De Nationale MS dag Papendal

Afgelopen zondag werd de jaarlijkse MS dag van het Nationaal MS fonds weer gehouden. De locatie was dit jaar Papendal, het welbekende sportcentrum dichtbij Arnhem. Op zaterdag ging het echter helemaal niet goed met mij. Ik had nieuwe medicatie gekregen en kreeg daarvan gigantische bijwerkingen. Op aanraden van de weekendarts meteen met de medicijnen gestopt en tegen de avond begon ik mij wat beter te voelen en hoop te krijgen dat ik op zondag wel naar Papendal kon afreizen. Op zondag heb ik eerst uitgeslapen om zo fit mogelijk wakker te worden, gelukkig voelde ik mij weer een stuk beter en na even met mams gebeld te hebben spraken wij af naar Papendal af te reizen. Ik vertrok iets te laat en kwam dan ook later dan de afgesproken tijd aan, gelukkig was mams ook laat en zo kwamen wij ongeveer tegelijk aan. Na aankomst besloten wij eerst even wat te drinken en daarbij nog een broodje te eten, meteen daarna was het tijd voor de yoga bijeenkomst waar ik heel graag heen wou want vind dat nog steeds wel interessant en wie weet pak ik dat nog wel eens op. Wat voor mij heel goed binnen de yoga is dat het ook voor een groot deel op ademhaling gericht is en dat gaat bij mij nog niet altijd goed ;) Er was helaas niet heel veel belangstelling voor de Yoga het was mams en ik en dan nog een vrouw met MS en haar man. We deden deels staand de Yoga maar vooral veel zittend, dit vond ik erg leuk, omdat vorig jaar in India moesten wij allemaal moeilijke standen doen, en zittend kan er ook heel veel. Ook werd de meeste aandacht op goed ademen gericht en dat is voor mij wel belangrijk. Ik vond het een erg leuk uur en zou wel iets meer met Yoga willen doen, maar ja tijd en energie is toch wel lastig in mijn leven ;).
Na de Yoga haastten wij ons naar de entree want daar werd er verzameld voor de rondleiding over Papendal die ik absoluut niet wou missen. Ik loop op krukken een stukje sneller dan mams dus ben snel even heen gelopen en heb ze gevraagd of ze even konden wachten totdat wij onze jassen gepakt hadden. Het was ondertussen een stukje afgekoeld en flink gaan sneeuwen. Buiten was de wereld in een mooi sneeuwwit landschap veranderd. Mams en ik gingen mee in de golfkar en de rest rolde in de rolstoel voort of liep. De verhaaltjes buiten werden wat verkort omdat het best fris was en het nog steeds flink sneeuwde, af en toe achter in de golfkar was het ook echt sneeuwhappen ;) Wel gingen wij bij het overdekte sportgedeelte naar binnen, daar zagen wij een overdekte sprintbaan, een ruimte om sporten als judo, etc uit te voeren, een krachthonk en een normale sporthal. Overal zitten ook zo'n beetje ramen in, want zien sporten doet sporten. Zo krijgen de sporters met elkaar kontakt en kunnen verschillende disciplines elkaar motiveren. Ik kreeg wat leuke dingen over de TVM schaatsers te horen, maar ook dat als Rutger Smith binnen traint dat ze de deur moesten open zetten want de hardloopbaan, die best lang is, dat is voor hem te kort ;) Ik vind het erg leuk om al deze ruimtes te zien, omdat je als fan er best veel over leest en hoort en nu weet ik hoe het er uitziet en hoe het er aan toegaat. Ik heb nog even de schaatsplanken bekeken, maar dat is wel even een stukje langer dan de mijne is hehe ;) Na een flink lange rondleiding kwamen wij weer terug en gingen mams en ik nog even in de zaal waar alle standjes stonden kijken, alleen was het meeste al bijna afgelopen en begonnen ze met afbreken. Ik heb nog even bij de mensen van het zeileiland staan kletsen en daar ontmoette ik Wendy ook, ik had haar al een jaar niet gezien dus dat was erg leuk. Later sprak ik nog met Jannie die ik bij de dakota vlucht en op zeilweekend had leren kennen. Ik ging ook nog even met een forumgenootje op zoek naar de stand die spullen hadden om krukken te pimpen maar dat was helaas alweer opgeruimd. Helemaal op het einde mocht ik nog de berkelbike uitproberen. Dit is een ontzettend gave fiets die je op je rolstoel kan aansluiten, zo heb je niet alleen een handbike maar gebruik je je benen ook nog. Echt een ideale fiets voor als echt fietsen niet meer gaat! Het was inmiddels laat en iedereen was aan het opruimen, na nog even na het toilet zijn geweest reden mams en ik naar de vd Valk om nog even lekker te gaan eten. Het was een super gezellige leuke dag, maar ik moest nog wel door de sneeuw terug naar Breda. Eerst miste ik de afslag naar de snelweg al, maar na even gedraaid te zijn vond ik de juiste weg, echt snel rijden zat er niet in, de wegen waren wit en meteen in het begin zag ik al een auto die van de weg geschoten was. Rustig ben ik naar huis gereden, uiteindelijk drie ongelukken door gladheid gezien, maar zelf gelukkig na een lange reis veilig thuis gekomen!