Москва WCH Sprint 2009 (Крылатское) part 1

Donderdag 15 januari 2009

Het is 04.00 uur en ik wordt gewekt door paps, ik hoef mij gelukkig alleen nog maar aan te kleden en wat kleine dingetjes meenemen en kan daarna gewoon in de auto stappen. In eten had ik nog geen zin en dat heb ik pas op vliegveld gedaan. Paps brengt Lisan, Aukje en mij naar het vliegveld Munster in Duitsland. Hij brengt ons omdat ik door de valpartij van zaterdag nog flink last van schouder en pols had en zo kon dat nog wat extra rust krijgen. Aukje en Lisan waren woensdagavond al aangekomen en waren ook blijven slapen. In Munster was het nog super stil op het vliegveld (het was ook nog maar 6.15), ik neem afscheid van paps die naar zijn werk gaat en wij gaan in de hal zitten om nog even op Kirsten te wachten. Toen Kirsten aankwam hebben wij nog even zitten kletsen en heb ik mijn eerste broodje gegeten om daarna in te checken, om de bagage hoefden wij ons vanaf nu geen zorgen meer te maken want dat zouden wij als het goed is wel weer terugzien in Moskou. Rustig zijn wij naar de douane gewandeld en nadat alle controles gedaan waren hadden wij nog even tijd. Wij kochten een lekkere kop thee en ik at nog een broodje. Met Air Berlin vlogen wij om 8.20 uur van Munster naar Berlijn Tegel, in het vliegtuig kregen wij nog wat te drinken en een soort van warm broodje. In Berlijn aangekomen hadden wij nog vrij veel tijd voordat ons vliegtuig zou vertrekken naar Moskou Domodedovo airport. Wij besloten eens op verkenning uit te gaan op het vliegveld en kwamen er achter dat er een Starbucks Coffee op het station zat en daar zijn wij nog even wat gaan drinken om zo de tijd door te brengen. Ik nam wederom een heerlijke kop thee en zo kwamen wij de twee uur die wij moesten wachten wel door.Op weg naar onze gate zien wij ineens een bekend gezicht, Lisan roept uit "hey daar heb je Jenny Wolf" en zij keek ons even verbaasd aan. De rest van de ploeg zagen wij ook al snel en toen wij weer door de douane naar het vliegtuig gingen bleek dat de hele Duitse schaatsploeg bij ons in het vliegtuig zat. Voordat wij het vliegtuig ingingen hadden wij nog erge lol om het bord waarop op staat "Bei gefahr knopf drucken" aangezien dit wel bij de bijnaam van één van de schaatsters paste en gedurende het weekend hebben wij nog veel lol om die kreet gehad. Tijdens de vlucht kregen wij wederom wat te drinken en een broodje. Ik heb verder een beetje zitten lezen. Eenmaal boven Moskou moesten wij nog een extra rondje over de stad vliegen aangezien de landingsbaan eerst sneeuwvrij gemaakt moest worden. Gelukkig landen wij veilig in Moskou en kunnen wij onze bagage ophalen. Als wij de bagage hebben nog even snel naar het toilet en dan op zoek naar de aeroekspress trein die ons naar het centrum van Moskou zou brengen. Gelukkig vonden wij de trein al snel en zaten wij al weer lekker rustig op weg naar Moskou.Eenmaal uit de trein moesten wij verder met de metro, Lisan had de route uitgezocht en zo namen wij gelukkig telkens de juiste metro. Tussen de metrostation met overstappen is het wel even lopen en dat is vaak ook trap op en trap af. Trap af gaat met de koffer wel die laat je dan gewoon achter je aan denderen, maar trap op was wel vervelend. Mijn rechter arm is de sterkste arm, maar die kon ik door de pols en schouder problemen niet gebruiken, maar gelukkig waren er meestal wel behulpzame Russen die mijn koffer even naar boven tilden! Eenmaal bij station Arbatskaya waren wij er bijna en gelukkig zagen wij buiten al snel het Gogol monument waarbij het hostel lag. Vrij snel hadden wij toen het hostel "HM hostel" gevonden. Erik zat al te wachten, want hij verbleef in zelfde hostel. Na even te hebben ingecheckt en onze spullen in de kamer te hebben geïnstalleerd zijn wij op zoek gegaan naar een "pectopah" ofwel restaurant!
Vlakbij het hostel in een zijstraat van de Arbat straat zagen wij een leuk verlicht restaurant en binnen zagen wij ook dat de prijzen ook goed te doen waren. Het restaurant deed mij wel denken aan Sir Lancelot in Budapest, met het verschil dat Sir Lancelot meer een thema restaurant is in alles en dit gewoon een restaurant is dat schitterend is ingericht. Wij zaten met zijn 5en aan een leuke ronde tafel en gelukkig was de menukaart ook in het Engels, want ons russisch is niet echt goed ;) Het was wel even afwachten hoe het eten zou zijn, want tot nu toe had ik van de schaatsers alleen maar negatieve verhalen gehoord, maar het viel 100% mee en ik had een heerlijke maaltijd. Na het eten zijn wij weer terug gewandeld naar het hostel waar ik lekker ben gaan slapen want het was alweer laat en het was een lange dag geweest.