Zondag was alweer de laatste wedstrijddag van dit eerste internationale schaats weekend van dit seizoen. Wij staan om 8.15 uur op en gaan ons klaarmaken en lekker ontbijten en daarna richting de ijsbaan om te gaan schaatsen kijken. Ik liep vandaag op krukken, gisteren met de wandeling was ik behoorlijk over mijn grenzen gegaan en mijn benen gingen niet lekker vandaag, gelukkig had ik de krukken mee en kon ik die gebruiken. Aukje en Kirsten halen nog even wat geld uit de pinautomaat en gaan nog even wat broodjes halen bij de bakker. Bij de kassa waren wij er inmiddels achter gekomen dat wij als studenten voor half prijs naar binnen mochten, wel een beetje jammer dat we dit niet iets eerder wisten, maar goed alle beetjes schelen ;) Bij het kopen van een toegangskaartje krijg je ook de startlijst voor die dag. Tot onze verbazing reed Mikael Flygind Larsen in de B-groep terwijl hij vorig jaar eigenlijk altijd A-groep reed en de andere verbazing voor ons was dat de Noren geen Team Pursuit reden. Dit vinden wij erg vreemd, okee Sverre Haugli is dan misschien wel ziek, maar er zijn wel andere Noren die eventueel kunnen schaatsen. Bij binnenkomst is de 1000m dames bezig en wij gaan op "ons" plekje in de bocht zitten, wij bestuderen de startlijst om te kijken hoeveel kans Mikael op een podiumplek heeft. Ondertussen komen de mannen het ijs op om warm te rijden voor hun 1000m en wedstrijden te gaan rijden.
Ik hang behoorlijk op de tribune (lig bijna languit ;) ) want ben best moe, opeens zwaait er vanaf het ijs een Amerikaan, ik kon zo snel niet zien wie het was en Aukje en Kirsten hadden hem niet zien zwaaien. Wij hebben even lopen babbelen wie dat nou kon zijn, wij dachten aan Brent Aussprung, maar wat zou die op het ijs moeten want hij hoefde niet te rijden. Het bleek dus wel Brent te zijn want Chad Hedrick reed vandaag niet en Brent nam zijn plaats in. Wij moedigden Mikael echt heel hard aan want wij gunden hem weer een plaats in de A-groep. Na de race zwaaide Mikael nog even lief naar ons. Na zijn rit is het afwachten hoe de concurrentie het doen, maar gelukkig was er aan het einde van de 1000m maar één sneller en had Mikael een podiumplaats en kwam hij terug in de A-groep. Het leuke is dat na de podiumceremonie, Mikael meteen komt aanlopen en gooit zijn bloemen naar ons. We maken nog even een kort babbeltje, over de 1500m was hij niet tevreden maar over de 1000m van net zeker wel! We hebben het nog even over Mueller en toen liep Mikael naar zijn andere Noorse fans.
Wat wij toen nog niet wisten maar later in de krant lazen, was dat Mikael geld van hun kreeg omdat hij zich weer geplaatsd had voor de A-groep, ik vind dit echt een super mooie actie van deze Noorse supporters omdat het team van Mikael niet echt sponsoren hebben kan hij deze financiele ondersteuning erg goed gebruiken! Nadat hij bij deze Noren is geweest kwam hij weer terug en hadden wij nog een heel gesprek, het scheelde wel dat wij tussen de beide gesprekjes even tijd hadden om onze gedachten op een rijtje te krijgen en alles te vragen wat wij wouden weten. Het gesprek was erg leuk en vele dingen zijn ons wat duidelijker geworden.
De A-groep begon met de 1000m dames, onder deze ritten liep Tucker nog langs die even werd aangesproken door Kirsten. Na de 1000m dames was het de beurt aan de snelle mannen die ook een 1000m gingen rijden. Wij hadden het bij de mannen erg druk met aanmoedigen, weer een bordje voor de één vlag voor de ander ja het is hard werken als fan. Shani Davis reed een goede 1000m en eigenlijk kwam niemand aan zijn tijd... In de laatste rit startte Stefan Groothuis die echt supersterk is terug gekomen na zijn zware blessure van vorig jaar. Op het score bord leek hij niet aan de tijd van Shani te komen en wij begonnen al haast voor Shani te juichen toen wij zagen dat Stefan net 0,02 sec sneller was. Heel knap van Stefan, en jammer voor Shani, maar hij had toch nog een mooie podiumplaats.
