed in het slaapgedeelte en ik zocht een plekje uit in het zitgedeelte. Ik kwam bij een Roemeense jongen in de coupé. Hij was op weg naar Nis. Al vrij snel kwamen wij bij de grens. Het paspoort werd gecontroleerd en de trein bleef nog tijd stilstaan. Ik besloot om lekker naar buiten te gaan, buiten trof ik de gezelligste grensovergang aan die ik deze reis zou zien. Er was een bar, muziek en je kon eten bij een BBQ kopen. Zo'n beetje iedereen had de trein verlaten en de sfeer was supergezellig. Ik raakte in gesprek met een Fransman en twee Duitsers. Na een tijdje gingen één van de Duitsers en een Fransman weg om wat drinken te halen, ik bleef over met een heel erg leuke Duitser, genaamd David. We hebben hele tijd staan kletsen.
Op een gegeven moment zag ik ook de Nederlanders weer en ben even op hun afgestapt en al snel kwam die leuke Duitser, de Fransman en die andere Duitser er ook bij staan. Even als een Sloveens en Bosnisch meisje. Eerder toen wij net uit de trein stapten was er nog wat grappigs voorgevallen, ik hoorde aan het accent dat de 3 jongens een Fransman en 2 Duitsers waren en toen wees de Fransman een jongen in een rood shirt aan en vroeg aan mij waar hij vandaan kwam, ik antwoorde Roemenië. De Fransman was helemaal onder de indruk dat ik dat wist haha, maar ja was niet zo moeilijk want ik zat met die Roemeen samen in de trein ;) Helaas gaat zo'n grenscontrole ook wel weer eens voorbij en moesten wij allemaal de trein weer in om verder te gaan op weg naar het volgende land, Macedonië.
Bij de Macedonische grens werden de paspoorten van iedereen ingenomen en konden wij de trein niet uit. Wij hingen dus uit het raam voor wat frisse lucht om te kijken wat er allemaal gebeurde. In de coupé naast mij zaten de Duitsers en die hingen ook uit het raam dus weer gezellig kletsen. Er werden verscheidene mensen uit de trein gehaald en die mochten ook niet meer mee verder het land in. Gelukkig kreeg ik mijn paspoort gestempeld en wel terug en mocht ik wel verder reizen. Ik denk dat er echter een stuk of 10 á 15 mensen uit de trein gezet zijn die niet verder mochten. In mijn coupé deed het licht het niet toen het donker werd en aangezien ik geen zin had om in slaap te vallen ben ik bij de Duitsers en de Fransman gaan zitten. We hadden het echt supergezellig. Samen keken wij of Skopje al in zicht kwam.
In Skopje stapten de Duitsers en ik uit. De Duitsers besloten met mij mee te gaan naar het hostel dat ik al geboekt had. Wij werden meteen lastig gevallen door een taxichauffeur die ons veels te veel wilde laten betalen. Ik sprak tot dan toe Engels met de Duitsers, maar besloot op dat moment over te schakelen op Duits want dat leek de taxi chauffeur niet te verstaan en zo kon hij zich ook niet met ons overleg bemoeien. Samen besloten wij om lopend naar het hostel te gaan want was niet heel erg ver en zo raakten wij ook de vervelende taxi chauffeur kwijt. Ik kende de weg niet helemaal en we hebben onderweg een paar keer de route gevraagd, we hebben wel iets omgelopen, maar gelukkig vonden wij het hostel vrij snel. Gelukkig was er ook plek voor de Duitsers en sliepen wij alledrie in de zelfde kamer. Ik heb nog een hele tijd met de leuke Duitser zitten kletsen voor ik ging douchen en slapen. Ik durfde helaas zijn e-mail adres niet te vragen..

Dinsdag 5 augustus 2008 Skopje - Ohrid

Na een heerlijke nacht geslapen te hebben werd ik even rustig wakker. Er bleken naast de Duitsers nog een Zweedse en een Zwitser op de kamer te slapen. De Duitsers maakten zich klaar voor een dagje sightseeing en ik ging rustig ontbijten. Na het ontbijt heb ik even de spullen uitgezocht die ik mee wilde nemen naar Ohrid. Ik wist dat ik nog weer terug zou komen in Skopje en besloot mijn grote backpack in het hostel achter te laten en met alleen een kleine rugzak naar Ohrid af te reizen. Buiten was het super heet en ik had nog niet veel zin om te reizen. Ik besloot eerst even geld te pinnen en wat drinken te kopen. Daarna heb ik gezellig in de tuin met een Spaanse jongen en 2 Sloveense meiden zitten kletsen. We zaten heerlijk in de schaduw en hadden plezier om de hond van de eigenaar. Ik ben ook nog even op internet te gaan om te zoeken naar accomodatie, maar deze kon ik helaas niet vinden. Ondertussen baalde ik omdat ik dacht dat ik die leuke Duitser niet meer zou zien, maar ze kwamen al vrij op tijd terug van sightseeing en zo heb ik ze toch nog even gesproken.
Zij gingen lopend richting het busstation en ik niet veel later met de taxi want ik vond het overdag echt te heet om lopend te gaan. De taxi kostte mij maar 50 dinar wat omgerekend minder dan een euro is, terwijl die taxi chauffeur gisteren 5 euro wou hebben. Ik heb de Duitsers helaas op het busstation niet weer gezien. De bus vertrok meteen nadat ik een ticket had gekocht en ik had echt een super leuke plaats voorin de bus. Ik kon zo mooi naar buiten kijken en het chaotische verkeer gade slaan. Gelukkig gaan de meeste acties hier in het verkeer goed, maar hoe het verkeer hier rijdt dat is in Nederland niet voor te stellen. De route was erg mooi en langs allerlei dorpjes.
In Ohrid aangekomen had ik nog geen accomodatie en ik had even om advies gevraagd bij de jongen van het hostel hoeveel ik ongeveer zou moeten betalen. Hij gaf aan dat ik niet meer dan 8 euro zou moeten betalen. Toen ik de bus uitstapte was er meteen al een schreeuw lelijk die een kamer van 10 euro aanbood. Ik vond dat te duur en ben van hem weggelopen en besloot hem te negeren. Na nog wat aanbiedingen te hebben afgeslagen kwam er een Engels sprekende man op mij af die een kamer voor 5 euro had. Ik besloot met hem mee te lopen om de kamer even te bekijken. Ik vond het meteen een aardige man en de kamer zag er ook goed uit. Ik ontmoette zijn moeder bij de accomodatie en later ook zijn zoon en vrouw. Ik nam de kamer en zou er de komende 2 nachten blijven. Zijn moeder kookte meteen soep voor mij en bij een barretje in de buurt had ik even wat vlees besteld. De zelfgemaakte soep van de vrouw was overheerlijk en nadat ik de soep en de thee op had ben ik teruggegaan naar het barretje om mijn bestelde vlees op te eten. Van een man in de bar kreeg ik nog wat te drinken en zo had ik een heerlijke maaltijd.
Na het eten ben ik nog even naar de oude stad gewandeld en de "hoofdstraat" daar was helemaal vol met mensen echt ongelovelijk druk, leek wel of heel Macedonië in deze ene straat was samengekomen. Ik ben er even doorheen gewandeld en heb nog even bij een bandje muziek staan luisteren. Toen ik moe werd ben ik terug naar mijn kamer gewandeld waar het heerlijk koel was. Voor het slapen gaan heb ik nog even televisie gekeken, dit was al een hele tijd geleden. Al snel was ik zo moe dat ik lekker ging slapen want er kwamen nog paar lange dagen aan!