Mijn lijf...

Mijn lijf frustreert me, mijn lijf is niet te vertrouwen.. het begon zo'n 15 en half jaar geleden in mijn tienerjaren met knieproblemen en sindsdien blijft alles zich maar opstapelen.. knieproblemen en pijn ja het was zwaar, na 5 jaar pijn dacht ik overal vanaf te zijn na die dubbele knieoperatie een dag na mijn 18e verjaardag.. maar nee hoor van het één ben ik nog niet hersteld of het volgende dient zich aan..

Neurologische problemen, uitvalsverschijnselen, kneuzingen, een ontwrichte rug, etc, etc.. Op moment lig ik wakker van de pijn, weer pijn en ditmaal in mijn linkerenkel.. dat gedonder begon al enkele maanden na mijn dubbele knieoperatie zo'n dik 9 jaar geleden.. Ik was aan het werk bij attractiepark Slagharen en daar moest ik naar het toilet.. bij het afstapje miste een baksteen in de grond en ik zet mijn voet daar half op en knal keihard door mijn enkel heen. Ik val op de grond en na een 10 minuten lukt het mij weer overeind te komen.. Ik laat de EHBO weten dat ik er aan kom en langzaam strompel ik die kant op.. van de EHBO zijn ze boos dat ik er nog op strompelde, maar het was een drukke dag en wist niemand die even de attractie kon verlaten om mij naar de EHBO te brengen..

Via de EHBO naar de huisarts en mijn enkel wordt voor 8 weken ingetaped.. een simpele baksteen die mist dik 9 jaar geleden zorgt nu voor die ellendige pijn in de enkel.. dat voorval heeft mijn enkel slap gemaakt en ben er sindsdien al tientallen keren doorheen gegaan.. de laatste jaren was het elke 3 maanden wel zo'n beetje raak.. maar goed dan deed die enkel een paar dagen pijn en dan ging het wel weer.. tot een paar maand geleden, als ik iets moest lopen dan begon die enkel pijn te doen.. maar ja ik heb een groot avontuur voor de boeg en dacht dat het wel mee zou vallen..

Tot 2 januari 2012.. ik loop buiten op straat, zet mijn voet neer en zak door mijn enkel heen.. ik verzwik hem niet eens maar zak er recht doorheen... ik wil het uitgillen van de pijn, maar dat laat ik maar even.. ik laat mijn couchsurfers weten dat ik naar huis ga en al strompelend kom ik daar aan.. meteen koelen.. op 3 januari ga ik naar werk heb de enkelbrace om maar de pijn wordt niet minder.. toch maar even naar de dokter... die laat foto's maken maar kan verder niets doen.. ik weet wel dat er op de foto's niets te zien is want het zijn mijn enkelbanden.. Slapen lukt op moment weer eens niet door de pijn, ik slik wel pijnstillers maar kan er ook niet te veel slikken.. morgen maar eens een fysio bellen en iig de komende maand met de brace omlopen, ik moet er nog maar eentje bij kopen zodat ik deze kan uitwassen..

De enkel staat in de lange lijst van gebreken aan mijn lijf, maar is op moment diegene waar ik mij het meeste zorgen om maak, als ik terug ben in Nederland ga ik maar eens langs bij een specialist, tot die tijd doen we maar gewoon weer door.. veel anders kan ik niet doen ;) Genieten van het leven dat doe ik zeker, maar soms vraag ik mij wel eens af of die fysieke ellende altijd blijft doorgaan of dat ik ook eens een jaar zal krijgen waarin ik nergens last van heb.. vooralsnog kan ik daar alleen maar van dromen, en dat hoop ik dan ook snel te doen want het is hier midden in de nacht en wil gewoon slapen....