Na de 1000m zaten wij te twijfelen wat wij gingen doen, de TP dames kijken of naar buiten en onze plaats kwijt zijn. Wij besloten het laatste te doen en zijn naar buiten gelopen. Buiten zien wij net Rukke lopend vertrekken en Mueller met de auto. Shani loopt langs richting de gymzaal en zwaait even. Opeens komt Øystein Haugen de teamleider van de Noren naar buiten. Aukje had nog wat kritische vragen voor hem en spreekt hem aan. Zijn gezicht vertrekt helemaal als hij de kritische vraag van Aukje hoort waarom hij Øyvind Andreassen niet heeft geselecteerd en anderen die ook niet de limiet hebben geschaatsd wel. Øystein Haugen geeft wat stomme ongegronde antwoorden en loopt weg.. Wij waren wel heel verbaasd door de spontane actie van Aukje maar was wel heel gaaf!
Wij lopen na dit gesprek een stukje verder in de richting van de gymzaal, mijn benen voelden nog steeds niet lekker en ik had geen zin om op mijn krukken te hangen en zag een mooi betonnen blok waar ik wel op kon zitten. Aukje en Kirsten bleven een eindje verderop staan, er lopen verschillende schaatsers langs, maar we wachten eigenlijk even op Shani die maar niet komt. Wel staat ineens Brent weer bij ons, en hij heeft erg coole schoenen aan, al zijn over deze schoenen onder ons drieën de meningen nogal verdeeld ;) Brent had trouwens veel ijs op zijn knie en wij vragen enigszins geschrokken wat er is gebeurd, hij doet er nogal luchtig over en zegt dat hij een ontsteking heeft die hij na de sport moet koelen.. Wij babbelen nog even verder en horen hem nog even uit of hij van chocola houdt, Brent is meteen helemaal enthousiast hehe en wij weten dan genoeg. Na het gesprek stapt Brent in een busje die nog moet draaien, hij zwaait weer en ik zwaai terug, Kirsten en Aukje zien het wederom niet maar toen die nog een keer langs kwam zwaaiden wij hem alledrie uit ;)
De TP mannen zou bijna gaan beginnen en het werd toch tijd om weer een plaatsje langs de baan uit te zoeken. Van onze oude plek wisten wij dat het aardig vol zat maar op "zuid" was het nog vrij rustig, wij liepen zo goed als helemaal om het stadion heen en kwamen bijna weer uit bij waar we waren voordat wij het stadion weer in konden. Wij gingen heerlijk op de tribune de TP zitten kijken. Het blijft een leuk onderdeel om naar te kijken, bij de Nederlandse mannen ging het mis want Carl Verheijen ging op de schaats van Mark Tuitert staan en viel. Met deze val was het over voor de Nederlandse mannen. Na de races hangen wij buiten nog even rond voordat wij terug gingen naar het hotel. Toen wij net weg wandelden zien we ineens Håvard Bøkko rennen die een busje probeert te halen, dit ging echter niet door, maar even later was er een auto die hem terug zou brengen naar het hotel. In het hotel zaten wij even in onze kamer en besloten wij richting centrum te gaan.
Wij gaan met het OV naar Alexanderplatz en zoeken daar een restaurantje. Wij vinden al snel een Italiaan en daar hebben wij alledrie wel zin in. De mensen die daar werkten waren echt van die typische flirterige Italianen ;) Alledrie bestelden wij een pizza Hawaii die echt supergroot bleek! Na het eten waaronder wij veel lol hadden met gekke bekken trekken voor de camera gingen wij weer naar buiten om nog een eindje rond te wandelen. Wij besloten naar Unter den Linden te lopen en onderweg verzonnen wij allemaal liedjes waarna wij weer de slappe lach kregen, anderen zouden haast denken dat wij dronken door de stad lopen, maar wij hebben geen druppel gehad ;)
Vlakbij de Brandenburger Tor is nog een souvenirwinkeltje open en daar snuffelen wij even rond. Daarna hebben wij de Brandenburger Tor bekeken en een aantal foto's gemaakt. Wel was het weer niet heel geweldig en werd het al wat later en het werd tijd om met het OV terug te gaan naar het hotel. In de hotellobby besluiten wij nog wat te gaan drinken, wij spreken daar de Nederlandse Tomomi Okazaki fanclub, bestaande uit schaatsfans net als ons die de schaatsers uit allerlei landen gewoon aanmoedigen en niet alleen de Nederlanders zoals sommige andere fans. Er zaten ook nog wat dronken Noorse supporters waar wij wel lol mee maakten, zij gaan echt al mega lang naar het schaatsen één had het zelfs nog over wedstrijden in 1951 die hij in Bislett stadion in Noorwegen bezocht had! Wel leren wij op deze manier de namen van de Noorse schaatsers goed uitspreken en leren wij nog wat nieuwe Noorse woorden ;) De Noorse supporters vinden verder Peter Mueller ook echt geen goede coach en zij willen graag Ingrid Paul als coach.. Het was een gezellige avond, maar we waren wel moe en gingen dan ook even na middernacht naar onze kamer om te slapen.
