4.15 uit de speakers van mijn alarm knalt het nummer "I'm just a girl" van Anouk.. De nacht was veels te kort en het alarm gaat volgens mijn gevoel veels te vroeg af, maar toch moet ik mijn bed uit om mij klaar te maken voor een leuke actieve dag weg. Een half uur nadat ik wakker was had ik mijn tas gepakt, brood opgesmeerd en was ik onderweg naar Summer Hill station om daar de trein naar Redfern te pakken. Ik haalde net aan de trein en 20 minuten later stond ik in Redfern. Echter was op het station niemand te zien en ik bleek het telefoonnummer van Alex die zou rijden niet in mijn telefoon te hebben staan. Gelukkig had ik Rosie haar telefoonnummer wel en na even zoeken en verkeerd te zijn gelopen vond ik Rosie en Michael die ook mee zouden rijden. Niet veel later kwam Alex aanlopen en bleek ons groepje vanuit Redfern compleet te zijn. In Blacktown pikken wij Raphael nog even op en kunnen dan doorrijden naar Mt. Wilson in de Blue Mountains waar het meetingpoint is. De organiser is er nog niet aangekomen en net als wij nog even verder willen kijken spreekt David ons aan en blijken wij op de goede plek te zijn.
Niet veel later komt de rest ook op de verzamelplek aan en gezamenlijk rijden we naar de vrijwillige brandweer vanwaar wij zullen vertrekken. Ik doe bij de auto mijn wetsuit en waterschoenen al aan want heb niet zo veel zin om mijn kleren mee te nemen want die zullen nat worden..Vanf de parkeeplaats beginnen wij aan de hike naar de canyon. We wandelen door schitterende bossen en James onze gids voor de dag verteld ons over de verschillende planten, dieren en bomen. Na een flinke wandeling komen wij bij een schitterend uitzichtpunt aan! Wij houden hier even pauze en genieten van het uitzicht. Ook kunnen we het canyon dal al een beetje zien kronkelen tussen de bomen en heuvels. Het zou een lange dag worden dus veel tijd om van het uitzicht te genieten hebben wij niet. Gelukkig is de hike naar de canyon niet ver meer en is het vrij makkelijk om de rivier te bereiken.
Eenmaal bij de rivier worden de luchtbedden, bootjes en andere dingen om op te drijven klaar gemaakt voor vertrek. Nadat ik mijn luchtbed heb opgepompt probeer ik het water uit... Ik ben blij dat ik een wetsuit aan heb en op mijn luchtbed kan liggen want het water is KOUD! Gelukkig vind ik al snel een plekje in de zon waar ik wacht op de rest van de groep en alvast geniet van de mooie natuur. Nadat iedereen klaar is voor vertrek begin ik lekker te peddelen en geniet ik van de natuur. De rivier baant zich een weg dwars door hoge rotsformaties. Het eerste stuk is het heerlijk op luchtbed liggen en peddelen. Als eerste kom ik bij een stuk waar wij het water uit moeten en hier besluit ik op de rest te wachten. Het duurde op een gegeven moment echter wel erg lang dus ben tegen de stroom die gelukkig niet heel sterk was terug gepeddeld. Eenmaal bij de laatsten bleek dat iemands camera in de rivier was gevallen en ze hebben geprobeerd deze terug te vinden. Dit is helaas niet gelukt maar daardoor waren ze wel een eind achter geraakt.
Ik ben terug naar het begin van de groep gepeddeld om ze te laten weten dat de rest eraan kwam. Toen de groep eenmaal weer compleet was moesten we de luchtbedden en alle andere dingen inclusief ons zelf over een stel rotsen heen vervoeren. Dit was soms nog best tricky want de rotsen waren door het water nog wel eens glad. Na deze eerste rotsformatie waar we overheen moesten werd het flink afwisselend. Stukjes drijven, en dan weer over de rotsen naar een volgend stuk. Op sommige plekken kon je je tussen deze rotsen mee laten vervoeren door stroomversnellingen maar vaak was dit te smal of ging het onder de rotsen door. De canyon werd naarmate we er verder in gingen steeds mooier en het was echt genieten.
Lunch en een aantal andere rust stops hadden wij op de meest schitterende locaties. Het liefste zou ik de canyon helemaal niet meer verlaten en had echt nog dagen van deze schitterende natuur kunnen genieten. Ondertussen kreeg ik het wel wat lastiger om warm te blijven, de zon kwam steeds minder in de canyon en het water was flink koud. Gelukkig kwam echter het einde in zicht en konden we de luchtbedden weer leeg laten lopen. Nadat iedereen klaar was voor de hike terug begon de klim naar de auto. Dit was een deel wat ik wel een beetje eng vond, ik was al moe de rotswand was steil en de coordinatie was wat verminderd. Gelukkig ben ik met een beetje hulp en zonder vallen veilig naar boven geklommen! De hike terug duurde nog zo'n anderhalf uur en onderweg hebben wij nog 1 stop gemaakt.
