zondag 8 maart 2009

Rust zacht lieve oma!

Verwacht, maar toch nog onverwacht kreeg ik dinsdag een telefoontje van paps dat oma is overleden. Verwacht omdat haar gezondheid de laatste jaren toch wel stukken minder was geworden, onverwacht omdat het de laatste weken nadat ze uit ziekenhuis was gekomen toch wel weer heel erg goed ging. Ze heeft dinsdagochtend een hartstilstand gehad en is op 85 jarige leeftijd overleden.. Ik ga haar onwijs missen, want wij hadden altijd veel lol omdat ze ook wel lekker gek kon doen. Woensdag ben ik naar huis gekomen en sindsdien ook elke dag even naar de aula geweest om oma nog even te zien en wij hebben ook veel herinneringen opgehaald afgelopen week. Zo kreeg ik van mijn neef en nicht nog een filmpje van Center Parcs toen oma in de rolstoel achter Roland aan ging. Echt zo leuk om die beelden nog weer te zien! Ik ben blij dat ik de laatste jaren als ik bij mijn ouders was geregeld wel bij oma op bezoek ben geweest en ook altijd afscheid nam met wat zoenen en een knuffel! Morgen wordt oma in Dedemsvaart begraven, wat ik wel heel bijzonder vind is dat deze dag de sterfdag van opa was 22 jaar geleden. Nu komen ze allebei weer naast elkaar te liggen en zijn ze weer samen! Ik ga oma echt ontzettend missen, maar heb er wel vrede mee, want nu heeft ze geen pijn meer en rust! Hieronder nog een foto van oma en mij die afgelopen kerst is gemaakt!

4 opmerkingen:

aukje zei

heel mooi stukje over je lieve oma! :) zal eerst nog wel raar zijn dat ze er niet meer is :( maar gelukkig heb je veel mooie herinneringen aan haar!:) en wel bijzonder idd dat ze op de sterfdag van opa begraven word!

- zei

Mooi stukje! Ik hoop dat de dienst erg mooi is geweest en je alles een plekje kan geven. Gelukkig blijven herinneringen altijd bestaan en heb je een aantal mooie!

Anoniem zei

Hoi Wendy,

gecondoleerd met het overlijden van je oma. Sterkte.

angeline zei

Heel mooi beschreven! :)Het is altijd heel moeilijk om afscheid te nemen van een dierbare, ook al is ze al zo oud. En daar mag je best verdrietig om zijn! Gelukkig heb je er wel vrede mee verder,miss voor haar zelf wel beter zo..Mja dat neemt t verdriet natuurlijk niet weg..Ik hoop dat je ondanks t verdriet de goede herinneringen blijft koesteren. In je hart blijft ze altijd leven! :)