Maandag was de dag van vertrek we stonden om half 9 op en gaan lekker ontbijten. Er zaten nog wat Noren die niet alles vergeten waren van de avond tevoor, later spreken wij nog een fotograaf die ook het schaatsjaarboek in elkaar zet en we babbelen even over afgelopen weekend en over de WK junioren in Zakopane, erg interessant allemaal. Na het ontbijt pakken wij onze tassen verder in en checken wij uit. Wij gaan met de S-bahn naar het hauptbahnhof waar wij nog even twijfelen of we de tassen in de tassenopbergruimte doen en stad even ingaan of dat wij op het station blijven. Aangezien de bagageopslag vrij duur was besluiten wij op het station te blijven. Wij gaan naar het McCafé waar wij een lekker gebakje met een kop thee bestellen. We zitten gezellig samen te smikkelen en te kletsen. Ik besluit vlak voordat wij naar de trein gaan nog even een McFlurry Smarties te eten, want ja hier in Duitsland kan het nog, in Nederland helaas nog steeds niet!
Bij de trein waren wij blij dat wij zitplaatsen gereserveerd hebben, want het was vrij druk! Onderweg hebben wij beetje zitten kletsen, slapen, muziek luisteren enzovoorts. Wel duurde voor mijn gevoel de terugreis een stuk langer dan de heenreis. Ook voelde ik mij niet heel erg fit, ik was behoorlijk verkouden geworden en voelde mij niet lekker. Ik stapte in Almelo uit de trein en Aukje en Kirsten gingen nog wat verder met de trein. Lopend ging ik naar het Theaterhotel waar paps voor een cursus was. Ik heb er een lekkere kop thee gedronken in de tijd waarin ik op paps wachtte. Ik was nooit in het theaterhotel geweest en vind het er erg mooi uitzien, ze hebben net het aantal kamers verdubbeld en dat was nu bijna klaar. In de auto heb ik gezellig met paps zitten kletsen over het weekend. Weer thuis werd mij doordat ik niet fit was afgeraden om alleen in de auto naar Breda te gaan dus bleef de eerste nacht weer in Nederland bij mijn ouders slapen!
Ik hang behoorlijk op de tribune (lig bijna languit ;) ) want ben best moe, opeens zwaait er vanaf het ijs een Amerikaan, ik kon zo snel niet zien wie het was en Aukje en Kirsten hadden hem niet zien zwaaien. Wij hebben even lopen babbelen wie dat nou kon zijn, wij dachten aan Brent Aussprung, maar wat zou die op het ijs moeten want hij hoefde niet te rijden. Het bleek dus wel Brent te zijn want Chad Hedrick reed vandaag niet en Brent nam zijn plaats in. Wij moedigden Mikael echt heel hard aan want wij gunden hem weer een plaats in de A-groep. Na de race zwaaide Mikael nog even lief naar ons. Na zijn rit is het afwachten hoe de concurrentie het doen, maar gelukkig was er aan het einde van de 1000m maar één sneller en had Mikael een podiumplaats en kwam hij terug in de A-groep. Het leuke is dat na de podiumceremonie, Mikael meteen komt aanlopen en gooit zijn bloemen naar ons. We maken nog even een kort babbeltje, over de 1500m was hij niet tevreden maar over de 1000m van net zeker wel! We hebben het nog even over Mueller en toen liep Mikael naar zijn andere Noorse fans.