Bij de auto's namen wij afscheid van elkaar en Alex rijdt ons weer terug naar Sydney. Voor mijn huis wordt ik afgezet en ik ben zo moe dat ik die avond niet meer gekookt heb en erg vroeg naar bed ben gegaan. Aangezien alles nat zou worden die dag en ik geen camera had heb ik helaas geen foto's kunnen maken. Voor wat meer informatie over Canyoning in de Blue Mountains en een aantal foto's bekijk deze site:
http://ozultimate.com/canyoning/
Niet veel later komt de rest ook op de verzamelplek aan en gezamenlijk rijden we naar de vrijwillige brandweer vanwaar wij zullen vertrekken. Ik doe bij de auto mijn wetsuit en waterschoenen al aan want heb niet zo veel zin om mijn kleren mee te nemen want die zullen nat worden..Vanf de parkeeplaats beginnen wij aan de hike naar de canyon. We wandelen door schitterende bossen en James onze gids voor de dag verteld ons over de verschillende planten, dieren en bomen. Na een flinke wandeling komen wij bij een schitterend uitzichtpunt aan! Wij houden hier even pauze en genieten van het uitzicht. Ook kunnen we het canyon dal al een beetje zien kronkelen tussen de bomen en heuvels. Het zou een lange dag worden dus veel tijd om van het uitzicht te genieten hebben wij niet. Gelukkig is de hike naar de canyon niet ver meer en is het vrij makkelijk om de rivier te bereiken.
Eenmaal bij de rivier worden de luchtbedden, bootjes en andere dingen om op te drijven klaar gemaakt voor vertrek. Nadat ik mijn luchtbed heb opgepompt probeer ik het water uit... Ik ben blij dat ik een wetsuit aan heb en op mijn luchtbed kan liggen want het water is KOUD! Gelukkig vind ik al snel een plekje in de zon waar ik wacht op de rest van de groep en alvast geniet van de mooie natuur. Nadat iedereen klaar is voor vertrek begin ik lekker te peddelen en geniet ik van de natuur. De rivier baant zich een weg dwars door hoge rotsformaties. Het eerste stuk is het heerlijk op luchtbed liggen en peddelen. Als eerste kom ik bij een stuk waar wij het water uit moeten en hier besluit ik op de rest te wachten. Het duurde op een gegeven moment echter wel erg lang dus ben tegen de stroom die gelukkig niet heel sterk was terug gepeddeld. Eenmaal bij de laatsten bleek dat iemands camera in de rivier was gevallen en ze hebben geprobeerd deze terug te vinden. Dit is helaas niet gelukt maar daardoor waren ze wel een eind achter geraakt.
Ik ben terug naar het begin van de groep gepeddeld om ze te laten weten dat de rest eraan kwam. Toen de groep eenmaal weer compleet was moesten we de luchtbedden en alle andere dingen inclusief ons zelf over een stel rotsen heen vervoeren. Dit was soms nog best tricky want de rotsen waren door het water nog wel eens glad. Na deze eerste rotsformatie waar we overheen moesten werd het flink afwisselend. Stukjes drijven, en dan weer over de rotsen naar een volgend stuk. Op sommige plekken kon je je tussen deze rotsen mee laten vervoeren door stroomversnellingen maar vaak was dit te smal of ging het onder de rotsen door. De canyon werd naarmate we er verder in gingen steeds mooier en het was echt genieten.
Lunch en een aantal andere rust stops hadden wij op de meest schitterende locaties. Het liefste zou ik de canyon helemaal niet meer verlaten en had echt nog dagen van deze schitterende natuur kunnen genieten. Ondertussen kreeg ik het wel wat lastiger om warm te blijven, de zon kwam steeds minder in de canyon en het water was flink koud. Gelukkig kwam echter het einde in zicht en konden we de luchtbedden weer leeg laten lopen. Nadat iedereen klaar was voor de hike terug begon de klim naar de auto. Dit was een deel wat ik wel een beetje eng vond, ik was al moe de rotswand was steil en de coordinatie was wat verminderd. Gelukkig ben ik met een beetje hulp en zonder vallen veilig naar boven geklommen! De hike terug duurde nog zo'n anderhalf uur en onderweg hebben wij nog 1 stop gemaakt.
Bij de auto's namen wij afscheid van elkaar en Alex rijdt ons weer terug naar Sydney. Voor mijn huis wordt ik afgezet en ik ben zo moe dat ik die avond niet meer gekookt heb en erg vroeg naar bed ben gegaan. Aangezien alles nat zou worden die dag en ik geen camera had heb ik helaas geen foto's kunnen maken. Voor wat meer informatie over Canyoning in de Blue Mountains en een aantal foto's bekijk deze site:
http://ozultimate.com/canyoning/
3 opmerkingen:
Wauw, dat klinkt echt super mooi!
Dat klnkt echt supergaaaaaf! Lijkt me heerlijk om zo op een luchtbed van schitterende natuur te genieten! =D En ook nog een mooie wandeltocht! Echt geweldige dag zo!
Klinkt gaaf!! :)
Een reactie posten