Op deze laatste dag in het mooie Noorwegen ben ik al vroeg wakker. Aukje en ik kletsen nog even voordat zij nog even stage gaat lopen. Ik blijf nog wel even liggen en doezel nog even weg als Aukje weg is. Ik had alle tijd vandaag want vanmiddag zou pas mijn trein staan en nadat ik opgestaan was heb ik mij aangekleed, ontbeten en daarna was het tijd om mijn tas in te pakken. Ik was al snel klaar en besloot eens te kijken of er nog wat leuks op tv is. De film "Music & Lyrics" is op tv en ik besluit de film weer eens te kijken. Ik heb de film nu al een aantal keer gezien maar het blijft een heerlijke film om te kijken. Ondertussen belde paps ook nog, hij vertelde dat mijn vliegtuig voor hem te laat land en dat Gerwin mij vanavond laat van het vliegveld zal ophalen.
Om half 1 komt Aukje weer terug van stage en samen wandelen wij voor de laatste maal naar Geilo. In de supermarkt lever ik de lege flessen in en koop ik nog een kleine chocolade reep. Wij lopen richting station waar ik nog even mijn ticket ophaal. Het is gelukkig mooi weer en buiten zitten wij samen nog even te wachten totdat de trein komt. Voordat ik de trein in stap neem ik afscheid van Aukje en wens haar nog veel plezier in Noorwegen. In de trein zoek ik een raamplaats uit en werk ik mijn reisverslag eerst even bij. Als dat gedaan is trekt al kijkend uit het raam van de trein heel comfortabel het Noorse landschap langs mij voorbij, ruige bergen met hier en daar een plukje sneeuw, snelstromende riviertjes smeltwater die in een groot meer komen worden afgewisseld met tunnels en mooie rode houten huisjes die zo typisch zijn voor Scandinavië. Sommige wateren zijn nog bedekt door een laag sneeuw en ijs anderen hebben alleen nog wat schotsen dat herinnert aan een koude winter.
Zelf lees ik over hele andere landen in het boek "schurkenstaten" van Tony Wheeler, de oprichter van de Lonely Planet. Het boek gaat over landen die tot de as van het kwaad behoren maar dan als in een reisverslag geschreven, een heel andere wereld en cultuur dan het ruige Noorwegen da tik nu deels per trein doorkruis. Een wereld in een boek en het land waar ik doorheen reis, beiden zo verschillend van het vlakke Nederland wat mijn thuisland is. Al lezend in het boek en al uit het raam kijkend naar de mooie wereld om mij heen droom ik van reizen die ik nog wil maken, plaatsen die ik graag wil bezoeken, talen die ik wil leren en (lokale) mensen ontmoeten die een reis speciaal maken!
In Drammen stap ik uit de trein en hier moet ik bijna een half uur wachten op de trein die mij naar de luchthaven zou brengen. Het eerste deel van de treinreis is zo snel voorbij gegaan.. In Drammen loop ik een klein stukje het dorp in en ik snuffel even rond bij de tijdschriften in de kiosk. Een half uur wachten is dan ook zo voorbij en ik stap in de trein naar Torp Sandefjord. Ik vind de treinreis mooier dan de busrit die wij op de heen weg maakten. Van het treinstation Torp Sandefjord gaan wij met de bus naar het vliegveld. Ik raak in gesprek met een Engelsman die nu in Noorwegen woont en op weg is naar Alaska om daar een kite ski trip te begeleiden van de ene kant van Alaska naar de anderen kant. Een geweldig avontuur lijkt mij dat!
Op het vliegveld lees ik nog even rustig verder in mijn boek en kijk ik wat rond in de souvenirwinkel. Bij het inchecken blijkt door de boeken mijn rugzak toch iets te zwaar, dus ik haal er een boek en spijkerbroek uit en zo kan de rugzak zonder extra kosten gewoon mee. Nadat ik ingecheckt ben ga ik door de douane en begint het wachten weer. Ook hier kijk ik even rond in de winkeltjes en koop ik wat kaartjes en een tijdschrift. Op een gegeven moment kom ik er ook achter dat ze softijs verkopen en dat ze ook sjokolade strø hebben. Hier was ik echt helemaal dol op toen ik in 2005 door Noorwegen reisde en had helaas tot nu toe nergens een plek gevonden waar ik dit kon kopen. Mijn laatste uitgave in Noorwegen was dus aan mijn favoriete ijsje! Ik kreeg echt een heel groot softijsje en zo had ik meteen weer even genoeg te eten gehad ;)
Tijdens het boarden kom ik er al achter dat het vliegtuig zo goed als leeg is. Het vliegtuig is gevuld met wel 19 mensen inclusief myself. Ik geloof niet dat zo'n vlucht ooit winstgevend kan zijn. Het merendeel van de inzittenden zijn van een Nederlandse familie dat een iets minder mooie reden had om naar Noorwegen te komen namelijk voor een begrafenis.. Ik vind wel een mooi plekje aan het raam bij de nooduitgang waar ik giga veel beenruimte heb. Om 21.15 ruim 15 minuten te vroeg vertrekt ons vliegtuig naar Dusseldorf Weeze. Volgens de boeking zouden wij pas om 23.55 landen en dat was later al verzet naar 23.25 maar uiteindelijk waren wij om 22.50 al geland. Veel eerder dan gepland maar wel lekker. Gelukkig hadden ze thuis ook al gezien dat ik wss vroeg zou landen dus nadat ik de bagage opgehaald had hoefde ik buiten niet heel lang meer te wachten totdat Gerwin mij komt halen. Onderweg naar huis halen wij nog even wat lekkers bij de McDonalds en om een uur of 1 was ik weer thuis bij mijn ouders en kon ik terugkijken op een heerlijke skivakantie!
4 opmerkingen:
De treinreis richting Torp was zeker mooier dan de busreis! Ook een lekker leeg vliegtuig dus, net als wij en ook eerder geland dan gepland hehe :) toevallig :P wat vreemd trouwens dat je rugzak ineens zwaarder was, je had toch nog wat kilo's over dacht ik op de heenweg!
ik had op de heenweg mijn boeken in handbagage en op terug weg in rugzak denk dat dat het verschil maakte ;) mijn handbagage was veel leger dan ruimbagage ;)
mooi dat je goede terugreis hebt gehad! =) en landschap is de hele route idd erg mooi! en cool dat je nog sjokoladestrø hebt gehad! 19 mensen in vliegtuig is echt weinig :O
Jij hebt wel een zeer voorspoedige reis gehad hehe. Dat is toch wel een voordeel van Ryan Air :)
Een reactie posten