Wat wij toen nog niet wisten maar later in de krant lazen, was dat Mikael geld van hun kreeg omdat hij zich weer geplaatsd had voor de A-groep, ik vind dit echt een super mooie actie van deze Noorse supporters omdat het team van Mikael niet echt sponsoren hebben kan hij deze financiele ondersteuning erg goed gebruiken! Nadat hij bij deze Noren is geweest kwam hij weer terug en hadden wij nog een heel gesprek, het scheelde wel dat wij tussen de beide gesprekjes even tijd hadden om onze gedachten op een rijtje te krijgen en alles te vragen wat wij wouden weten. Het gesprek was erg leuk en vele dingen zijn ons wat duidelijker geworden.
De A-groep begon met de 1000m dames, onder deze ritten liep Tucker nog langs die even werd aangesproken door Kirsten. Na de 1000m dames was het de beurt aan de snelle mannen die ook een 1000m gingen rijden. Wij hadden het bij de mannen erg druk met aanmoedigen, weer een bordje voor de één vlag voor de ander ja het is hard werken als fan. Shani Davis reed een goede 1000m en eigenlijk kwam niemand aan zijn tijd... In de laatste rit startte Stefan Groothuis die echt supersterk is terug gekomen na zijn zware blessure van vorig jaar. Op het score bord leek hij niet aan de tijd van Shani te komen en wij begonnen al haast voor Shani te juichen toen wij zagen dat Stefan net 0,02 sec sneller was. Heel knap van Stefan, en jammer voor Shani, maar hij had toch nog een mooie podiumplaats.
Na de 1000m zaten wij te twijfelen wat wij gingen doen, de TP dames kijken of naar buiten en onze plaats kwijt zijn. Wij besloten het laatste te doen en zijn naar buiten gelopen. Buiten zien wij net Rukke lopend vertrekken en Mueller met de auto. Shani loopt langs richting de gymzaal en zwaait even. Opeens komt Øystein Haugen de teamleider van de Noren naar buiten. Aukje had nog wat kritische vragen voor hem en spreekt hem aan. Zijn gezicht vertrekt helemaal als hij de kritische vraag van Aukje hoort waarom hij Øyvind Andreassen niet heeft geselecteerd en anderen die ook niet de limiet hebben geschaatsd wel. Øystein Haugen geeft wat stomme ongegronde antwoorden en loopt weg.. Wij waren wel heel verbaasd door de spontane actie van Aukje maar was wel heel gaaf!
Wij lopen na dit gesprek een stukje verder in de richting van de gymzaal, mijn benen voelden nog steeds niet lekker en ik had geen zin om op mijn krukken te hangen en zag een mooi betonnen blok waar ik wel op kon zitten. Aukje en Kirsten bleven een eindje verderop staan, er lopen verschillende schaatsers langs, maar we wachten eigenlijk even op Shani die maar niet komt. Wel staat ineens Brent weer bij ons, en hij heeft erg coole schoenen aan, al zijn over deze schoenen onder ons drieën de meningen nogal verdeeld ;) Brent had trouwens veel ijs op zijn knie en wij vragen enigszins geschrokken wat er is gebeurd, hij doet er nogal luchtig over en zegt dat hij een ontsteking heeft die hij na de sport moet koelen.. Wij babbelen nog even verder en horen hem nog even uit of hij van chocola houdt, Brent is meteen helemaal enthousiast hehe en wij weten dan genoeg. Na het gesprek stapt Brent in een busje die nog moet draaien, hij zwaait weer en ik zwaai terug, Kirsten en Aukje zien het wederom niet maar toen die nog een keer langs kwam zwaaiden wij hem alledrie uit ;)
De TP mannen zou bijna gaan beginnen en het werd toch tijd om weer een plaatsje langs de baan uit te zoeken. Van onze oude plek wisten wij dat het aardig vol zat maar op "zuid" was het nog vrij rustig, wij liepen zo goed als helemaal om het stadion heen en kwamen bijna weer uit bij waar we waren voordat wij het stadion weer in konden. Wij gingen heerlijk op de tribune de TP zitten kijken. Het blijft een leuk onderdeel om naar te kijken, bij de Nederlandse mannen ging het mis want Carl Verheijen ging op de schaats van Mark Tuitert staan en viel. Met deze val was het over voor de Nederlandse mannen. Na de races hangen wij buiten nog even rond voordat wij terug gingen naar het hotel. Toen wij net weg wandelden zien we ineens Håvard Bøkko rennen die een busje probeert te halen, dit ging echter niet door, maar even later was er een auto die hem terug zou brengen naar het hotel. In het hotel zaten wij even in onze kamer en besloten wij richting centrum te gaan.
Wij gaan met het OV naar Alexanderplatz en zoeken daar een restaurantje. Wij vinden al snel een Italiaan en daar hebben wij alledrie wel zin in. De mensen die daar werkten waren echt van die typische flirterige Italianen ;) Alledrie bestelden wij een pizza Hawaii die echt supergroot bleek! Na het eten waaronder wij veel lol hadden met gekke bekken trekken voor de camera gingen wij weer naar buiten om nog een eindje rond te wandelen. Wij besloten naar Unter den Linden te lopen en onderweg verzonnen wij allemaal liedjes waarna wij weer de slappe lach kregen, anderen zouden haast denken dat wij dronken door de stad lopen, maar wij hebben geen druppel gehad ;)
Vlakbij de Brandenburger Tor is nog een souvenirwinkeltje open en daar snuffelen wij even rond. Daarna hebben wij de Brandenburger Tor bekeken en een aantal foto's gemaakt. Wel was het weer niet heel geweldig en werd het al wat later en het werd tijd om met het OV terug te gaan naar het hotel. In de hotellobby besluiten wij nog wat te gaan drinken, wij spreken daar de Nederlandse Tomomi Okazaki fanclub, bestaande uit schaatsfans net als ons die de schaatsers uit allerlei landen gewoon aanmoedigen en niet alleen de Nederlanders zoals sommige andere fans. Er zaten ook nog wat dronken Noorse supporters waar wij wel lol mee maakten, zij gaan echt al mega lang naar het schaatsen één had het zelfs nog over wedstrijden in 1951 die hij in Bislett stadion in Noorwegen bezocht had! Wel leren wij op deze manier de namen van de Noorse schaatsers goed uitspreken en leren wij nog wat nieuwe Noorse woorden ;) De Noorse supporters vinden verder Peter Mueller ook echt geen goede coach en zij willen graag Ingrid Paul als coach.. Het was een gezellige avond, maar we waren wel moe en gingen dan ook even na middernacht naar onze kamer om te slapen.
Maandag was de dag van vertrek we stonden om half 9 op en gaan lekker ontbijten. Er zaten nog wat Noren die niet alles vergeten waren van de avond tevoor, later spreken wij nog een fotograaf die ook het schaatsjaarboek in elkaar zet en we babbelen even over afgelopen weekend en over de WK junioren in Zakopane, erg interessant allemaal. Na het ontbijt pakken wij onze tassen verder in en checken wij uit. Wij gaan met de S-bahn naar het hauptbahnhof waar wij nog even twijfelen of we de tassen in de tassenopbergruimte doen en stad even ingaan of dat wij op het station blijven. Aangezien de bagageopslag vrij duur was besluiten wij op het station te blijven. Wij gaan naar het McCafé waar wij een lekker gebakje met een kop thee bestellen. We zitten gezellig samen te smikkelen en te kletsen. Ik besluit vlak voordat wij naar de trein gaan nog even een McFlurry Smarties te eten, want ja hier in Duitsland kan het nog, in Nederland helaas nog steeds niet!
Bij de trein waren wij blij dat wij zitplaatsen gereserveerd hebben, want het was vrij druk! Onderweg hebben wij beetje zitten kletsen, slapen, muziek luisteren enzovoorts. Wel duurde voor mijn gevoel de terugreis een stuk langer dan de heenreis. Ook voelde ik mij niet heel erg fit, ik was behoorlijk verkouden geworden en voelde mij niet lekker. Ik stapte in Almelo uit de trein en Aukje en Kirsten gingen nog wat verder met de trein. Lopend ging ik naar het Theaterhotel waar paps voor een cursus was. Ik heb er een lekkere kop thee gedronken in de tijd waarin ik op paps wachtte. Ik was nooit in het theaterhotel geweest en vind het er erg mooi uitzien, ze hebben net het aantal kamers verdubbeld en dat was nu bijna klaar. In de auto heb ik gezellig met paps zitten kletsen over het weekend. Weer thuis werd mij doordat ik niet fit was afgeraden om alleen in de auto naar Breda te gaan dus bleef de eerste nacht weer in Nederland bij mijn ouders slapen!
1 opmerking:
het was een geweldige laatste dag!! gesprek met Mikael was echt geweldig!!! en ben nog steeds blij met mijn actie met Haugen! Dat moest gewoon ff!!! ;) en wij kunnen idd heel goed lol hebben zonder drank. Die Noren in de lobby waren ook echt LOL!
Een reactie posten